«Κραυγή αγωνίας» μαθητών και γονέων του ειδικού σχολείου

«Κραυγή αγωνίας» από το Ειδικό Ενιαίο Επαγ­γελ­μα­τικό Γυμνά­σιο – Λύκειο Ρόδου, το οποίο αντι­με­τω­πί­ζει, ακόμη, πολλά προ­βλή­ματα.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε στην «δημο­κρα­τική» ο διευ­θυ­ντής του σχο­λείου κ. Βασίλης Χρι­στι­νά­κης, μετά την παρά­σταση δια­μαρ­τυ­ρίας στον δήμαρχο Ρόδου των καθη­γη­τών και γονέων των παιδιών που φοιτούν στο σχολείο τον περα­σμένο Δεκέμ­βρη, έγιναν κάποιες κτη­ρια­κές παρεμ­βά­σεις αλλά τα προ­βλή­ματα παρα­μέ­νουν:

«Έγιναν κάποιες επι­διορ­θώ­σεις και επεμ­βά­σεις σε σημεία που ήταν επι­κίν­δυνα (με κον­δύ­λια της σχο­λι­κής επι­τρο­πής) αλλά όχι αυτά που μπορούν να εξα­σφα­λί­σουν την ασφά­λεια των παιδιών, καθώς η κατά­σταση που επι­κρα­τεί στις κτη­ρια­κές εγκα­τα­στά­σεις του σχο­λείου είναι σοβαρή, σε σημείο να απει­λεί­ται η σωμα­τική ακε­ραιό­τητα των παιδιών (τα οποία είναι κυρίως ΑΜΕΑ). Η σχολική επι­τροπή δεν έχει την ευχέ­ρεια να δια­θέ­σει μεγάλα ποσά για εκτε­τα­μέ­νες παρεμ­βά­σεις. Δυστυ­χώς, αυτό που δεν άλλαξε από το 2014, είναι ότι παρα­μέ­νουμε εκεί. Η δέσμευση της δημο­τι­κής αρχής ήταν να γίνει μετε­γκα­τά­σταση σε ένα κομμάτι του 2ου ΕΠΑΛ που βρί­σκε­ται στην περιοχή των Αγίων Απο­στό­λων αφού το υπάρχον σχολικό συγκρό­τημα δεν καλύ­πτει πλέον τις ανάγκες μας. Πέραν της κτη­ρια­κής ακα­ταλ­λη­λό­τη­τας –η κατα­σκευή του κοντεύει…. δύο αιώνες- δεν πληροί τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να καλύψει τις ανάγκες των παιδιών που φοιτούν σε αυτό και να λει­τουρ­γή­σει με τις προ­δια­γρα­φές ενός ‘Ειδικού Σχολείου’. Δηλαδή, δεν μας καλύ­πτει και σαν χώρος. Δεν έχουμε πλέον αίθου­σες για ψυχο­λόγο, για την κοι­νω­νική λει­τουργό και όχι μόνον. Π.χ. ο αύλειος χώρος είναι περιο­ρι­σμέ­νος (ειδικά για παιδιά που είναι ΑΜΕΑ, δεν είναι ο ενδε­δειγ­μέ­νος). Φέτος, λει­τουρ­γή­σαμε οριακά και αυτό το οφεί­λουμε στις πολλές προ­σπά­θειες που κατα­βάλ­λει το προ­σω­πικό….» όπως τόνισε.

Θυμί­ζουμε ότι στο Ειδικό Ενιαίο Επαγ­γελ­μα­τικό Γυμνά­σιο – Λύκειο Ρόδου φοιτούν 57 παιδιά (συνο­λικά δέκα τμήματα).

Ο κ. Χρι­στι­νά­κης, υπο­γράμ­μισε πως υπάρχει έντονος προ­βλη­μα­τι­σμός για το πώς θα κατα­φέ­ρει το σχολείο να λει­τουρ­γή­σει επαρκώς, στο επόμενο σχολικό έτος.

«Περι­μέ­νουμε από το 2014 για την μετε­γκα­τά­σταση. Αυτό που βλέπω μετά λύπης μου, είναι η έλλειψη ευαι­σθη­σίας για τα παιδιά αυτά που έχουν κάποιες ιδιαι­τε­ρό­τη­τες. Οι ευθύνες βαρύ­νουν και την κεντρική διοί­κηση που με γρα­φειο­κρα­τι­κές ‘αγκυλώσεις’ καθυ­στε­ρούν συνεχώς τις εξε­λί­ξεις. Από την μία γίνο­νται μελέτες, από την άλλη ακυ­ρώ­νο­νται και ζητούν περισ­σό­τερα στοι­χεία κι ένα σωρό γρα­φειο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες. Αυτά έχουν ως συνέ­πεια να μην μπο­ρούμε να προ­σφέ­ρουμε όσα πρέπει σε αυτά τα παιδιά που έχουν τόση ανάγκη από εκπαί­δευση αλλά και εκδη­λώ­σεις, δρα­στη­ριό­τη­τες κ.λπ.» λέει ο κ. Χρι­στι­νά­κης.

Να σημειω­θεί ότι οι γονείς έχουν εκφρά­σει επα­νει­λημ­μένα την έντονη ανη­συ­χία τους, λέγο­ντας πως με αυτή την κατά­σταση τα παιδιά που φοιτούν εκεί, κιν­δυ­νεύ­ουν, αφού το κτήριο έχει πολύ σοβαρά προ­βλή­ματα στα­τι­κό­τη­τας.

«Τα παιδιά αυτά που φοιτούν στο Ειδικό Ενιαίο Επαγ­γελ­μα­τικό Γυμνά­σιο – Λύκειο Ρόδου, έχουν κάποιες ιδιαι­τε­ρό­τη­τες. Δεν γνω­ρί­ζουν πως αν πέσει κάποιο κομμάτι θα πρέπει να τρέξουν για να μην χτυ­πή­σουν.

Εμείς ως γονείς, δεν μπο­ρούμε να στέλ­νουμε τα παιδιά μας σε αυτό το σχολείο. Φοβό­μα­στε για την σωμα­τική ακε­ραιό­τητα των παιδιών μας.

Πώς θα στα­μα­τή­σει η εκπαί­δευσή τους; Πέρσι έπεσε στο προ­αύ­λειο ένα τερά­στιο κομμάτι κι ευτυχώς που δεν υπήρχαν εκεί παιδιά» όπως ανέ­φε­ραν γονείς.