Επικίνδυνη για την Γη μια αύξηση ακόμα και 2 βαθμών Κελσίου

Ακόμα κι αν η αύ­ξη­ση της θερ­μο­κρα­σί­ας στα­θε­ρο­ποι­η­θεί στους 2 ή τον 1,5 βαθμό Κελ­σί­ου, το επί­πε­δο των θα­λασ­σών θα συ­νε­χί­σει να αυ­ξά­νει «για του­λά­χι­στον τρεις αιώ­νες», από 90 έως 120 εκα­το­στά μέχρι το 2300, σύμ­φω­να με μία από τις έρευ­ες. Θα ακο­λου­θή­σουν πλημ­μύ­ρες, διά­βρω­ση του εδά­φους, ενώ τα υπό­γεια ύδατα θα γί­νουν αλ­μυ­ρά.

Βάσει του πιο αι­σιό­δο­ξου σε­να­ρί­ου, τα νησιά του Ει­η­νι­κού Ωκε­α­νού, το Δέλτα του πο­τα­μού Γάγγη και οι πα­ρά­κτιες πό­λεις θα έχουν χρόνο να δη­μιουρ­γή­σουν τείχη προ­στα­σί­ας από τα θα­λάσ­σια ύδατα ή να απο­μα­κρύ­νουν τους κα­τοί­κους τους.

Αν δεν γίνει τί­πο­τα προ­κει­μέ­νου να πε­ριο­ρι­στεί η έκλυ­ση διο­ξει­δί­ου του άν­θρα­κα, η μέση αύ­ξη­ση του επι­πέ­δου των θα­λασ­σών, θα φτά­σει τα 73 εκα­το­στά έως το 2100. Όμως η προ­ο­πτι­κή αυτή πα­ρα­τεί­νε­ται κατά 65 χρό­νια στο σε­νά­ριο της αύ­ξη­σης κατά δύο βαθ­μών και κατά 130 χρό­νια στο σε­νά­ριο του 1,5 βαθ­μού.

Η αύ­ξη­ση της θερ­μο­κρα­σί­ας θα προ­κα­λέ­σει με­γα­λύ­τε­ρη δια­τρο­φι­κή ανα­σφά­λεια σε όλο τον κόσμο εξαι­τί­ας των πιο συ­χνών πλημ­μύ­ρων και της ξη­ρα­σί­ας, προει­δο­ποιούν οι ερευ­νη­τές.

Με μια αύ­ξη­ση κατά δύο βαθ­μούς της θερ­μο­κρα­σί­ας του πλα­νή­τη, το Ομάν, το Μπαν­γκλα­ντές, η Μαυ­ρι­τα­νία, η Υε­μέ­νη και ο Νί­γη­ρας θα κα­τα­στούν πιο ευά­λω­τες στις ελ­λεί­ψεις.

Αντί­θε­τα, το Μαλί, η Μπουρ­κί­να Φάσο και το Σου­δάν θα δουν την κα­τά­στα­σή τους να βελ­τιώ­νε­ται διότι θα υπο­φέ­ρουν από λι­γό­τε­ρο σκλη­ρές ξη­ρα­σί­ες. Όμως αυτό απο­τε­λεί «εξαί­ρε­ση», διευ­κρι­νί­ζει ο κα­θη­γη­τής Ρί­τσαρντ Μπετς, που ήταν επι­κε­φα­λής της έρευ­νας.

Σε πε­ρί­πτω­ση αύ­ξη­σης της θερ­μο­κρα­σί­ας του πλα­νή­τη κατά 1,5 βαθμό, «το 76% των χωρών που εξε­τά­στη­καν θα κα­τα­γρά­ψουν μι­κρό­τε­ρη αύ­ξη­ση της δια­τρο­φι­κής ανα­σφά­λειας».

Αν ο 1,5 βαθ­μός δεν φαί­νε­ται να αλ­λά­ζει και πολλά στην πα­γκό­σμια οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη, «η αύ­ξη­ση κατά δύο βαθ­μούς θα φέρει πολύ μι­κρό­τε­ρα πο­σο­στά ανά­πτυ­ξης σε πολ­λές χώρες, κυ­ρί­ως γύρω από τον Ιση­με­ρι­νό», σύμ­φω­να με τον Φέλιξ Πρέ­τις, οι­κο­νο­μο­λό­γο του πα­νε­πι­στη­μί­ου της Οξ­φόρ­δης.

«Οι χώρες που είναι φτω­χές σή­με­ρα, ανα­μέ­νε­ται να γί­νουν πιο φτω­χές με την κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή αλλά και ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο σε πε­ρί­πτω­ση αύ­ξη­σης της θερ­μο­κρα­σί­ας κατά 2 βαθ­μούς Κελ­σί­ου, ενώ οι πιο πλού­σιες χώρες μάλ­λον θα επη­ρε­α­στούν λι­γό­τε­ρο», υπο­γραμ­μί­ζει.