Καταδίκη του πρώην διευθυντή της ΑΤΕ Καρπάθου σε αποζημίωση από αδικοπραξία

Χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 258.000 ευρώ εντέλ­λε­ται να κα­τα­βά­λει σε έναν κά­τοι­κο της Αμ­μο­ο­πής Με­νε­τών ο πρώην διευ­θυ­ντής του υπο­κα­τα­στή­μα­τος Καρ­πά­θου της πρώην Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας, με από­φα­ση, που εξέ­δω­σε το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Το δι­κα­στή­ριο κή­ρυ­ξε την από­φα­σή του προ­σω­ρι­νά εκτε­λε­στή ενώ κα­τα­δι­κά­ζει τον ενα­γό­με­νο πρώην τρα­πε­ζι­κό υπάλ­λη­λο σε μέρος των δι­κα­στι­κών εξό­δων του ενά­γο­ντος, το ύψος των οποί­ων κα­θο­ρί­ζει σε 7.740 ευρώ.

Με την από­φα­σή του, το δι­κα­στή­ριο, απορ­ρί­πτει την αγωγή ως προς την Αγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα, όπως αυτή εκ­προ­σω­πεί­ται πλέον από τον ει­δι­κό εκ­κα­θα­ρι­στή και συ­γκε­κρι­μέ­να την εται­ρεία «PQH Ενιαία Ει­δι­κή Εκ­κα­θά­ρι­ση».

Ο ενά­γων διεκ­δι­κεί απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 399.956 ευρώ από αδι­κο­πρα­ξία.

Εχει υπο­βά­λει από τον Οκτώ­βριο του 2015 και έγκλη­ση εις βάρος του πρώην διευ­θυ­ντή της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας Καρ­πά­θου και κατά πα­ντός άλλου υπευ­θύ­νου υπαλ­λή­λου ή στε­λέ­χους του ίδιου υπο­κα­τα­στή­μα­τος, με την οποία ζητά την άσκη­ση διώ­ξε­ων για το αδί­κη­μα της υπε­ξαι­ρέ­σε­ως χρη­μα­τι­κού ποσού 250.000 ευρώ, στην ιδιαι­τέ­ρως δια­κε­κρι­μέ­νη (κα­κουρ­γη­μα­τι­κή) μορφή αυτού.

Ο ενα­γό­με­νος πρώην διευ­θυ­ντής της τρά­πε­ζας έχει ήδη πα­ρα­πεμ­φθεί σε δίκη ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των, κα­τη­γο­ρού­με­νος για απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση με πε­ριου­σια­κό όφε­λος και αντί­στοι­χη ζημία άνω των 120.000 ευρώ, με βού­λευ­μα του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Ο ενά­γων υπο­στη­ρί­ζει, ότι δια­τη­ρού­σε ένα λο­γα­ρια­σμό με την ηλι­κιω­μέ­νη θεία του, αδελ­φή του πα­τέ­ρα του, που απε­βί­ω­σε την 7η Μαΐου 2006.
Είχαν, όπως ανα­φέ­ρει, επεν­δύ­σει τις κα­τα­θέ­σεις τους σε repos της τρά­πε­ζας και είχαν απευ­θυν­θεί στον τρα­πε­ζι­κό διευ­θυ­ντή.

Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την ηλι­κία της θείας του αλλά και την ιδιαί­τε­ρη εμπι­στο­σύ­νη τους στο πρό­σω­πό του, τους έπει­σε να προ­βούν στην αγορά repos διότι θα είχαν ασυ­γκρί­τως υψη­λό­τε­ρες απο­δό­σεις.
Η θεία του μη­νυ­τή φέ­ρε­ται να προ­έ­βη στις 31.03.2003 σε ανά­λη­ψη ποσού 100.000€ και στις 13.08.2003 σε ανά­λη­ψη ποσού 150.000 ευρώ και να τα πα­ρέ­δω­σε στον τρα­πε­ζι­κό διευ­θυ­ντή, λαμ­βά­νο­ντας τους αντί­στοι­χους τί­τλους, οι οποί­οι, όπως αρ­γό­τε­ρα απε­δεί­χθη και έχει ήδη ανα­γνω­ρί­σει η Αγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα, ου­δε­μία αξία έχουν καθώς τυγ­χά­νουν πλα­στοί.
Υπο­στη­ρί­ζε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ο τέως διευ­θυ­ντής, συ­μπλή­ρω­σε ένα έντυ­πο (σύμ­βα­ση εξω­νή­σε­ως δι­καιω­μά­των επί τί­τλων του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου), το οποίο υπέ­γρα­ψε η θεία του και ο ίδιος και στις δύο πε­ρι­πτώ­σεις και έθεσε μά­λι­στα επ’ αυτού και τη σφρα­γί­δα της τρά­πε­ζας.

Με την δη­μο­σιο­ποί­η­ση του σκαν­δά­λου δια­πί­στω­σε με με­γά­λη έκ­πλη­ξη, ότι τόσο ο ίδιος όσο και η ηλι­κιω­μέ­νη θεία του, είχαν πέσει θύ­μα­τα μίας απί­στευ­της υπό­θε­σης απά­της, της με­γα­λύ­τε­ρης στα δω­δε­κα­νη­σια­κά χρο­νι­κά, με θύ­μα­τα εκα­το­ντά­δες ανυ­πο­ψί­α­στους Καρ­πα­θί­ους και κα­τοί­κους της νήσου Καρ­πά­θου εν γένει, οι οποί­οι προ­χώ­ρη­σαν στη σύ­να­ψη ανυ­πάρ­κτων repos, εξα­πα­τη­θέ­ντες από τον τέως διευ­θυ­ντή, ο οποί­ος τους πα­ρου­σί­α­ζε τους εν λόγω τί­τλους, την ύπαρ­ξη και εγκυ­ρό­τη­τα των οποί­ων αρ­νεί­ται η Aγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα, ως υπαρ­κτούς, απο­λύ­τως ασφα­λείς και κερ­δο­φό­ρους, προ­κει­μέ­νου να προ­σπο­ρι­στεί ίδιον χρη­μα­τι­κό όφε­λος και ενώ γνώ­ρι­ζε εκ της θέ­σε­ώς του, ότι οι εν λόγω τί­τλοι, που αυτός επι­νό­η­σε, ου­δε­μία αξία και υπό­στα­ση είχαν.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Κ. Δια­κο­νής.