Πόσο πιθανό είναι ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία;

ι επό­με­νοι μήνες απέ­να­ντι στον Ερντο­γάν θα είναι δύσκο­λοι, κι αυτό το γνω­ρί­ζουν καλά και στο υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών και στο Πεντά­γωνο.

Η δήλωση του αμε­ρι­κα­νι­κού πρε­σβευτή Τζέφρι Πάιατ ότι «τόσο η Ελλάδα όσο και οι ΗΠΑ θα αντι­με­τω­πί­σουν ανα­τα­ρά­ξεις τους επό­με­νους δυο μήνες, ενόψει της επα­νε­κλο­γής Ερντο­γάν» μάλλον απο­τυ­πώ­νει τον βαθμό αυτής της δυσκο­λίας στην πιο διπλω­μα­τική, και ήπια εκδοχή του. Και δεν απο­τε­λεί παρά μόνον το δημόσιο στίγμα των όσων συζη­τούν το τελευ­ταίο διά­στημα, με κλει­στές πόρτες, κυβερ­νη­τι­κοί παρά­γο­ντες τόσο με τον αμε­ρι­κανό πρε­σβευτή όσο και με ευρω­παί­ους αξιω­μα­τού­χους.

Τα επι­θε­τικά μηνύ­ματα Ερντο­γάν

Ο ίδιος ο τούρκος πρό­ε­δρος φρό­ντισε άλλωστε, σχε­δια­σμένα και στο­χευ­μένα, να στείλει τα μηνύ­ματά του από την επομένη κιόλας της συνόδου της Βάρνας και της αυστη­ρής στάσης της ΕΕ απέ­να­ντι στην Αγκυρα. Είτε παρα­τεί­νο­ντας την κράτηση των δύο ελλήνων στρα­τιω­τι­κών, είτε δεσμεύ­ο­ντας την κυπριακή ΑΟΖ με αλλε­πάλ­λη­λες NAVTEX, είτε «αφο­ρί­ζο­ντας» την Δύση και χαι­ρε­τώ­ντας μου­σουλ­μα­νικά μέσα από την Αγία Σοφία, δείχνει σε άπαντες πως το, άκρως επι­κίν­δυνο, παι­χνίδι της νέο-οθωμανικής ισχύος μόλις άρχισε. Και, παρα­πλεύ­ρως, δεν παρα­λεί­πει να ξεδι­πλώ­νει ένα-ένα τα «όπλα» του απέ­να­ντι στην Ελλάδα και την Ευρώπη, με πρώτο εκείνο του προ­σφυ­γι­κού. Δεν είναι τυχαίο πως μέσα στο πρώτο τρίμηνο της χρονιάς οι προ­σφυ­γι­κές ροές έχουν αυξηθεί κατά 30% όπως είπε αυτή την εβδο­μάδα ο Δημή­τρης Βίτσας, ενώ μόνον μέσα στο τελευ­ταίο 24ωρο έφθασαν στην Ελλάδα από τα τουρ­κικά παράλια 200 μετα­νά­στες.

Το ερώτημα είναι μέχρι που μπορεί να φθάσει αυτό το παι­χνίδι ισχύος και κατά πόσο είναι ρεα­λι­στι­κές οι ανη­συ­χίες που δια­τυ­πώ­νο­νται για θερμό επει­σό­διο στο Αιγαίο.

Χθες, ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός Αμυνας Φώτης Κου­βέ­λης είπε στα ΝΕΑ ότι εκείνο που μπορεί να προ­κύ­ψει «είναι ένα τυχαίο επει­σό­διο το οποίο μπορεί και να έχει την θερ­μό­τητά του». Απέ­κλεισε ωστόσο οποια­δή­ποτε γενί­κευση επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η Τουρκία «έχει πολλά μέτωπα» και γνω­ρί­ζει τους συσχε­τι­σμούς τόσο σε σχέση με την Ευρώπη όσο «και με την πέραν του Ατλα­ντι­κού δύναμη».

Τα «σενάρια σύγκρου­σης»

Σήμερα, η Real News γράφει ότι την περα­σμένη Τρίτη, αμέσως μετά την σύνοδο της Βάρνας, έγινε ευρεία σύσκεψη στο Πεντά­γωνο όπου εξε­τά­στη­καν σενάρια σύγκρου­σης και επι­και­ρο­ποι­ή­θη­καν τα σχέδια επι­στρά­τευ­σης. Επι­τε­λείς του ΓΕΕΘΑ, μάλιστα, που επι­κα­λεί­ται η εφη­με­ρίδα φέρο­νται να είπαν πως «αν η Τουρκία απο­φα­σί­σει να ανοίξει την πόρτα του φρε­νο­κο­μείου, δεν θα έχουμε άλλη επιλογή από το να την ακο­λου­θή­σουμε».

Η πιο πλήρης όμως απά­ντηση ίσως δίνεται από την γερ­μα­νική Die Welt η οποία ανα­φέ­ρει ότι Ελλάδα και Τουρκία μπορεί να βρεθούν σε μια πολε­μική κατά­σταση «περισ­σό­τερο τυχαία παρά από πρόθεση». Και εξηγεί: «Υπάρχει ένας βασικός στρα­τη­γι­κός στόχος της Τουρ­κίας υπό τον Ερντο­γάν, όπως το δια­τύ­πωσε κάποτε ο τότε ΥΠΕΞ Αχμέτ Ντα­βού­το­γλου: να ενι­σχυ­θεί η δύναμη και επιρροή της Τουρ­κίας όπου είναι δυνατόν στον κόσμο. Η πολι­τική έναντι της ΕΕ έρχεται δεύτερη. Η υπο­ψη­φιό­τητα ενι­σχύει την Τουρκία – η ίδια η ένταξη με τη στέρηση της κυριαρ­χίας, όχι απα­ραί­τητα. Σ’ αυτήν την πολι­τική της μαξι­μα­λι­στι­κής αύξησης της δύναμης από την άποψη της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής ανήκει και μια επε­κτα­τική ορμή, με στόχο την επι­στροφή στο πολι­τικό μεγα­λείο του οθω­μα­νι­κού κράτους. Αυτό δεν σημαί­νει απα­ραί­τητα αλλαγή των συνόρων, αλλά και δεν την απο­κλείει, αν υπάρξει δυνα­τό­τητα».

Η ψυχραι­μία και η ετοι­μό­τητα

Ούτε στην Αθήνα βεβαίως, ούτε στις Βρυ­ξέλ­λες θεω­ρεί­ται ότι ο Ερντο­γάν θα επι­λέ­ξει να διε­ρευ­νή­σει αυτή την «δυνα­τό­τητα» στην πλευρά των ευρω­παϊ­κών συνόρων της Τουρ­κίας. Ουδείς όμως απο­κλείει μια θερμή κίνηση αντι­πε­ρι­σπα­σμού, εάν η ‘Αγκυρα εκτι­μή­σει ότι κάτι τέτοιο ευνοεί τους ευρύ­τε­ρους γεω­πο­λι­τι­κούς στόχους της. Ενώπιον αυτής της απειλής, η ελλη­νική κυβέρ­νηση εξα­κο­λου­θεί να απαντά με την γραμμή της «ψυχραι­μίας και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τας». «Δεν θα ρίξουμε εμείς νερό στον μύλο του Ερντο­γάν, τρο­φο­δο­τώ­ντας την ένταση», λέει κυβερ­νη­τική πηγή για να προ­σθέ­σει: «Όταν όμως πρό­κει­ται για τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα της χώρας η απο­φα­σι­στι­κό­τητα είναι δεδο­μένη. Και η ετοι­μό­τητά μας επίσης…»

tvxs.gr