Το 59% των νέων ανέργων στην Ελλάδα θα άλλαζε τόπο κατοικίας για μια δουλειά

Πάνω από το ήμισυ των ανέργων ηλικίας 20 έως 34 ετών στην Ελλάδα προ­τί­θε­ται να αλλάξει τόπο κατοι­κίας για μια θέση εργα­σίας, είτε εντός των συνόρων, είτε σε μια άλλη χώρα-μέλος της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης, είτε σε τρίτες χώρες, σύμφωνα με στοι­χεία της Eurostat. Το 59% των ανέργων νεαρής ηλικίας στην Ελλάδα δηλώνει πως δεν θα δίσταζε σε μια μετε­γκα­τά­σταση εντός ή εκτός Ε.Ε. για να εργα­στεί, ενώ είναι υψηλό και το ποσοστό για τα υπό­λοιπα κράτη-μέλη.

Για την ακρί­βεια, το 50% ανέργων ηλικίας 20 έως 34 ετών στην Ε.Ε. δηλώνει πως θα άλλαζε τόπο κατοι­κίας για μια δουλειά, εκ των οποίων το 21% θα μετέ­βαινε σε κάποια άλλη περιοχή στη χώρα του, το 13% θα μετα­νά­στευε εντός Ε.Ε. και το 17% σε τρίτες χώρες. Αυτό είναι το συμπέ­ρα­σμα της Eurostat, που προ­κύ­πτει για όλη την Ε.Ε. και στη­ρί­χθηκε σε στοι­χεία της Ευρω­παϊ­κής Ερευνας Εργα­τι­κού Δυνα­μι­κού, η οποία έλαβε χώρα το 2016.

Δια­πι­στώ­νο­νται, ωστόσο, δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις ως προς τις προ­θέ­σεις των νέων ανέργων μεταξύ των κρατών-μελών. Στα περισ­σό­τερα κράτη-μέλη είναι υψη­λό­τερο των ποσοστό των ανέργων ηλικίας 20 έως 34 ετών οι οποίοι δηλώ­νουν πως θα μετα­κι­νού­νταν εντός των συνόρων της χώρας τους για μια θέση εργα­σίας. Μεταξύ των νέων ανέργων στην Ε.Ε., το 37% των Γερ­μα­νών και των Ρου­μά­νων θα μετα­νά­στευε εντός της χώρας του, όπως και το 35% των Τσέχων και των Ιρλαν­δών. Το υψη­λό­τερο ποσοστό των νέων ανέργων που θα μετα­κι­νού­νταν σε άλλη χώρα-μέλος της Ε.Ε. για μια δουλειά παρου­σιά­ζε­ται στην Εσθονία και στην Κροατία (26%). Στη Σουηδία, την Ισπανία, τη Φιν­λαν­δία και τη Γαλλία κατα­γρά­φηκε το μεγα­λύ­τερο ποσοστό των ανέργων ηλικίας 20 έως 34 ετών που θα έφευγε εκτός Ε.Ε. εάν έβρισκε μια θέση εργα­σίας σε τρίτη χώρα. Στη Σουηδία δια­μορ­φώ­νε­ται στο 34%, στην Ισπανία και τη Φιν­λαν­δία φθάνει το 28% και στη Γαλλία το 27%.

Χαρα­κτη­ρι­στικό είναι ότι πάνω από τα δυο τρίτα των νέων ανέργων στην Μάλτα (73%), στην Ολλαν­δία (69%) και την Κύπρο (68%) δεν επι­θυ­μούν να αλλά­ξουν τόπο κατοι­κίας για μια δουλειά, απο­τε­λώ­ντας την εξαί­ρεση του κανόνα.

Σημα­ντικό ρόλο παίζει, επίσης, η εκπαί­δευση που έχει κάθε εργα­ζό­με­νος καθώς καθο­ρί­ζει το εύρος των επι­λο­γών του. Η κινη­τι­κό­τητα ενός νέου με ανώτατη εκπαί­δευση είναι μεγα­λύ­τερη στην εγχώρια αγορά εργα­σίας σε σχέση με τους υπό­λοι­πους.

Η ανεργία των νέων παρα­μέ­νει ακαν­θώ­δες θέμα στην Ευρω­ζώνη. Αν και έχει παρου­σιά­σει κάποια πτώση στα περισ­σό­τερα κράτη-μέλη του ευρω­παϊ­κού Νότου, οι νέοι δεν είναι ικα­νο­ποι­η­μένη διότι οι περισ­σό­τε­ρες νέες θέσεις εργα­σίας είναι μερικής απα­σχό­λη­σης με πολύ χαμηλές απο­δο­χές. Όπως κατα­λή­γει η Eurostat, στην πράξη πάνω από το 90% των νέων ανέργων σε 15 κράτη-μέλη δεν έχουν μετα­κι­νη­θεί για μια θέση εργα­σίας. Το υψη­λό­τερο ποσοστό κατα­γρά­φηκε στην Ιταλία (98%) και το χαμη­λό­τερο στην Ιρλαν­δία (60%). Στην Ιταλία, ειδι­κό­τερα, το γεγονός ότι οι εθνικές εκλογές στις αρχές Μαρτίου δεν οδή­γη­σαν στο σχη­μα­τι­σμό κυβέρ­νη­σης απο­δί­δε­ται στη μεγάλη δυσα­ρέ­σκεια των Ιταλών από τις οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες στη χώρα παρά την ανά­πτυξη που κατα­γρά­φε­ται επί 14 συναπτά τρίμηνα. Μετά τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις που υλο­ποί­ησε το κυβερ­νών κόμμα τον Μάιο του 2014, η προ­σω­ρινή εργασία έχει αυξηθεί δρα­μα­τικά. Προη­γου­μέ­νως, οι εται­ρείες είχαν δικαί­ωμα να προ­σλαμ­βά­νουν μόνον το 20% του προ­σω­πι­κού με συμ­βά­σεις προ­σω­ρι­νής εργα­σίας. Από το ένα εκατ. νέες θέσεις εργα­σίας στην Ιταλία, οι 584 χιλιά­δες είναι προ­σω­ρι­νής απα­σχό­λη­σης.

Καθη­με­ρινή