Ενδιαφέρουσα διάλεξη στη Ρόδο του ιστορικού Θάνου Βερεμή

Με τη διάλεξη του ιστο­ρι­κού Θάνου Βερεμή συνε­χί­στη­καν χθες τα σεμι­νά­ρια που πραγ­μα­το­ποιεί η Μονάδα Έρευνας για την Ευρω­παϊκή και Διεθνή Πολι­τική του Τμή­μα­τος Μεσο­γεια­κών Σπουδών σε συνερ­γα­σία με το Τμήμα Δια Βίου Μάθησης, Υπο­στή­ρι­ξης της Εκπαί­δευ­σης και Απα­σχό­λη­σης της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, με θέμα την ασφά­λεια και τη συνερ­γα­σία στη Μεσό­γειο.

Ο κ. Βερεμής τόνισε ότι υπάρχει σήμερα ένα μεγάλο ρήγμα στη Μεσό­γειο που δια­χω­ρί­ζει την ανα­το­λική και τη δυτική πλευρά. Αυτό το ρήγμα προ­κα­λεί­ται σε μεγάλο βαθμό από την σύγχυση των δια­κρι­τών ορίων μεταξύ της θρη­σκευ­τι­κής και της κοσμι­κής εξου­σίας. Επι­πλέον καλ­λιερ­γεί­ται ο ακραίος ισλα­μι­σμός με την Δύση να ανη­συ­χεί για …τρο­μο­κρα­τικά χτυ­πή­ματα.

«Το πιο σημα­ντικό ρήγμα στη Μεσό­γειο σήμερα, είναι το ρήγμα που χωρίζει την εξε­λιγ­μένη μεσο­γειακή ανθρω­πό­τητα από την υπα­νά­πτυ­κτη. Η Νότιος Μεσό­γειος, είτε είναι ασια­τική, είτε είναι αφρι­κα­νική, βρί­σκε­ται σε μία παλαιό­τερη φάση της εξέ­λι­ξης των πολι­τι­σμών απ’ ό,τι η βόρεια όχθη. Έτσι η Μεσό­γειος απο­τε­λεί μία δια­χω­ρι­στική γραμμή ανάμεσα στο πρώτο και στον τρίτο κόσμο. Υπάρχει ένα πρό­βλημα ταυ­τό­τη­τας στη Μέση Ανατολή.

Πριν από 40 χρόνια υπήρχε ο αρα­βι­κός εθνι­κι­σμός. Η Συρία με την Αίγυπτο είχαν μάλιστα επι­χει­ρή­σει να συγκρο­τή­σουν ένα ενιαίο κράτος. Δεν ευο­δώ­θηκε αυτό το πείραμα. Έγινε παρόλα αυτά μία προ­σπά­θεια. Υπήρχε μία αίσθηση ενό­τη­τας, κοι­νό­τη­τας και σχέσης με τον πολι­τι­σμένο κόσμο. Σήμερα τον εθνι­κι­σμό τον έχει αντι­κα­τα­στή­σει η θρη­σκεία, το θρή­σκευμα. Σύμφωνα με την κοσμική ιδε­ο­λο­γία, δεν υπάρχει άλλη ζωή και δεν απα­σχο­λεί. Για τους θρη­σκευό­με­νους, πάσης μορφής ένα μέρος της ζωής συνε­χί­ζε­ται αλλού. Πάντα είναι επι­κίν­δυνη η σχέση με το υπερ­βα­τικό, με ότι υπερ­βαί­νει δηλαδή τη λογική. Στο Ισλάμ δεν υπάρχει διά­κριση της θρησκευτικής-υπερβατικής εξου­σίας από την κοσμική εξουσία. Όχι μόνο δεν υπάρχει διά­κριση, αλλά υπάρχει ταύτιση. Ισλάμ σημαί­νει υπακοή στο θεό. Αυτή είναι μία διά­κριση που δεν έγινε ποτέ ανάμεσα στα δύο είδη εξου­σίας.

Υπάρχει από την άλλη η καλ­λιέρ­γεια ενός ακραίου ισλα­μι­σμού. Επειδή το Χαλι­φάτο έχει αρχίσει να δια­λύ­ε­ται πια, για να απαλ­λα­γούν από το μένος του κόσμου οι υψηλά ιστά­με­νοι, καλ­λιερ­γούν ένα ακραίο Ισλάμ. Φοβό­μα­στε τα υπο­λείμ­ματα του πολέμου εάν φτάσουν στη Δύση με τη μορφή της τρο­μο­κρα­τίας», είπε ο κ. Βερεμής.