Ελληνικές ιδιαιτερότητες στα τροχαία

Προτού πατή­σετε γκάζι ή προ­σπε­ρά­σετε το μπρο­στινό σας Ι.Χ., ανα­λο­γι­στείτε τι μπορεί να συνε­πά­γε­ται ένα τροχαίο, ακόμα και αν οι ζημιές είναι μόνο υλικές. Οι δια­δι­κα­σίες στη χώρα μας είναι αρκετά σύν­θε­τες και δια­φο­ρο­ποιού­νται σημα­ντικά από τις άλλες χώρες στην Ε.Ε. «Στο εξω­τε­ρικό, άπαξ και σημειω­θεί το ατύχημα, ο οδηγός απο­ζη­μιώ­νε­ται απευ­θείας με το ποσό που ορίζει ο εμπει­ρο­γνώ­μο­νας», εξηγεί άνθρω­πος του κλάδου. «Εδώ, όμως, πρέπει πρώτα να το επι­σκευά­σεις και μετά, έχοντας τα ανάλογα παρα­στα­τικά από το συνερ­γείο, δικαιού­σαι να εισπρά­ξεις την απο­ζη­μί­ωση». Τι συμ­βαί­νει, όμως, αν δεν έχει ο οδηγός δια­θέ­σι­μες κάποιες χιλιά­δες ευρώ, που ενδέ­χε­ται να απαι­τού­νται; «Τότε είτε το αφήνει χτυ­πη­μένο είτε κάνει μια εξου­σιο­δό­τηση στο συνερ­γείο, ώστε να το επι­σκευά­σει πρώτα και μετά να εισπρά­ξει την απο­ζη­μί­ωση». Το εν λόγω αντί­στροφο σχήμα θεσπί­στηκε προς απο­φυ­γήν της… φορο­δια­φυ­γής. «Ο νομο­θέ­της θεω­ρούσε ότι έτσι δια­σφα­λί­ζει τη νομι­μό­τητα της συναλ­λα­γής». Είναι αμφί­βολο αν ο στόχος επι­τυγ­χά­νε­ται, δεδο­μέ­νου ότι στη χώρα μας οι υπερ­τι­μο­λο­γή­σεις και τα εικο­νικά ατυ­χή­ματα φτάνουν το 15%, ποσοστό που καθιστά εξαι­ρε­τικά δύσπι­στες τις ασφα­λι­στι­κές εται­ρείες. Το μόνο, ίσως, παρή­γορο είναι ότι, μετά την κατά­θεση των δικαιο­λο­γη­τι­κών, η απο­πλη­ρωμή είναι άμεση, κάτι που παλιά δεν ίσχυε. Φαί­νε­ται, όμως, ότι η οικο­νο­μική κρίση είχε θετικό πρόσημο για τις ασφα­λι­στι­κές. «Μειώ­σαμε τα χιλιό­με­τρα που δια­νύ­ουμε με αυτο­κί­νητο και δη στις εθνικές οδούς, οδη­γούμε πιο συντη­ρη­τικά για να καίμε λιγό­τερο, βγαί­νουμε και πίνουμε λιγό­τερο, οπότε οδη­γούμε συνο­λικά λιγό­τερο επι­κίν­δυνα», συμπλη­ρώ­νει η ίδια πηγή.

Ωστόσο, εξα­κο­λου­θούν να κυκλο­φο­ρούν στους δρόμους 600.000 ανα­σφά­λι­στα οχήματα. «Στο εξω­τε­ρικό, ακόμα και άνθρω­ποι που ζουν στο όριο της παρα­νο­μίας, έχουν ασφα­λι­σμένο το αυτο­κί­νητό τους, όχι επειδή είναι ηθικοί, αλλά επειδή το ύψος του προ­στί­μου είναι δυσθε­ώ­ρητο», σχο­λιά­ζει από την πλευρά του ο Γιώργος Ανα­γνω­στό­που­λος, ειρη­νο­δί­κης στον Πειραιά· «στην Ελλάδα το πρό­στιμο είναι 500 ευρώ και το κόστος της ασφά­λειας αυτο­κι­νή­του μπορεί να κυμαί­νε­ται ετησίως στα 300-350 ευρώ». Συνεπώς, αντί το πρό­στιμο να μας δίνει κίνητρο να ασφα­λι­στούμε, σχεδόν μας απο­θαρ­ρύ­νει. «Τα πρό­στιμα θα έπρεπε να έχουν δια­βάθ­μιση, όπως συμ­βαί­νει άλλου», διευ­κρι­νί­ζει, «δηλαδή όταν οδηγεί κανείς υπό την επήρεια μέθης, να πλη­ρώ­νει ένα ποσό ως ποινή, αλλά όταν δια­πράτ­τει ατύχημα όντας μεθυ­σμέ­νος, να πλη­ρώ­νει πολ­λα­πλά­σια ποινή».

Πάντως, βάσει της εμπει­ρίας του ειρη­νο­δίκη που εξε­τά­ζει καθη­με­ρινά υπο­θέ­σεις τρο­χαίων, «μία από τις συνη­θέ­στε­ρες αιτίες είναι τα ελα­στικά, τα οποία, όπως απο­δει­κνύ­ε­ται, δεν αλλά­ζουμε αρκετά τακτικά, ενώ έπεται η χρήση κινητού παράλ­ληλα με την οδήγηση». Οσο για τους λόγους που οδηγούν τους αντί­δι­κους στο Ειρη­νο­δι­κείο, «δια­φω­νούν για την υπαι­τιό­τητα, για το ύψος της απο­ζη­μί­ω­σης ή ο υπαί­τιος του ατυ­χή­μα­τος δεν έχει κάνει δήλωση».

Συγ­γε­νείς θυμάτων

Στο μεταξύ, ο Πανελ­λα­δι­κός Σύλ­λο­γος «SOS – Τροχαία Εγκλή­ματα» έστειλε υπό­μνημα στους συναρ­μό­διους υπουρ­γούς για τη θεσμο­θέ­τηση δικαιω­μά­των στους συγ­γε­νείς των θυμάτων τρο­χαίων. Μεταξύ άλλων, κάνουν λόγο για παροχή άδειας μετ’ απο­δο­χών στους α΄ βαθμού συγ­γε­νείς, εργα­ζό­με­νους στον ιδιω­τικό ή δημόσιο τομέα, άπαξ και το θύμα του τρο­χαίου νοση­λεύ­ε­ται. Ακόμα, ζητούν να προ­βλέ­πε­ται άδεια για συγ­γε­νείς θανό­ντων ή βαριά τραυ­μα­τι­σθέ­ντων, που υπη­ρε­τούν τη στρα­τιω­τική θητεία, όπως και μετεγ­γραφή στους φοι­τη­τές.