Μίκης Θοδωράκης: Να παραμένουμε ανένδοτοι στην ελληνικότητα της Μακεδονίας-Να γίνει δημοψήφισμα

Είμαι πατριώ­της διε­θνι­στής που μάχομαι τον φασισμό

Μίλησε πρώτα πρώτα για την επίθεση σε βάρος του και όσους προ­σπά­θη­σαν να τον εμπο­δί­σουν να μιλήσει και «σύστησε» ξανά τον εαυτό του ως πατριώτη διε­θνι­στή που περι­φρο­νεί και μάχεται τον φασισμό και δη την πιο απατηλή και επι­κίν­δυνη μορφή τον αρι­στε­ρό­στροφο όπως είπε χαρα­κτη­ρι­στικά.

“Αδέλφια μου, φασί­στες, τρο­μο­κρά­τες, ναζι­στες, αμαρ­χι­κοί, τρα­μπού­κοι. Θα μάθατε ασφαλώς ότι οι πατριώ­τες που μας κυβερ­νούν και τα βαπο­ρά­κια τους, οι αρι­στε­ρι­στές που χθες έριξαν μπογιές στο σπίτι μου για να με εμπο­δί­σουν να μιλήσω μπροστά σε σένα κυρί­αρχε λαέ… Για να μιλήσω με λόγια σταράτα, πατριω­τικά και ασυμ­βί­βα­στα. Όμως έμαθα να μιλώ σε όλη μου τη ζωή. Όπως εσύ με δίδαξες σε όλη μου τη ζωή, κυρί­αρχε… » ήταν η εισα­γωγή του σε μια παθια­σμένη ομιλία.

«Ναι, είμαι πατριώ­της διε­θνι­στής και συνάμα περι­φρονώ και μάχομαι το φασισμό. Σε όλες του τις μορφές και προ­πα­ντός στην πιο απατηλή και επι­κίν­δυνη μορφή του. Την αρι­στε­ρό­στροφη. Σαν αυτή με τις ομα­δού­λες των εξτρε­μι­στών που είναι σκέτοι τρο­μο­κρά­τες. Σαν αυτή των μειο­ψη­φιών που μας κυβερ­νούν και κατα­στρέ­φουν τη χώρα μας, οχυ­ρω­μέ­νοι πίσω από τις εκλο­γι­κές αλχη­μείες των πολι­τι­κών. Θλι­βε­ρές απο­φύ­σεις ενός συστή­μα­τος που μας πονά γιατί πεθαί­νει και το ξέρει. Και γι’ αυτό είναι πολύ επι­κίν­δυνο”, τόνισε ο Μίκης Θεο­δω­ρά­κης.

Αφιέ­ρωσε την ομιλία του στον Θ. Κολο­κο­τρώνη που πέθανε σαν σήμερα 4 Φλεβάρη.

«Εγώ δεν ντρέ­πο­μαι όπως οι εθνο­μη­δε­νι­στές που μας κυβερ­νούν να παρα­μένω πιστός στις ιερές σκιές των προ­γό­νων μας που μας δίδαξαν την αγάπη για την πατρίδα και το έθνος.Μια πατρίδα που σέβεται και αγαπά όλες τις πατρί­δες του κόσμου».

Οι Σκο­πια­νοί επι­διώ­κουν επέ­κταση των συνόρων τους σε βάρος των δικών μας

Ο κ. Θεο­δω­ρά­κης υπο­γράμ­μισε ότι πρέπει να ανα­γνω­ρί­σουμε ότι είναι και δική μας ευθύνη να επι­τρέ­πουμε να καπη­λεύ­ο­νται τα εθνικά μας θέματα.

“Φτάσαμε στο θλιβερό σημείο να είμαστε σήμερα ανα­γκα­σμέ­νοι α απο­λο­γού­μα­στε για τον πατριω­τι­σμό μας. Νομίζω ότι πρέπει να παρα­δε­χτούμε τα λάθη και τις ευθύνες μας απέ­να­ντι στον ελλη­νικό λαό. Σας ρωτώ: Έχουμε ευθύνες; Η μόνη λύση είναι να αφή­σουμε τους Σκο­πια­νούς να πιστεύ­ουν στον εθνικό τους μύθο. Κι εμείς να παρα­μέ­νουμε ανέν­δο­τοι στην ελλη­νι­κό­τητα της Μακε­δο­νίας. Το συμ­βού­λιο των πολι­τι­κών αρχηγών το 1992 απο­φά­σισε για μια εθνική κοινή γραμμή πλεύσης. Σε μια ονο­μα­σία που δεν θα περιέ­χει καθόλου και με κανένα τρόπο τη λέξη Μακε­δο­νία.Με γεω­γρα­φι­κούς ή άλλους προσ­διο­ρι­σμούς, όπως άνω, κάτω ή επί τα αυτά. Ή χει­ρό­τερα ακόμα το “Νέα Μακε­δο­νία”. Γιατί δια­γρά­φει την ιστο­ρι­κό­τητά της. Τυχόν υπο­χώ­ρηση από αυτή τη γραμμή θα έχει ολέθρια απο­τε­λέ­σματα για τη χώρα. Εάν υπο­χω­ρή­σουμε είναι σαν να ανοί­γουμε διά­πλατα τα σύνορά μας σε αυτούς που μας απει­λούν ανοιχτά και ξεδιά­ντροπα.

Αν υπο­χω­ρή­σουμε είμαστε άξιοι της μοίρας μας

“Τα μαύρα σύννεφα γίνο­νται κάθε μέρα και περισ­σό­τερο ορατά. Αν υπο­χω­ρή­σουμε τώρα στην πρό­κληση των Σκοπίων, επειδή θέλουν να γίνουν μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης με τη δική μας ψήφο, για να μπορούν αύριο να μας απει­λούν από ισχυ­ρό­τερη θέση, θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Ανοί­γουμε τις πόρτες για να επι­βλη­θεί  ένα ιστο­ρικό ψέμα. Οι περί­φη­μες παρα­χω­ρή­σεις του κυρίου Ζάεφ, όπως και τα σχετικά με τη σύνθετη ονο­μα­σία, είναι σκέτο κου­τό­χορτο. Είναι κου­το­πο­νη­ριές που θα μπο­ρού­σαν να απευ­θύ­νο­νται μόνο σε λαό ηλιθίων και γονα­τι­σμέ­νων. Εϊναι για μας ντροπή και μόνο να ανα­φερ­θούμε σε αυτό. Η ονο­μα­σία αερο­δρο­μίων και δρόμων είναι δική τους δικαιο­δο­σία. Πόσο βλάκες μας θεωρεί ο Σκο­πια­νός πρω­θυ­πουρ­γός; ή τόσο έτοι­μους να κατε­βά­σουμε τα παντε­λό­νια μας;  Νομί­ζουν ότι μέσα από τα μνη­μό­νια, ξεχά­σαμε ποιοι είμαστε. Δεν είναι η πρώτη φορά που όλοι πιστεύ­ουν ότι ο Έλληνας έχει μετα­τρα­πεί σε ραγιά. Αλλά εκείνος σηκώ­νε­ται”.

Χρειά­ζε­ται η βούλα της Ελλάδας

“Είμαστε ένας λαός φιλει­ρη­νι­κός. Θα πρέπει όμως να γνω­ρί­ζουνε ότι από την άλλη μεριά υπάρχει ένα βαθύ κράτος που συνω­μο­τεί με άλλες διε­θνείς δυνά­μεις ενα­ντίον της ακε­ραιό­τη­τας της χώρας μας. Γι’ αυτό θα πρέπει να μην έχουμε αυτα­πά­τες. Αυτή η κατά­σταση της συνέ­χι­σης του status quo και της ειρη­νι­κής συνύ­παρ­ξης, πρέπει να είναι η τελευ­ταία υπο­χώ­ρηση που κάνουμε. Το γεγονός ότι υπάρ­χουν χώρες που ανα­γνω­ρί­ζουν τα Σκόπια ως Μακε­δο­νία, είναι κάτι που δεν μας αφορά. Μόνο εμείς οι Έλληνες μπο­ρούμε να δώσουμε ή όχι το δικαί­ωμα στους Σκο­πια­νούς να οικειο­ποιού­νται μέσω του όρου Μακε­δο­νία ένα μεγάλο τμήμα του ελλη­νι­σμού.Χρειά­ζε­ται η βούλα της Ελλάδας για να θεω­ρη­θούν γνήσιοι Μακε­δό­νες. Και όχι χάρ­τι­νοι όπως θεω­ρού­νται σήμερα.

Ζήτησε δημο­ψή­φι­σμα αν η όποια κυβέρ­νηση θελή­σεις να προ­χω­ρή­σει στη διευ­θέ­τηση του ζητή­μα­τος. Απευ­θύν­θηκε στους βου­λευ­τές, που όπως είπε έχουν το δικαί­ωμα να ζητή­σουν δημο­ψή­φι­σμα, να προ­κα­λέ­σουν τη σχετική συζή­τηση στη Βουλή και να κινη­το­ποι­ή­σουν αυτό το εθνικής σημα­σίας ζήτημα»,

Η Μακε­δο­νία ήταν μία και θα είναι πάντα Ελλη­νική

Κλεί­νο­ντας ο κ. Θοε­δω­ρά­κης είπε « Αγα­πη­τοί φίλοι και φίλες, πατριώ­τες και πατριώ­τισ­σες, σε όλη μου τη ζωή αγω­νί­στηκα για την ενότητα του ελλη­νι­κού λαού. Πιστεύω απόλυτα ότι κι αυτό το μεγάλο πρό­βλημα θα πρέπει να το αντι­με­τω­πί­σουμε ενω­μέ­νοι, σαν μια γροθιά. και πιστεύω ότι είμαστε ενω­μέ­νοι. Γιατί ανε­ξάρ­τητα από τις όποιες δια­φω­νίες μας, είμαστε όλοι πατριώ­τες. Γιατί όταν υπε­ρα­σπί­ζε­ται κανείς τα δίκαια της πατρί­δας του, αυτό δεν είναι εθνι­κι­σμός, είναι πατριω­τι­σμός. Και η Ελλάδα σήμερα έχει περισ­σό­τερο από κάθε άλλη φορά την ανάγκη από πατριώ­τες. Οι Έλληνες σήμερα ενω­μέ­νοι, δίνουν την απά­ντηση. Η Μακε­δο­νία είναι μία. Και ήταν, είναι και θα είναι πάντα ελλη­νική. Ζήτω ο ελλη­νι­κός λαός!