Τσίπρας: Θα επιδιώξω με πατριωτική ευθύνη μια αμοιβαία αποδεκτή λύση

Ο κ. Τσίπρας είπε ότι θεωρεί «δεδο­μένο ότι είναι ευθύνη της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης αλλά και δική μου προ­σω­πικά – ειδικά στη φάση της μετά­βα­σης στην μετα­μνη­μο­νιακή εποχή – να κλεί­σουμε όσο το δυνατόν περισ­σό­τερα μέτωπα και να οικο­δο­μή­σουμε μια νέα δυνα­μική φυσιο­γνω­μία, δια­δρα­μα­τί­ζο­ντας τον ηγετικό ρόλο που μας ανα­λο­γεί στα Βαλ­κά­νια».

Σε ό,τι αφορά τις συνο­μι­λίες με την γει­το­νική Αλβανία, είπε ότι ενη­μέ­ρωσε τους πολι­τι­κούς αρχη­γούς ότι έχει ανοίξει ο δρόμος για την πλήρη ομα­λο­ποί­ηση και ανα­βάθ­μιση των διμερών σχέσεων ανάμεσα στις χώρες μας.

Είμαστε έτοιμοι για μια στρα­τη­γική συμ­φω­νία με την Αλβανία

«Είμαστε επο­μέ­νως έτοιμοι για μια στρα­τη­γική συμ­φω­νία Ελλάδας – Αλβα­νίας που θα επι­λύ­σει τις κρί­σι­μες δια­φο­ρές και θα οδηγεί στην προ­ώ­θηση των εντα­ξια­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων της γει­το­νι­κής μας χώρας» είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός και πρό­σθεσε:

«Στο ζήτημα αυτό φαί­νε­ται εξάλλου ότι δια­μορ­φώ­νε­ται μια ευρύ­τερη πολι­τική συναί­νεση, την οποία δεν μπορώ παρά να καλω­σο­ρίσω».

Όσον αφορά το «εξαι­ρε­τικά κρίσιμο και δύσκολο θέμα που αφορά τις δια­φο­ρές μας με την Πρώην Γιου­γκο­σλα­βική Δημο­κρα­τία της Μακε­δο­νίας» ο πρω­θυ­πουρ­γός ανέφερε ότι ενη­μέ­ρωσε διε­ξο­δικά τους πολι­τι­κούς αρχη­γούς και τους εξήγησε «ότι το 2018 έχει ανοίξει ένα παρά­θυρο ευκαι­ρίας για λύση, καθώς η νέα πολι­τική ηγεσία της γεί­το­νος υπό τον κο Ζάεφ επι­δει­κνύει βούληση να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε και να βρούμε μια αμοι­βαία απο­δε­κτή λύση σε ένα πρό­βλημα, το ονο­μα­το­λο­γικό αλλά και τα παρα­κο­λου­θή­ματα του, που υπο­νό­μευσε τις σχέσεις των δύο χωρών τα τελευ­ταία 25 χρόνια».

Ειδι­κό­τερα, τόνισε ότι «η νέα πολι­τική ηγεσία έχει ανα­σκευά­σει και απο­σύ­ρει σε κάποιο βαθμό την αλυ­τρω­τική ρητο­ρεία των προη­γού­με­νων κυβερ­νή­σεων, πράγμα που εκ των πραγ­μά­των λει­τουρ­γεί κατα­λυ­τικά για την εντα­τι­κο­ποί­ηση των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων».

«Χαρα­κτη­ρι­στική στο πλαίσιο αυτό ήταν και η κίνηση του κ. Ζάεφ να μετο­νο­μά­σει τον διεθνή αερο­λι­μένα της πόλης των Σκοπίων, αλλά και την Εθνική Οδό Θεσ­σα­λο­νί­κης Σκοπίων, από οδό Μεγάλου Αλε­ξάν­δρου σε Οδό Φιλίας» είπε ο κ. Τσίπρας.

Επι­σή­μανε δε, ότι «αυτές οι συμ­βο­λι­κές κινή­σεις δεν σημαί­νουν βεβαίως ότι το πρό­βλημα του αλυ­τρω­τι­σμού έχει επι­λυ­θεί, καθώς η πολι­τική βούληση των γει­τό­νων μας πρέπει να πάρει και τη μορφή σαφών και συγκε­κρι­μέ­νων δεσμεύ­σεων στο πλαίσιο των συνο­μι­λιών που διε­ξά­γο­νται τόσο σε διμερές επίπεδο όσο και στο πλαίσιο της δια­με­σο­λά­βη­σης του ΟΗΕ».

«Θέλω λοιπόν να είμαι απο­λύ­τως ευθύς και ειλι­κρι­νής» είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός και πρό­σθεσε:

«Η βούληση και η απο­φα­σι­στι­κό­τητα της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης για την επίλυση του ζητή­μα­τος είναι δεδο­μένη.

Το τελευ­ταίο διά­στημα έχει συντε­λε­στεί πρόοδος, απο­μέ­νει ωστόσο πολύς δρόμος να καλυ­φθεί για να φτά­σουμε σε μια αμοι­βαία απο­δε­κτή λύση σύν­θε­της ονο­μα­σίας με γεω­γρα­φικό ή χρονικό προσ­διο­ρι­σμό που θα ισχύει έναντι όλων.

Και όταν λέμε έναντι όλων, εννο­ούμε τόσο τη διεθνή ονο­μα­σία όσο και την ονο­μα­σία στο εσω­τε­ρικό» υπο­γράμ­μισε ο πρω­θυ­πουρ­γός και πρό­σθεσε ότι το κρι­σι­μό­τερο σημείο που πρέπει να γίνει σαφές, είναι ότι η επίλυση των δια­φο­ρών μας με την Πρώην Γιου­γκο­σλα­βική Δημο­κρα­τίας της Μακε­δο­νίας, δεν απο­τε­λεί υπο­χρέ­ωσή μας έναντι τρίτων, αλλά έχει να κάνει με την εξυ­πη­ρέ­τηση των μεσο­πρό­θε­σμων και μακρο­πρό­θε­σμων εθνικών μας συμ­φε­ρό­ντων και με τη στα­θε­ρό­τητα στα Βαλ­κά­νια.

Επίσης, όπως είπε, δεν απο­τε­λεί θέμα που προ­σφέ­ρε­ται για εσω­τε­ρική πολι­τική αντι­πα­ρά­θεση.

«Πρέπει όλοι να κατα­νο­ή­σουν ότι η μη επίλυση του και απώλεια της ευκαι­ρίας για λύση, θα αποβεί τελικά σε βάρος τόσο της Ελλάδας όσο και της στα­θε­ρό­τη­τας στην ευρύ­τερη περιοχή» είπε και ότι «δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τα τελευ­ταία 25 χρόνια η πλειο­νό­τητα των χωρών του ΟΗΕ, έχουν ανα­γνω­ρί­σει τη γει­το­νική χώρα με το Συνταγ­μα­τικό της όνομα. Ενώ και στην προ­σω­ρινή ονο­μα­σία που η Ελλάδα ανα­γνω­ρί­ζει από το 1995, περι­λαμ­βά­νε­ται ο όρος Μακε­δο­νία, αλλά χωρίς κανένα προσ­διο­ρι­σμό που να απο­τρέ­πει το ενδε­χό­μενο να εγερ­θούν στο μέλλον διεκ­δι­κή­σεις έναντι του εδάφους ή της ιστο­ρίας μας».

Είναι υπο­κρι­τικό κάποιες πολι­τι­κές δυνά­μεις και συγκε­κρι­μένα πρόσωπα να εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται την αγωνία του ελλη­νι­κού λαού

Ο πρω­θυ­πουρ­γός είπε ακόμα ότι «είναι, το λιγό­τερο, υπο­κρι­τικό , κάποιες πολι­τι­κές δυνά­μεις αλλά και συγκε­κρι­μένα πρόσωπα να εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται τις ευαι­σθη­σίες και την αγωνία του ελλη­νι­κού λαού για να υπη­ρε­τή­σουν μια πλήρως ανα­πο­τε­λε­σμα­τική και αδιέ­ξοδη στό­χευση, η οποία σε τελευ­ταία ανάλυση είναι αντί­θετη προς τα εθνικά μας συμ­φέ­ρο­ντα» και υπο­γράμ­μισε ότι «απαι­τεί­ται λοιπόν πατριω­τική εγρή­γορση για να επι­τύ­χουμε την καλύ­τερη δυνατή λύση αλλά δεν είναι ώρα – όπως ποτέ δεν ήταν, και η Ελλάδα το έμαθε με το δύσκολο τρόπο – για εθνι­κι­στι­κές εξάρ­σεις και κραυγές φανα­τι­σμού».

Συνέ­στησε δε «σωφρο­σύνη μετριο­πά­θεια, πνεύμα συνεν­νό­η­σης και ρεα­λι­σμός αν θέλουμε να υπη­ρε­τή­σουμε το εθνικό συμ­φέ­ρον και όχι να στή­σουμε πολι­τι­κές καριέ­ρες, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι το γνήσιο και αυθε­ντικό πατριω­τικό αίσθημα των Ελλήνων».

Η στάση του κ. Μητσο­τάκη δείχνει ανα­ξιο­πι­στία και αδυ­να­μία να πει με σθένος την πολι­τική του θέση .

Ειδικά για τις συνα­ντή­σεις με τους πολι­τι­κούς αρχη­γούς, είπε ότι με τους περισ­σό­τε­ρους είχε μια ειλι­κρινή και υπεύ­θυνη συζή­τηση που θα μπο­ρούσε να οδη­γή­σει σε πολι­τι­κές συγκλί­σεις και ευρύ­τερη συναί­νεση.

«Δεν μπορώ δυστυ­χώς να πω όμως το ίδιο και για τον αρχηγό της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης» είπε ο πρω­θυ­πουρ­γός και σημεί­ωσε:

«Θεωρώ ότι η στάση του είναι δείγμα της ανα­ξιο­πι­στίας, αλλά και της αδυ­να­μίας του να πει με σθένος την πολι­τική του θέση.

Αμφι­τα­λα­ντεύ­ε­ται διαρκώς, αλλάζει θέσεις και απόψεις ανάλογα με τις εσω­τε­ρι­κές πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις, αλλά και με τις πιέσεις που του ασκεί ένα ακραίο τμήμα του κόμ­μα­τός του».

Κατα­λή­γο­ντας την δήλωσή ο κ. Τσίπρας είπε: « Από τη δική μου μεριά δεσμεύ­ο­μαι ότι το επόμενο διά­στημα θα επι­διώξω με πατριω­τική ευθύνη μια αμοι­βαία απο­δε­κτή λύση.