ΑΘΛΗΤΙΚΑ

«Στην καρδιά μου ο Κολοσσός»!

Μάκης Δούβαλης 2 λεπτά ανάγνωση
ΜΑΛΚΟΛΜ ΓΚΡΙΦΙΝ

Ο Μάλκολμ Γκρίφιν έδωσε ορι­στικά τα χέρια με τη Ζενίτ Αγίας Πετρού­πο­λης και μετά το ορι­στικό deal, μίλησε για την παρου­σία του στη Ρόδο και την ομάδα. «Ο Κολοσ­σός θα έχει για πάντα μία θέση στην καρδιά μου! Από τον πρόεδρο μέχρι τον τελευ­ταίο άνθρωπο που είναι στην ομάδα. Όπως είναι ο Σπύρος (φρο­ντι­στής), ο οποίος είναι ένα από τα πιο σκληρά εργα­ζό­μενα άτομα στην ομάδα, οι προ­πο­νη­τές (Στάθης, Πάνος, Μάριος) και ο Βασίλης (φυσι­κο­θε­ρα­πευ­τής). Όπως είναι ο Γιώργος και η Μαρία στα γραφεία και ο Πάνος (γραφείο τύπου). Όλοι τους ήταν εξαι­ρε­τι­κοί άνθρω­ποι και χωρίς αυτή την ευκαι­ρία που πήρα από την ομάδα, πιθανώς να μην ήμουν σε θέση να απο­δε­χθώ αυτή τη μεγάλη πρό­κληση που μου παρου­σιά­στηκε.

Η εμπει­ρία που είχα με τον κόουτς Λυκο­γιάννη ήταν πολύ ενδια­φέ­ρουσα. Είχα να νιώσω έτσι από το δεύτερο έτος στο κολέγιο. Δηλαδή, ο τρόπος με τον οποίο προ­ε­τοί­μαζε εμένα και τους συμπαί­κτες μου, με την κάθε λεπτο­μέ­ρεια και στην εντέ­λεια, για τα παι­χνί­δια. Επίσης, τον αγάπησα ως προ­σω­πι­κό­τητα, αλλά και για τον σκληρό τρόπο δου­λειάς που έχει, καθώς με έκανε να νιώθω σημα­ντι­κός κάθε μέρα. Τα προη­γού­μενα χρόνια δεν είχα συνη­θί­σει αυτόν τον τρόπο, αλλά με τα απο­τε­λέ­σματά του ο Κολοσ­σός δείχνει πως είναι μία πολύ δύσκολα αντι­με­τω­πί­σιμη ομάδα. Ο κόουτς είναι το κεφάλι της ομάδας και μετα­φέ­ρει το πάθος του για το παι­χνίδι από τον πρώτο μέχρι τον τελευ­ταίο παίκτη.

Οι συμπαί­κτες μου στον Κολοσσό ήταν οι καλύ­τε­ροι που είχα από το γυμνά­σιο. Κανείς δεν είναι εγω­ι­στής και όλοι γελού­σαμε και περ­νού­σαμε ωραία κάθε μέρα και πάντα ο ένας στήριζε τον άλλον. Αυτό που μου άρεσε ακόμη περισ­σό­τερο, ήταν το γεγονός ότι από την αρχή με δέχθη­καν να είμαι ένας από τους ηγέτες τους. Ακόμη και όταν τους απο­γο­ή­τευσα κάποιες στιγμές, κανείς δεν με έκανε να αισθανθώ άσχημα και αυτό σημαί­νει πολλά για μένα. Κανείς δεν έδειχνε με το δάχτυλο για να κατα­λο­γί­σει ευθύνες, αλλά πηγαί­ναμε κάθε μέρα στην προ­πό­νηση, προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­σταν σκληρά και γινό­μα­σταν ΕΝΑ κόντρα στους αντι­πά­λους μας.

Για τους φιλά­θλους μας θα ήθελα να πω ότι η στήριξή τους ήταν με διαφορά η καλύ­τερη που είχα στα τέσσερα χρόνια που αγω­νί­ζο­μαι ως επαγ­γελ­μα­τίας. Στα εντός έδρας παι­χνί­δια έκαναν το έργο των αντι­πά­λων πολύ δύσκολο και σχεδόν γέμιζαν το γήπεδο, ανε­ξαρ­τή­τως αντι­πά­λων. Εκτιμώ βαθύ­τατα τους φιλά­θλου μας, πολύ περισ­σό­τερο από όσο εκείνοι νομί­ζουν. Τέλος, θα ήθελα να ευχα­ρι­στήσω θερμά τους ιδιο­κτή­τες της ομάδας για την απόφαση της παρα­χώ­ρη­σής μου στην ομάδα της Ζενίτ δίνο­ντάς μου την ευκαι­ρία να κάνω το επόμενο βήμα στην καριέρα μου.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.