Γιάννης Μηνάς: «Η στάση της κυβέρνησης είναι τιμωρητική απέναντι στα νησιά μας»

Κύριε Μηνά, η αίσθηση που επι­κρα­τεί είναι οτι οι νέοι την εποχή μας δεν ενδια­φέ­ρο­νται για τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις. Είναι τελικά απο­λί­τικη η νέα γενιά;

Ακούω συνεχώς γύρω μου για τους νέους που δεν ενδια­φέ­ρο­νται για τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις στη χώρα μας. Να ξεκα­θα­ρί­σουμε κάτι. Αυτό είναι μεγάλο λάθος, που θεωρώ ότι δεν γίνεται τυχαία. Είναι βολικό να υπο­στη­ρί­ζουν κάποιοι ότι οι νέοι σήμερα είναι απο­λί­τι­κοι, γιατί έτσι προ­σπα­θούν να απα­ξιώ­σουν την κριτική τους και να απο­σιω­πή­σουν τις δικές τους ευθύνες για το παρόν που δια­μόρ­φω­σαν και για το μέλλον που έχουν υπο­θη­κεύ­σει. Είναι μια πολύ άβολη συζή­τηση αυτή σίγουρα και η ταμπέλα στην νεολαία ως απο­λί­τι­κης γενιάς, είναι μια πολύ βολική δικαιο­λο­γία.

Η νέα γενιά, με την επα­νά­σταση των media και των social media είναι πιο ενη­με­ρω­μένη από κάθε άλλη προη­γού­μενη. Αυτό είχε ως απο­τέ­λε­σμα την κατάρ­ρευση των μύθων όσον αφορά τους πολι­τι­κούς και την πολι­τική. Η απο­γο­ή­τευση ήταν φυσικό επα­κό­λουθο. Σήμερα η νεολαία εκφρά­ζε­ται δια­φο­ρε­τικά, με άλλους τρόπους και μέσα. Αυτό δεν σημαί­νει ότι είναι αδιά­φορη. Το αντί­θετο συμ­βαί­νει. Αυτό που πολλοί μετα­φρά­ζουν σαν αδια­φο­ρία, είναι μια συνει­δητή πολι­τική στάση. Καλά θα κάνουν αυτοί που τα λένε αυτά, αντί να κάνουν μια κοντό­φθαλμη κριτική στη νεολαία, να καθί­σουν και να «δια­βά­σουν» σοβαρά, τα μηνύ­ματα που μέσω της φαι­νο­με­νι­κής της αδια­φο­ρίας, στέλνει η νέα γενιά. Θα μάθουν πολλά.

Αυτή η γένια που έρχεται, είναι η πιο ενη­με­ρώ­νει γένια απ’ όλες μέχρι τώρα. Η πρό­σβαση στο δια­δί­κτυο και η άμεση πλη­ρο­φό­ρηση που δέχεται ένας νέος είναι απείρως μεγα­λύ­τερη σε σχέση με αυτή που είχε ένας νέος τη δεκα­ε­τία του 90. Έχει πλη­ρο­φό­ρηση για το τι συμ­βαί­νει σε ένα χωριό στη Ρόδο, μέχρι τι συμ­βαί­νει σε μια άλλη ήπειρο σε live μετά­δοση. Έτσι λοιπόν είτε ηθε­λη­μένα είτε άθελα του θα βρεθούν μπροστά του ειδή­σεις που αφορούν τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις του τόπου μας και θα μπει στη δια­δι­κα­σία να τις δια­βά­σει , έστω κάποιες από αυτές. Πλέον ένας 25αρης γνω­ρί­ζει για τα spreads και την αγορά ομο­λό­γων. Το πρό­βλημα δεν είναι η αδια­φο­ρία αλλά η απα­ξί­ωση της πολί­τι­κης στα μάτια του μεγα­λύ­τε­ρου μέρους των νέων. Δεν την διέ­γραψε την πολι­τική, απλά γύρισε την πλάτη του.

Τι ζητούν πλέον οι νέοι από το πολι­τικό μας σύστημα;

Αυτό που ζητούν είναι να αλλάξει συνο­λικά το σύστημα στο επίπεδο της λει­τουρ­γίας και στην αλλαγή νοο­τρο­πίας. Το σύστημα των πελα­τεια­κών σχέσεων και της νοο­τρο­πίας του ‘’μαζί τα φάγαμε’’, έχει παρέλ­θει ανε­πι­στρε­πτί. Λάθη και κατε­στη­μέ­νες νοο­τρο­πίες έχουν υπάρξει σε όλους τους χώρους και για πολλά χρόνια στη χώρα μας.

Δυστυ­χώς, αυτά τα φαι­νό­μενα βλέ­πουμε να συνε­χί­ζο­νται ακόμα και να ‘’βολεύονται’’ αδέρφια, ξαδέλ­φια, θειοι, θειες, πατε­ρά­δες, κολ­λη­τοί με μόνο κρι­τή­ριο τον βαθμό συγ­γέ­νειας και το ποσό καλά έχουν περάσει μαζί στα φοι­τη­τικά τους χρόνια.

Ας πάρουμε σαν παρά­δειγμα την περι­βό­ητη γενιά του Πολυ­τε­χνείου. Πως ξεκί­νησε και που κατέ­ληξε. Στο να γίνουν πολλοί από εκεί­νους, κομ­μά­τια της πιο κατα­στρο­φι­κής περιό­δου δια­κυ­βέρ­νη­σης της χώρας μας. Και κανένας δεν είχε το φιλό­τιμο να ζητήσει συγνώμη από τη νέα γενιά που σήμερα πλη­ρώ­νει τις δικές τους πολι­τι­κές. Που αρκετοί απ’ αυτούς, όχι όλοι, έχουν δώσει τα δια­πι­στευ­τή­ρια τους για το τι κατά­φε­ραν για τη χώρα, οδη­γώ­ντας τη στα βράχια, κάνο­ντας κου­ρε­λό­χαρτο τον αγώνα που δόθηκε τότε απ’ όλη την κοι­νω­νία για την ανα­τροπή και την αλλαγή που ήταν επι­βε­βλη­μένη. Όπως επι­βε­βλη­μένο ήταν τότε το καθήκον όλων να σηκω­θούν από τους κανα­πέ­δες τους για να αλλάξει αυτό. Βεβαία μετά επέ­λε­ξαν κάποιοι ‘’επαναστάτες’’ της εποχή να κάνουν βελού­δι­νους αυτούς τους κανα­πέ­δες και τις καρέ­κλες τους και να βολευ­τούν για μερικές δεκα­ε­τίες, υπο­θη­κεύ­ο­ντας το μέλλον της νέας αυτής δήθεν αδιά­φο­ρης γενιάς. Πρέπει λοιπόν να γίνει αυτο­κρι­τική από όλους όσους συμ­με­τέ­χουν στην πολι­τική ζωή του τόπου. Να ανα­γνω­ρί­σουν τα λάθη τους και να αλλά­ξουν τις κατε­στη­μέ­νες νοο­τρο­πίες. Στην ουσία τους και όχι με λαϊ­κι­σμούς και προ­ε­κλο­γικά σπο­τά­κια που πωλούν ελπίδα σε τιμή ευκαι­ρίας και μετά κατα­λή­γουν πιο γρα­φι­κοί και λαϊ­κι­στές, μυρί­ζο­ντας καμα­ρίλα οι τακτι­κές τους και αντι­γρά­φο­ντας ένα αμαρ­τωλό κατά γενική ομο­λο­γία παρελ­θόν. Το απο­τέ­λε­σμα λοιπόν αυτής της απα­ξί­ω­σης απο­τυ­πώ­νε­ται στο ποσοστό των νέων που δεν συμ­με­τέ­χουν στην εκλο­γική δια­δι­κα­σία, γιατί θεωρούν ότι το σύστημα έχει πάψει να έχει στοι­χεία αξιο­κρα­τίας. Υπάρχει η εντύ­πωση ότι οι εξε­λί­ξεις είναι προ­δια­γε­γραμ­μέ­νες και η τρά­πουλα «σημα­δε­μένη». Θέλω να πω πάντως ότι αυτή η στάση, αν και αιτιο­λο­γεί­ται, είναι λάθος. Δεν πρέπει το μέλλον το δικό τους να δια­μορ­φώ­νε­ται χωρίς αυτούς. Είναι αδια­νό­ητο να αφήνουν να περνά μια δια­δι­κα­σία που θέλο­ντας και μη θα επη­ρε­ά­σει και τους ίδιους, στα χέρια και στην κρίση όλων των άλλων και να μην δηλώ­νουν ένα ηχηρό παρόν. Να υπο­στη­ρί­ξουν ό,τι τους εκφρά­ζει. Ακόμα και αν δεν τους εκφρά­ζει κάποιος συγκε­κρι­μέ­νος χώρος, μπορούν να το δηλώ­σουν μέσα απ’ αυτή τη δια­δι­κα­σία. Αλλά πρέπει να γίνει κατα­νοητό ότι η συμ­μέ­τοχη στις εκλογές δεν είναι για να βγά­λουμε μόνο κυβέρ­νηση, αλλά και να δηλώ­σουμε και την προ­σω­πική μας άποψη για το σύνολο του πολι­τι­κού συστή­μα­τος. Αν θέλεις να αλλά­ξεις μια κατά­σταση , δεν μπορείς να μένεις αδρανής και να ελπί­ζεις σε θαύματα. Αυτή η κατά­σταση αλλάζει με συμ­με­τοχή, μαζι­κό­τητα και με δράσεις εκ των έσω. Η κριτική από μακριά και εκ του ασφα­λούς δεν ωφελεί σε τίποτα.

Το brain drain απο­τε­λεί σίγουρα ένα από τα σοβα­ρό­τερα προ­βλή­ματα για τη χώρα μας. Πώς το σχο­λιά­ζετε;

Μέσα στα χρόνια της κρίσης, από το 2010 και μετά παρα­τη­ρούμε μια ραγδαία αύξηση φυγής από την χωρά μας μεγάλου αριθμού νέων, ανα­ζη­τώ­ντας καλύ­τε­ρες εργα­σια­κές προ­ο­πτι­κές και συν­θή­κες. Το λεγό­μενο brain drain. Πάνω από 200.000 νέοι έχουν μετα­να­στεύ­σει έως τώρα και αυτή η πληγή για την χωρά μας δεν έχει κλείσει ακόμα και όπως προ­βλέ­πε­ται δεν θα είναι μια εύκολη δια­δι­κα­σία να περιο­ρι­στεί αυτό ο φαι­νό­μενο. Είναι δυσά­ρε­στο να βλέπεις νέους που με την βοήθεια των οικο­γε­νειών τους και των ιδίων να σπου­δά­ζουν και να εξει­δι­κεύ­ο­νται σε επι­στη­μο­νι­κούς τομείς και να ανα­γκά­ζο­νται να φύγουν για να βρουν ένα εργα­σιακό περι­βάλ­λον που θα τους καλύψει σε ηθικό και οικο­νο­μικό κομμάτι.

Αυτό το περι­βάλ­λον στην Ελλάδα του σήμερα δεν υπάρχει. Για παρά­δειγμα ένας νέος επι­στή­μο­νας πάνω στις σύγ­χρο­νες τεχνο­λο­γίες, με προ­πτυ­χια­κές και μετα­πτυ­χια­κές σπουδές, το πιθα­νό­τερο είναι να βρει με πολύ κόπο και υπομονή μια θέση εργα­σίας 10ωρη και αμει­βό­μενη με λιγό­τερο από 400 ευρώ.

Αυτό που πρέπει να κάνει η πολι­τεία είναι να αξιο­ποι­ή­σει και να κρα­τή­σει τους νέους στον τόπο μας. Αυτό δεν μπορεί να γίνει με επι­δο­μα­τι­κές πολι­τι­κές της ζητια­νιάς. Χρειά­ζε­ται να σκεφτεί ο κάθε κυβερ­νη­τι­κός σχη­μα­τι­σμός που βρί­σκε­ται στην θέση λήψης απο­φά­σεων έξω από τα καθιε­ρω­μένα και να βρει τρόπους ανά­πτυ­ξης. Μια έννοια που έχει κατα­ντή­σει πλέον ανέκ­δοτο γιατί ο καθένας τη χρη­σι­μο­ποιεί για να καλύψει το κενό και την αδια­φο­ρία του για να δώσει λύση στο μεγάλο ζήτημα της κρίσης. Το κράτος αυτή τη στιγμή, πρέπει να δώσει ευκαι­ρίες και προ­ο­πτική στους νέους. Πρέπει να υπάρξει ένα σταθερό φορο­λο­γικό και εργα­σιακό καθε­στώς για να είναι δελε­α­στικό το οικο­νο­μικό περι­βάλ­λον για επι­χει­ρή­σεις να ανα­πτυ­χτούν στην χώρα μας. Να αντι­με­τω­πι­στεί αυτός ο γολ­γο­θάς της γρα­φειο­κρα­τίας για τη σύσταση εται­ρίας. Να υπάρξει επι­πλέον επι­δό­τηση σε νέες και­νο­τό­μες επι­χει­ρή­σεις και αύξηση των δαπανών στην ερευνά. Να δοθούν κίνητρα σε εται­ρίες να συνερ­γα­στούν με ελλη­νικά πανε­πι­στή­μια σε ερευ­νη­τικά προ­γράμ­ματα ώστε να εξει­δι­κεύ­ο­νται οι φοι­τη­τές μας και να καλύ­πτουν αργό­τερα θέσεις εργα­σίας στις εται­ρίες αυτές πάνω στο επι­στη­μο­νικό τους πεδίο που ανέ­πτυ­ξαν.

Πώς σχο­λιά­ζετε την στάση της κυβέρ­νη­σης απέ­να­ντι στα νησιά;

Η στάση της παρού­σας κυβέρ­νη­σης των Σύριζα και Ανέλ, είναι σχεδόν τιμω­ρη­τική απέ­να­ντι στα νησιά μας. Αφού υπο­σχε­θή­καν σκίσιμο μνη­μο­νίων και ότι ο συντε­λε­στής του μειω­μέ­νου ΦΠΑ δεν θα αλλάξει στα νησιά, επέ­στρε­ψαν και φόρ­τω­σαν και τον φόρο δια­μο­νής στα ξενο­δο­χεία, ανε­βά­ζο­ντας τις τιμές των δωμα­τίων και κάνο­ντας μας λιγό­τερο αντα­γω­νι­στι­κούς σε σχέση με τον διεθνή του­ρι­στικό αντα­γω­νι­σμό.

Ανέ­βα­σαν και τον φόρο στα αλκο­ο­λούχα ποτά με απο­τέ­λε­σμα οι δια­κο­πές στην Ελλάδα να έχουν υψηλό κόστος σε σχέση με γει­το­νι­κούς προ­ο­ρι­σμούς.

Ήρθε πρό­σφατα ο κ. Τσίπρας στην Κάλυμνο και εξήγ­γειλε αντι­σταθ­μι­στικά μετρά, με αρχή το μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο, το οποίο δεν ανα­φέ­ρε­ται σε μετα­κι­νή­σεις μεταξύ των νησιών και καλύ­πτει δυο ταξίδια το χρόνο για κάθε κάτοικο.

Για αντι­σταθ­μι­στικά μέτρα ακούμε από το 2015 και έχουμε δει μόνο πολι­τι­κές της μια μέρας και ξερο­κόμ­ματα. Το έχουμε ξαναδεί το έργο.

Δεν μπορούν να αντι­λη­φτούν στην κυβέρ­νηση πως το κόστος για την κάθε οικο­γέ­νεια στα νησιά μας έχει αυξηθεί ακόμα περισ­σό­τερο και δεν μπορεί με ψίχουλα και εξαγ­γε­λίες να προ­σπα­θεί να ρίξει στάχτη στα μάτια. Δεν γίνεται η κυβέρ­νηση να φορ­τώ­νει με επι­πλέον φορο­λο­γία τα νησιά και ταυ­τό­χρονα να καλύ­πτει ένα μεγάλο μέρος του ΑΕΠ από τον του­ρι­σμό σε αυτά τα νησιά. Η κατάρ­γηση του μειω­μέ­νου συντε­λε­στή ΦΠΑ στα νησιά πέρασε. Είναι στην καθη­με­ρι­νό­τητα μας. Το ζητού­μενο είναι πλέον η παρούσα κυβέρ­νηση , πέρα από επι­πλέον φόρους στα νησιά, να ασχο­λη­θεί με τα σοβαρά προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουν.

Στην κυβέρ­νηση δεν μπορούν να αντι­λη­φτούν τι σημαί­νει νησιω­τι­κό­τητα. Δεν μπορούν να αντι­λη­φτούν τι σημαί­νει να μην υπάρχει γιατρός και φαρ­μα­κείο στο νησί. Τι σημαί­νει να βρί­σκε­σαι απο­κλει­σμέ­νος για μέρες χωρίς πρό­σβαση σε βασικά ειδή αναγκών. Αντα­πο­δο­τι­κό­τητα χρεια­ζό­μα­στε. Στη­ρί­ζουμε συνο­λικά την οικο­νο­μία της χώρας και εισπράτ­τουμε αδια­φο­ρία.

Να επεν­δύ­σει το κράτος σε δομές που χρήζουν ενί­σχυ­σης όπως τα λιμάνια, οι δρόμοι, νοσο­κο­μεία και ιατρο­φαρ­μα­κευ­τική περί­θαλψη. Καλύ­τερη δια­σύν­δεση των νησιών όλο το χρόνο. Όχι μόνο το καλο­καίρι.

Να ανα­βαθ­μί­σουμε το του­ρι­στικό προϊόν μας, το όποιο είναι ίδιο τα τελευ­ταία 20 χρόνια. Να υπάρξει επι­πλέον μέριμνα και να αντι­με­τω­πι­στούν τα χρόνια προ­βλή­ματα των επο­χια­κών υπάλ­λη­λων που είναι η κινη­τή­ριος δύναμη της του­ρι­στι­κής βιο­μη­χα­νίας και επι­τέ­λους να ανα­βαθ­μι­στούν οι του­ρι­στι­κές σχόλες που βρί­σκο­νται στη χωρά μας και να αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως σύγ­χρονα εκπαι­δευ­τικά ιδρύ­ματα. Απορώ με τους βου­λευ­τές Δωδε­κα­νή­σου του Σύριζα που κυκλο­φο­ρούν ακόμα χαμο­γε­λα­στοί και λένε οτι ‘’όλα θα τα φτιάξει η κυβέρνηση’’. ‘’Μια κυβέρ­νηση αρι­στε­ράς …!!’’ Ποια αρι­στερά;; Τελικά στις μέρες μας το να ξεπου­λάς την ιδε­ο­λο­γία σου υπο­γρά­φο­ντας τα πάντα και λέγο­ντας σε όλα ναι κοστί­ζει περίπου 8.000 ευρώ το μήνα και μια καρέκλα.