Η Τουρκία βράβευσε τον Γ. Παπανδρέου για τη συμβολή του στην ελληνοτουρκική φιλία

Βραβείο για τη συμβολή του στην ελλη­νο­τουρ­κική φιλία και τη βελ­τί­ωση των σχέσεων των δύο χωρών και τη συνει­σφορά του στην προ­ώ­θηση της ειρήνης παγκο­σμίως πήρε στην Τουρκία ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός και επι­κε­φα­λής του Κινή­μα­τος Δημο­κρα­τών Σοσια­λι­στών, Γιώργος Παπαν­δρέου.

Στην ανα­κοί­νωση του Κινή­μα­τος τονί­ζε­ται πως η πρω­το­βου­λία για την απονομή του βραβίου ανήκει στο δήμαρχο του Μπεϊ­λί­κντου­ζου της Κων­στα­ντι­νού­πο­λης, Εκρέμ Ιμά­μο­γλου. Παρό­ντες στην εκδή­λωση ήταν δήμαρ­χοι, βου­λευ­τές και εκπρό­σω­ποι των Γραμ­μά­των.

Το βραβείο παρέ­δωσε στον κ. Παπαν­δρέου ο συν­θέ­της Ζουλφού Λιβα­νελί. «Ο φίλος Γιώργος Παπαν­δρέου είναι ο άνθρω­πος που άλλαξε την πορεία των Ελλη­νο­τουρ­κι­κών σχέσεων. Πέρα από ηγέτη, θα τον χαρα­κτή­ριζα πολι­τικό φιλό­σοφο και νομίζω ότι αυτή η ιδιό­τητα έχει ιδιαί­τερη αξία στην εποχή μας», ανέφερε.

Ο κ. Παπαν­δρέου ευχα­ρί­στησε τον Eκρέμ Ιμά­μο­γλου για την προ­σή­λωση του στις αρχές της ελλη­νο­τουρ­κι­κής προ­σέγ­γι­σης και αφιέ­ρωσε το βραβείο «όσους θαρ­ρα­λέα άνοιξαν το δρόμο της συνερ­γα­σίας των δύο λαών. Πολλοί από αυτούς είναι και σήμερα συνο­δοι­πό­ροι σε αυτή τη μακρά πορεία για την ειρήνη και την κατα­νό­ηση».

Ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός τόνισε ότι η υπο­δαύ­λιση του φόβου και του εξτρε­μι­σμού απο­τε­λεί επι­κίν­δυνο μονο­πάτι που «μπορεί να φέρνει ψήφους αλλά δημιουρ­γεί και κατα­στρο­φές». Ανα­φε­ρό­με­νος στην ένταση που υπάρχει στην ευρύ­τερη περιοχή, ο κ. Παπαν­δρέου επι­σή­μανε ότι «η Ελλάδα και η Τουρκία πρέπει να μείνουν εκτός της επι­κίν­δυ­νης ζώνης αστά­θειας» και επα­νέ­λαβε ότι απαι­τεί­ται πνεύμα συνερ­γα­σίας.

Ο κ. Παπαν­δρέου τόνισε στην ομιλία του: 

«Θέλω να αφιε­ρώσω το βραβείο αυτό σε όσους θαρ­ρα­λέα άνοιξαν το δρόμο της συνερ­γα­σίας των δύο λαών. Πολλοί από αυτούς είναι και σήμερα συνο­δοι­πό­ροι σε αυτή τη μακρά πορεία για την ειρήνη και την κατα­νό­ηση.

Δεν πρέπει να θεω­ρούμε την ειρήνη δεδο­μένη. Πρέπει να την συντη­ρούμε, προς όφελος των μελ­λο­ντι­κών γενεών. Γιατί η ειρήνη δεν είναι μόνο σημα­ντική για τις σχέσεις μεταξύ κρατών, ή λαών. Είναι σημα­ντική και για την δια­τή­ρηση της εσω­τε­ρι­κής ισορ­ρο­πίας μιας κοι­νω­νίας.

Η βία, ο πόλεμος, οι διώξεις, τα βασα­νι­στή­ρια, η παρα­βί­αση των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των, οι δια­κρί­σεις, τα εγκλή­ματα μίσους είναι σημάδια μιας κοι­νω­νίας σε κρίση. Μιας κοι­νω­νίας που χάνει τη δυνα­τό­τητα να είναι δημιουρ­γική, ασφαλής, με ευη­με­ρία για όλους.

Αν κοι­τά­ξουμε πιο προ­σε­κτικά την ευρύ­τερη περιοχή μας, οι υπάρ­χου­σες συγκρού­σεις συνο­δεύ­ο­νται από χιλιά­δες θύματα, μεγάλες μετα­κι­νή­σεις πλη­θυ­σμών, πρό­σφυ­γες που υπο­δε­χό­μα­στε και στις χώρες μας.

Ας ανα­λο­γι­σθούμε τι συνέβη στη Συρία τα τελευ­ταία χρόνια. Πόσο γρήγορα η κατά­σταση εξε­λί­χθηκε σε έναν αιμα­τηρό πόλεμο που εξα­κο­λου­θεί να κατα­στρέ­φει και σήμερα τη χώρα. Πως, με την υπό­θαλψη τρίτων, ο πόλεμος αυτός έγινε πηγή αστά­θειας για όλες τις γει­το­νι­κές χώρες.

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τις προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζουν σε παγκό­σμιο και περι­φε­ρειακό επίπεδο, σε μια εποχή που ευδο­κι­μούν οι ψυχρο­πο­λε­μι­κές θεωρίες που οδηγούν σε εκτό­ξευση απειλών και αυξα­νό­με­νες εντά­σεις, ποιο είναι το συμ­φέ­ρον μας, το συμ­φέ­ρον των λαών μας;

Η Ελλάδα και η Τουρκία πρέπει να μείνουν εκτός αυτής της επι­κίν­δυ­νης ζώνης αστά­θειας. Μπο­ρούμε να πετύ­χουμε πολλά όταν κινού­μα­στε με πνεύμα συνερ­γα­σίας. Μακριά από απειλές και πράξεις που δεν συνά­δουν με το διεθνές δίκαιο. Όταν περνάμε το μήνυμα ότι παρά τις διά­φο­ρες μας επεν­δύ­ουμε στο αμοι­βαίο όφελος.

Αυτό το όραμα μοι­ρά­στηκα με τον Ισμαΐλ Τζέμ κι αλλά­ξαμε τη ροή των Ελληνο-τουρκικών σχέσεων μετά την κρίση των Ιμίων. Ασφαλώς, δεν λύσαμε όλα μας τα προ­βλή­ματα. Αλλά βάλαμε τα θεμέλια για μια συνύ­παρξη που διαρκεί εδώ και περίπου είκοσι χρόνια.

Σε μια συγκυ­ρία όπου σημειώ­νε­ται άνοδος του εξτρε­μι­σμού, των ψευδών ειδή­σεων, της ξενο­φο­βίας, απο­τε­λεί πει­ρα­σμό για τους πολι­τι­κούς που απο­σκο­πούν σε μια γρήγορη εκτό­ξευση της δημο­τι­κό­τη­τάς τους να προ­τά­ξουν τον φόβο και τον ακραίο εθνι­κι­σμό. Αντί ο πατριω­τι­σμός τους να τρέ­φε­ται από την υπε­ρη­φά­νεια για την πατρίδα τους, τρέ­φε­ται σκορ­πώ­ντας το μίσος για τους άλλους.

Το μήνυμα μου είναι σαφές και το επα­να­λαμ­βάνω παντού. Και στην Ελλάδα και στην Τουρκία. Η υπο­δαύ­λιση του φόβου και του εξτρε­μι­σμού απο­τε­λεί επι­κίν­δυνο μονο­πάτι. Μπορεί να φέρνει ψήφους αλλά δημιουρ­γεί και κατα­στρο­φές, μερικές φορές από ατύχημα, όταν δημιουρ­γεί­ται κλι­μά­κωση της έντασης. Και είναι βέβαιο, ότι στην περί­πτωση ενός τέτοιου ατυ­χή­μα­τος ούτε η Ελλάδα ούτε η Τουρκία θα βγουν κερ­δι­σμέ­νες. Μόνο όσοι απο­σκο­πούν σε περαι­τέρω απο­στα­θε­ρο­ποί­ηση της περιο­χής μας σε βάρος των χωρών και των λαών μας θα βγουν κερ­δι­σμέ­νοι».

newpost.gr