Διαστάσεις προσλαμβάνει η υπόθεση της οικοδόμησης στα Στεγνά

Ελεύ­θε­ρος χωρίς όρους αφέ­θη­κε χθες, μετά την απο­λο­γία του, ακόμη ένας ημε­δα­πός, κά­τοι­κος Αρ­χαγ­γέ­λου, ιδιο­κτή­της ακι­νή­του στην πε­ριο­χή των Στε­γνών, διω­κό­με­νος σε εφαρ­μο­γή νόμου που προ­βλέ­πει την άσκη­ση ποι­νι­κής δί­ω­ξης σε βαθμό κα­κουρ­γή­μα­τος σε όποιον χτί­ζει αυ­θαί­ρε­τα σε δάσος μετά το έτος 2014.

Πρό­κει­ται για την δεύ­τε­ρη υπό­θε­ση, που εξέ­τα­σε η Ανα­κρί­τρια Ρόδου, ενώ έπο­νται κι άλλες. Και ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος είχε αφε­θεί ελεύ­θε­ρος χωρίς όρους.

Το όλο ζή­τη­μα θε­ω­ρεί­ται εξαι­ρε­τι­κά σο­βα­ρό και η επί­λυ­σή του θα υπάρ­ξει μόνο με νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση.

Όπως απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», ακί­νη­το στα Στε­γνά, που πα­ρα­χω­ρή­θη­κε από την πρώην Νο­μαρ­χία Δω­δε­κα­νή­σου στην Ιερά Μονή Τσα­μπί­κας κι από εκεί στην ιδιο­κτη­σία ιδιω­τών, έχει χα­ρα­κτη­ρι­στεί από την Διεύ­θυν­ση Δασών Δω­δε­κα­νή­σου ως δα­σι­κό.

Ο ιδιώ­της, που απο­λο­γή­θη­κε χθες, κα­τη­γο­ρή­θη­κε για το ό,τι στις αρχές Φε­βρουα­ρί­ου 2017 στη θέση Πε­τρώ­νας ανή­γει­ρε σε δα­σι­κή έκτα­ση ακί­νη­το εμ­βα­δού 70 τ.μ..

Φέ­ρε­ται επί­σης να κα­τέ­λα­βε αυ­θαί­ρε­τα δη­μό­σιο ακί­νη­το εμ­βα­δού 483 τ.μ..

Απο­λο­γού­με­νος, χθες με τον δι­κη­γό­ρο του κ. Βα­σί­λη Κα­βου­ριού, εξή­γη­σε ότι μετά τον γάμο του με μια κά­τοι­κο Αρ­χαγ­γέ­λου, στην οι­κο­γέ­νειά του δό­θη­κε ως προί­κα και ένας αγρός στα Στε­γνά στον οποίο βρι­σκό­ταν ένα πα­λαιό οι­κο­δό­μη­μα το οποίο απο­φά­σι­σε να ανοι­κο­δο­μή­σει.

Τό­νι­σε ότι ου­δό­λως έβλα­πτε δάσος ή δα­σι­κή έκτα­ση, αφού σε αυτό, δεν υπήρ­χε εμ­φα­νής δα­σι­κή χλω­ρί­δα, ενώ τό­νι­σε ότι το οι­κο­δό­μη­μα ήταν προ­ϋ­φι­στά­με­νο το έτους 1948.

Μά­λι­στα οι γο­νείς της συ­ζύ­γου του, του πα­ρέ­δω­σαν και έγ­γρα­φο της οι­κο­νο­μι­κής Εφο­ρί­ας Δη­μο­σί­ων Κτη­μά­των του έτους 1988 για την εκ­ποί­η­σή του από το δη­μό­σιο με σύμ­φω­νη γνώμη του κοι­νο­τι­κού συμ­βου­λί­ου και του αγρο­τι­κού συ­νε­ται­ρι­σμού και ο ίδιος νό­μι­ζε ότι είχε ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», στην ιδιο­κτη­σία της Ιεράς Μονής Τσα­μπί­κας Αρ­χαγ­γέ­λου Ρόδου έχουν πε­ριέλ­θει δυ­νά­μει της υπ’ αριθ. ΔK 5011/78/3627/80/21-4-1994 από­φα­σης από­δο­σης του νο­μάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου, νο­μί­μως με­τα­γρα­φεί­σης στα αντί­στοι­χα κτη­μα­το­λο­γι­κά βι­βλία, 25 στρέμ­μα­τα της υπ’ αριθμ. 4208 με­ρί­δας γαιών Αρ­χαγ­γέ­λου, στα Στε­γνά. Το τμήμα των 25 στρεμ­μά­των της με­ρί­δας αυτής (ονο­μα­τί­στη­κε ΚΜ4208/ΑΕ) πα­ρα­χω­ρή­θη­κε στην Ιερά Μονή Τσα­μπί­κας Αρ­χαγ­γέ­λου Ρόδου από τον τότε Νο­μάρ­χη σε μια προ­σπά­θεια «τα­κτο­ποί­η­σης» των κα­τα­πα­τη­τών αυτής και ρυθ­μί­σε­ων του μεί­ζο­νος θέ­μα­τος των αυ­θαι­ρε­σιών με­γέ­θους που είχαν γίνει στην πε­ριο­χή.

Μετά την πα­ρα­χώ­ρη­σή της στην ιδιο­κτη­σία της Ιεράς Μονής την 21η Απρι­λί­ου 1994 η με­ρί­δα ΚΜ4208 με εκ­θέ­τη ΑΕ, συ­νο­λι­κού εμ­βα­δού 25 στρεμ­μά­των στα Στε­γνά απώ­λε­σε τον δη­μό­σιο χα­ρα­κτή­ρα της και κα­τέ­στη ιδιω­τι­κή.

Σε εφαρ­μο­γή μά­λι­στα των προ­βλε­πό­με­νων από τον κτη­μα­το­λο­γι­κό κα­νο­νι­σμό Δω­δε­κα­νή­σου, που επι­τρέ­πει την χρη­σι­κτη­σία και εκ­κλη­σια­στι­κών ακι­νή­των κα­τέ­στη ταυ­τό­χρο­να «ελεύ­θε­ρη» διεκ­δι­κή­σε­ων τμη­μά­των της από κα­τα­πα­τη­τές.

Ακο­λού­θη­σαν αι­τή­σεις χρη­σι­κτη­σί­ας που έγι­ναν δε­κτές και στην πο­ρεία η Διεύ­θυν­ση Δασών Δω­δε­κα­νή­σου, μετά από αυ­το­ψία που διε­νήρ­γη­σε στην με­ρί­δα κα­τό­πιν πολ­λών κα­ταγ­γε­λιών για κα­τα­πα­τή­σεις δη­μο­σί­ων, εκ­κλη­σια­στι­κών και δα­σι­κών εκτά­σε­ων στην πε­ριο­χή, εξέ­δω­σε 7 χρό­νια μετά την από­φα­ση από­δο­σής της στην Ιερά Μονή Τσα­μπί­κας Αρ­χαγ­γέ­λου Ρόδου, την υπ’ αριθμ. πρωτ. 4539/ΠE/27-2-2001 πράξη χα­ρα­κτη­ρι­σμού σύμ­φω­να με την οποία ολό­κλη­ρη η με­ρί­δα αυτή απο­τε­λεί «Δάσος Tρα­χεί­ας Πεύ­κης».

Εν ολί­γοις η Διεύ­θυν­ση Δασών, έκρι­νε εμ­μέ­σως πλην σαφώς ότι κακώς ο τότε Νο­μάρ­χης Δω­δε­κα­νή­σου απέ­δω­σε το 1994 τα 25 αυτά στρέμ­μα­τα στην Ιερά Μονή Τσα­μπί­κας Αρ­χαγ­γέ­λου Ρόδου για τα­κτο­ποί­η­ση των κα­τα­πα­τη­τών και των αυ­θαι­ρέ­των, από τη στιγ­μή που το τμήμα αυτό της με­ρί­δας ΚΜ4208 γαιών Αρ­χαγ­γέ­λου ήταν εξ’ ολο­κλή­ρου δα­σι­κό.