ΤΕ Νότιας Δωδεκανήσου ΚΚΕ: Έφυγε η σ. Λελέκα Καλλλιγά

Κηδεύ­τηκε σήμερα η Λελέκα Ταργάκη – Καλλιγά που έφυγε από τη ζωή το Σάββατο 30 Δεκέμ­βρη. Στην κηδεία παρα­βρέ­θηκε ανάμεσα στους φίλους και τα μέλη του κόμ­μα­τος πολυ­με­λής αντι­προ­σω­πεία της Τομε­α­κής Επι­τρο­πής.

Η σ. Λελέκα γεν­νή­θηκε το 1921 στη Χάλκη.

Σε ηλικία 7 χρονών ολό­κληρη η οικο­γέ­νεια μετα­φέ­ρε­ται στον Πειραιά για να σπου­δά­σει ο μεγα­λύ­τε­ρος αδελφός, Γιάννης.

Στην κατο­χήαν και ανορ­γά­νωτη, την εμπι­στεύ­ο­νται φίλοι ΕΑΜίτες και κρύβει όπλα στο σπίτι της.

Το Μάρτιο του 1944 οργα­νώ­νε­ται στο ΕΑΜ. Το Δεκέμ­βρη του 1944 συλ­λαμ­βά­νε­ται με την κατη­γο­ρία ότι έκρυβε όπλα και αφού είχαν ήδη συλ­λη­φθεί άλλοι φίλοι και συνα­γω­νι­στές της. Αφή­νε­ται ελεύ­θερη καθώς δε βρέθηκε τίποτα, παρόλο που συνέ­χιζε να κρύβει όπλα στο σπίτι της.

Το 1946 συλ­λαμ­βά­νε­ται στη Χάλκη όπου είχε κατα­φύ­γει λόγω της ωμής τρο­μο­κρα­τίας που επι­κρα­τούσε ενάντια στους αγω­νι­στές σε ολό­κληρη τη χώρα. Μετα­φέρ­θηκε στη Ρόδο. Στο τμήμα παθαί­νει δηλη­τη­ρί­αση. Μετα­φέρ­θηκε φρου­ρού­μενη στο νοσο­κο­μείο και στη συνέ­χεια με αρμα­τα­γωγό στον Πειραιά στο κρα­τη­τή­ριο. Από εκεί αφέθηκε ελεύ­θερη με εγγύηση συγ­γε­νι­κών προ­σώ­πων.

Το Νοέμβρη του 1948 συλ­λαμ­βά­νε­ται σε κλινική στην οποία βρι­σκό­ταν για να δει τη χει­ρουρ­γη­μένη μητέρα της. Οδη­γεί­ται στην Ασφά­λεια Πειραιά για ανά­κριση.Αφού δεν μπό­ρε­σαν να της πάρουν κου­βέ­ντα, τη μετα­φέ­ρουν στο υπόγειο όπου αρχίζει ο ξυλο­δαρ­μός και η φάλαγγα. Τα βασα­νι­στή­ρια κρατούν ένα μήνα. Έπαιρνε δύναμη τρα­γου­δώ­ντας αντάρ­τικα τρα­γού­δια. Βγαίνει απόφαση για εξορία και μετα­φέ­ρε­ται στο μετα­γω­γών στον Πειραιά.

Ο Δεκέμ­βρης του 1948 τη βρίσκει στη Χίο. Στο διά­στημα αυτό αδειά­ζει το Τρίκερι από άνδρες εξό­ρι­στους και δημιουρ­γεί­ται στρα­τό­πεδο γυναι­κών.

Μετα­φέ­ρε­ται στο Τρίκερι μαζί με 1500 γυναί­κες. Στη συνέ­χεια στη Μακρό­νησο και ξανά στο Τρίκερι μαζί με 150 γυναί­κες.

Δικά­ζε­ται τον Ιούλιο του 1953 και αφέθηκε ελεύ­θερη.

Το 1954 παντρεύ­ε­ται με το Δημήτρη Καλλιγά με τον οποίο απέ­κτησε τρία παιδιά και 4 εγγόνια.

Ολό­κληρη η ζωή της σ. Λελέκας ήταν συνυ­φα­σμένη με το ΚΚΕ και τους λαϊκούς αγώ­νε­ςγια κοι­νω­νική απε­λευ­θέ­ρωση. Η νεότερη τότε γενιά των στε­λε­χών του κόμ­μα­τος θυμού­νται τη συνέ­πεια και τη συγκρό­τησή της ως οργα­νω­μένο μέλος, με το που ξανα­στή­θηκε η οργά­νωση στα Δωδε­κά­νησα το 1974.

Υπήρξε μέλος του ΔΣ (ταμίας) του τοπικού παραρ­τή­μα­τος της Πανελ­λή­νιας Ένωσης Αγω­νι­στών Εθνικής Αντί­στα­σης.

Η σ. Λελέκα πάντα στάθηκε όρθια στις δυσκο­λίες του Αγώνα αλλά και της ζωής.

Την απο­χαι­ρε­τούμε σήμερα με θλίψη και συγκί­νηση.Θερμά συλ­λη­πη­τή­ρια στην οικο­γέ­νειά της.

Τομεακή Επι­τροπή Νότιας Δωδε­κα­νή­σου του ΚΚΕ

Ρόδος, 2 Γενάρη 2018