«Είναι μεγάλο πολιτικό ψέμα η έξοδος της χώρας από τα Μνημόνια»

Ως «πολι­τικό ψέμα» χαρα­κτη­ρί­ζει τους ισχυ­ρι­σμούς της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης ότι θα βγει η χώρα από τα Μνη­μό­νια τον Αύγου­στο του 2018, ο ευρω­βου­λευ­τής της Λαϊκής Ενό­τη­τας, κ. Νίκος Χουντής, εξη­γώ­ντας τους λόγους που δεν επι­τρέ­πουν ακόμη την έξοδο από την ‘επιτροπεία’. Ακόμη, μιλάει για την πολι­τική κρίση στην Ισπανία με το ζήτημα της Κατα­λο­νίας, ασκώ­ντας κριτική στην στάση της ισπα­νι­κής κυβέρ­νη­σης και των επί­ση­μων οργάνων της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης στο ζήτημα της Κανα­λο­νι­κής ανε­ξαρ­τη­σίας ενώ ξεκα­θα­ρί­ζει, πως το κλίμα στην Ευρώπη δεν είναι θετικό απέ­να­ντι στην Ελλάδα και στην κρίση που περνάει. Ο Έλληνας ευρω­βου­λευ­τής, σχο­λιά­ζο­ντας την φορο­λο­γική πολι­τική που ακο­λου­θεί η κυβέρ­νηση δηλώνει πως τέτοιες πολι­τι­κές, έχουν στόχο να φορο­λο­γούν όλο και περισ­σό­τερο τα λαϊκά στρώ­ματα χωρίς να υπάρχει διέ­ξο­δος…

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

• Κύριε Χουντή, η κυβέρ­νηση δηλώνει ότι έχει αλλάξει το κλίμα προς το καλύ­τερο και σύντομα η Ελλάδα μπορεί να βγει στις αγορές ενώ ανα­μέ­νουμε την 3η αξιο­λό­γηση. Μάλιστα δηλώνει ότι θα βγούμε από τα μνη­μό­νια τον Αύγου­στο του 2018. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Η ελλη­νική κυβέρ­νηση υπέ­γραψε, πριν 2 χρόνια, ένα Μνη­μό­νιο οικο­νο­μι­κών και κοι­νω­νι­κών πολι­τι­κών που πλήττει τα συμ­φέ­ρο­ντα της πλειο­ψη­φίας του ελλη­νι­κού λαού, προς όφελος των δανει­στών και των ελλη­νι­κών και ξένων επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων. Είναι λογικό να εμφα­νί­ζε­ται κάθε φορά ικα­νο­ποι­η­μένη από το απο­τέ­λε­σμα των Μνη­μο­νια­κών πολι­τι­κών της, να εμφα­νί­ζει «αλλαγή κλί­μα­τος» το ξεπού­λημα της δημό­σιας περιου­σίας, την επι­κρά­τηση ελα­στι­κών μορφών εργα­σίας έναντι των μόνιμων, στα­θε­ρών και αξιο­πρε­πών θέσεων εργα­σίας και τη συνεχή ανα­θε­ώ­ρηση προς τα κάτω των ρυθμών οικο­νο­μι­κής μεγέ­θυν­σης.

Όσον αφορά την έξοδο από τα Μνη­μό­νια τον Αύγου­στο του 2018 πρό­κει­ται για ένα πολι­τικό ψέμα για δύο λόγους: Πρώτον, γιατί ο Κανο­νι­σμός 472/2013 προ­βλέ­πει ότι μια χώρα θα βρί­σκε­ται σε καθε­στώς Μνη­μο­νια­κής επο­πτείας, μέχρι να ξεπλη­ρώ­σεις το 75% των δανείων που έχει λάβει από την Ευρω­παϊκή Ένωση. Δεύ­τε­ρον, γιατί ακόμα και αν δεν είχαμε μπει σε καθε­στώς Μνη­μο­νίου, οι κανόνες του Ευρώ επι­βάλ­λουν μία μόνο οικο­νο­μική πολι­τική και αυστηρή επο­πτεία των δαπανών των προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών.

Εμφα­νί­ζο­νται ως αλλαγή κλί­μα­τος τα «καλά» λόγια των δανει­στών που βλέπουν ότι και αυτή η κυβέρ­νηση βαδίζει στο δρόμο της υπο­τα­γής, της αποι­κιο­ποί­η­σης της χώρας. Δρόμο που κατήγ­γειλε και έτσι κέρδισε τις εκλογές του Ιανουα­ρίου 2015. Το πρα­ξι­κό­πημα με την ακύρωση του Δημο­ψη­φί­σμα­τος του Ιουλίου 2015 έγινε τώρα αλλαγή κλί­μα­τος και «success story» υπο­δη­λώ­νο­ντας την εθε­λο­δου­λία της σε βάρος των εργα­ζο­μέ­νων και της χώρας.

• Πώς βλέπετε τις εξε­λί­ξεις στην Ισπανία με την Κατα­λο­νία; Θα έχουν επι­πτώ­σεις στην ευρω­παϊκή οικο­γέ­νεια;

Ανε­ξάρ­τητα από τη θέση που μπορεί να πάρει κάποιος στο θέμα της εθνικής αυτο­διά­θε­σης, η αντί­δραση της ισπα­νι­κής κυβέρ­νη­σης και η στάση των επί­ση­μων οργάνων της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης στο ζήτημα της Κανα­λο­νι­κής ανε­ξαρ­τη­σίας είναι ακραίως αντι­δη­μο­κρα­τική.

Ο κ. Ραχόι επέλεξε να κάνει πολι­τική με την αστυ­νο­μία και τη βία, θυμί­ζο­ντας το Φραν­κικό καθε­στώς, ενώ η Ευρω­παϊκή Ένωση που υπο­τί­θε­ται απο­τε­λεί νησίδα προ­ά­σπι­σης των ατο­μι­κών δικαιω­μά­των και της ελευ­θε­ρίας των λαών, λει­τουρ­γεί ως μια άλλη Ιερή Συμ­μα­χία.

Η «Αγία» ευρω­παϊκή οικο­γέ­νεια απο­κά­λυψε τις αυταρ­χι­κές αντι­δη­μο­κρα­τι­κές της αρετές εκβιά­ζο­ντας και τρο­μο­κρα­τώ­ντας τους ευρω­παϊ­κούς λαούς που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αμφι­σβη­τούν τους οικο­νο­μι­κούς και κοι­νω­νι­κούς μονό­δρο­μούς της.

• Πώς είναι το κλίμα στην Ευρώπη απέ­να­ντι στην Ελλάδα; Υπάρχει περι­θώ­ριο περαι­τέρω στή­ρι­ξης της χώρας μας –διότι πολλές χώρες μέλη δεν έχουν ιδιαί­τερη διάθεση να συνε­χί­ζουν να μας στη­ρί­ζουν οικο­νο­μικά.

Κατ’ αρχήν να ξεκα­θα­ρί­σουμε ότι οι Ευρω­παίοι δανει­στές, δηλαδή, οι κυβερ­νή­σεις των κρατών της Ευρω­ζώ­νης, σε καμία περί­πτωση δεν «στη­ρί­ζουν» τη χώρα μας. Αντί­θετα, με αφορμή το μη βιώσιμο ελλη­νικό χρέος, επι­βάλ­λουν με βιαιό­τητα και με κατά­λυση της δημο­κρα­τίας συγκε­κρι­μέ­νες πολι­τι­κές, εξυ­πη­ρε­τώ­ντας, μεταξύ άλλων, και τα δικά τους στενά εθνικά συμ­φέ­ρο­ντα.

Δεν μπο­ρούμε να ξεχά­σουμε ότι η άρνησή τους για κούρεμα του ελλη­νι­κού χρέους το 2010, επέ­τρεψε στις γαλ­λι­κές και γερ­μα­νι­κές τρά­πε­ζες να απο­φύ­γουν ζημιές δισε­κα­τομ­μυ­ρίων, που τελικά επι­βλή­θη­καν στα ελλη­νικά ασφα­λι­στικά ταμεία και τον ελλη­νικό λαό.

Δεν μπο­ρούμε να ξεχά­σουμε ότι όλο το πρό­γραμμα ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων απο­τε­λεί ένα όργιο ξεπου­λή­μα­τος της δημό­σιας περιου­σίας σε γερ­μα­νι­κές, γαλ­λι­κές, ιτα­λι­κές και κινε­ζι­κές επι­χει­ρή­σεις.

Δεν μπο­ρούμε να ξεχά­σουμε ότι τα δάνεια που δίνουν έχουν τόκους και ότι η ΕΚΤ, για λογα­ρια­σμό όλης της Ευρω­ζώ­νης, κερ­δο­σκό­πησε έναντι της Ελλάδας, εξαι­ρώ­ντας από το PSI τα ελλη­νικά ομόλογα που κατείχε, επι­βα­ρύ­νο­ντας έτσι τον ελλη­νικό λαό.

Τελικά αυτό που λέγεται στήριξη είναι στην οσία κερ­δο­σκο­πία των ισχυρών χωρών σε βάρος των ασθε­νέ­στε­ρων για τη σωτηρία του Ευρώ και των τρα­πε­ζών.

Είναι μετα­φορά πλούτου, παρα­γω­γι­κών δυνα­το­τή­των, επι­στη­μο­νι­κού και ειδι­κευ­μέ­νου προ­σω­πι­κού από την Ελλάδα στον πλούσιο Βορρά. Είναι η μετα­τροπή της Ελλάδας, των χωρών του Νότου σε «Ιφι­γέ­νεια» για τη σωτηρία των ευρω­παϊ­κών τρα­πε­ζών και του Ευρώ, όπως ομο­λό­γησε πρό­σφατα και ο Ντάι­ζελ­μπλουμ.

• Κατά την άποψή σας, η συνεχής επιβολή φορο­λό­γη­σης μπορεί να φέρει τα ανα­με­νό­μενα στο κράτος ενώ κόβο­νται μισθοί, συντά­ξεις και χάνο­νται εργα­σιακά δικαιώ­ματα;

Όπως όλες οι πολι­τι­κές της ελλη­νι­κές κυβέρ­νη­σης, έτσι και η φορο­λο­γική πολι­τική είναι έντονα ταξική. Ελλη­νι­κές κυβερ­νή­σεις και Ευρω­παϊκή Ένωση, στο όνομα της «ανά­πτυ­ξης», «της ελεύ­θε­ρης αγοράς» και της «εσω­τε­ρι­κής αγοράς της ΕΕ», εφαρ­μό­ζουν ταξικές φορο­λο­γι­κές πολι­τι­κές που στόχο έχουν να φορο­λο­γούν όλο και περισ­σό­τερο τα λαϊκά στρώ­ματα και να δίνουν φορο­ε­λα­φρύν­σεις στο μεγάλο και μικρό κεφά­λαιο και τις επι­χει­ρή­σεις.

Η μέση ελλη­νική οικο­γέ­νεια βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με εφτά χρόνια οικο­νο­μι­κής κρίσης, όπου είδε τα εισο­δή­ματά της να πετσο­κό­βο­νται και την περιου­σία της να φορο­λο­γεί­ται άγρια. Την ίδια στιγμή είδε τους επι­χει­ρη­μα­τίες να μετα­φέ­ρουν τα κέρδη τους σε άλλες χώρες της ΕΕ με μικρό­τερη φορο­λο­γία, να πτω­χεύ­ουν τις επι­χει­ρή­σεις τους απο­κο­μί­ζο­ντας υπέ­ρο­γκα κέρδη για τις οικο­γέ­νειές τους, να κατα­βα­ρα­θρώ­νουν το επίπεδο του εργα­ζό­με­νου, τόσο μισθο­λο­γικά, όσο και δικαιω­μα­τικά.

Με αυτές τις ταξικές πολι­τι­κές ο ελλη­νι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός πάντα θα βρί­σκε­ται σε πίεση και πάντα ο εκά­στοτε Έλληνας Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών θα ζητά νέα δημο­σιο­νο­μικά μέτρα, που «θα είναι τα τελευ­ταία» πριν ο ελλη­νι­κός λαός «βγει από το τούνελ της κρίσης»….

Η απο­πλη­ρωμή του δυσθε­ώ­ρη­του χρέους που είναι προ­τε­ραιό­τητα στη λογική των Μνη­μο­νίων θα απαιτεί υπερ­βο­λικά πλε­ο­νά­σματα άρα και περι­κο­πές και φόρους. Από αυτό τον φαύλο κύκλο, μόνο η δια­γραφή του χρέους και η οικο­νο­μική και νομι­σμα­τική ανε­ξαρ­τη­σία μπορεί να βγάλει τον ελλη­νικό λαό και τη χώρα.

• Έχετε ήδη κατα­θέ­σει ερώτηση για τους πλει­στη­ρια­σμούς. Τι πρέπει να γίνει για να προ­στα­τευ­θούν τα σπίτια των οφει­λε­τών;

Ο ελλη­νι­κός λαός οφείλει να αντι­δρά­σει στην πολι­τική των Δανει­στών, της κυβέρ­νη­σης και των τρα­πε­ζι­τών. Οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες έχουν ανα­κε­φα­λαιο­ποι­η­θεί με δεκάδες δις ευρώ τρεις φορές και ο λογα­ρια­σμός έχει πάει στους Έλληνες φορο­λο­γού­με­νους. Παρ’ όλα αυτά οι τρά­πε­ζες βρί­σκο­νται και πάλι υπό τον έλεγχο της Τρόικα και των ιδιωτών μετόχων και σε καμία περί­πτωση δεν ασκούν μια πολι­τική που να έχει αντί­κρι­σμα στην ελλη­νική οικο­νο­μία και στο βιοτικό επίπεδο του ελλη­νι­κού λαού.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχο­νται οι τρα­πε­ζί­τες και πλει­στη­ριά­ζουν τη μικρή ιδιο­κτη­σία των Ελλήνων πολιτών, με την ελλη­νική κυβέρ­νηση να προ­πα­γαν­δί­ζει ότι πλει­στη­ριά­ζο­νται μόνο τα σπίτια των πλου­σίων και των μπα­τα­χτσή­δων.

Ο ελλη­νι­κός λαός οφείλει να αντι­δρά­σει στις πολι­τι­κές που πλήτ­τουν τα συμ­φέ­ρο­ντά του. Η Αρι­στερά αγω­νί­ζε­ται για έναν άλλο δρόμο που έρχεται σε ρήξη με τις πολι­τι­κές λιτό­τη­τας, σε ρήξη με την Ευρω­παϊκή Ένωση και την Ευρω­ζώνη.