Ο επικήδειος λόγος που εκφώνησε ο Γιάννης Μαχαιρίδης για το θάνατο του Νικήτα Οικονόμου

Ξέρω Νικήτα πως δεν σου άρεσαν  οι αγιο­γρα­φίες και τα μεγάλα λόγια.

Ήθελες τα απλά τα λιτά και τα ταπεινά όπως ήσουν στην καθη­με­ρι­νό­τητα σου.

Συγ­χώ­ρεσε με για αυτήν την υπέρ­βαση.

Ήξερα πως θα είναι σήμερα εδώ όλοι όσοι σε αγά­πη­σαν

Και όσοι σε εκτί­μη­σαν.

Και είμαστε όλοι εδώ γιατί δεν μπο­ρούμε να απο­δε­χθούμε το φευγιό σου.

Γιατί φευγιό είναι Νικήτα.

Φευγιό ενός αγω­νι­στή της ζωής

Φευγιό ενός μαχητή της δημο­σιο­γρα­φίας.

Η ζωή σου ήταν δύσκολη,

Με πολλά εμπόδια.

Όμως τα πάλεψες.

Κατα­ξιώ­θη­κες στον χώρο σου και είχες τον σεβασμό όχι μόνο των συνα­δέλ­φων σου αλλά και της κοι­νω­νίας.

Δεν το  έκρυβες.

Είχες αδυ­να­μία στην Κατε­ρίνα σου και στις αδελφές και τους γαμπρούς σου!

Στην Κατε­ρίνα την φωτεινή τον Νίκο , το Αντώνη και τα παιδιά της Νομαρ­χίας.

Και μετά το σινάφι σου .

Δεν έκρυβες την αδυ­να­μία σου

Στο Ζαχα­ριάδη και σεβό­σουν  τον Σπύρο, τον Βασίλη, τον Παύλο, τον Θανάση, τον Λουκά , κολ­λη­τός του Σαμιω­τάκη και φίλος του Μιχάλη, τον Τσα­μπίκο, πεί­ρα­ζες τον Δαμιανό, τον Νεκτά­ριο, τον Ηλία.

Και” νου­θε­τού­σες” τους μικρούς και κυρίως τις “κόρες  ” όπως σου άρεσε να τις φωνά­ζεις:

Την Χρι­στίνα την Βενια­νάκη , την Μαρία, την Μαριέττα, την Κυριακή , την Βάρβαρα…

Την Ελευ­θε­ρία, την Δέσποινα, την Τούλα, την Πέγκυ, την Ελένη,την Ροδούλα και τα αλλά παιδιά ,και ας με συγ­χω­ρέ­σουν που δε τα αναφέρω ονο­μα­στικά.

Ήσουνα το σημείο ανα­φο­ράς, και το γραφείο τύπου  της Νομαρ­χίας στέκι τους.

Εξυ­πη­ρε­τι­κός και πρό­θυ­μος να βοη­θή­σεις.

Σαν δημο­σιο­γράφο όλοι σου ανα­γνώ­ρι­ζαν την μαχη­τι­κό­τητα σου στην εφη­με­ρίδα και το ραδιό­φωνο.

Η πένα σου όμως και λόγος σου  όσο καυ­στι­κός  και αν ήταν, ενο­χλούσε μεν αλλά ποτέ δεν ξεπερ­νούσε τα όρια της δημο­σιο­γρα­φι­κής δεο­ντο­λο­γίας.

Ήσουν κρι­τι­κός στα κακώς κείμενα και επι­κρι­τι­κός στην εκά­στοτε εξουσία και τα πει­ραγ­μένα της.

Ακόμα και σε εμένα ,παρόλο που ήσουν συνερ­γά­της μου.

Δια­κρι­τός στις σχέσεις σου με τα διαφορά κέντρα ,απε­χθα­νο­σουν τις υπό­γειες δια­δρο­μές.

Συνερ­γά­σι­μος με όλους

Ακού­ρα­στος και απο­τε­λε­σμα­τι­κός  στο δύσκολο έργο σου.

Ειλι­κρι­νής και δίκαιος  στην κρίση σου ,που μπορεί και να μας δυσα­ρε­στούσε  ήταν όμως πάντα  αντι­κει­με­νική.

Τα ήθελες όλα στο φως και σε εξόρ­γιζε η αδικία, η συκο­φα­ντία ,η παρα­πο­λι­τική και οι δολο­πλο­κίες πίσω από κλει­στές πόρτες.

Ήσουν ευθύς και ασυμ­βί­βα­στος  στα πιστεύω σου ,

δυσα­ρε­στώ­ντας πολλούς φίλους σου.

Αγα­πού­σες τον τόπο και ήσουν υπε­ρή­φα­νος για την Καλύ­μνικη κατα­γωγή σου

Η προ­σφορά σου είναι ανε­κτί­μητη  από όλα τα μετε­ρί­ζια , κυρίως της

δημο­σιο­γρα­φι­κής σου πορείας.

Σε ευχα­ρι­στώ για τα 11 χρόνια συνερ­γα­σίας  μας.

Σε απο­χαι­ρε­τούμε σήμερα για το τελευ­ταίο σου ταξείδι Νικήτα.

Να ξέρεις πως το σώμα φεύγει.

Ο Νικήτας που γνω­ρί­σαμε θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας μέχρι να τον  αντα­μώ­σουμε.

Καλό σου ταξίδι.