55χρονος Ροδίτης κατηγορείται για αποπλάνηση παιδιών κατά συρροή!

Ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου θα εκδι­κα­στεί την 6η Νοεμ­βρίου 2017 υπόθεση με κατη­γο­ρού­μενο για απο­πλά­νηση παιδιών κατά συρροή έναν 55χρονο Ροδίτη, που έχει κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή κάθειρ­ξης 21 ετών.

Θύματά του φέρο­νται δύο ανήλικα παιδιά, ηλικίας 9 και 6 ετών, παιδιά μιας χήρας, που διέ­με­ναν μαζί με τη μητέρα τους σε οικία επί της οδού Θ. Σοφούλη. Στο ίδιο οίκημα διέμενε και ο κατη­γο­ρού­με­νος, με τον οποίο η χήρα δια­τη­ρούσε επτά­χρονο ερωτικό δεσμό, κατά τη διάρ­κεια του οποίου απέ­κτησε άλλα δύο παιδιά.

Ο 55χρονος κρίθηκε ένοχος για το ό,τι εκμε­ταλ­λευό­με­νος την απουσία της μητέρας των κορι­τσιών, πήγαινε στο δωμάτιό μιας εξ’ αυτών, της έβγαζε τα ρούχα και της χάιδευε το σώμα.

Επίσης έπαιρνε το χέρι της και το έβαζε στα γεν­νη­τικά του όργανα, ενώ άλλοτε την παρα­κι­νούσε να θωπεύ­σει το γεν­νη­τικό του όργανο.

Σύμφωνα με την κατά­θεση της εξά­χρο­νης, ο κατη­γο­ρού­με­νος, κατά τη διάρ­κεια απου­σίας της μητέρας της, πήγαινε στο δωμάτιό της, της έβγαζε τα εσώ­ρουχα και τη χάιδευε στα γεν­νη­τικά όργανα, σχεδόν κάθε μέρα από το 1997 και μετά.

O δράστης, φέρεται, εκμε­ταλ­λευό­με­νος τη συναι­σθη­μα­τική ανω­ρι­μό­τητα των παιδιών, να χρη­σι­μο­ποί­ησε τα γεν­νη­τικά τους όργανα προ­κει­μέ­νου να επι­τύ­χει ηδο­νι­στικό απο­τέ­λε­σμα, αδια­φο­ρώ­ντας για τις επι­πτώ­σεις της συμπε­ρι­φο­ράς του στον ψυχικό τους κόσμο και στη μετέ­πειτα, ως ενη­λί­κων πλέον ατόμων, υγιή ερωτική ζωή τους.

Στο παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα ανα­φέ­ρο­νται και τα ακό­λουθα:

«Η μικρή ηλικία των παθου­σών (έξι και εννέα ετών αντί­στοιχα), η εκμε­τάλ­λευση από τον κατη­γο­ρού­μενο του γεγο­νό­τος ότι ο φυσικός τους πατέρας είχε απο­βιώ­σει, και επο­μέ­νως τη θέση του κατε­λάμ­βανε πλέον ο κατη­γο­ρού­με­νος, λόγω και της σχέσεώς του με τη μητέρα τους, η απο­θρά­συνση αυτού, η επ’ αρκετό χρόνο επα­νά­ληψη της ίδιας πράξης (σχεδόν κάθε βράδυ από το 1997 και εντεύ­θεν), η απεχθής συμπε­ρι­φορά του που ασφαλώς και θα συνε­χι­ζό­ταν, εάν τα παιδιά δεν απο­φά­σι­ζαν να μιλή­σουν στη μητέρα τους, είναι στοι­χεία που συνη­γο­ρούν υπέρ της ενοχής του».

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο… «με περισ­σό­τε­ρες από μία πράξεις που συνι­στούν εξα­κο­λού­θηση ενός και του αυτού εγκλή­μα­τος, με πρόθεση ενήρ­γησε ασελ­γείς πράξεις με πρόσωπο που δεν είχε συμπλη­ρώ­σει τα δέκα έτη.

Συγκε­κρι­μένα κατά το χρονικό διά­στημα από τις αρχές του έτους 1997 έως τον μήνα Mάιο του έτους 2000 και σε ημε­ρο­μη­νίες που δεν εξα­κρι­βώ­θη­καν κατά την ανά­κριση κόρης της συντρό­φου του, από προη­γού­μενο γάμο της, ηλικίας τότε εννέα ετών, αφού γεν­νή­θηκε την 4-1-1987, θώπευσε αυτήν ηδυ­πα­θώς σε όλο της το σώμα, της αφαι­ρούσε τα εσώ­ρουχα και αφού έπιανε το χέρι της, το ακου­μπούσε στα γεν­νη­τικά του όργανα.

Τις πράξεις αυτές, οι οποίες προ­σβάλ­λουν το κοινό αίσθημα της αιδούς και των ηθών, καθώς και την αγνό­τητα της παι­δι­κής ηλικίας και την ηθική καθα­ριό­τητα και ψυχική υγεία των ανη­λί­κων, ο κατη­γο­ρού­με­νος τις τέλεσε με απο­κλει­στικό σκοπό ηδο­νι­σμού και ικα­νο­ποί­η­σης της γενε­τή­σιας επι­θυ­μίας του, αν και γνώριζε ότι η παθούσα δεν είχε συμπλη­ρώ­σει το δέκατο έτος της ηλικίας της. Mε περισ­σό­τε­ρες από μία πράξεις που συνι­στούν εξα­κο­λού­θηση ενός και του αυτού εγκλή­μα­τος, με πρόθεση ενήρ­γησε ασελ­γείς πράξεις με πρόσωπο που δεν είχε συμπλη­ρώ­σει τα δέκα έτη.

Συγκε­κρι­μένα κατά το χρονικό διά­στημα από τις αρχές του έτους 1997 έως τον μήνα Mάιο του έτους 2000 και σε ημε­ρο­μη­νίες που δεν εξα­κρι­βώ­θη­καν κατά την ανά­κριση, αφού εισερ­χό­ταν στο υπνο­δω­μά­τιο της, από προη­γού­μενο γάμο της, ηλικίας τότε έξι ετών, αφού γεν­νή­θηκε στις 19-1-1991, θώπευσε αυτήν ηδυ­πα­θώς σε όλο της το σώμα, της αφαι­ρούσε τα εσώ­ρουχα και αφού έπιανε το χέρι της, το ακου­μπούσε στα γεν­νη­τικά του όργανα.

Τις πράξεις αυτές, οι οποίες προ­σβάλ­λουν το κοινό αίσθημα της αιδούς και των ηθών, καθώς και την αγνό­τητα της παι­δι­κής ηλικίας και την ηθική καθα­ριό­τητα και ψυχική υγεία των ανη­λί­κων, ο κατη­γο­ρού­με­νος τις τέλεσε με απο­κλει­στικό σκοπό ηδο­νι­σμού και ικα­νο­ποί­η­σης της γενε­τή­σιας επι­θυ­μίας του, αν και γνώριζε ότι η παθούσα δεν είχε συμπλη­ρώ­σει το δέκατο έτος της ηλικίας της».