“Η «Οδύσσεια» των εργαζόμενων στις ΔΕΥΑ Ιαλυσού και Αρχαγγέλου τελείωσε”

Ο αντι­πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Δημό­σιας Διοί­κη­σης, Δημό­σιας Τάξης και Δικαιο­σύ­νης του Κοι­νο­βου­λίου, βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Γάκης, ανα­φε­ρό­με­νος στη σημε­ρινή (16 Οκτω­βρίου) απόφαση του ΔΣ της ΔΕΥΑΡ, με την οποία προ­χω­ράει στην επα­να­πρό­σληψη 67 εργα­ζο­μέ­νων που δικαιώ­θη­καν δικα­στικά και επι­στρέ­φουν στην επι­χεί­ρηση, με βάση το νόμο για το θεσμικό και οργα­νω­τικό εκσυγ­χρο­νι­σμό των ΔΕΥΑ που ψηφί­στηκε πρό­σφατα στη Βουλή, δήλωσε:

«Ένα δίκαιο αίτημα των εργα­ζο­μέ­νων στις Δημο­τι­κών Επι­χει­ρή­σεων Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ιαλυσού και Αρχαγ­γέ­λου, ικα­νο­ποι­ή­θηκε με τον πλέον κατάλ­ληλο τρόπο. Νιώθω ιδιαί­τερη χαρά και ικα­νο­ποί­ηση που μια πολύ­χρονη κοι­νο­βου­λευ­τική προ­σπά­θεια, για την οποία μαζί με τους εργα­ζό­με­νους στη ΔΕΥΑΡ έχουμε αγω­νι­στεί με επιμονή, με επι­χει­ρή­ματα και με συνέ­πεια, βρίσκει την τελική δικαί­ωσή της.

Ήταν ένας αγώνας δύσκο­λος και μακρό­χρο­νος, γι’ αυτό και ήταν όμορφος. Λίγοι τον πίστε­ψαν αλλά τον πίστε­ψαν πολύ ισχυρά. Ο Λευ­τέ­ρης και τ’ άλλα παιδιά, θα πρέπει να νιώθουν υπε­ρή­φα­νοι όχι γιατί θα επα­να­προ­σλη­φθούν, αλλά κυρίως γιατί επι­βε­βαιώ­θηκε η πίστη τους στο δίκαιο. Μαζί τους νιώθω και εγώ λίγη από την περη­φά­νια τους. Εξήντα επτά (67) άνθρω­ποι, που ως εργα­ζό­με­νοι συνέ­βα­λαν στην απο­τε­λε­σμα­τική λει­τουρ­γία των ΔΕΥΑ στη Ρόδο, βλέπουν την «Οδύσ­σειά» τους να φτάνει σε αίσιο τέλος. Εξήντα επτά οικο­γέ­νειες ανα­κου­φί­ζο­νται από τη λύση που δόθηκε.

Σήμερα, μετα­τρέ­πε­ται σε πράξη μια σημα­ντική ρύθμιση ενός νόμου που εκσυγ­χρο­νί­ζει τις ΔΕΥΑ, δημιουρ­γώ­ντας νέες δυνα­τό­τη­τες στον ανα­πτυ­ξιακό και κοι­νω­νικό ρόλο των ΟΤΑ για τη χώρα. Στο παρα­πάνω πλαίσιο, με την επα­να­πρό­σληψη των 67 εργα­ζο­μέ­νων, η ΔΕΥΑ Ρόδου, ενι­σχύ­ε­ται με έμπειρο προ­σω­πικό για να προ­σφέ­ρει – από καλύ­τερη θέση – ποιο­τι­κές υπη­ρε­σίες, βοη­θώ­ντας παράλ­ληλα το Δήμο Ρόδου να είναι πιο λει­τουρ­γι­κός και απο­τε­λε­σμα­τι­κός στο έργο του απέ­να­ντι στη Ροδιακή κοι­νω­νία.

Θα ήθελα με την ευκαι­ρία, να σημειώσω τη σημασία της συλ­λο­γι­κής στή­ρι­ξης που είχε αυτή η θεσμική παρέμ­βαση και να ευχα­ρι­στήσω όλους τους Δωδε­κα­νή­σιους βου­λευ­τές που πίστε­ψαν στον αγώνα αυτό, με εμπι­στεύ­θη­καν και συνέ­βα­λαν στη θετική ολο­κλή­ρωση του προς όφελος των εργα­ζό­με­νων στη ΔΕΥΑΡ και της Ροδια­κής κοι­νω­νίας. Επίσης, θα ήθελα να τονίσω τη σημα­ντική συμβολή του Δήμου Ρόδου και των διοι­κή­σεων της ΔΕΥΑΡ στη θετική έμβαση του ζητή­μα­τος.

Τέλος, θα ήθελα να σημειώσω τη συνέ­πεια με την οποία η κυβέρ­νηση αντα­πο­κρί­νε­ται στις τοπικές και περι­φε­ρεια­κές προ­κλή­σεις, σχε­διά­ζο­ντας και υλο­ποιώ­ντας στα­διακά ένα νέο τοπικο-αυτοδιοικητικό και ανα­πτυ­ξιακό μοντέλο, που στο­χεύει στη θεσμική και υλι­κο­τε­χνική στήριξη των λιγό­τερο ευνοη­μέ­νων νησιω­τι­κών περιο­χών.»