Γ. Μαχαιρίδης: «Τα πολιτικά ζητήματα δεν λύνονται στα Δικαστήρια»

Την θέση του για την ‘κό­ντρα’ που έχει ξε­σπά­σει ανά­με­σα στους ανε­ξάρ­τη­τους πε­ρι­φε­ρεια­κούς συμ­βού­λους κ.κ. Άγ­γε­λο Ανα­νία και Παν. Κου­νά­κη με τον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο και την μή­νυ­ση που κα­τέ­θε­σαν πρό­σφα­τα ενα­ντί­ον του για συ­κο­φα­ντι­κή δυ­σφή­μι­ση διά του Τύπου, εξέ­φρα­σε χτες ο επι­κε­φα­λής της πα­ρά­τα­ξης της μεί­ζο­νος μειο­ψη­φί­ας ‘Νότιο Αι­γαίο Αρ­χι­πέ­λα­γος Δη­μιουρ­γί­ας’ κ. Γιάν­νης Μα­χαι­ρί­δης.

«Σε όλο αυτό το χρο­νι­κό διά­στη­μα που εγώ ως αι­ρε­τός, συμ­με­τεί­χα στις δια­δι­κα­σί­ες είτε ως νο­μάρ­χης είτε ως πε­ρι­φε­ρειάρ­χης, αυτό το φαι­νό­με­νο δεν είχε προ­κύ­ψει ποτέ και βε­βαί­ως, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο να λάβει τέ­τοιες δια­στά­σεις που να φτά­σει στα δι­κα­στή­ρια.

Λέ­γα­με πάντα ότι τα όποια πο­λι­τι­κά προ­βλή­μα­τα λύ­νο­νται στις αί­θου­σες του νο­μαρ­χια­κού ή του πε­ρι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λί­ου. Όταν φτά­νου­με σε δια­δι­κα­σί­ες τέ­τοιες, εκτός αι­θού­σης, ση­μαί­νει ότι λέ­γο­νται υπερ­βο­λι­κά πράγ­μα­τα τα οποία θί­γουν τιμή και υπό­λη­ψη και καλό είναι να απο­φεύ­γο­νται. Γιατί πολ­λές φορές, θε­ω­ρού­με ότι βρι­σκό­μα­στε όλοι στο απυ­ρό­βλη­το. Όχι, δεν είναι έτσι. Υπάρ­χουν ευ­θύ­νες, οι οποί­ες πρέ­πει να επι­με­ρι­στούν. Όμως, τα ζη­τή­μα­τα τα πο­λι­τι­κά, λύ­νο­νται στην αί­θου­σα του πε­ρι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λί­ου και όχι στα δι­κα­στή­ρια. Όταν υπάρ­χουν ζη­τή­μα­τα δυ­σφή­μι­σης και προ­σβο­λής της προ­σω­πι­κό­τη­τας λύ­νο­νται σε άλ­λους χώ­ρους…», ανέ­φε­ρε ο κ. Μα­χαι­ρί­δης.

Πά­ντως, ο τέως πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, επέ­με­νε ότι πρό­κει­ται για πο­λι­τι­κό ζή­τη­μα το οποίο έπρε­πε να λυθεί με πο­λι­τι­κό τρόπο και επι­χει­ρή­μα­τα:

«Νο­μί­ζω πως ξε­κί­νη­σε σαν πο­λι­τι­κό ζή­τη­μα –γιατί το να δια­φω­νείς και να δια­φο­ρο­ποιεί­σαι από κά­ποια δια­δι­κα­σία, δεν ση­μαί­νει ότι ξε­κι­νάς την άλλη μέρα να λες ‘βα­ριές’ κου­βέ­ντες. Προ­σω­πι­κά, είμαι ένας άν­θρω­πος ο οποί­ος θα μπο­ρού­σα να πω πάρα πολλά, γιατί έχασα τις εκλο­γές, εξ αι­τί­ας μιας τέ­τοιας δια­δι­κα­σί­ας. Όμως δεν μί­λη­σα ποτέ και εν πάση πε­ρι­πτώ­σει, ό,τι είχα να κρα­τή­σω, το κρα­τάω. Δεν βγήκα ούτε να ποι­νι­κο­ποι­ή­σω, ούτε να κτη­γο­ρή­σω κα­νέ­ναν. Λέω και πάλι, ότι τα πο­λι­τι­κά ζη­τή­μα­τα λύ­νο­νται στην αί­θου­σα του πε­ρι­φε­ρεια­κού συμ­βου­λί­ου και όχι στα δι­κα­στή­ρια. Αν κά­ποιος τα ξε­περ­νά­ει, είναι ένα θέμα…»