Κρίνονται δύο υποθέσεις παρατραπεζικής δραστηριότητας στην Λαϊκή Τράπεζα Κύπρου

Δύο υπο­θέ­σεις παρα­τρα­πε­ζι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, εντός του υπο­κα­τα­στή­μα­τος Ρόδου της Λαϊκής Τρά­πε­ζας Κύπρου, θα απα­σχο­λή­σουν την προσεχή συνε­δρί­αση του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου.

Στο εδώλιο του κατη­γο­ρού­με­νου θα καθίσει συγκε­κρι­μένα μια πρώην υπάλ­λη­λος της τρά­πε­ζας, που υπη­ρε­τούσε ως προϊ­στα­μένη συναλ­λα­γών, η οποία πάντως, υπε­ρα­μύ­νε­ται της αθω­ό­τη­τάς της.

Στην πρώτη υπόθεση τής έχει επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης 8 ετών, με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα, την 30η Σεπτεμ­βρίου 2014.

Εχει κριθεί συγκε­κρι­μένα ένοχη άμεσης συνέρ­γειας σε κακουρ­γη­μα­τική απάτη.

Η υπόθεση αφορά στην από­πειρα εξό­φλη­σης δύο τρα­πε­ζι­κών επι­τα­γών εις δια­τα­γήν της εται­ρείας INTERINVESTMENT LTD, εκδό­σεως της τρά­πε­ζας EUROCARRIBEAN BANK ECB, που εδρεύει στη νήσο Ναούρου της Καραϊ­βι­κής, ποσού 300.000 δολα­ρίων εκάστη.

Όπως έχει απο­κα­λύ­ψει η “δημο­κρα­τική”, η ανωτέρω, αλλά και εκλι­πό­ντες κατη­γο­ρή­θη­καν για το ό,τι την 2-9-2003 και την 3-9-2003, παρέ­στη­σαν ψευδώς στους ταμίες της ως άνω τρά­πε­ζας ότι οι 2 τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές, σε διαταγή της εται­ρείας, εκδό­σεως της τρά­πε­ζας EURO CARIBBEAN BANK – ECB, εδρεύ­ου­σας στη νήσο Nαούρου της Kαραϊβικής και ποσού 300.000 δολα­ρίων ήτοι 273.972,60 και 275.735,28 ευρώ αντι­στοί­χως (σύμφωνα με συναλ­λαγ­μα­τική ισο­τι­μία δολα­ρίου HΠA και EYPΩ), οι οποίες προ­σκο­μί­σθη­καν από εκλι­πό­ντα επι­χει­ρη­μα­τία με την ιδιό­τητα του νομίμου κομιστή και τις οποίες εξό­φλησε, ήταν πράγ­ματι επι­τα­γές οι οποίες προ­έρ­χο­νταν από υπαρκτή και νομίμως λει­τουρ­γούσα τράπεζα στην αλλο­δαπή, ενώ γνώ­ρι­ζαν ότι η παρα­πάνω τράπεζα δεν ήταν πιστω­τικό ίδρυμα με την έννοια που απαι­τούσε ο νόμος αλλά εται­ρεία ευκαι­ρίας και ότι υπήρχαν σαφείς εντολές της εργο­δό­τριάς του τρά­πε­ζας να μην πραγ­μα­το­ποιεί­ται καμιά συναλ­λαγή με οργα­νι­σμούς που εδρεύ­ουν σε χώρες στις οποίες πραγ­μα­το­ποιού­νται ύποπτες τρα­πε­ζι­κές συναλ­λα­γές.

Προ­κει­μέ­νου να πείσει τους ταμίες της τρά­πε­ζας ότι οι εν λόγω επι­τα­γές ήταν νόμιμες και επο­μέ­νως πλη­ρω­τέες στον δικαιούχο, ο τότε διευ­θυ­ντής της τρά­πε­ζας έστειλε φαξ στην φερο­μένη ως εκδό­τρια τράπεζα με το οποίο ζητούσε να επι­βε­βαιώ­σει την αυθε­ντι­κό­τητα των υπο­γρα­φών που έφεραν οι επι­τα­γές, λαμ­βά­νο­ντας ως απά­ντηση, επίσης με φαξ τη δήθεν βεβαί­ωση της γνη­σιό­τη­τάς τους από το οποίο (ΦAΞ) όμως είχε επι­με­λώς παρα­λη­φθεί ο αριθμός απο­στο­λής, ενώ δεν έφερε και υπο­γραφή του αρμό­διου υπαλ­λή­λου που να προ­βαί­νει στην ως άνω επι­βε­βαί­ωση.

Mε αυτό τον τρόπο τους έπεισε να πιστώ­σουν τον κοινό λογα­ρια­σμό που δια­τη­ρούσε ο επι­χει­ρη­μα­τίας με τα παρα­πάνω ποσά των επι­τα­γών και να του κατα­βά­λουν στη συνέ­χεια τμη­μα­τικά το αντί­τιμό τους.

-Στην δεύτερη υπόθεση η δίκη ενώπιον του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επα­να­λαμ­βά­νε­ται μετά από την αναί­ρεση, προη­γού­με­νης κατα­δι­κα­στι­κής.

Η κατη­γο­ρού­μενη είχε κριθεί συγκε­κρι­μένα ένοχη, για άμεση συνέρ­γεια σε απάτη ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας που τελέ­στηκε από πρώην διευ­θυ­ντή του ίδιου υπο­κα­τα­στή­μα­τος, ο οποίος έχει στο μεταξύ απο­βιώ­σει. Στην κατη­γο­ρού­μενη είχε επι­βλη­θεί ποινή φυλά­κι­σης 4 ετών με 3ετή ανα­στολή, ενώ της ανα­γνω­ρί­στηκε το ελα­φρυ­ντικό του πρό­τε­ρου έντιμου βίου.

Η ίδια και ο πρώην διευ­θυ­ντής φέρο­νται συγκε­κρι­μένα στη Pόδο την 30ή Αυγού­στου 2003 να έπεισαν επι­χει­ρη­μα­τία, που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στη Μεσαιω­νική Πόλη, να υπο­γρά­ψει με τη Λαϊκή Tράπεζα σύμβαση πώλησης και επα­να­γο­ράς τίτλων του Eλληνικού Δημο­σίου (repos) ονο­μα­στι­κής αξίας 422.375 ευρώ με ημε­ρο­μη­νία πώλησης την 31η Αυγού­στου 2004 και συμ­φω­νη­θείσα τιμή 498.402 ευρώ. Δικαιού­χοι των repos ήταν ο επι­χει­ρη­μα­τίας και η σύζυγός του.

Φέρο­νται ειδι­κό­τερα να παρέ­στη­σαν στους ανωτέρω, ψευδώς, ότι επρό­κειτο για σύμβαση με την τράπεζα και έκαναν χρήση πλαστών εγγρά­φων, όμοιων με τα χρη­σι­μο­ποιού­μενα από την τράπεζα, χωρίς η τράπεζα να γνω­ρί­ζει για τη σύναψή τους.

Το θύμα φέρεται να κατέ­βαλε το ποσό των 422.375 ευρώ και όταν εμφα­νί­σθηκε στο κατά­στημα Pόδου της Λαϊκής Tράπεζας, την 31η Αυγού­στου 2004, για να ζητήσει την επα­να­γορά των τίτλων, η τράπεζα δια­πί­στωσε την απάτη και ανα­γκά­σθηκε να τους απο­ζη­μιώ­σει.

Η ίδια απο­λο­γού­μενη αρνή­θηκε τα όσα της απο­δί­δο­νται, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι απο­κλει­στική ευθύνη για την ως άνω αδι­κο­πρα­κτική συμπε­ρι­φορά φέρει ο πρώην διευ­θυ­ντής, που είχε το γενικό πρό­σταγμα για όλες τις συναλ­λα­γές του επι­χει­ρη­μα­τία με την τράπεζα και ότι η ίδια, όπως κι άλλοι υπάλ­λη­λοι, εκτε­λού­σαν τις εντολές του. Διέ­ψευσε εξάλλου ισχυ­ρι­σμό μάρτυρα κατη­γο­ρίας που έφερε τους επι­θε­ω­ρη­τές που διε­νήρ­γη­σαν έλεγχο για την υπόθεση αυτή να βρήκαν στον ηλε­κτρο­νικό της υπο­λο­γι­στή το σχέδιο των πλα­στο­γρα­φη­μέ­νων repos που χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε.

Ως συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σής της παρί­στα­ται ο δικη­γό­ρος κ. Σάββας Παυ­λί­δης.