ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Oι «αόρατοι» πρόσφυγες στα Δωδεκάνησα

news room 5 λεπτά ανάγνωση
ΛΕΡΟΣ HOTSPOT
Τις συν­θή­κες που επι­κρα­τούν στο θέμα της φιλο­ξε­νίας προ­σφύ­γων, θίγει το Δίκτυο Αλλη­λεγ­γύης Δωδε­κα­νή­σου και τονίζει μεταξύ άλλων την περιο­ρι­σμένη δημο­σιο­γρα­φική προβολή του θέματος.
Συγκε­κρι­μενα το Δίκτυο σε ανα­κοί­νωση με τίτλο Για τους «αόρα­τους» πρό­σφυ­γες, ανα­φέ­ρει ότι: «Μέσα στο καλο­και­ρι­νούς μήνες, με μεγάλη ανη­συ­χία, αλλά και με έκπληξη και ενό­χληση, παρα­κο­λου­θούμε ένα φαι­νό­μενο που σχε­τί­ζε­ται με την ανθρω­πι­στική κρίση στη Μ. Ανατολή και την Αφρική (Βόρεια και Υπο-Σαχάρια), και η οποία έχει οδη­γή­σει σε αύξηση των προ­σφυ­γι­κών ροών στα νησιά του Ν. Αιγαίου.
Αν και έχουν μειωθεί σημα­ντικά μέσα στο 2017 –κυρίως μετά τη συμ­φω­νία με την Τουρκία– οι προ­σφυ­γι­κές ροές δεν έχουν στα­μα­τή­σει στο Ν. Αιγαίο, και δεν πρό­κει­ται να στα­μα­τή­σουν, λόγω των πολε­μι­κών συγκρού­σεων στην ευρύ­τερη περιοχή.
Το φαι­νό­μενο αυτό έγκει­ται στο ότι ενώ έχουμε συνε­χείς αφίξεις ανθρώ­πων οι οποίοι χρήζουν άμεσης βοή­θειας από τις αρμό­διες αρχές (Λιμε­νικό, Αστυ­νο­μία, γραφεία Ασύλου, Ύπατη Αρμο­στεία του ΟΗΕ, Τ. Αυτο­διοί­κηση), αυτοί –συχνά έχοντας και βρέφη ανάμεσά τους- συχνά στοι­βά­ζο­νται σε κρα­τη­τή­ρια για αρκετές μέρες, σε θερ­μο­κρα­σίες υψηλές και συν­θή­κες δια­μο­νής που ενέχουν κιν­δύ­νους για την υγεία τους. Το πρό­βλημα είναι ιδιαί­τερα έντονο σε περιο­χές όπου δεν υπάρ­χουν επίσημα Κέντρα Υπο­δο­χής ή/και Κατα­γρα­φής (π.χ. στη Ρόδο), και οι δια­δι­κα­σίες κατα­γρα­φής και ταυ­το­ποί­η­σης είναι χρο­νο­βό­ρες».
Τα ΜΜΕ
Οι ομάδες – κινή­σεις που συμ­με­τέ­χουν στο Δίκτυο σχο­λιά­ζουν: «Αυτό όμως που ενοχλεί και ενίοτε εξορ­γί­ζει τους/τις ενερ­γούς πολίτες των νησιών μας είναι ότι η ύπαρξη αυτών των προ­σφύ­γων αγνο­εί­ται από όλα τα τοπικά ΜΜΕ (για να μην μιλή­σουμε για τα ΜΜΕ εθνικού επι­πέ­δου)!
Μια περί­εργη σιωπή επι­κρα­τεί γύρω από το θέμα, τη στιγμή που υπάρ­χουν επεί­γο­ντα περι­στα­τικά περί­θαλ­ψης ασθενών και ευά­λω­των προ­σφύ­γων (π.χ. βρεφών), και κανείς δεν γνω­ρί­ζει για την ύπαρξή τους, έτσι ώστε να υπάρ­ξουν έστω και εθε­λο­ντι­κές προ­σφο­ρές ειδών πρώτης ανάγκης από ευαί­σθη­τους/ες συμπο­λί­τες μας. Μας κάνει εντύ­πωση που, ενώ μαθαί­νουμε τα πάντα (και καλώς) για σει­σμούς, τυφώνες και εθνικές εκκα­θα­ρί­σεις σε άλλες ηπεί­ρους, είμαστε (ως τοπικές κοι­νω­νίες) κυριο­λε­κτικά στο σκοτάδι για περι­στα­τικά που γίνο­νται δίπλα στο σπίτι μας!…
Δεν είναι μόνο θέμα δημο­σιο­γρα­φι­κής δεο­ντο­λο­γίας (ο/η δημο­σιο­γρά­φος πρέπει «να μετα­δί­δει την πλη­ρο­φο­ρία και την είδηση ανε­πη­ρέ­α­στα από τις προ­σω­πι­κές πολι­τι­κές, κοι­νω­νι­κές, θρη­σκευ­τι­κές, φυλε­τι­κές και πολι­τι­σμι­κές απόψεις ή πεποι­θή­σεις του»), είναι και θέμα πρα­κτι­κής απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας έναντι των χρη­ζό­ντων βοή­θειας!».
Η επι­κρα­τούσα κατά­σταση
Στην ανα­κοί­νωση του Δικτύου ανα­φέ­ρε­ται ότι: «Στη Ρόδο, για παρά­δειγμα, υπάρ­χουν -πέρα από τις ήδη υπάρ­χου­σες οικο­γέ­νειες για τις οποίες έχουν νοι­κια­στεί ή θα νοι­κια­στούν σπίτια από ΜΚΟ- γύρω στα 170+ άτομα, τα οποία βρί­σκο­νται σε μια κατά­σταση εγκλει­σμού, είτε βρί­σκο­νται ως κρα­τού­με­νοι στα ασφυ­κτικά γεμάτα κρα­τη­τή­ρια του Αστυ­νο­μι­κού Τμή­μα­τος, είτε παρα­μέ­νουν αδι­καιο­λό­γητα στον «ημι-ελεύθερο» χώρο των Παλαιών Σφα­γείων, στην Ακαντιά. Για την κατά­σταση αυτή μόλις την τελευ­ταία εβδο­μάδα προ­κλή­θηκε θόρυβος, ύστερα από δια­μαρ­τυ­ρίες.
Στη Λέρο το τελευ­ταίο διά­στημα έφθασαν γύρω πάνω 470 άτομα, πολύ πάνω από τη χωρη­τι­κό­τητα του εκεί Κέντρου Κατα­γρα­φής και Φιλο­ξε­νίας (Hot Spot). Στην Κω –η οποία ακόμα μετρά τις κατα­στρο­φές από τον πρό­σφατο σεισμό- στοι­βά­ζο­νται στο Hot-Spot άνω των 800 ατόμων, με αυξά­νουσα ροή προ­σφύ­γων, τους οποίους μετα­φέ­ρουν εκεί οι λιμε­νι­κές & αστυ­νο­μι­κές αρχές από άλλα νησιά τα οποία δεν δια­θέ­τουν ανά­λο­γες υπο­δο­μές.
Γιατί κανείς δεν το ανα­φέ­ρει, έστω ως μια πλη­ρο­φο­ρία; Γιατί ο μέσος πολίτης δεν γνω­ρί­ζει τίποτα για την άσχημη κατά­σταση στην οποία δια­βιούν οι διω­κό­με­νοι συνάν­θρω­ποί μας; Ποιον θα ενο­χλή­σει να υπάρχει μια συστη­μα­τική κατα­γραφή των ανθρώ­πων αυτών, αν μη τι άλλο για να γνω­ρί­ζουν όσοι θέλουν να βοη­θή­σουν (με δωρεές ή άλλο τρόπο) το μέγεθος του προ­βλή­μα­τος; Μας πει­ρά­ζει μήπως ακού­σουν οι του­ρί­στες ότι υπάρ­χουν 170 άτομα σε αυτές τις απα­ρά­δε­κτες συν­θή­κες, ή ότι υπάρ­χουν εν έτει 2017 τέτοιες συν­θή­κες σε μια πολι­τι­σμένη χώρα, όπως η Ελλάδα, και σε κοσμο­πο­λί­τικα νησιά, όπως τα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου;
Αλήθεια, ξέρουν οι δια­μορ­φω­τές της «Κοινής Γνώμης» πόσοι χιλιά­δες επι­σκέ­πτες των νησιών μας έχουν προ­σφέ­ρει δωρεές για τους πρό­σφυ­γες τα δύο τελευ­ταία χρόνια;
Το ότι είναι μια δυνα­μική κατά­σταση οι προ­σφυ­γι­κές ροές, και πολλοί/ες από αυτούς τους ανθρώ­πους προ­ω­θού­νται σε άλλα νησιά (με «Κέντρα Φιλο­ξε­νίας»), ή στην ελλη­νική ενδο­χώρα, δεν είναι καλή δικαιο­λο­γία για να «κρύ­βουμε» το πρό­βλημα κάτω από το χαλί, σαν να μη συμ­βαί­νει τίποτα…. Σαν να μην υπάρ­χουν αυτοί οι άνθρω­ποι!…
Είναι, άραγε, κεντρική πολι­τική επιλογή η «απο­σιώ­πηση» του «προ­σφυ­γι­κού ζητή­μα­τος», ούτως ώστε να περνούν απα­ρα­τή­ρη­τες και οι πολι­τι­κές απο­φά­σεις για τη δια­χεί­ρισή του;».
Οι διεκ­δι­κή­σεις
Στην ανα­κοί­νωση ανα­φέ­ρε­ται επίσης ότι: «Εδώ και καιρό το Δίκτυό μας απαιτεί:
• Να κλεί­σουν άμεσα οι πρό­χει­ροι καταυ­λι­σμοί και στρα­τό­πεδα συγκέ­ντρω­σης και να μετα­φερ­θούν οι πρό­σφυ­γες και οι μετα­νά­στες σε κατάλ­λη­λους χώρους μέσα στον αστικό ιστό κάθε περιο­χής υπο­δο­χής, με όλες τις απα­ραί­τη­τες παροχές θέρ­μαν­σης, τροφής, υγειο­νο­μι­κής περί­θαλ­ψης.
• Να εγγρα­φούν όλα τα προ­σφυ­γό­πουλα στα σχολεία. Μόρφωση και περί­θαλψη για όλους χωρίς απο­κλει­σμούς.
• Να γίνει κάθε δυνατή προ­σπά­θεια από την Πολι­τεία για επα­νέ­νωση οικο­γε­νειών που ζουν σε από­σταση, και πρω­τεύων στόχος των επί­ση­μων φορέων (γραφεία ασύλου, υπ. εξω­τε­ρι­κών) των εμπλε­κό­με­νων χωρών να είναι η διευ­κό­λυνση της μετε­γκα­τά­στα­σης στη χώρα επι­λο­γής των προ­σφύ­γων. Με άνω των 500 εκ. ανθρώ­πων πλη­θυ­σμό, δεν μπορεί η Ευρω­παϊκή Ένωση αν φοβάται την εγκα­τά­σταση μερικών δεκάδων χιλιά­δων ανθρώ­πων, οι οποίοι άλλωστε και στην οικο­νο­μική ανά­πτυξη αλλά και στη δημο­γρα­φική ισορ­ρο­πία της «γηρά­σκου­σας» Ευρώπης μπορούν να συμ­βάλ­λουν.
• Να στα­μα­τή­σουν οι απε­λά­σεις. Να στα­μα­τή­σει η ποι­νι­κο­ποί­ηση της μετα­κί­νη­σης προ­σφύ­γων. Δικαί­ωμα του καθενός να ζήσει καλύ­τερα και με ασφά­λεια.
• Να γίνει διεθνής διπλω­μα­τική προ­σπά­θεια από την Ευρω­παϊκή Ένωση για τερ­μα­τι­σμό των πολε­μι­κών συγκρού­σεων στην ευρύ­τερη περιοχή της Μεσο­γείου.
Κανένας ντόπιος και κανένας πρό­σφυ­γας ή μετα­νά­στης/στρια, κανένας άνθρω­πος δεν πρέπει να στε­ρεί­ται αξιο­πρε­πούς στέγης, θέρ­μαν­σης, ρεύ­μα­τος, νερού και φαγητού!
Η αλλη­λεγ­γύη θα νικήσει! Με τους πρό­σφυ­γες θα ζήσουμε μαζί!».
ert.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.