ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δίκη-σταθμός για τα δάνεια σε ελβετικό φράγκο

news room 3 λεπτά ανάγνωση
Ελβετικό Φράγκο

Ημέρα-ορόσημο απο­τε­λεί η 28η Σεπτεμ­βρίου για τους δανειο­λή­πτες σε ελβε­τικό φράγκο, καθώς τότε θα εκδι­κα­σθεί η έφεση της τρά­πε­ζας Eurobank κατά της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης επί της συλ­λο­γι­κής αγωγής, που είχε δικαιώ­σει πλήρως απελ­πι­σμέ­νους πολίτες που σύναψαν σύμβαση χορή­γη­σης δανείου σε ελβε­τικό φράγκο με το εν λόγω πιστω­τικό ίδρυμα.

Η δίκη-σταθμός για χιλιά­δες δανειο­λή­πτες σε ελβε­τικό φράγκο θα στρέψει όλα τα βλέμ­ματα στο Εφετείο Αθηνών σε τρεις εβδο­μά­δες. Οι δικα­στι­κές απο­φά­σεις που τα τελευ­ταία χρόνια δικαιώ­νουν δανειο­λή­πτες στο συγκε­κρι­μένο νόμισμα, κρί­νο­ντας ταυ­τό­χρονα κατα­χρη­στι­κούς τους όρους των συμ­βά­σεων, πέφτουν «βροχή». Ωστόσο, αυτή είναι η σημα­ντι­κό­τερη υπόθεση για το ζήτημα που εξε­τά­ζει η ελλη­νική Δικαιο­σύνη.

Και αυτό, γιατί, ενώ αφορά όσους έχουν λάβει δάνεια από τη Eurobank, θα παίξει καίριο ρόλο για όσους άλλους έχουν συνάψει αντί­στοι­χες συμ­βά­σεις με άλλα πιστω­τικά ιδρύ­ματα. Εάν το δικα­στή­ριο επι­κυ­ρώ­σει την πρω­τό­δικη απόφαση, ανοίγει ο δρόμος για την πληρωμή των δανείων με βάση την αρχική ισο­τι­μία ελβε­τι­κού φράγκου-ευρώ.

Η πρω­τό­δικη απόφαση εκδό­θηκε μετά τη συλ­λο­γική αγωγή που κατέ­θε­σαν η Γενική Ομο­σπον­δία Κατα­να­λω­τών Ελλάδος και οι ενώσεις κατα­να­λω­τών Κρήτης και Αιτω­λο­α­καρ­να­νίας. Στο Δικα­στή­ριο είχαν γίνει και 1.900 πρό­σθε­τες παρεμ­βά­σεις. Μάλιστα, η συλ­λο­γική αγωγή αφορά περίπου 35.000 πολίτες οι οποίοι, λόγω της αλλαγής της ισο­τι­μίας του ελβε­τι­κού φράγκου έναντι του ευρώ, έφτασαν στο σημείο να πλη­ρώ­νουν τις δανεια­κές τους υπο­χρε­ώ­σεις και αυτές, αντί να μειώ­νο­νται, να αυξά­νο­νται!

Η απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Αθηνών (υπ’ αριθμόν 334/2016) σε ένα σκε­πτικό 50 σελίδων απο­δο­μούσε πλήρως την τρα­πε­ζική πρα­κτική που ακο­λου­θή­θηκε στις επί­μα­χες χορη­γή­σεις δανείων, με τους πολίτες να βλέπουν οποια­δή­ποτε κατα­βολή των δόσεών τους να εξα­νε­μί­ζε­ται στις συναλ­λαγ­μα­τι­κές ισο­τι­μίες και το κεφά­λαιο του δανείου να αυξά­νε­ται συνεχώς!

Το δικα­στή­ριο έκρινε τρεις όρους των επί­μα­χων συμ­βά­σεων κατα­χρη­στι­κούς και απα­γό­ρευσε στην τράπεζα να τους χρη­σι­μο­ποιεί. Σύμφωνα με αυτούς, οι δανειο­λή­πτες υπο­χρε­ού­νται να κατα­βά­λουν την οφειλή τους με τη τρέ­χουσα ισο­τι­μία ελβε­τι­κού φράγκου-ευρώ. Επι­πλέον, το πρω­τό­δικο δικα­στή­ριο απα­γό­ρευσε στην τράπεζα να απο­κρούει την εκ μέρους των δανειο­λη­πτών κατα­βολή των δόσεών τους σε ελβε­τικό φράγκο στο ισόποσό τους σε ευρώ, βάσει της ισο­τι­μίας που υφί­στατο κατά τον χρόνο εκτα­μί­ευ­σης του δανείου.

Ταυ­τό­χρονα, υπο­χρέ­ωσε τη Eurobank να μην επι­διώ­κει την τμη­μα­τική ή τη μερική ή την ολική εξό­φληση των δανείων επί της τρέ­χου­σας τιμής πώλησης του χορη­γη­θέ­ντος νομί­σμα­τος κατά την ημέρα της κατα­βο­λής, αλλά επί της ισο­τι­μίας κατά τον χρόνο εκτα­μί­ευ­σης του δανείου και, επίσης, σε περί­πτωση καταγ­γε­λίας της σύμ­βα­σης, να παρα­λεί­πει να μετα­τρέ­πει το χρε­ω­στικό υπό­λοιπο σε ευρώ με βάση την τρέ­χουσα τιμή πώλησης του ελβε­τι­κού φράγκου εκείνη την ημέρα.

Ομως, μια από τις πιο σημα­ντι­κές πτυχές της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης ήταν το γεγονός ότι υπο­χρέ­ωνε το πιστω­τικό ίδρυμα να προβεί στον συνυ­πο­λο­γι­σμό όλων των χρε­ώ­σεων που έχουν γίνει κατόπιν μετα­τρο­πής του ελβε­τι­κού φράγκου σε ευρώ με βάση την ισο­τι­μία κατά τον χρόνο εκτα­μί­ευ­σης, άλλως με βάση το ποσό των ευρώ που εκτα­μιεύ­τηκε και το συμ­βα­τικό επι­τό­κιο.

Παράλ­ληλα, ένα από τα πιο ενδια­φέ­ρο­ντα σημεία του σκε­πτι­κού της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης είναι αυτό στο οποίο ανα­φέ­ρε­ται στα πολ­λα­πλά οφέλη της τρά­πε­ζας από τα δάνεια σε ελβε­τικό φράγκο, σε αντί­θεση με τους δανειο­λή­πτες: «Εφόσον λοιπόν η εκτα­μί­ευση του δανείου γινόταν πάντα σε ευρώ και οι τρά­πε­ζες με την προ­πε­ρι­γρα­φείσα συναλ­λα­κτική πρα­κτική – ΓΟΣ εξα­γό­ρα­ζαν το ποσό του δανείου σε ελβε­τικό φράγκο και απο­κτού­σαν εκ νέου το υπο­τι­θέ­μενα χορη­γη­θέν ποσό σε ελβε­τικό φράγκο, το ποσό αυτό μπο­ρού­σαν εκ νέου να το μετα­πω­λή­σουν σε τρίτους, έτσι ώστε να μην τα χρω­στούν, εάν ήθελε υπο­τε­θεί ότι πράγ­ματι τα είχαν δανει­στεί.

Ετσι, λοιπόν, η δια­κύ­μανση της συναλ­λαγ­μα­τι­κής ισο­τι­μίας δεν έβλαπτε τις τρά­πε­ζες, ιδίως στον βαθμό που έβλαπτε τους δανειο­λή­πτες, αλλά απε­να­ντίας της ωφε­λούσε πολ­λα­πλά­σια, αφού η διαφορά της νομι­σμα­τι­κής ισο­τι­μίας απο­θη­σαυ­ρι­ζό­ταν τελικώς ως κέρδος τους και απο­τε­λούσε ένας είδος πρό­σθε­του τόκου σε βάρος του δανειο­λή­πτη».

Πηγή: Ελευ­θε­ρία του Τύπου

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.