Απέραντο τασάκι

Η Ελλη­νική Αντι­καρ­κι­νική Εται­ρεία έδωσε στη δημο­σιό­τητα συγκλο­νι­στικά στοι­χεία. Κάθε χρόνο, ως Ελληνες, παρά­γουμε 22 δισε­κα­τομ­μύ­ρια απο­τσί­γαρα. Αν ζυγί­ζεις τις γόπες που παρά­γουμε θα πάρεις 3.500 τόνους. Είναι άγνωστο πόσες από αυτές κατα­λή­γουν στο θαλάσ­σιο περι­βάλ­λον, όμως έχει μετρη­θεί ότι το 40% των απορ­ριμ­μά­των που μαζεύ­ο­νται από ακτές, είναι γόπες. Από τις γόπες δηλη­τη­ριά­ζο­νται ψάρια, θαλασ­σο­πού­λια, ακόμα και μικρά παιδιά που παίζουν στην άμμο. Σίγουρα δε, κάποιο κομμάτι τους μπαίνει και στη δική μας δια­τρο­φική αλυσίδα. Ναι, τα τελευ­ταία χρόνια βλέπεις πολλούς να μαζεύ­ουν τις γόπες, μαζί με τα σκου­πί­δια που δημιουρ­γούν. Αρκετοί μετα­τρέ­πουν και το ποτήρι του φρέντο σε τασάκι. Όμως ακόμα οι περισ­σό­τε­ροι κάνουν την ίδια κίνηση. Βυθί­ζουν το απο­τσί­γαρο στην άμμο και μετά σπρώ­χνουν με τον δείκτη, να πάει βαθιά. Δεν ξέρω τι είναι, στα αλήθεια, δόκιμο. Να τους κάνεις παρα­τή­ρηση και να βρεθείς να πλα­κώ­νε­σαι  ή να υπο­τάσ­σε­σαι στη ματαιό­τητα; Υ.Γ. Μην ξανα­πούμε για τους Δήμους, Πολι­τι­στι­κούς και Περι­βαλ­λο­ντι­κούς Συλ­λό­γους και όσους «κόπτο­νται» για το περι­βάλ­λον, πως ήδη, έπρεπε να έχουν κάνει σημαία τους αυτού του είδους την  μόλυνση. Τα χάρτινα τασάκια, η πιο εύκολη και ευφά­ντα­στη λύση   θα μπο­ρού­σαν να μοι­ρά­ζο­νται δωρεάν σε ξενο­δο­χεία, μπη­τσό­μπαρα, να είναι υπο­χρε­ω­τική η χρήση τους από τους ομπρε­λά­δες (και όχι πολλοί από αυτούς δεν έχουν τασάκια στις ομπρέ­λες τους και ούτε καν μπαί­νουν στον κόπο να καθα­ρί­σουν την παραλία που εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται ).

Το πολύ επι­τυ­χη­μένο σκίτσο από τον Βαγγέλη Παυλίδη.