Οταν πήγε στην Λίνδο η υπουργός Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου…

Ο Καίσαρ, μπορεί να πήγε, να είδε και να ενίκησε, αλλά η Λυδία Κονιόρ­δου, υπουρ­γός Πολι­τι­σμού, ήρθε μεν και είδε, αλλά απήλθε χωρίς να νικήσει!

Οτι έπραξε το «καθήκον» της, επι­σκε­πτό­μενη την πρώτη του­ρι­στική περιοχή της χώρας, ουδείς ψόγος. Αξιος ο μισθός της.

Πήγε, όμως και στην Λίνδο. Την πατρίδα του σοφού Κλε­ό­βου­λου, μια πόλη «πλημ­μυ­ρι­σμένη» από ιστορία και πολι­τι­σμό, την οποίαν κάθε χρόνο επι­σκέ­πτο­νται εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες του­ρί­στες.

Οι περισ­σό­τε­ροι μάλιστα ανε­βαί­νουν στην Ακρό­πολη με τα γαϊ­δου­ρά­κια. Και διδά­σκο­νται εκεί ΚΑΙ ιστορία ΚΑΙ πολι­τι­σμό, ξέχωρα που θαυ­μά­ζουν και το τοπίο αγνα­ντεύ­ο­ντας προς το γαλάζιο Αιγαίο.

Θα περί­μενε, λοιπόν, πας λογικός άνθρω­πος, ότι η κ. Λυδία Κονιόρ­δου, κάτι θα έπαιρνε μαζί της από την ιστο­ρική Λίνδο, κάτι θα μάθαινε, κάτι θα ρωτούσε και κάποιες λύσεις θα έδινε (και μάλιστα ανέ­ξο­δες), για τα μύρια όσα προ­βλή­ματα αντι­με­τω­πί­ζει, όταν μάλιστα, δεν υπάρχει ΟΥΤΕ χαρτί στις τουα­λέ­τες της Ακρό­πο­λης.

Πήγε, λοιπόν, είδε από την πλατεία της Λίνδου την Ακρό­πολη, και απήλθε. Οχι, δεν απήλθε αμέσως. Επρεπε, για να έχει η επί­σκεψη και κάποιο… βαθύ­τερο νόημα, να καθίσει στο παγκο­σμίως γνωστό εστια­τό­ριο του «Μαυ­ρί­κου» και να γευθεί τους νοστι­μό­τα­τους μεζέδες του. Μαζί με την συνο­δεία της, απο­τε­λού­μενη από τον δήμαρχο Φώτη Χατζη­διάκο, τον βου­λευτή Δημ. Γάκη, την καθη­γή­τρια Τόνια Μορο­πού­λου, την προϊ­στα­μένη της Αρχαιο­λο­γίας Μάνια Μιχαη­λί­δου, τον πρόεδρο της τοπικής κοι­νό­τη­τας Γ. Ελευ­θε­ρίου και στελέχη του υπουρ­γείου της.

Και καθώς πλη­σί­αζε η 5η απο­γευ­μα­τινή, ώχετο απιούσα!

Αν η κ. Λυδία Κονιόρ­δου, δεν ήταν υπουρ­γός Πολι­τι­σμού, όπως φημο­λο­γεί­ται, θα μπο­ρούσε να είναι μια καλή του­ρί­στρια. Που απλώς, όμως, βλέπει και θαυ­μά­ζει, χωρίς να μπαίνει στον κόπο να μάθει και κάτι από την Ιστορία και τον Πολι­τι­σμό της περιο­χής που επι­σκέ­πτε­ται. Αλλωστε, υπάρ­χουν και τα βιβλία. Και απ’ αυτά, όλο και κάτι μπορεί να μάθει κανείς.

Ευτυχώς για την κ. Λυδία Κονιόρ­δου, που δεν ζει ο Γιάννης Ζίγδης. Γιατί αν ζούσε θα της έδινε να κατα­λά­βει, τι κάνει μια Ελλη­νίδα υπουρ­γός Πολι­τι­σμού, όταν επι­σκέ­πτε­ται την Λίνδο.