ΕΙΔΗΣΕΙΣ

“Εάν το πείραμα το επαναλάβεις κατά τον ίδιο τρόπο, θα έχεις πάντα το ίδιο αποτέλεσμα”

news room 7 λεπτά ανάγνωση
ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ Δ

Ομιλία στο νομο­σχέ­διο για την Ανώτατη Εκπαί­δευση

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός μίλησε στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής κατά τη συζή­τηση του νομο­σχε­δίου για την οργά­νωση και λει­τουρ­γία της Ανώ­τα­της Εκπαί­δευ­σης.

Ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός, αντλώ­ντας και από την μεγάλη του ακα­δη­μαϊκή εμπει­ρία, παρό­τρυνε τον Υπουργό Παι­δείας να μην επα­να­λαμ­βά­νει απο­τυ­χη­μένα πει­ρά­ματα του παρελ­θό­ντος αλλά να φέρει – στα όρια που επι­τρέ­πει ο προϋπολογισμός- το διοι­κη­τικό και ακα­δη­μαϊκό μοντέλο ενός από τα 10 καλύ­τερα πανε­πι­στή­μια του κόσμου και να το θέσει σε σοβαρή και τεκ­μη­ριω­μένη δημόσια συζή­τηση.

Ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου εξέ­φρασε την αντί­θεσή του με το σύστημα της συναλ­λα­γής μεταξύ ανω­τέ­ρων και κατω­τέ­ρων που θα δια­μορ­φω­θεί εκ νέου στα πανε­πι­στή­μια, το οποίο αντι­μά­χε­ται την αξιο­κρα­τία. Επίσης, δεν παρέ­λειψε να ανα­δεί­ξει την έλλειψη σοβα­ρό­τη­τας του πολι­τι­κού συστή­μα­τος όταν 7 βου­λευ­τές και υπουρ­γοί της συγκυ­βέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οι οποίοι είχαν υπερ­ψη­φί­σει στο παρελ­θόν τον έως σήμερα ισχύ­ο­ντα νόμο για την Ανώτατη Εκπαί­δευση ως βου­λευ­τές άλλων κομ­μά­των, τώρα θα τον ανα­τρέ­ψουν ψηφί­ζο­ντας το αντί­θετο.

Ολό­κληρη η ομιλία του Αντι­προ­έ­δρου της Βουλής ήταν η ακό­λουθη:

«ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ (Ε΄ Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής): Κυρία Πρόεδρε, ανε­ξάρ­τητα από τι ο καθένας πιστεύει φιλο­σο­φικά, η αλήθεια είναι μία, ότι τα πανε­πι­στή­μια, είτε είναι κρατικά είτε είναι ιδιω­τικά, χρειά­ζο­νται λεφτά.

Και για να υπεν­θυ­μίσω ότι ο Λου­κια­νός στο «Περί του ενυ­πνίου» 2,5 χιλιά­δες χρόνια πριν λέει ότι «τοις πλεί­στοις έδοξε παιδεία μεν και πόνου πολλού και χρόνου μακρού και δαπάνης ου μικράς». Τα είπε ο Λου­κια­νός 2,5 χιλιά­δες χρόνια πριν. Είτε είναι, λοιπόν, κρατικά είτε είναι ιδιω­τικά, χρειά­ζο­νται χρήματα. Πανε­πι­στή­μια και έρευνα χωρίς χρήματα δεν υπάρχει.

Ομολογώ, όμως, ότι μετά από όσα γρά­φτη­καν στις εφη­με­ρί­δες και ακού­στη­καν στα ραδιό­φωνα, στη Βουλή για την ανώτατη παιδεία, θα περί­μενα από έναν τεχνο­κράτη Υπουργό κατά την ομιλία του, να τεκ­μη­ριώ­σει την κάθε πρότασή του, την κάθε πρόταση στην μετα­βολή του νόμου, με παραδείγματα-πρότυπα από τα μεγάλα πανε­πι­στή­μια.

Πρέπει να πει, «αυτό θα γίνει, γιατί εφαρ­μό­ζε­ται εκεί με επι­τυ­χία. Το άλλο θα γίνει, γιατί εφαρ­μό­ζε­ται εκεί με επι­τυ­χία». Τότε δεν θα υπήρχε αυτή η ιστορία που ακού­σαμε στη Βουλή. Ποια ιστορία; Το πρωί ο Πρω­θυ­πουρ­γός από το Βήμα αυτό μίλησε για τη μεταρ­ρύθ­μιση του συστή­μα­τος και ο Αρχηγός της Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης του είπε ότι σε έναν χρόνο, σε δύο χρόνια, σε τρία χρόνια, εν πάση περι­πτώ­σει σε σύντομο χρονικό διά­στημα όλα αυτά θα τα ανα­τρέ­ψει και άλλοι Αρχηγοί κομ­μά­των είπαν παρό­μοια.

Ποιος θα πλη­ρώ­σει τη νύφη τελικά, ας μου επι­τρα­πεί η έκφραση; Οι φοι­τη­τές, οι καθη­γη­τές, το πανε­πι­στή­μιο; Είναι δυνατόν να μην υπάρχει συναί­νεση στη Βουλή σε τέτοια θέματα μεταξύ κυβέρ­νη­σης –οποιασ­δή­ποτε κυβέρνησης- και αντι­πο­λί­τευ­σης –οποιασ­δή­ποτε αντι­πο­λί­τευ­σης; Είναι δυνατόν να ζουν με την αγωνία οι πρυ­τά­νεις που θα εκλε­γούν, οι φοι­τη­τές το χρονικό αυτό διά­στημα τι θα γίνει την επομένη;

Φοβού­μαι ότι σήμερα αυτά που φέρνει στη Βουλή, θα έπρεπε να τα έχει συζη­τή­σει και να είχε επι­τύ­χει συναί­νεση. Αν, όμως, ήθελε να προ­τεί­νει μια ουσια­στική αλλαγή που να απαλ­λά­ξει τα ΑΕΙ από την κακο­δαι­μο­νία τους, θα έπρεπε να προ­τεί­νει ένα και μονα­δικό μέτρο που θα στα­μα­τούσε τη συναλ­λαγή. Ποια συναλ­λαγή, όμως; Τη συναλ­λαγή των ανω­τέ­ρων με τους κατω­τέ­ρους. Παρα­δείγ­μα­τος χάριν, δεν μπορεί ο επί­κου­ρος καθη­γη­τής ή ο ανα­πλη­ρω­τής καθη­γη­τής να επι­λέ­γει διά της ψήφου του τον καθη­γητή διευ­θυ­ντή του, ο οποίος θα είναι αύριο αυτός που θα του ανα­θέ­σει έργο και θα τον ελέγξει και θα τον προ­τεί­νει για να εξε­λι­χθεί. Πώς είναι δυνατόν ο υφι­στά­με­νος να διο­ρί­ζει τον προϊ­στά­μενο και ο προϊ­στά­με­νος να είναι αυτός που θα είναι υπεύ­θυ­νος για την εξέλιξή του; Και πώς θα λει­τουρ­γή­σει η αξιο­κρα­τία με ένα τέτοιο σύστημα; Το ίδιο συμ­βαί­νει και με την εκλογή του προ­έ­δρου του τμή­μα­τος και την εκλογή των πρυ­τά­νεων. Δηλαδή οι μικρό­τε­ρες βαθ­μί­δες εκλέ­γουν τον πρύτανη.

Τώρα, όσον αφορά τους φοι­τη­τές που γίνεται μεγάλη ιστορία και συζή­τηση, ας κάνουμε ό,τι γίνεται και στα άλλα πανε­πι­στή­μια. Θα συμ­με­τέ­χουν στις δρα­στη­ριό­τη­τες που μετέ­χουν στα μεγάλα πανε­πι­στή­μια. Δεν είναι δυνατόν και ο φοι­τη­τής να εκφρά­ζει γνώμη ποιος καθη­γη­τής θα γίνει ομό­τι­μος ή επί­τι­μος ή οτι­δή­ποτε. Με ποια εμπει­ρία; Έρχεται το παιδί από την επαρχία ή από την Αθήνα ή από το χωριό του ή από οπου­δή­ποτε και δεν ξέρει καλά-καλά ποια είναι τα μαθή­ματα που θα διδα­χθεί. Δεν τα ξέρει. Έρχεται στην Ιατρική Σχολή, για παρά­δειγμα. Ξέρει τι θα του διδά­ξουν στο δεύτερο, στο τρίτο, στο τέταρτο έτος; Πώς θα έχει γνώμη για τα μαθή­ματα που δεν ξέρει και για τον καθη­γητή; Του­λά­χι­στον, θα έπρεπε ο νόμος να προ­βλέ­πει μια αντι­προ­σω­πεία φοι­τη­τών που να είναι έμπει­ροι, δηλαδή να είναι στα τελευ­ταία έτη, να έχουν μια εμπει­ρία πανε­πι­στη­μιακή, να έχουν μετά­σχει σε κάποιες δια­πα­νε­πι­στη­μια­κές ανταλ­λα­γές. Πώς είναι δυνατόν, δηλαδή, ο φοι­τη­τής που έρχεται από το Γυμνά­σιο, το Λύκειο, να είναι υπεύ­θυ­νος και να έχει άποψη για τα διοι­κη­τικά του πανε­πι­στη­μίου, το οποίο δεν γνω­ρί­ζει ούτε καν ποιο είναι πολλές φορές;

Διε­ρω­τώ­μαι, όμως, κύριε Υπουργέ, και μου κάνει εντύ­πωση, δεν έχουν περιέλ­θει στην αντί­ληψή σας οι ξυλο­δαρ­μοί των πρυ­τά­νεων των μεγα­λύ­τε­ρων πανε­πι­στη­μίων της χώρας, του Καπο­δι­στρια­κού, του Αρι­στο­τε­λείου, του Πολυ­τε­χνείου της Κρήτης; Ο Πρύ­τα­νης του Καπο­δι­στρια­κού, μετά τον ξυλο­δαρμό, μετα­φέρ­θηκε στο νοσο­κο­μείο και παραι­τή­θηκε και παρέ­μεινε το Πανε­πι­στή­μιο για έναν χρόνο χωρίς εκλεγ­μένο πρύτανη. Τον αντι­κα­τέ­στησε ο Αντι­πρύ­τα­νης. Δεν είχε πρύτανη. Όλα αυτά τα πράγ­ματα έγιναν αυτό­ματα; Δηλαδή, δεν προ­βλη­μα­τί­ζε­ται κανένας στην Αίθουσα πραγ­μα­τικά για το τι συμ­βαί­νει στην παιδεία;

Και το θέμα που προ­κύ­πτει είναι το εξής: Πιθανόν τώρα να έρθουν τα πράγ­ματα καλύ­τερα, να μην επα­να­λη­φθούν τα ίδια πράγ­ματα κ.λπ. Αλλά οι νόμοι της φυσικής και της κοι­νω­νίας λένε ότι εάν το πείραμα το επα­να­λά­βεις κατά τον ίδιο τρόπο, θα έχεις πάντα το ίδιο απο­τέ­λε­σμα. Αυτό λέει η επι­στήμη. Είναι θέμα χρόνου να δεις το απο­τέ­λε­σμα. Και δεν σας κρύβω ότι και σε μένα, με την άλλη μου ιδιό­τητα, την ιατρική, είχε έρθει πρύ­τα­νης άλλου πανε­πι­στη­μίου, ο οποίος είχε κακο­ποι­η­θεί και είχε πάθει κολπική μαρ­μα­ρυγή –για τους για­τρούς το λέω αυτό. Ήταν σε κατά­σταση τρομερή, έτοιμος να παραι­τη­θεί κι αυτός, αλλά δεν παραι­τή­θηκε τελικά. Αυτά είναι πράγ­ματα που τα ζήσαμε, δεν είναι πράγ­ματα που μας τα διη­γή­θη­καν άλλοι.

Κατά συνέ­πεια, κύριε Υπουργέ που δεν είστε εδώ, αλλά ελπίζω ο Υφυ­πουρ­γός κ. Φωτάκης να σας τα μετα­φέ­ρει, εάν ανα­λο­γι­στείτε όλα αυτά και επειδή είναι αδύνατο να απο­σύ­ρετε τον νόμο –πρα­κτικά δεν γίνεται- από αύριο σας παρο­τρύνω να «φωτο­γρα­φί­σετε» οποιο­δή­ποτε εκ των καλύ­τε­ρων πανε­πι­στη­μίων του κόσμου και εφαρ­μό­στε το διοι­κη­τικό και ακα­δη­μαϊκό του σύστημα στα όρια του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού σας ύστερα από έναν διάλογο με όλους τους φορείς, με την προ­ϋ­πό­θεση ότι οποια­δή­ποτε από­κλιση απ’ αυτό το πλαίσιο θα είναι πλήρως αιτιο­λο­γη­μένη. Άλλωστε, ο νόμος είναι θνη­σι­γε­νής. Το είπε η Αντι­πο­λί­τευση. Και όχι μόνο αυτό: Θέτει και ψηφο­φο­ρία αύριο. Ξέρετε γιατί θέτει ψηφο­φο­ρία; Για να απο­δεί­ξει: Οι επτά Βου­λευ­τές που στή­ρι­ξαν τον προη­γού­μενο νόμο, οι οποίοι ανήκαν σε άλλα κόμματα και τώρα ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ, θα αλλά­ξουν γνώμη και θα ψηφί­σουν αυτόν τον νόμο. Αυτό θα το δείτε αύριο το πρωί. Ερώτημα: Αυτή είναι η σοβα­ρό­τητα του πολι­τι­κού συστή­μα­τος;

Για την ιστορία, εάν επι­θυ­μεί ο Υπουρ­γός να συν­δέ­σει το όνομά του με μια πραγ­μα­τική μεταρ­ρύθ­μιση, θα πρέπει να ανα­λο­γι­στεί την επα­νά­σταση του ’82-’83 που κατήρ­γησε την έδρα. Ο νόμος εκείνος προ­έ­βλεπε ένα καθαρά πανε­πι­στη­μιακό όργανο που δεν έγινε λόγω των συντη­ρη­τι­κών αντι­δρά­σεων της πανε­πι­στη­μια­κής κοι­νό­τη­τας, την ΕΑΓΕ, η οποία ΕΑΓΕ θα ήταν υπεύ­θυνη –και όχι το Υπουργείο- για να τηρεί­ται ο νόμος από το ίδιο το πανε­πι­στή­μιο. Άλλο ο Υπουρ­γός, άλλο η ΕΑΓΕ. Δεν είναι ακριβώς το ίδιο. Αν ήταν το ίδιο, εγώ μετά χαράς θα το είχα δεχθεί. Βεβαίως, είχε προ­τεί­νει τότε την Εθνική Ακα­δη­μία Επι­στη­μών και Τεχνών που ποτέ δεν έγινε, όπου θα μετεί­χαν όχι πέντε-δέκα άνθρω­ποι, αλλά χιλιά­δες νέοι άνθρω­ποι παρα­γω­γι­κοί, αυτοί που είναι στο εξω­τε­ρικό, ξένοι και Έλληνες.

Αυτό χρειά­ζε­ται ο τόπος. Αυτή είναι μεταρ­ρύθ­μιση. Μεταρ­ρύθ­μιση δεν είναι το πώς ο φοι­τη­τής θα συμπε­ρι­φερ­θεί στο άσυλο. Εγώ θα σας έλεγα την πιο απλή λύση, άσυλο ιδεών με σεκιού­ριτι που θα διο­ρί­ζει ο πρύ­τα­νης, θα συμ­φω­νούν οι φοι­τη­τές κ.λπ., ούτως ώστε όποιον παρα­νο­μεί να τον φέρνουν σε τάξη.

Είναι δυνατό να γίνεται σύγκληση του Πρυ­τα­νι­κού Συμ­βου­λίου για να δουν αν έκανε έγκλημα ή πλημ­μέ­λημα ο οποιοσ­δή­ποτε παρα­βά­της; Δεν γίνο­νται αυτά τα πράγ­ματα. Ποτέ δεν συγκλή­θηκε Πρυ­τα­νικό Συμ­βού­λιο επειδή κάποιοι δημιουρ­γού­σαν φασαρία και δεν έπαιρνε καμία απόφαση επί κανενός θέματος. Γι’ αυτό έγιναν και τα έκτροπα στα πανε­πι­στή­μιά μας τα προη­γού­μενα χρόνια. Αυτές, λοιπόν, είναι οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις που χρειά­ζε­ται ο τόπος και όχι το «μπρος-πίσω» ούτε το «ράβε-ξήλωνε» που επί σειρά ετών πολλοί από τους εκά­στοτε Υπουρ­γούς Παι­δείας είχαν επι­χει­ρή­σει.»

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.