Σήμα διεύρυνσης και άνοιγμα της Ν.Δ. στην κοινωνία

«Οταν εγώ ανοί­γω τις πόρ­τες του κόμ­μα­τος, κα­νέ­νας δεν μπο­ρεί να τις κλεί­νει». Εμοια­ζε σχε­δόν απει­λη­τι­κή η απο­στρο­φή του λόγου του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη στην Πο­λι­τι­κή Επι­τρο­πή της πε­ρα­σμέ­νης Τε­τάρ­της. Μάλ­λον επει­δή ήταν η πιο απο­φα­σι­στι­κή μέχρι σή­με­ρα το­πο­θέ­τη­σή του για το ζη­τού­με­νο της ανα­νέ­ω­σης. Το μή­νυ­μα ήταν σαφές. Η ανα­νέ­ω­ση και η διεύ­ρυν­ση της Ν.Δ. είναι ει­λημ­μέ­νη από­φα­σή του, η οποία θα προ­χω­ρή­σει. Οπως το έθεσε ο ίδιος από στρα­τη­γι­κή άποψη, είναι όρος για την πο­λι­τι­κή ανα­σύ­ντα­ξη της πα­ρά­τα­ξης.

Ετερο μή­νυ­μα, εμ­μέ­σως πλην σαφώς, απηύ­θυ­νε ο κ. Μη­τσο­τά­κης σε κά­ποια στε­λέ­χη της «πα­λαιάς φρου­ράς», ότι τα εκτι­μά και τα σέ­βε­ται, αλλά το μέλ­λον ανή­κει στην ανα­νέ­ω­ση. Κά­ποιοι το εξέ­λα­βαν ως προ­τρο­πή σε απο­στρα­τεία. Κά­ποιοι άλλοι – όπως, για πα­ρά­δειγ­μα, ο Αν­δρέ­ας Λυ­κου­ρέν­τζος, ο οποί­ος ανα­κοί­νω­σε ότι δεν θα κα­τέ­βει ξανά υπο­ψή­φιος, απο­στρα­τεύ­ο­νται ήδη με δική τους πρω­το­βου­λία. Μαζί με αυτά, ο κ. Μη­τσο­τά­κης δεν θύ­μι­σε τυ­χαία ενώ­πιον των στε­λε­χών του ότι ο ίδιος εξε­λέ­γη αρ­χη­γός της Ν.Δ. τον Ια­νουά­ριο του 2016 με εντο­λή ανα­νέ­ω­σης, διεύ­ρυν­σης και ισχυ­ρο­ποί­η­σης της πα­ρά­τα­ξης.

Κι αυτό διότι, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, μετά το κα­λο­καί­ρι ανα­μέ­νο­νται κι άλλες αλ­λα­γές, ενώ θα γί­νουν συ­γκε­κρι­μέ­νες κι­νή­σεις στο μέ­τω­πο της ανα­νέ­ω­σης. Ούτως ή άλλως, μαζί με την ολο­κλή­ρω­ση της αξιο­λό­γη­σης, κλεί­νει ένας αντι­πο­λι­τευ­τι­κός πο­λι­τι­κός κύ­κλος. Κλεί­νει, όμως και ένας κύ­κλος στον οποίο ο πρό­ε­δρος της Ν.Δ. προ­ώ­θη­σε αλ­λα­γές στο κόμμα, άλ­λα­ξε τη φυ­σιο­γνω­μία του, αξιο­λό­γη­σε πρό­σω­πα, κα­τα­στά­σεις και ισορ­ρο­πί­ες και προ­χω­ρά στην επό­με­νη φάση που, εκτός από τη σκλη­ρή αντι­πο­λί­τευ­ση, θα εστιά­σει εξί­σου και στο θε­τι­κό αφή­γη­μα και στις προ­τά­σεις της Ν.Δ. – το «εθνι­κό σχέ­διο ανα­συ­γκρό­τη­σης της χώρας». Ο ίδιος έθεσε την ανα­νέ­ω­ση και τη διεύ­ρυν­ση ως όρους ανα­σύ­ντα­ξης, καθώς γνω­ρί­ζει ότι στο σκη­νι­κό σκλη­ρού δι­πο­λι­σμού που δια­μορ­φώ­νε­ται, τα μη πα­ρα­δο­σια­κά ή «κλει­δω­μέ­να» εκλο­γι­κά ακρο­α­τή­ρια είναι αυτά που μπο­ρούν να δώ­σουν την πο­λι­τι­κή κυ­ριαρ­χία (πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο, την αυ­το­δυ­να­μία). Και αυτά περ­νούν μέσα από το άνοιγ­μα στην κοι­νω­νία.

Απευ­θεί­ας με τους πο­λί­τες

Δεν είναι τυ­χαία η νέα στρα­τη­γι­κή που εφαρ­μό­ζε­ται και θα συ­νε­χι­στεί όλο το επό­με­νο διά­στη­μα για «απευ­θεί­ας και αδια­με­σο­λά­βη­τη», όπως είπε ο ίδιος, επαφή με τους πο­λί­τες. Ο κ. Μη­τσο­τά­κης θα «σα­ρώ­σει» πε­ριο­χές και κοι­νω­νι­κές και επαγ­γελ­μα­τι­κές ομά­δες εγκαι­νιά­ζο­ντας ένα νέο στυλ πο­λι­τι­κής επι­κοι­νω­νί­ας. Θα συ­νο­μι­λή­σει απευ­θεί­ας με αν­θρώ­πους, φο­ρείς, ορ­γα­νώ­σεις και ει­δι­κούς για συ­γκε­κρι­μέ­νες θε­μα­τι­κές ενό­τη­τες –το έκανε για το πε­ρι­βάλ­λον στο Ιλιον την πε­ρα­σμέ­νη Πέμ­πτη– δια­δι­κα­σία στην οποία απο­δί­δει ιδιαί­τε­ρο βάρος, καθώς επι­διώ­κει να ακού­σει από­ψεις και προ­τά­σεις και να προ­σαρ­μό­σει τις προ­τά­σεις του κόμ­μα­τος.

Οπως το έθετε στε­νός συ­νερ­γά­της του, «από την κοι­νω­νία αντλεί για τη διεύ­ρυν­ση και το Μη­τρώο Στε­λε­χών. Είναι αμοι­βαία σχέση που είναι win win». Γι’ αυτό και ο κ. Μη­τσο­τά­κης μί­λη­σε για «συν­δια­μόρ­φω­ση» των θέ­σε­ων ενό­ψει του τα­κτι­κού συ­νε­δρί­ου της Ν.Δ. στα τέλη Νο­εμ­βρί­ου. Το συ­νέ­δριο δεν θα έχει προ­συ­νε­δρια­κές, ούτε εκλο­γι­κές δια­δι­κα­σί­ες. Θα λει­τουρ­γή­σει, όμως, ως επι­στέ­γα­σμα της μέχρι σή­με­ρα πο­ρεί­ας και των προ­τά­σε­ων που έχει κα­τα­θέ­σει όλο το προη­γού­με­νο διά­στη­μα για σειρά θε­μά­των ο κ. Μη­τσο­τά­κης. Στην ίδια λο­γι­κή προ­έ­κυ­ψε το εγ­χει­ρί­διο «για όσα έχου­με δε­σμευ­θεί μέχρι σή­με­ρα» που πε­ριέ­χει το πε­ρί­γραμ­μα των θέ­σε­ων της Ν.Δ. για σειρά θε­μά­των.

Μή­νυ­μα στα στε­λέ­χη

Ο επι­θε­τι­κός τρό­πος με τον οποίο εξέ­πεμ­ψε τα μη­νύ­μα­τα περί διεύ­ρυν­σης δεν ήταν ανε­ξάρ­τη­τος και από δη­μο­σί­ευ­μα που προ­κά­λε­σε ενό­χλη­ση στον τρίτο όροφο της Πει­ραιώς. Σε αυτό φι­λο­ξε­νού­νταν οι από­ψεις 20 βου­λευ­τών της Ν.Δ. και προ­έ­κυ­πτε απρό­κλη­τη σπου­δή κά­ποιων να κα­τα­δι­κά­σουν εν­δε­χό­με­νη με­τε­κλο­γι­κή συ­νερ­γα­σία με το «αμαρ­τω­λό» κατά την αφή­γη­σή τους, ΠΑΣΟΚ. Το θέμα κρα­τή­θη­κε χα­μη­λά, πα­ρό­τι αξιο­λο­γή­θη­κε ιδιαί­τε­ρα αρ­νη­τι­κά. Οχι μόνο γιατί οι σχε­τι­κές το­πο­θε­τή­σεις θα μπο­ρού­σαν να χα­ρα­κτη­ρι­στούν ακόμη και «προ­βο­κα­τό­ρι­κες», αλλά και επει­δή δεν αφο­ρού­σαν μόνο βου­λευ­τές που φέ­ρο­νται ως «συ­νή­θεις ύπο­πτοι».

Πόσο μάλ­λον, την ώρα που ο κ. Μη­τσο­τά­κης έκανε υπέρ­βα­ση χαι­ρε­τί­ζο­ντας το συ­νέ­δριο της ΔΗΣΥ, όπου διε­μή­νυ­σε ότι δια­χω­ρι­στι­κές γραμ­μές δεν υπάρ­χουν και τό­νι­σε ότι παρά τις δια­φο­ρές τους, τα δύο κόμ­μα­τα στά­θη­καν στο ύψος των πε­ρι­στά­σε­ων όταν το απαι­τού­σαν οι συν­θή­κες και μπο­ρούν να συ­γκλί­νουν στα με­γά­λα εθνι­κά συμ­φέ­ρο­ντα. Τα μη­νύ­μα­τα του προ­έ­δρου της Ν.Δ. περί «ανοι­κτών θυρών», αλλά, κυ­ρί­ως οι επι­ση­μάν­σεις για «λο­γι­κές ρε­βαν­σι­σμού» και «πα­ρω­χη­μέ­νη αλα­ζο­νεία» που δεν θα γί­νουν απο­δε­κτές ήταν σαφή και είχαν πολ­λα­πλούς απο­δέ­κτες.

Στο ίδιο κάδρο Τσί­πρας – Καμ­μέ­νος

Εξί­σου επι­θε­τι­κή ήταν η πα­ρέμ­βα­ση του προ­έ­δρου της Ν.Δ. για τις κυ­βερ­νη­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις στη Δι­καιο­σύ­νη, καθώς μί­λη­σε για υλο­ποί­η­ση σχε­δί­ων «πα­ρα­κρα­τι­κού-κα­θε­στω­τι­κού χα­ρα­κτή­ρα», ενώ έβαλ­λε ευ­θέ­ως κατά της Βα­σι­λι­κής Θάνου. Κύ­κλοι της Ν.Δ. ση­μεί­ω­ναν ότι ποτέ άλ­λο­τε πρό­ε­δρος Ανώ­τα­του Δι­κα­στη­ρί­ου δεν διο­ρί­στη­κε σύμ­βου­λος του πρω­θυ­πουρ­γού και μά­λι­στα αμέ­σως μετά τη συ­ντα­ξιο­δό­τη­σή του. Θύ­μι­ζαν ότι ο Χα­ρά­λα­μπος Αθα­να­σί­ου δεν διε­τέ­λε­σε ποτέ πρό­ε­δρος Ανώ­τα­του Δι­κα­στη­ρί­ου και πριν πο­λι­τευ­θεί είχε πα­ραι­τη­θεί και από τη δι­κα­στι­κή και από τη συν­δι­κα­λι­στι­κή του ιδιό­τη­τα. Οι δη­λώ­σεις της κ. Θάνου την πε­ρα­σμέ­νη Πα­ρα­σκευή, μά­λι­στα, προ­κά­λε­σαν την έντο­νη αντί­δρα­ση της Ν.Δ. που μί­λη­σε για επι­βε­βαί­ω­ση των κρι­τη­ρί­ων διο­ρι­σμού της και άφησε αιχ­μές ότι ήταν το ιστο­ρι­κό της, «υπο­νο­μευ­τι­κό προς τη Δι­καιο­σύ­νη και υπο­στη­ρι­κτι­κό προς την κυ­βέρ­νη­ση» που της εξα­σφά­λι­σε τον διο­ρι­σμό στο πρω­θυ­πουρ­γι­κό γρα­φείο. Το ξέ­σπα­σμα του κ. Μη­τσο­τά­κη για τις πα­ρεμ­βά­σεις στη Δι­καιο­σύ­νη θύ­μι­σε πρόβα ενώ­πιον της συ­ζή­τη­σης που θα διε­ξα­χθεί την Πα­ρα­σκευή στη Βουλή για την πρό­τα­ση της Ν.Δ. για σύ­στα­ση εξε­τα­στι­κής επι­τρο­πής για την εμπλο­κή του Πάνου Καμ­μέ­νου στην υπό­θε­ση «Noor 1». Ο πρό­ε­δρος της Ν.Δ. από το βήμα της Πο­λι­τι­κής Επι­τρο­πής έβαλε ξανά στο ίδιο κάδρο τον πρω­θυ­πουρ­γό και τον κ. Καμ­μέ­νο, με αφορ­μή την πλήρη πο­λι­τι­κή κά­λυ­ψη που πα­ρέ­χει ο πρώ­τος στον δεύ­τε­ρο. Στην Πει­ραιώς βρί­σκο­νται με το δά­χτυ­λο στη σκαν­δά­λη για νέα στοι­χεία που εκτι­μά­ται ότι θα προ­κύ­ψουν για την υπό­θε­ση. Το θέμα συ­ντη­ρεί­ται ψηλά, καθώς η Ν.Δ. κα­τη­γό­ρη­σε ευ­θέ­ως την κυ­βέρ­νη­ση για συ­γκά­λυ­ψη με αφορ­μή το γε­γο­νός ότι δεν έχει διε­νερ­γη­θεί ΕΔΕ για τον λι­με­νι­κό υπάλ­λη­λο Χρι­στο­φο­ρί­δη, ενώ «τρο­λά­ρι­σε» τον ΥΠΕΘΑ με ερώ­τη­ση που εστιά­ζει στη «δι­κο­μα­νία» του. Η κυ­ρί­αρ­χη αί­σθη­ση στην Πει­ραιώς είναι ότι το ζή­τη­μα δεν θα τε­λειώ­σει με τη συ­ζή­τη­ση της Πα­ρα­σκευ­ής και ότι θα απα­σχο­λή­σει και μετά το κα­λο­καί­ρι.

Κα­θη­με­ρι­νή