Υπάρχει σοβαρό νομικό και ηθικό ζήτημα για αντιδήμαρχο της Ρόδου

Σαφές ασυμ­βί­βα­στο και κώ­λυ­μα εκλο­γι­μό­τη­τας, με εξί­σου σο­βα­ρές νο­μι­κές και ηθι­κές προ­ε­κτά­σεις, υφί­στα­ται για σύμ­βου­λο της πλειο­ψη­φί­ας στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο Ρόδου, στον οποίο έχουν ανα­τε­θεί μά­λι­στα από ενάρ­ξε­ως της θη­τεί­ας της δη­μο­τι­κής αρχής και κα­θή­κο­ντα αντι­δη­μάρ­χου.

Σύμ­φω­να συ­γκε­κρι­μέ­να με τον «Καλ­λι­κρά­τη» δεν μπο­ρούν να είναι δή­μαρ­χοι, δη­μο­τι­κοί σύμ­βου­λοι, σύμ­βου­λοι δη­μο­τι­κής ή το­πι­κής κοι­νό­τη­τας και εκ­πρό­σω­ποι των το­πι­κών κοι­νο­τή­των εκεί­νοι που είναι, από οποια­δή­πο­τε αιτία, οφει­λέ­τες του Δήμου, των νο­μι­κών προ­σώ­πων δη­μο­σί­ου δι­καί­ου του Δήμου, καθώς και της δη­μο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης του Δήμου (Δ.Ε.Υ.Α.) και των δη­μο­τι­κών κοι­νω­φε­λών επι­χει­ρή­σε­ών του.

Αν οφει­λέ­της του Δήμου ή των νο­μι­κών προ­σώ­πων του εκλε­γεί δή­μαρ­χος, δη­μο­τι­κός σύμ­βου­λος, σύμ­βου­λος δη­μο­τι­κής ή το­πι­κής κοι­νό­τη­τας ή εκ­πρό­σω­πος της το­πι­κής κοι­νό­τη­τας, οφεί­λει να εξο­φλή­σει την οφει­λή του έως την ημέρα της εγκα­τά­στα­σης των νέων δη­μο­τι­κών αρχών.

Αν τα προ­α­να­φε­ρό­με­να πρό­σω­πα γί­νουν οφει­λέ­τες του Δήμου ή των ανω­τέ­ρω νο­μι­κών προ­σώ­πων μετά την εκλο­γή τους, οφεί­λουν να εξο­φλή­σουν την οφει­λή τους μέσα σε προ­θε­σμία δύο μηνών, αφό­του κα­τέ­στη ορι­στι­κή η βε­βαί­ω­ση της οφει­λής και έλα­βαν γνώση αυτής ή σε πε­ρί­πτω­ση άσκη­σης εν­δί­κων βοη­θη­μά­των, αφό­του εκ­δό­θη­κε τε­λε­σί­δι­κη δι­κα­στι­κή από­φα­ση.

Αν η εξό­φλη­ση των οφει­λών του άρ­θρου αυτού δεν γίνει μέσα στην ανω­τέ­ρω προ­θε­σμία, εκτός από την πε­ρί­πτω­ση δια­κα­νο­νι­σμού της οφει­λής, σύμ­φω­να με την κεί­με­νη νο­μο­θε­σία, εκ­πί­πτουν από το αξί­ω­μά τους.

Στις οι­κο­νο­μι­κές υπη­ρε­σί­ες του Δήμου Ρόδου τη­ρεί­ται κα­τά­λο­γος οφει­λε­τών από διά­φο­ρες αι­τί­ες και μά­λι­στα έχει κι­νη­θεί η δια­δι­κα­σία για όσους είναι λη­ξι­πρό­θε­σμοι για την δέ­σμευ­ση των ΑΦΜ τους.

Ο δη­μο­τι­κός σύμ­βου­λος φέ­ρε­ται να οφεί­λει ση­μα­ντι­κά ποσά στον Δήμο Ρόδου από τέλη πα­ρε­πι­δη­μού­ντων και πρό­στι­μα από τα έτη 2002 και 2003, σε Δη­μο­τι­κό Φόρο, πριν την κα­τάρ­γη­σή του αλλά και από πρό­στι­μα από τα έτη 2001, 2002 και 2003, για την μη έγκαι­ρη κα­τα­βο­λή τελών ακόμη και από κλήση της τρο­χαί­ας Ρόδου.

Το όνομα του δη­μο­τι­κού συμ­βού­λου φι­γου­ρά­ρει εξάλ­λου σε 11 χρη­μα­τι­κούς κα­τα­λό­γους των ετών 2004, 2005 και 2014.

Με δε­δο­μέ­νο ότι τόσο πριν όσο και μετά την εκλο­γή του, ο ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ δεν είχε κα­ταρ­γη­θεί αλλά και ακόμη και σή­με­ρα η οφει­λή αυτή, όπως κι άλλες δια­τη­ρού­νται (πα­ρε­πι­δη­μού­ντων, πρό­στι­μα κλπ), χωρίς να έχει υπάρ­ξει αί­τη­ση για ακύ­ρω­σή τους ή ακόμη και ρύθ­μι­σή τους, τα θέ­μα­τα που γεν­νιώ­νται είναι πολλά και σύν­θε­τα.

Πέραν συ­γκε­κρι­μέ­να του ασυμ­βί­βα­στου, που υφί­στα­ται σύμ­φω­να με καλά γνω­ρί­ζο­ντες πράγ­μα­τα και κα­τα­στά­σεις, θέμα πρέ­πει να υπάρ­χει και με την κα­τα­βο­λή του μι­σθού του, της απο­ζη­μί­ω­σής του για τη συμ­με­το­χή σε συ­νε­δριά­σεις ακόμη και των εξό­δων του.

Ση­μειώ­νε­ται ότι το Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο, στην πε­ρι­φέ­ρεια του οποί­ου υπά­γε­ται ο οι­κεί­ος Δήμος, με από­φα­σή του, δια­πι­στώ­νει την ύπαρ­ξη του ασυμ­βι­βά­στου και την έκ­πτω­ση από το αξί­ω­μα, εφό­σον υπο­βλη­θεί σχε­τι­κή έν­στα­ση.

Κατά της από­φα­σης με την οποία δια­πι­στώ­νε­ται το ασυμ­βί­βα­στο χωρεί αί­τη­ση αναί­ρε­σης ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας.

Οι ου­σια­στι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις της έκ­πτω­σης λόγω ασυμ­βι­βά­στου εξαι­τί­ας οφει­λών είναι οι εξής:

– Ιδιό­τη­τα του οφει­λέ­τη ως αι­ρε­τού: Υπό­χρε­ος για πλη­ρω­μή της οφει­λής πρέ­πει να είναι αι­ρε­τός, ήτοι δή­μαρ­χος, δη­μο­τι­κός σύμ­βου­λος, σύμ­βου­λος δη­μο­τι­κής ή το­πι­κής κοι­νό­τη­τας ή εκ­πρό­σω­πος το­πι­κής κοι­νό­τη­τας.

– Δα­νει­στής (δι­καιού­χος) πρέ­πει να είναι Δήμος, ΝΠΔΔ του Δήμου, ΔΕΥΑ ή δη­μο­τι­κή κοι­νω­φε­λής επι­χεί­ρη­ση. Η απα­ρίθ­μη­ση είναι πε­ριο­ρι­στι­κή. Επο­μέ­νως, δεν πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται οφει­λές ένα­ντι δη­μο­τι­κών ανω­νύ­μων εται­ρειών.

Η αιτία της οφει­λής είναι αδιά­φο­ρη. Υπά­γο­νται στη ρύθ­μι­ση οφει­λές των οποί­ων η υπο­κεί­με­νη σχέση είναι δη­μο­σί­ου ή ιδιω­τι­κού δι­καί­ου.

Το ασυμ­βί­βα­στο γεν­νά­ται εάν ο αι­ρε­τός δεν εξο­φλή­σει την προ­ϋ­πάρ­χου­σα της εκλο­γής του οφει­λή έως την ημέρα της εγκα­τά­στα­σης των νέων δη­μο­τι­κών αρχών, ή αν η οφει­λή δη­μιουρ­γη­θεί μετά την εκλο­γή του, αν δεν την εξο­φλή­σει εντός δύο μηνών, αφό­του κα­τέ­στη ορι­στι­κή η βε­βαί­ω­ση της οφει­λής και έλαβε γνώση αυτής ή σε πε­ρί­πτω­ση άσκη­σης εν­δί­κων βοη­θη­μά­των, αφό­του εκ­δό­θη­κε τε­λε­σί­δι­κη δι­κα­στι­κή από­φα­ση.

Για την έναρ­ξη της δί­μη­νης προ­θε­σμί­ας ο νόμος απαι­τεί είτε την ορι­στι­κό­τη­τα της βε­βαί­ω­σης της οφει­λής και τη γνώση αυτής από τον οφει­λέ­τη (σω­ρευ­τι­κώς) είτε την έκ­δο­ση τε­λε­σί­δι­κης δι­κα­στι­κής από­φα­σης (εφό­σον ασκή­θη­καν έν­δι­κα βοη­θή­μα­τα).

Εφό­σον μά­λι­στα ο δή­μαρ­χος υπο­γρά­φει τους βε­βαιω­τι­κούς κα­τα­λό­γους των οφει­λε­τών του Δήμου από φό­ρους, τέλη ή δι­καιώ­μα­τα υπέρ αυτού, δεν δι­καιο­λο­γεί­ται να μην γνω­ρί­ζει τα ανω­τέ­ρω.

Στην εγκύ­κλιο ΥΠ.ΕΣ. εγκ. 14/15641/17.04.2014 επι­ση­μαί­νο­νται τα εξής:

“… οι αι­ρε­τοί των Δήμων, δεν πρέ­πει να είναι κατά τη διάρ­κεια της θη­τεί­ας τους:

i. Οφει­λέ­τες, ανε­ξαρ­τή­τως ύψους ποσού, του Δήμου, των νο­μι­κών προ­σώ­πων δη­μο­σί­ου δι­καί­ου του ίδιου Δήμου, όπου έχουν εκλε­γεί, καθώς και των επι­χει­ρή­σε­ων ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης (ΔΕΥΑ) και των κοι­νω­φε­λών επι­χει­ρή­σε­ων αυτών. Αυτοί οφεί­λουν να εξο­φλή­σουν την οφει­λή τους μέχρι την ημέρα εγκα­τά­στα­σης των δη­μο­τι­κών αρχών .

Η εξό­φλη­ση αυτή μπο­ρεί να γίνει και με δια­κα­νο­νι­σμό, ο οποί­ος αίρει το λη­ξι­πρό­θε­σμο της οφει­λής. Σε δια­φο­ρε­τι­κή πε­ρί­πτω­ση, εκ­πί­πτουν από το αξί­ω­μά τους. (βλ. ΣτΕ 3525/ 2012, σκ. 4)

Κατά την έν­νοια της διά­τα­ξης της παρ. 2 του άρ­θρου 15 του ν. 3852/2010, οι εκλε­γέ­ντες δη­μο­τι­κοί σύμ­βου­λοι εκ­πί­πτουν αυ­το­δι­καί­ως από το αξί­ω­μά τους, εφό­σον δεν εξο­φλή­σουν βε­βαιω­μέ­νη τα­μεια­κώς οφει­λή, μέχρι την εγκα­τά­στα­ση των δη­μο­τι­κών αρχών, εφό­σον η ύπαρ­ξη της οφει­λής αυτής τους γνω­στο­ποι­η­θεί και η γνω­στο­ποί­η­ση προ­κύ­πτει με από­λυ­τα ασφα­λή τρόπο.

Εξάλ­λου, η τα­μεια­κή βε­βαί­ω­ση λαμ­βά­νει χώρα με την τή­ρη­ση της προ­βλε­πό­με­νης στα άρθρα 22 παρ. 1 και 3 του ν.δ. 318/1969 και 41 παρ. 2 του ν.δ. 4260/1962 δια­δι­κα­σί­ας και η ανω­τέ­ρω γνω­στο­ποί­η­ση πρέ­πει να προ­κύ­πτει με από­λυ­τα ασφα­λή τρόπο, για όλους τους εκλε­γέ­ντες, δη­λα­δή ακόμη και αυ­τούς τους οφει­λέ­τες του δήμου, που υπέ­γρα­ψαν ως δή­μαρ­χοι τους χρη­μα­τι­κούς κα­τα­λό­γους του άρ­θρου 21 παρ. 1 του ν.δ. 318/1969. (ΣτΕ 798/2014)».