ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Επιφυλάξεις για τη συμφωνία – Αργεί ο ανασχηματισμός, μένει ο Τσακαλώτος

news room 4 λεπτά ανάγνωση
ΤΣΙΠΡΑΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ

Της Νίκης Ζορμπά 

Τα καλά νέα των ημερών, είναι ότι το ενδε­χό­μενο για “καυτό” καλο­καίρι με σκηνές απείρου κάλλους και σουρτα- φερτα Τσίπρα σε Βρυ­ξέλ­λες, απο­σο­βή­θηκε πλήρως.

Η ένταση Αθήνας- Βερο­λί­νου, κόπασε ( για την ώρα), η χώρα θα πάρει 8,5 δις για να πλη­ρώ­σει τις υπο­χρε­ώ­σεις της και κάτι… ψιλά από αυτά θα πέσουν στην αγορά, ενώ το θέμα “ρύθμιση χρέους”, δεν έληξε μεν, αλλά η συζή­τηση μόλις αρχίζει.

Αν τα παρα­πάνω είναι αρκετά για να “ισο­φα­ρί­σουν” μέτρα ύψους 5 δις που έλαβε προ­κα­τα­βο­λι­κώς η Κυβέρ­νηση για τη διετία 2019-2020 , κατά την οποία μάλιστα ο στόχος είναι να βρί­σκε­ται εκτός προ­γράμ­μα­τος, “ελέγ­χε­ται”.

Στο Μαξίμου εμφα­νί­ζο­νται ενθου­σιω­δώς ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι από την απόφαση του Eurogroup. Στο κόμμα επι­κρα­τεί γενικώς, ανα­κού­φιση. Την οψιόν “πάμε να κάνουμε χαμό στη Σύνοδο Κορυφής”, ακόμη κι αν έκαναν οι περισ­σό­τε­ροι την κομ­μα­τική ανάγκη , φιλό­τιμο και τη στή­ρι­ξαν,  ουδείς ( ή έστω ελά­χι­στοι) πίστευε -ότι δεδο­μέ­νου του κλίματος- θα μπο­ρούσε πράγ­ματι να απο­τε­λέ­σει πεδίο δόξης λαμπρό για την Κυβέρ­νηση.

Χωρίς QE αλλά με …έξοδο 

Μετά την ψυχρο­λου­σία που πήρε η Κυβέρ­νηση στο Eurogroup της 22ης Μαϊου από τη σύμπλευση ΔΝΤ- Βερο­λί­νου, εμπέ­δω­σαν άπαντες ότι ο οδικός χάρτης περί ένταξης στο QE, έχει υποστεί ανε­πα­νόρ­θωτο τσα­λά­κωμα και η γραμμή ανα­προ­σαρ­μό­στηκε: Να σώσουμε ό,τι σώζεται του­λά­χι­στον από το αφήγημα περί ορι­στι­κής εξόδου από τα μνη­μό­νια αρχής γενο­μέ­νης από το  ισχυρό σήμα στα­θε­ρό­τη­τας  προς τις αγορές.

Εν πολλοίς, το στοί­χημα αυτό, στρα­πα­τσα­ρι­σμένο έστω, αφού ένταξη στην ποσο­τική χαλά­ρωση της ΕΚΤ δεν προ­βλέ­πε­ται άμεσα, δια­σώ­ζε­ται. Εάν στο μεταξύ, δεν υπάρ­ξουν … έκτακτα  περι­στα­τικά.

Η στρα­τη­γική εφεξής της κυβέρ­νη­σης ενέχει μπόλικη δόση επι­κοι­νω­νια­κής αντε­πί­θε­σης ( σε αυτό στο­χεύει και ο κύκλος επαφών του πρω­θυ­πουρ­γού με τους πολι­τι­κούς αρχη­γούς) και ενέσεις αισιο­δο­ξίας για βελ­τί­ωση κομ­μα­τι­κού αλλά και οικο­νο­μι­κού κλί­μα­τος.

Μετά τα ραντε­βού Τσίπρα στο Μαξίμου άλλωστε με τους αρχη­γούς των κομ­μά­των ( πλην Μιχα­λο­λιά­κου, ασφαλώς), συνε­δριά­ζει και το υπουρ­γικό συμ­βού­λιο για να δοθεί ( για μια ακόμα φορά) σινιάλο ότι … σηκώ­νουμε μανίκια- προ­χω­ράμε σε φυγή προς τα εμπρός και άλλα τέτοια γλαφυρά που έχουν ειπωθεί από τον πρω­θυ­πουργό το τελευ­ταίο εξάμηνο, επα­νει­λημ­μέ­νως.

Διά­σταση

Τους πανη­γυ­ρι­σμούς αυτούς πάντως, δε συμ­με­ρί­ζο­νται όλοι στην Κυβέρ­νηση και κυρίως- δεν τους συμ­με­ρί­ζε­ται ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος.

Όπερ δια­πι­στώ­θηκε αμέσως κιόλας από το βράδυ της Πέμπτης μετά το πέρας του Eurogroup: Το Μαξίμου εκδίδει διθυ­ραμ­βική (ανε­πί­σημη ) ανα­κοί­νωση με την οποία δια­τρα­νώ­νει ότι “πήραμε από το Eurogroup αυτά που θέλαμε”.

Ταυ­το­χρό­νως, σχεδόν, ο Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος, από το Λου­ξεμ­βούργο, έστειλε πιο “απο­λο­γη­τικό” μήνυμα , διε­ρω­τώ­με­νος:  “Είναι αυτή που αξίζει ο ελλη­νι­κός λαός, μετά τις θυσίες που έκανε, είναι επαρκής;” δίνο­ντας και την απά­ντηση: “Ίσως όχι, αλλά ανα­γνω­ρί­ζουμε ότι δεν θέλουμε το τέλειο να είναι ο εχθρός του καλού και ανα­γνω­ρί­ζουμε ότι όλες οι πλευρές έχουν επι­χει­ρή­σει να φτάσουν σε έναν συμ­βι­βα­σμό”.

Λίγο μετά, ο πρό­ε­δρός του, δια­μή­νυσε μέσω τουίτερ, τα ακριβως αντί­θετα: “Έχουμε μια συμ­φω­νία που αντα­πο­κρί­νε­ται στις θυσίες του ελλη­νι­κού λαού”.

Στην “κόντρα” απο­τί­μη­σης Τσίπρα- Τσα­κα­λώ­του, παρε­νέβη χθες και ο Γιάννης Δρα­γα­σά­κης, ο οποίος είχε αραιώ­σει μέχρι πρό­τι­νος τις παρεμ­βά­σεις του.

“Η απόφαση απέχει από αυτό που εμείς θα επι­θυ­μού­σαμε, ωστόσο είναι μία απόφαση με θετικά στοι­χεία, τα οποία ανα­γνω­ρί­ζο­νται διεθνώς”, είπε ο αντι­πρό­ε­δρος της     Κυβέρ­νη­σης σε ένα εξαι­ρε­τικά προ­σε­κτικό “άδεια­σμα” των μαξι­μι­νών παιάνων.

Ούτε ο Πάνος Σκουρ­λέ­της “ενθου­σιά­στηκε” με το απο­τέ­λε­σμα της σύναξης των ΥΠΟΙΚ κι έσπευσε να μιλήσει για συμ­βι­βα­σμούς, ήττα διαρ­κείας και λιτό­τητα. Καμία έκπληξη ωστόσο (ούτε τριγμό) προ­κα­λεί η παρέμ­βασή του, αφού εδώ και καιρό έχει εντα­χθεί στις “αντι­μνη­μο­νια­κές” δυνά­μεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί δεν θα φύγει ο Τσα­κα­λώ­τος 

Καθώς ήγγικε η (πολυ­πό­θητη) ώρα για την Κυβέρ­νηση που απε­λευ­θε­ρώ­νε­ται ( έως την επόμενη αξιο­λό­γηση) από την δια­πραγ­μά­τευση, φου­ντώ­νουν τα σενάρια για ανα­κά­τεμα της υπουρ­γι­κής τρά­που­λας από τον Αλέξη Τσίπρα ώστε να σημα­το­δο­τή­σει “νέα αρχή”. Με “κλειδί” του ανα­σχη­μα­τι­σμού, τον υπουργό Οικο­νο­μι­κών, Ευκλείδη Τσα­κα­λώτο. Η σχέση του άλλωστε με τον Αλέξη Τσίπρα, κάθε άλλο παρά ανέφελη, χαρα­κτη­ρί­ζε­ται.

Καταρ­χήν, καλά πλη­ρο­φο­ρη­μέ­νες πηγές, μιλώ­ντας στο “Κ”, επι­μέ­νουν: Ανα­σχη­μα­τι­σμός δεν πρό­κει­ται να γίνει και ούτε υπάρχει στα πλάνα Τσίπρα, του­λά­χι­στον μέχρι το Φθι­νό­πωρο. Συμπλη­ρώ­νουν δε,  “…Και αν γίνει”.

Δεύ­τε­ρον, παρά τις πλη­ρο­φο­ρίες που φέρουν τον υπουργό Οικο­νο­μι­κών να ετοι­μά­ζε­ται να “απο­χαι­ρε­τί­σει” την οδό Νίκης, έτερες έγκυρες πηγές, βεβαιώ­νουν: Ούτε επι­θυ­μεί ο ίδιος να φύγει από το τιμόνι του ΥΠΟΙΚ , ούτε υπάρχει σχετικό πλάνο στα τεφτέ­ρια Τσίπρα.

Κι αν οι κόντρες του με τον Αλέξη Τσίπρα, έχουν πολ­λά­κις οδη­γή­σει σε καυ­γά­δες, έμπειρα στελέχη εκτι­μούν ότι καλώς ή κακώς είναι … κατα­δι­κα­σμέ­νοι να συμπο­ρεύ­ο­νται, από το νυν πόστο του κ. Τσα­κα­λώ­του.

Υπάρ­χουν άλλωστε σειρά από αιτίες που δυσχε­ραί­νουν τη μετα­κό­μιση του Ευκλείδη σε έτερο θώκο ( έχει ακου­στεί μέχρι και ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι δια­τε­θει­μέ­νος να τον χρήσει  αντι­πρό­ε­δρο της Κυβέρ­νη­σης).

Κυρίως γιατί: 

1.    Ο ίδιος φέρεται απο­φα­σι­σμέ­νος να ολο­κλη­ρώ­σει το εγχεί­ρημα της ορι­στι­κής εξόδου στις αγορές στο τέλος του τρίτου προ­γράμ­μα­τος.

2.    Έχει απο­κτή­σει στα­θε­ρούς διαύ­λους επι­κοι­νω­νίας και “κοινή γλώσσα” με τους δανει­στές. Σε αυτή τη φάση μια μετα­κί­νησή του θα ενείχε τον κίνδυνο να χάσει κι άλλο χρόνο η Ελλάδα για τις συνεν­νο­ή­σεις της με τους Θεσμούς.

3.    Είναι ο μονα­δι­κός από τους δυνη­τι­κούς αντι­κα­τα­στά­τες του ( Χου­λια­ρά­κης, Λιάκος) που έχει το ειδικό πολι­τικό βάρος για να σηκώσει όλες τις αντι­δη­μο­φι­λείς στον ΣΥΡΙΖΑ, πολι­τι­κές. Αυτό, προ­φα­νώς εξυ­πη­ρε­τεί τον πρω­θυ­πουργό και στους εσω­κομ­μα­τι­κούς του χει­ρι­σμούς. Κοινώς, εάν ο “άτυπος ηγέτης” της αρι­στε­ρής ομάδας των 53 ( ήτοι της θεσμι­κής εσω­κομ­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης) δεν μπορεί να επι­τύ­χει καλύ­τε­ρες απο­φά­σεις, τότε αυτό σημαί­νει, ότι ουδείς μπορεί.

Ανα­δη­μο­σί­ευση από το “Κεφά­λαιο”

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.