«Η υπερφορολόγηση στραγγαλίζει κάθε ελπίδα επιβίωσης των ΜμΕ»

To 2016 κα­τε­γρά­φη ρεκόρ του­ρι­στι­κών αφί­ξε­ων και εσό­δων στην πε­ριο­χή μας, σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της ΤτΕ. Όπως, όμως, δη­λώ­νει σε συ­νέ­ντευ­ξη που πα­ρα­χώ­ρη­σε στη «δη­μο­κρα­τι­κή», ο πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, κ. Γιάν­νης Πάπ­που, το 2017 ανα­μέ­νε­ται να ξε­πε­ρα­στεί κάθε προη­γού­με­νο ρεκόρ. Πα­ρό­λα αυτά, σε μία οι­κο­νο­μία που χει­μά­ζε­ται τα τε­λευ­ταία 7 χρό­νια, αυτές οι κο­ρυ­φαί­ες επι­δό­σεις δεν έχουν τον αντί­κτυ­πο που θα έπρε­πε…

Σύμ­φω­να με τον πρό­ε­δρο του Επι­με­λη­τη­ρί­ου, στην επτα­ε­τία 2010 – 2016 έκλει­σαν πε­ρί­που 8.000 επι­χει­ρή­σεις και δη­μιουρ­γή­θη­καν 5.300, οι πε­ρισ­σό­τε­ρες εκ των οποί­ων στον τομέα της εστί­α­σης. Η υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση, όπως επι­ση­μαί­νει ο κ. Πάπ­που, «στραγ­γί­ζει» κάθε ελ­πί­δα επι­βί­ω­σης των ΜμΕ και απαι­τού­νται με­ταρ­ρυθ­μί­σεις για να ενι­σχυ­θεί η οι­κο­νο­μία.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Πάπ­που, παρά τις με­γά­λες προσ­δο­κί­ες που υπήρ­χαν για τη φε­τι­νή του­ρι­στι­κή σεζόν, οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες δη­λώ­νουν δυ­σα­ρε­στη­μέ­νοι από την εμπο­ρι­κή κί­νη­ση στην αγορά. Ποια είναι η κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί και πώς πι­στεύ­ε­τε ότι θα εξε­λι­χθούν τα πράγ­μα­τα;

Πράγ­μα­τι, σε ένα με­γά­λο μέρος της αγο­ράς καλ­λιερ­γή­θη­καν με­γά­λες προσ­δο­κί­ες για τη φε­τι­νή σεζόν. Εκεί­νο που όμως πρέ­πει να γίνει κα­τα­νοη­τό είναι ότι ο δεί­κτης των του­ρι­στι­κών αφί­ξε­ων, σε μια πε­ρί­ο­δο γε­νι­κευ­μέ­νης οι­κο­νο­μι­κής ύφε­σης και κυ­ρί­ως στις χώρες από όπου αντλού­με του­ρι­σμό, δεν συμ­βα­δί­ζει κατ’ ανά­γκη με τον δεί­κτη των εσό­δων. Η κα­τα­να­λω­τι­κή δύ­να­μη των επι­σκε­πτών μας τα τε­λευ­ταία χρό­νια έχει πε­ριο­ρι­στεί ση­μα­ντι­κά. Η τα­ραγ­μέ­νη πε­ρί­ο­δος που δια­νύ­ου­με, σε διε­θνές επί­πε­δο, είναι λο­γι­κό να έχει κάνει τον κόσμο πιο ανα­σφα­λή, άρα και πιο συ­ντη­ρη­τι­κό στις δα­πά­νες του. Πα­ρό­λα τα προ­βλή­μα­τα των επαγ­γελ­μα­τιών της πε­ριο­χής μας, πα­ρό­λη τη μάχη της κα­θη­με­ρι­νής επι­βί­ω­σης που δί­νουν, θα πρέ­πει να ανα­γνω­ρί­σω ότι η κα­τά­στα­ση θα μπο­ρού­σε κάλ­λι­στα να είναι πολύ χει­ρό­τε­ρη. Τα νησιά της Δω­δε­κα­νή­σου βγαί­νουν από μια πε­ρί­ο­δο πολύ βα­θιάς κρί­σης, κυ­ρί­ως το 2015, με την έξαρ­ση του προ­σφυ­γι­κού προ­βλή­μα­τος. Η σωστή δια­χεί­ρι­ση που κά­να­με ως πε­ριο­χή, έφερε τα ρεκόρ που κα­τέ­γρα­ψαν τα νησιά μας το 2016, σε επί­πε­δο αφί­ξε­ων και εσό­δων, σύμ­φω­να με τα τε­λευ­ταία στοι­χεία της ΤτΕ. Σύμ­φω­να με όλες τις προ­βλέ­ψεις το 2017, θα είναι ακόμη κα­λύ­τε­ρο. Δυ­στυ­χώς όμως, αυτές οι εξαι­ρε­τι­κές επι­δό­σεις δεν έχουν τον αντί­κτυ­πο που θα έπρε­πε στην πραγ­μα­τι­κή οι­κο­νο­μία, η οποία, 7 χρό­νια τώρα, εξα­κο­λου­θεί να βου­λιά­ζει υπό το βάρος της υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης και όλων των άλλων αντι­κι­νή­τρων που κα­θη­με­ρι­νά δη­μιουρ­γού­νται.

• Στην εκ­δή­λω­ση που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε τον Μάρ­τιο με τους κ.κ. Ρω­μα­νιά και Καβ­βα­θά, πε­ρι­γρά­ψα­τε ως εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη την επι­βί­ω­ση των μι­κρο­με­σαί­ων επι­χει­ρή­σε­ων. Ποια είναι πραγ­μα­τι­κά τα δε­δο­μέ­να για τις επι­χει­ρή­σεις στη Ρόδο και γε­νι­κώς στα Δω­δε­κά­νη­σα; Βλέ­που­με να μπαί­νουν λου­κέ­τα, από την άλλη όμως βλέ­που­με να ανοί­γουν συ­νε­χώς νέες επι­χει­ρή­σεις, κυ­ρί­ως στον κλάδο της εστί­α­σης.

Σε μια πε­ριο­χή όπως η δική μας, που η δυ­να­μι­κή της οι­κο­νο­μί­ας της εξαρ­τά­ται κατά κύριο λόγο από τον του­ρι­σμό, είναι ανα­με­νό­με­νο ότι θα υπάρ­χει έντο­νη κι­νη­τι­κό­τη­τα στον τομέα του επι­χει­ρείν. Όμως τα στοι­χεία δεί­χνουν ότι ο αριθ­μός των λου­κέ­των είναι με­γα­λύ­τε­ρος. Στην επτα­ε­τία 2010 – 2016 έκλει­σαν πε­ρί­που 8.000 επι­χει­ρή­σεις και δη­μιουρ­γή­θη­καν 5.300, οι πε­ρισ­σό­τε­ρες στον τομέα της εστί­α­σης, οι οποί­ες είναι κυ­ρί­ως ατο­μι­κές επι­χει­ρή­σεις και βρα­χύ­βιες. Άρα το απο­τέ­λε­σμα έχει αρ­νη­τι­κό πρό­ση­μο. Με την εμ­μο­νή στην υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση, ο στραγ­γα­λι­σμός της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας και των ΜμΕ συ­νε­χί­ζε­ται για 8η χρο­νιά. Δεν έχει προη­γού­με­νο η διάρ­κεια της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης. Ελ­πί­δα βελ­τί­ω­σης δεν φαί­νε­ται που­θε­νά αν δεν προ­ω­θη­θούν οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που χρειά­ζε­ται η οι­κο­νο­μία. Οι επι­χει­ρή­σεις πρέ­πει να απαλ­λα­γούν από το βάρος της υπε­ρο­φο­ρο­λό­γη­σης, να απο­κτή­σουν πρό­σβα­ση στη χρη­μα­το­δό­τη­ση, να ρυθ­μι­στούν τα κόκ­κι­να δά­νεια. Χωρίς αυτές τις βα­σι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις, οι μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις δεν θα κα­τα­φέ­ρουν να επι­βιώ­σουν. Το ζη­τού­με­νο δεν μπο­ρεί να είναι απλώς η επι­βί­ω­σή τους, αλλά η ανά­πτυ­ξή τους, ως βα­σι­κός πυ­λώ­νας και δρό­μος διε­ξό­δου από τα ση­με­ρι­νά αδιέ­ξο­δα της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας

• Σύμ­φω­να με δη­μο­σιεύ­μα­τα, ο Υπουρ­γός Οι­κο­νο­μί­ας δια­βε­βαί­ω­σε πρό­σφα­τα ότι ο νέος νόμος για τη λει­τουρ­γία των Επι­με­λη­τη­ρί­ων, θα κα­τα­τε­θεί στη Βουλή εντός των επό­με­νων ημε­ρών και στό­χος είναι να ψη­φι­στεί μέχρι το τέλος του μήνα. Ποια είναι η με­γα­λύ­τε­ρη ανη­συ­χία σας για το τι θα ισχύ­σει τε­λι­κά;

Η δική μας αγω­νία είναι να πα­ρα­μεί­νει ισχυ­ρός ο επι­με­λη­τη­ρια­κός θε­σμός και να πα­ρα­μεί­νουν ενερ­γά όλα τα Επι­με­λη­τή­ρια της χώρας. Οι πλη­ρο­φο­ρί­ες που υπάρ­χουν για το νέο θε­σμι­κό πλαί­σιο που ετοι­μά­ζει η κυ­βέρ­νη­ση, ανα­φέ­ρουν ότι επί­κει­ται δρα­στι­κή μεί­ω­ση του αριθ­μού των Επι­με­λη­τη­ρί­ων, μέσω της συγ­χώ­νευ­σής τους σε με­γα­λύ­τε­ρα σχή­μα­τα. Η κυ­βέρ­νη­ση υπο­στη­ρί­ζει ότι στό­χος της είναι η εν­δυ­νά­μω­ση και η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα των Επι­με­λη­τη­ρί­ων, αλλά πολύ φο­βά­μαι ότι ο πραγ­μα­τι­κός στό­χος είναι να γίνει εφι­κτός ο έλεγ­χος και η απο­δυ­νά­μω­σή τους.

• Προ­φα­νώς από την ψή­φι­ση του νόμου για τα Επι­με­λη­τή­ρια θα κρι­θεί και το θέμα των εκλο­γών, που φη­μο­λο­γεί­ται ότι τε­λι­κά θα γί­νουν το Νο­έμ­βριο. Πρό­σφα­τα δη­λώ­σα­τε στη «δη­μο­κρα­τι­κή» ότι γε­νι­κώς υπάρ­χει απρο­θυ­μία των μελών του ΕΒΕΔ, να πά­ρουν μέρος στην νέα εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία, καθώς η κα­τά­στα­ση δεν επι­τρέ­πει στους επι­χει­ρη­μα­τί­ες να ασχο­λού­νται με τί­πο­τε άλλο παρά μόνο με την επι­βί­ω­ση των επι­χει­ρή­σε­ών τους. Αυτή η απρο­θυ­μία των επι­χει­ρη­μα­τιών να στη­ρί­ξουν τον επί­ση­μό τους φορέα, δεν οδη­γεί εμ­μέ­σως στην απο­δυ­νά­μω­ση του ρόλου του;

Οι απα­νω­τές ανα­βο­λές των εκλο­γών στα Επι­με­λη­τή­ρια, προ­φα­νώς σχε­τί­ζο­νται με την αλ­λα­γή του θε­σμι­κού πλαι­σί­ου. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση όμως, εκεί­νο που πρέ­πει να γίνει σαφές προς τα μέλη μας και προς το σύ­νο­λο των πα­ρα­γω­γι­κών δυ­νά­με­ων της πε­ριο­χής μας, είναι ότι δεν θα επι­τρέ­ψου­με σε καμία πε­ρί­πτω­ση να υπο­βαθ­μι­στεί ο ρόλος του επι­με­λη­τη­ρια­κού θε­σμού. Θέλω να το­νί­σω ότι παρά την πε­ρί­ο­δο της οι­κο­νο­μι­κής ύφε­σης και των προ­βλη­μά­των που αυτή δη­μιουρ­γεί, ο ρόλος του Επι­με­λη­τη­ρί­ου έχει ισχυ­ρο­ποι­η­θεί, μέσω της λει­τουρ­γί­ας του ΓΕΜΗ, ενός ηλε­κτρο­νι­κού ερ­γα­λεί­ου, που δη­μιουρ­γεί πολ­λα­πλά οφέλη για την επι­χεί­ρη­ση και για την οι­κο­νο­μία, μειώ­νει τη γρα­φειο­κρα­τία και τις διοι­κη­τι­κές επι­βα­ρύν­σεις, αλλά και το κό­στος σύ­στα­σης για τις επι­χει­ρή­σεις και εκ­φρά­ζει μια νέα νο­ο­τρο­πία και πρα­κτι­κή, ως προς την εξυ­πη­ρέ­τη­ση της επι­χεί­ρη­σης και του πο­λί­τη. Όσο για την απρο­θυ­μία των επι­χει­ρη­μα­τιών να συμ­με­τά­σχουν στις εκλο­γές, είναι λο­γι­κό να υπάρ­χει σε πε­ριό­δους κρί­σης. Είναι γνω­στή άλ­λω­στε η λαϊκή ρήση «έλ­λει­ψη χρη­μά­των, στάση εμπο­ρί­ου». Όπως επί­σης είναι γνω­στό ότι η πα­ρα­τε­τα­μέ­νη οι­κο­νο­μι­κή κρίση, που μπήκε στον 8ο χρόνο, οδη­γεί σε υπο­βάθ­μι­ση το σύ­νο­λο των θε­σμών, από τα Επι­με­λη­τή­ρια, μέχρι τον Πρό­ε­δρο της Δη­μο­κρα­τί­ας.

• Κύριε Πάπ­που, στα μέσα Μαΐου, άπα­ντες οι εκ­πρό­σω­ποι των τά­ξε­ων και των επι­στη­μο­νι­κών φο­ρέ­ων της πε­ριο­χής μας απο­φά­σι­σαν να συ­γκρο­τή­σουν κοινό «μέ­τω­πο» απέ­να­ντι στην λαί­λα­πα των νέων μέ­τρων, τα οποία στο με­τα­ξύ ψη­φί­στη­καν από τη Βουλή. Όπως επι­ση­μάν­θη­κε, οι προ­ο­πτι­κές είναι δυ­σοί­ω­νες τόσο για τις ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές, όσο και για την βιω­σι­μό­τη­τα των επι­χει­ρή­σε­ων ανα­φο­ρι­κά με τις οφει­λές και τις οι­κο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις… Να πε­ρι­μέ­νου­με κά­ποιου εί­δους κι­νη­το­ποι­ή­σεις στο επό­με­νο διά­στη­μα;

Η επα­γρύ­πνη­σή μας είναι δε­δο­μέ­νη και οι πα­ρεμ­βά­σεις μας, με­λε­τη­μέ­νες και τεκ­μη­ριω­μέ­νες, είναι συ­νε­χείς. Δεν κα­τα­θέ­του­με τα όπλα. Έχου­με γίνει κου­ρα­στι­κοί, για κά­ποιους ακόμη και γρα­φι­κοί, να επα­να­λαμ­βά­νου­με διαρ­κώς τις επι­ση­μάν­σεις μας για τις επι­πτώ­σεις στην οι­κο­νο­μία της χώρας και της πε­ριο­χής μας, απο­φά­σε­ων που δεν μπο­ρούν να στα­θούν ούτε με όρους λο­γι­κής ούτε με όρους οι­κο­νο­μί­ας. Κάθε φορά, τα απο­τε­λέ­σμα­τα των κα­τα­στρο­φι­κών πο­λι­τι­κών έρ­χο­νται να μας δι­καιώ­σουν, αλλά κα­νέ­νας δεν είναι δια­τε­θει­μέ­νος να αλ­λά­ξει την εύ­κο­λη αλλά θα­να­τη­φό­ρα συ­ντα­γή της υπερ­φο­ρο­λό­γη­σης. Δείτε το πα­ρά­δειγ­μα του ΦΠΑ. Όσο αυ­ξά­νε­ται, τόσο τα έσοδα μειώ­νο­νται στα τα­μεία του κρά­τους. Πόσο δύ­σκο­λο ήταν να προ­βλέ­ψουν αυτό που με μα­θη­μα­τι­κή ακρί­βεια θα συ­νέ­βαι­νε; Ύφεση και ανά­πτυ­ξη δεν είναι δυ­να­τόν να συμ­βα­δί­σουν. Το εν­δε­δειγ­μέ­νο μείγ­μα πο­λι­τι­κής πρέ­πει να στη­ρί­ζε­ται κυ­ρί­ως στη μεί­ω­ση των δα­πα­νών και λι­γό­τε­ρο στην ενί­σχυ­ση των εσό­δων μέσω της φο­ρο­λο­γί­ας. Στη χώρα μας συ­νέ­βη ακρι­βώς το αντί­θε­το. Το βάρος έπεσε σχε­δόν εξ ολο­κλή­ρου στις πλά­τες των φο­ρο­λο­γου­μέ­νων, των επι­χει­ρή­σε­ων και των ερ­γα­ζο­μέ­νων, των χα­μη­λό­μι­σθων και των χα­μη­λο­συ­ντα­ξιού­χων. Στραγ­γα­λί­στη­κε η πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα. Εφαρ­μό­στη­κε μια άνευ προη­γου­μέ­νου εσω­τε­ρι­κή υπο­τί­μη­ση, η οποία επη­ρέ­α­σε το βιο­τι­κό επί­πε­δο των πο­λι­τών, χωρίς όμως να προ­σθέ­τει τί­πο­τα στην αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Το πρό­βλη­μα λοι­πόν δεν είναι αν υπάρ­ξουν κι­νη­το­ποι­ή­σεις και σε ποια κλί­μα­κα, αλλά αν υπάρ­χουν απο­δέ­κτες δια­τε­θει­μέ­νοι να ακού­σουν την φωνή της πα­ρα­γω­γι­κής Ελ­λά­δας, αυτής που απέ­μει­νε, και τη φωνή της λο­γι­κής.