ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Πλεόνασμα ανηθικότητας

news room 5 λεπτά ανάγνωση
Λαμπριανός Κώστας

Πάει το ψήλος σου,

ο κτίσμα σου συντρίμμι.

θα ’ρθει κι η ώρα. εσένα ήταν ο δρόμος σε βοριά κι ανατολή, νοτιά και δύση, σαν το δρόμο του ηλίου. γέρνεις. όμως το πρωί για σε δε θα γυρίσει.

Και θα σβήσεις…

(Ο Δωδε­κά­λο­γος του

Γύφτου – Κωστής Παλαμάς)

Παρακ­μά­ζει και πάει …η Ρόδος με την τρι­σχι­λιετή ιστορία. Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη, στις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες, κι εμείς θύματα και θύτες μαζί του διχα­σμού και του έντονου πολι­τι­κού πάθους που δηλη­τη­ριά­ζει τις ψυχές. αρνητές της ιστο­ρι­κής συλ­λο­γι­κής συνεί­δη­σης, δεν λέμε να δούμε πού μας οδηγεί η μακρά οδυνηρή πορεία.

Μια κοι­νω­νία που λου­φά­ζει φοβι­σμένη. που βράζει μέσα της, όπως κοχλά­ζει το ηφαί­στειο. που δεν λέει να ξεσπά­σει, να εκραγεί.

Μια κοι­νω­νία που οσφραί­νε­ται την μπόχα της γενι­κευ­μέ­νης σήψης αλλά παρα­μέ­νει σιωπηλή.

Μια κοι­νω­νία που δίνει άφεση αμαρ­τιών στο διε­φθαρ­μένο πολι­τικό σύστημα. που παρέχει «ασυλία» σε φαύλους εκπρο­σώ­πους της, την ίδια ώρα που η εκτε­τα­μένη σηψαι­μία την απειλεί με θάνατο.

Είναι ομο­λο­γου­μέ­νως, εντυ­πω­σιακά – και άκρως ανη­συ­χη­τικά – τα πορί­σματα όλων των εκθέ­σεων των αρμο­δίων αρχών, που βλέπουν, κατά καιρούς, το φως της δημο­σιό­τη­τας για τη δια­φθορά και τις επι­πτώ­σεις της στην ελλη­νική κοι­νω­νία.

Κοινός παρο­νο­μα­στής όλων είναι ότι πρω­τα­θλή­τρια στη δια­φθορά είναι η τοπική αυτο­διοί­κηση, όπου οι μίζες σε τοπι­κούς άρχο­ντες και υπη­ρε­σια­κούς παρά­γο­ντες απο­τε­λούν αδια­τά­ρα­χτο, ακλό­νητο καθε­στώς, και η κακο­δια­χεί­ριση, η δια­σπά­θιση του δημο­σίου χρή­μα­τος πάει σύννεφο, ακόμα και τώρα, στις πιο δύσκο­λες μέρες που περνά η ελλη­νική κοι­νω­νία.

Ο ηθικός ξεπε­σμός τοπικών αρχό­ντων, αλλά και πολι­τι­κών της κεντρι­κής σκηνής, δεν έχει, ως φαί­νε­ται, τέλος.

Το 2013 είχε δει το φως της δημο­σιό­τη­τας λίστα του ΣΔΟΕ με πρω­το­κλα­σά­τους της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης – δημάρ­χους, αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χες και άλλους – για φου­σκω­μέ­νους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς από παρά­νομο πλου­τι­σμό. Έχουμε κι εμείς δικούς μας στη λίστα.

Είχε επι­ση­μαν­θεί τότε ότι γίνεται έλεγχος σε βάθος, σήμερα όμως δεν γνω­ρί­ζει κανείς τ’ απο­τε­λέ­σματα αυτού του ελέγχου ή αν η υπόθεση με πολι­τι­κές παρεμ­βά­σεις, έχει κου­κου­λω­θεί, όπως έχει συμβεί στο παρελ­θόν πάμπολ­λες φορές.

Ή αν η Δικαιο­σύνη, το κύρος της οποίας αμφι­σβη­τεί­ται, ολοένα και περισ­σό­τερο, από τους πολίτες, έχει κατα­χω­νιά­σει τους σχε­τι­κούς φακέ­λους, στ’ αρα­χνια­σμένα συρ­τά­ρια της, ενώ θα ’πρεπε να αντι­με­τω­πί­ζο­νται κατά προ­τε­ραιό­τητα με κατε­πεί­γου­σες δια­δι­κα­σίες.

Στο άρμα της δια­πλο­κής, της σήψης και της δια­φθο­ράς και δικοί μας τοπικοί άρχο­ντες.

Προ ημερών το Συμ­βού­λιο Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, με βού­λευμά του, παρέ­πεμψε στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου επί Κακουρ­γη­μά­των τον πρώην δήμαρχο Πετα­λού­δων Μιχάλη Κορδίνα κατη­γο­ρού­μενο για υπε­ξαί­ρεση και απιστία σε βάρος του δημο­σίου. Μαζί του παρα­πέ­μπο­νται, για τα ίδια αδι­κή­ματα, ο πρώην αντι­δή­μαρ­χος επί των Οικο­νο­μι­κών, ο διευ­θυ­ντής και ο ταμίας τής τότε οικο­νο­μι­κής υπη­ρε­σίας.

Πριν ενάμιση μήνα, επίσης, με άλλο βού­λευμα παρα­πέμ­φθη­καν σε δίκη ο πρώην δήμαρ­χος Αφάντου και νυν αντι­δή­μαρ­χος Οικο­νο­μι­κών του Δήμου Ρόδου Σάββας Δια­κο­στα­μα­τίου με το αδίκημα της απι­στίας περί την υπη­ρε­σία, από κοινού και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, στην υπόθεση των εκποι­ή­σεων δύο ακι­νή­των στα Κολύ­μπια και της διά­θε­σης των χρη­μά­των που εισπρά­χθη­καν.

Συγκα­τη­γο­ρού­με­νοί του τέσ­σε­ρις πρώην δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι και υπη­ρε­σια­κοί παρά­γο­ντες. Βεβαίως, ουδείς ένοχος πριν υπάρξει τελε­σί­δικη απόφαση.

Εντυ­πω­σιά­ζει, ωστόσο, η σπουδή και η προ­κλη­τι­κό­τητα των δηλώ­σεων στή­ρι­ξης του δημάρ­χου Ροδίων, με την διπλή ιδιό­τητά του.

Ως δήμαρ­χος δήλωσε εμφα­τικά ότι ο υπό­δι­κος πλέον πρώην δήμαρ­χος Αφάντου «δίνει καθη­με­ρινά εξε­τά­σεις στην κοι­νω­νία, στους συμπο­λί­τες μας».

Και ως νομικός προ­διέ­γραψε την αθω­ό­τητά του, σε μια προφανή προ­σπά­θεια επη­ρε­α­σμού της Δικαιο­σύ­νης.

Διπλό το ατόπημα. πρώτον γιατί η παρα­πο­μπή σε δίκη με το ατι­μω­τικό αδίκημα της κακουρ­γη­μα­τι­κής απι­στίας απο­τε­λεί χαρα­κτη­ρι­στική αντι­κοι­νω­νική πράξη μεγάλου μεγέ­θους και δεύ­τε­ρον επειδή παρα­βιά­ζει το αξίωμα που θέλει την Δικαιο­σύνη ανε­ξάρ­τητη και συνεπώς ανε­πη­ρέ­α­στη, κατά το Σύνταγμα.

Είναι προ­φα­νές ότι ο κύριος Δήμαρ­χος θυσίασε τις ηθικές αρχές και αξίες στον βωμό της επα­νε­κλο­γής, επεν­δύ­ο­ντας στις ψήφους του «συνερ­γάτη» του, αγνο­ώ­ντας επι­δει­κτικά, προ­κλη­τικά ότι το «πλε­ό­να­σμα ανη­θι­κό­τη­τας» στην πολι­τική ζωή της χώρας απο­τε­λεί την κύρια αιτία για τη σύγ­χρονη τρα­γω­δία, τον νέο εφιάλτη, που βιώνει ο ελλη­νι­κός λαός.

Όλα για την εξουσία, λοιπόν.

Η σιωπηλή κοι­νω­νία, όμως που παρα­κο­λου­θεί τον ηθικό ξεπεσμό των αρχό­ντων της έχει και γνώση και κρίση.

Αν ο κύριος Δήμαρ­χος πρό­τασσε τους κανόνες της ηθικής στην άσκηση της εξου­σίας του, χωρίς καμιά επι­φύ­λαξη ή ανα­στολή θα απέ­πε­μπε τον «στενό συνερ­γάτη» αυθωρεί από το αξίωμα που κατέχει σήμερα.

Διότι είναι πρω­τά­κου­στο, και συνάμα προ­κλη­τικό, υπό­δι­κος για κακουρ­γη­μα­τική απιστία περί την δια­χεί­ριση του δημό­σιου χρή­μα­τος να παρα­μέ­νει αντι­δή­μαρ­χος Οικο­νο­μι­κών συνε­χί­ζο­ντας τη δια­χεί­ριση, ωσάν να μη συνέβη κάτι.

Κάτι όμως λέει, ο σοφός λαός για λύκους που φυλάν τα πρόβατα…

Φυσικά, κανείς δεν μπορεί να προ­δια­γρά­ψει την δικα­στική απόφαση, μέχρι όμως να εκδοθεί, να υπάρξει απόφαση, ο «συνερ­γά­της» δεν είναι ηθικά και πολι­τικά επι­τρε­πτό να παρα­μέ­νει στη θέση του.

Αν, υπο­θε­τικά λέμε, αν η απόφαση του Δικα­στη­ρίου είναι κατα­δι­κα­στική, τι θα πει τότε ο κύριος Δήμαρ­χος;

Λαϊκή αίσθηση είναι ότι η εξου­σιο­λα­γνεία τον παρα­σύ­ρει σε αρνη­τι­κές, όσο και κρί­σι­μες, επι­λο­γές και συμπε­ρι­φο­ρές έξω από το νόημα και το πνεύμα του ορισμού της πολι­τι­κής και της εξου­σίας.

Θύμα ενός λαϊ­κι­σμού ανά­μει­κτου με κυνισμό και αδια­φο­ρία αλλά και του πολι­τι­κού ναρ­κισ­σι­σμού που τον κάνουν να μη βλέπει τη σκληρή πραγ­μα­τι­κό­τητα και τον δρόμο της αλή­θειας.

Αυτό το νησί και ο λαός του χρειά­ζο­νται πρότυπα για να πάνε μπροστά. Χρειά­ζο­νται τοπι­κούς άρχο­ντες έντι­μους και νοι­κο­κυ­ραί­ους, ικανούς να εμπνεύ­σουν την απελ­πι­σμένη και σιωπηλή σήμερα κοι­νω­νία να βάλει πλάτες για να σπρώ­ξουν το κάρο της παρακ­μής από τα βρόμικα λασπό­νερα.

Ο κύριος Δήμαρ­χος, θαρρώ, έχει χάσει την ευκαι­ρία να ανα­δει­χθεί σε πρότυπο ηγέτη. Ενός ηγέτη απα­γκι­στρω­μέ­νου από το παρελ­θόν και τις πολι­τι­κές πρα­κτι­κές επι­βί­ω­σης που δίδαξαν λαο­πλά­νοι και θεο­μπαί­χτες, ιδιο­τε­λείς πολι­τι­κοί και κόμματα.

Κρίμα!

Γιατί με τέτοιες ηγεσίες ο Ήλιος της Ρόδου θα δύσει, θα σβήσει κατά πως λέει ο εθνικός μας ποιητής.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 1 σχόλιο

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. Γιάννης

    Κύριε Λαμπριανέ έχετε απόλυτα δίκιο. Και φυσικά δεν αναφερθήκατε και στον άλλο πρώην δήμο της Ρόδου όπου περιέργος χαθήκανε οι σκληροί δίσκοι των υπολογιστών με αποτέλεσμα οι ελεκτικές υπηρεσίες του κράτους να μη μπορούν να βγάλουν άκρη , και να καταλογιστούν οι ευθύνες σε αυτούς που αναλογούν.