Πόλεμος διαρροών και ερμηνειών για χρέος και… νέο δάνειο

Πα­ρό­τι η Αθήνα δια­μη­νύ­ει συ­νε­χώς πως υπάρ­χει αυ­ξη­μέ­νη πι­θα­νό­τη­τα να λήξει «άκα­πνη» και η νέα συ­νά­ντη­ση των υπουρ­γών Οι­κο­νο­μι­κών της ευ­ρω­ζώ­νης, δια­φαί­νε­ται διά­θε­ση – όλων των πλευ­ρών – να κλεί­σει το θέμα στο Eurogroup.

Το κυ­βερ­νη­τι­κό επι­τε­λείο μά­λι­στα φέ­ρε­ται να έχει γίνει δέ­κτης της απρο­θυ­μί­ας του Μα­νου­έλ Μα­κρόν να ανα­ζη­τη­θεί πο­λι­τι­κή λύση στη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής της 22ας Ιου­νί­ου. Όλα τα «κέ­ντρα» εξάλ­λου πρω­το­στα­τούν στην διο­χέ­τευ­ση πλη­ρο­φο­ριών και σε­να­ρί­ων χωρίς κα­νείς να ξέρει πού στα­μα­τούν οι πραγ­μα­τι­κές προ­θέ­σεις και πού ξε­κι­νούν οι μπλό­φες.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η κυ­βέρ­νη­ση αντέ­δρα­σε άμεσα χθες στις ερ­μη­νεί­ες που έδωσε η αντι­πο­λί­τευ­ση («και με­ρί­δα των μέσων ενη­μέ­ρω­σης») για «νέο δα­νεια­κό πρό­γραμ­μα», με αφορ­μή τις προ­τά­σεις του ESM και της ανα­φο­ράς του γερ­μα­νι­κού ΥΠΟΙΚ (μέσω επι­στο­λής του στους Γερ­μα­νούς βου­λευ­τές που απε­κά­λυ­ψαν Bloomberg και Reuters), σε «de facto» νέο δά­νειο προς την Ελ­λά­δα.

«Τους θυ­μί­ζου­με ότι η ανα­διάρ­θρω­ση του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους, σύμ­φω­να με την ισχύ­ου­σα συμ­φω­νία με­τα­ξύ ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης και δα­νει­στών έχει ως προ­ϋ­πό­θε­ση την επι­τυ­χή ολο­κλή­ρω­ση του τρέ­χο­ντος προ­γράμ­μα­τος και τί­πο­τε άλλο», ανέ­φε­ραν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά κύ­κλοι του ελ­λη­νι­κού υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών.

Τι ση­μαί­νει «de facto» ή «factually νέο δά­νειο»

Το κου­βά­ρι δεί­χνει μπερ­δε­μέ­νο, με τους γνώ­στες (από την ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά) να επι­χει­ρούν να το ξε­μπλέ­ξουν ανα­δει­κνύ­ο­ντας ότι:

1. Τα με­σο­πρό­θε­σμα μέτρα έχουν ει­σα­χθεί στην ευ­ρω­παϊ­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα με την από­φα­ση της 24ης Μαιου 2016 μαζί με τα βρα­χυ­πρό­θε­σμα (τα οποία ήδη εκτε­λού­νται) και τα μα­κρο­πρό­θε­σμα μέτρα.

2. Στην από­φα­ση αυτή, που απο­τε­λεί το μόνο υπάρ­χον συμ­βα­τι­κό νο­μι­κό πλαί­σιο των μέ­τρων το οποίο και θα ήταν ικανό να ει­σά­γει δι­καιώ­μα­τα και υπο­χρε­ώ­σεις στους αντι­συμ­βαλ­λο­μέ­νους, δεν υπάρ­χει η πα­ρα­μι­κρή ανα­φο­ρά σε επι­πλέ­ον «conditionality», σε επι­πλέ­ον μνη­μό­νια, ή επι­πρό­σθε­τες προ­ϋ­πο­θέ­σεις που να επι­βα­ρύ­νουν την ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά.

3. Αντι­θέ­τως, με βάση την από­φα­ση αυτή, τα μέτρα ελά­φρυν­σης του χρέ­ους απο­τε­λούν την συμ­βα­τι­κή υπο­χρέ­ω­ση που ανέ­λα­βε η πλευ­ρά των δα­νει­στών ως αντί­κρυ­σμα για την νο­μο­θέ­τη­ση των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων από την Βουλή των Ελ­λή­νων.

4. Το επι­χεί­ρη­μα αυτό είναι ακόμη πιο συ­ντρι­πτι­κό στο μέτρο που η επέ­κτα­ση των δα­νεί­ων δεν είναι μια νέα τε­χνι­κή μεί­ω­σης της πα­ρού­σας αξίας του χρέ­ους που εφηύ­ρε ο ESM μετά το Μάιο του 2016, ώστε να χρειά­ζε­ται να τρο­πο­ποι­η­θεί μελ­λο­ντι­κά η από­φα­ση του Μαίου 2016 για να την πε­ρι­λά­βει. Αντί­θε­τα, στην από­φα­ση υπάρ­χει ρητή ανα­φο­ρά σε επέ­κτα­ση της διάρ­κειας των δα­νεί­ων ως μέτρο απο­μεί­ω­σης του χρέ­ους.

5. Η ερ­μη­νεία της ανα­φο­ράς σε «de facto νέο δα­νειο» ή «factually νέο δά­νειο» είναι δια­στρε­βλω­τι­κή της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, προ­σβάλ­λει την κοινή λο­γι­κή και φτά­νει στα όρια της προ­πα­γάν­δας. Εφό­σον η ανα­φο­ρά αυτή υπάρ­χει, προ­φα­νώς ενι­σχύ­ει την άποψη ότι δεν υπάρ­χει πε­ρί­πτω­ση νέου μνη­μο­νί­ου.

6. Πράγ­μα­τι, είναι γνω­στό σε οποιον­δή­πο­τε έχει πάρει στη ζωή του δά­νειο, ότι κάθε επέ­κτα­ση δα­νεί­ου απο­τε­λεί εκ των πραγ­μά­των νέο δά­νειο γιατί ει­σά­γει νέο πι­στω­τι­κό κίν­δυ­νο για τον πι­στω­τή. Εξί­σου γνω­στό ήταν και τον Μάιο του 2016 όταν και απο­φα­σί­στη­κε ότι τα με­σο­πρό­θε­σμα μέτρα θα πε­ρι­λαμ­βά­νουν επε­κτά­σεις δα­νεί­ων. Το θέμα είναι αν το νέο αυτό «δά­νειο» απο­τε­λεί de facto δά­νειο ή συμ­βα­τι­κό δά­νειο. Ενα de facto δά­νειο είναι ένα δά­νειο που ακρι­βώς δεν προ­κύ­πτει από σύμ­βα­ση. Ομως τα δι­καιώ­μα­τα και οι υπο­χρε­ώ­σεις των αντι­συμ­βαλ­λο­μέ­νων κρα­τών προ­κύ­πτουν μόνο από συμ­βά­σεις.