«Η Ρόδος, σταυροδρόμι διαλόγου, ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας στην ευαίσθητη γεωπολιτική περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.»

Ολο­κλη­ρώ­θη­καν στο νησί μας, τη Ρόδο, οι ερ­γα­σί­ες της δεύ­τε­ρης Διά­σκε­ψης για την Ασφά­λεια και τη Στα­θε­ρό­τη­τα, στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, με τη συμ­με­το­χή εννέα αρα­βι­κών κρα­τών- Αί­γυ­πτος, Αλ­γε­ρία, Ηνω­μέ­να Αρα­βι­κά Εμι­ρά­τα, Σα­ου­δι­κή Αρα­βία, Ομάν, Κατάρ, Κου­βέιτ, Λιβύη, Λί­βα­νος καθώς και εκ­προ­σώ­πων του Αρα­βι­κού Συν­δέ­σμου και του Συμ­βου­λί­ου Συ­νερ­γα­σί­ας του Κόλ­που και έξι ευ­ρω­παϊ­κών- Αλ­βα­νία, Βουλ­γα­ρία, Σλο­βα­κία Ιτα­λία, Κύ­προς και Ελ­λά­δα.

Πρό­κει­ται για μία από τις ση­μα­ντι­κό­τε­ρες πρω­το­βου­λί­ες της ελ­λη­νι­κής δι­πλω­μα­τί­ας, που προ­ω­θεί ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών Νίκος Κο­τζιάς, η οποία ξε­κί­νη­σε στη Ρόδο, τον Σε­πτέμ­βριο του 2016, προ­κει­μέ­νου να ανα­πτυ­χθεί ένας δια­πο­λι­τι­σμι­κός διά­λο­γος με­τα­ξύ των κρα­τών, που θα απα­ντά στις με­γά­λες γε­ω­πο­λι­τι­κές προ­κλή­σεις, που δια­δρα­μα­τί­ζο­νται στην ευ­ρύ­τε­ρη νο­τιο­α­να­το­λι­κή πε­ριο­χή της Με­σο­γεί­ου και στον Αρα­βι­κό Κόσμο, όπως έχουν δια­μορ­φω­θεί σή­με­ρα από τις πο­λι­τι­κές, τις γε­ω­στρα­τη­γι­κές επι­διώ­ξεις, τους εθνι­κι­σμούς και τις συ­γκρού­σεις συμ­φε­ρό­ντων κρα­τών, αλλά και από τις δρά­σεις, τις συ­νερ­γα­σί­ες ή τις αντι­πα­ρα­θέ­σεις θρη­σκευ­τι­κών, φο­ντα­με­ντα­λι­στι­κών και πο­λι­τι­σμι­κών αντι­λή­ψε­ων.

«Η συμ­βί­ω­ση και η συ­νερ­γα­σία υπό συν­θή­κες ει­ρή­νης και στα­θε­ρό­τη­τας» (Live and Work Together in Peace and Stability), ήταν το κύριο θέμα της Διά­σκε­ψης, στα πλαί­σια του οποί­ου ανα­πτύ­χθη­καν και ανα­λύ­θη­καν τρεις θε­μα­τι­κές ενό­τη­τες, που αφο­ρούν: τις κοι­νές γε­ω­πο­λι­τι­κές προ­κλή­σεις στην πε­ριο­χή , τις δυ­να­τό­τη­τες συ­νερ­γα­σί­ας που προ­σφέ­ρουν η παι­δεία, ο πο­λι­τι­σμός και το πε­ρι­βάλ­λον καθώς επί­σης οι τρό­ποι ενί­σχυ­σης της ασφά­λειας και της στα­θε­ρό­τη­τας.

Η ει­σα­γω­γι­κή ομι­λία του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών Νίκου Κο­τζιά, δίνει το πνεύ­μα της ελ­λη­νι­κής προ­σπά­θειας να γε­φυ­ρώ­σει τις αντι­πα­ρα­θέ­σεις και τις διε­νέ­ξεις και να ανα­δεί­ξει την ανά­γκη συ­νερ­γα­σί­ας και ει­ρη­νι­κής συ­νύ­παρ­ξης προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πι­στούν οι συ­γκρού­σεις και να προ­ω­θη­θεί η ει­ρή­νη, η στα­θε­ρό­τη­τα και η ασφά­λεια στην πε­ριο­χή.

Η Ρόδος, υπήρ­ξε πά­ντο­τε σταυ­ρο­δρό­μι δια­λό­γου, ει­ρή­νης, ασφά­λειας και στα­θε­ρό­τη­τας στην ευαί­σθη­τη αυτή γε­ω­πο­λι­τι­κή πε­ριο­χή κα­λεί­ται και σή­με­ρα να αντι­με­τω­πί­σει τις σύν­θε­τες αυτές προ­κλή­σεις που πη­γά­ζουν από το προ­σφυ­γι­κό και την επι­δεί­νω­ση της γε­ω­πο­λι­τι­κής αστά­θειας στην πε­ριο­χή κυ­ρί­ως του Ανα­το­λι­κού Αι­γαί­ου, μέσα από τις δη­μιουρ­γι­κές συ­νερ­γα­σί­ες των το­πι­κών αρχών, των κρα­τι­κών φο­ρέ­ων, των πο­λι­τι­στι­κών ορ­γα­νι­σμών, μέσα από τον πο­λι­τι­σμό, τον του­ρι­σμό, την οι­κο­νο­μία, τον δια­θρη­σκευ­τι­κό διά­λο­γο, την παι­δεία, την δη­μο­κρα­τία. Ο τόπος αυτός, όπου συ­νυ­πήρ­ξαν πο­λι­τι­σμοί, θρη­σκευ­τι­κά δόγ­μα­τα και λαοί μπο­ρεί και πρέ­πει να απο­τε­λέ­σει και πάλι το κέ­ντρο δια­λό­γου για την αλ­λη­λο­προ­σέγ­γι­ση των λαών, την προ­στα­σία των αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των και την συ­νερ­γα­σία πο­λι­τι­σμών και θρη­σκειών για την εδραί­ω­ση της στα­θε­ρό­τη­τας, της ευ­η­με­ρί­ας και της δη­μο­κρα­τί­ας.

Με στόχο τη δια­μόρ­φω­ση τρό­πων συλ­λο­γι­κής δια­χεί­ρι­σης των προ­κλή­σε­ων αυτών στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή, ο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Ελ­λά­δας, τε­λειώ­νο­ντας την ομι­λία του ανα­φέ­ρει: «Το πνεύ­μα της Ρόδου, όπως το απο­κά­λε­σε πρώ­τος ο υπουρ­γός εξω­τε­ρι­κών του Λι­βά­νου, κ. Bassil, είναι το πνεύ­μα συ­γκρό­τη­σης μιας θε­τι­κής ατζέ­ντας για την πε­ριο­χή μας και την συ­νερ­γα­σία που ανα­πτύσ­σου­με, μια σφαι­ρι­κή αντί­λη­ψη για την ασφά­λεια και την προ­στα­σία / σε­βα­σμό των συ­νό­ρων. Είναι το θε­τι­κό πνεύ­μα στην ανά­πτυ­ξη του δια­λό­γου και στις δη­μιουρ­γι­κές πρω­το­βου­λί­ες που μπο­ρού­με να ανα­λά­βου­με. Το πνεύ­μα της δη­μιουρ­γι­κής ει­ρη­νι­κής συ­νύ­παρ­ξης πο­λι­τι­σμών και θρη­σκειών. Η σφυ­ρη­λά­τη­ση σχέ­σε­ων αδελ­φο­σύ­νης με­τα­ξύ των λαών μας, αλλά και της νε­ο­λαί­ας.

Το πνεύ­μα της Ρόδου είναι η ανα­βί­ω­ση των χι­λιά­δων ετών συ­νερ­γα­σί­ας και ανταλ­λα­γής αγα­θών, πο­λι­τι­σμών, ιδεών ανά­με­σα στις χώρες μας, είναι η έκ­φρα­ση της ιστο­ρι­κής ενό­τη­τας της ΝΑ Ευ­ρώ­πης με την Βό­ρεια Αφρι­κή και τις ανα­το­λι­κές πλευ­ρές της Με­σο­γεί­ου, της χερ­σο­νή­σου των Βαλ­κα­νί­ων και της Ιτα­λί­ας με τα κράτη του Κόλ­που.»

Η Ρόδος, σή­με­ρα, δια­τη­ρεί τον ιστο­ρι­κό της ρόλο, δη­μιουρ­γεί γέ­φυ­ρες επι­κοι­νω­νί­ας, φι­λί­ας και συ­νερ­γα­σί­ας με τους λαούς του κό­σμου και απο­τε­λεί το σύν­δε­σμο προ­ώ­θη­σης των προ­σα­να­το­λι­σμών αυτών με προ­ο­πτι­κή για το μέλ­λον, στην επό­με­νη συ­νά­ντη­ση των κρα­τών, των ορ­γα­νι­σμών και των φο­ρέ­ων, στη Ρόδο, το έτος 2018.

Ο ΔΗ­ΜΑΡ­ΧΟΣ ΡΟΔΟΥ

ΦΩΤΗΣ ΧΑ­ΤΖΗ­ΔΙΑ­ΚΟΣ