Στα ψέματα παίζαμε…

«Θα δια­πραγ­μα­τευ­θούμε για να αλλάξει το μείγμα της πολι­τι­κής» δηλώ­νουν στελέχη της αντι­πο­λί­τευ­σης. «Υπάρ­χουν δαπάνες που μπορούν να κοπούν» συνε­χί­ζουν. Χωρίς, βέβαια, να προσ­διο­ρί­ζουν ποιες είναι αυτές οι δαπάνες. «Δεν θα υπο­γρά­ψει ο δικός μας αρχηγός κάτι με το οποίο δεν συμ­φω­νεί» συμπλη­ρώ­νουν. Λόγια… αεράτα. Λόγια, τα οποία, όπως απο­δεί­χθηκε, δεν απέ­φυ­γαν να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν και οι τωρινοί κυβερ­νώ­ντες για να μην ξεχνιό­μα­στε…Πως το είπε ο κ. Τσίπρας; Αυτα­πά­τες… Το προ­βλέ­πει η απο­διορ­γά­νωση της λογικής. Εξου­δε­τέ­ρωση του αμυ­ντι­κού συστή­μα­τος. Απορ­ρύθ­μιση… Θέλει να μην κατα­λα­βαί­νουμε τι μας συμ­βαί­νει. Το πλάνο δεν θέλει να γνω­ρί­ζουμε τα ουσια­στικά στην ατζέντα της ζωής και του μέλ­λο­ντός μας, μόνο τα επου­σιώδη και τα ασή­μα­ντα. Προς αυτήν την κατεύ­θυνση δου­λεύ­ουν όλοι στο σύστημα. Κανείς δεν μιλάει κανο­νικά. Εκτός από τους προ­φή­τες… Μανόλης Ανα­γνω­στά­κης, χρόνια πριν: «Δε χάσαμε μόνο τον τιπο­τέ­νιο μισθό μας Μέσα στη μέθη του παι­χνι­διού σας δώσαμε και τις γυναί­κες μας Τα πιο ακριβά ενθύμια που μέσα στην κάσα κρύβαμε Στο τέλος το ίδιο το σπίτι μας με όλα τα υπάρ­χο­ντα. Νύχτες ατέ­λειω­τες παίζαμε, μακριά από το φως της ημέρας. Μήπως πέρασαν χρόνια; σαπίσαν τα φύλλα του ημε­ρο­δεί­χτη Δε βγάλαμε ποτέ καλό χαρτί, χάναμε· χάναμε ολοένα Πώς θα φύγουμε τώρα; πού θα πάμε; ποιος θα μας δεχτεί; Δώστε μας πίσω τα χρόνια μας, δώστε μας πίσω τα χαρτιά μας Κλέφτες! Στα ψέματα παίζαμε!» Υ.Γ.  Αφιε­ρω­μένο σε όλους μας. Για  τις  συνει­δη­τές ή ασυ­νεί­δη­τες αυτα­πά­τες μας, για τα λάθη και τα ψέματα με τα οποία συνε­χί­ζουμε να ζούμε.  Και μην ξεχνάτε, δεν λέμε  «δημο­σιο­νο­μι­κός κόφτης», λέμε «προ­λη­πτι­κός μηχα­νι­σμός».