Επαναλαμβάνεται η δίκη για τις εικονικές προμήθειες στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου

Επα­να­λαμ­βά­νε­ται την 11η Μαΐου 2017 ενώ­πιον του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου η εκ­δί­κα­ση της υπό­θε­σης με κα­τη­γο­ρού­με­νο για άμεση συν­δρο­μή σε απάτη που αφορά ει­κο­νι­κές προ­μή­θειες στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου εκ­πρό­σω­πο φαρ­μα­κευ­τι­κής εται­ρεί­ας των Αθη­νών.

Η από­φα­ση του δι­κα­στη­ρί­ου με την οποία του επι­βλή­θη­κε μετά από προη­γού­με­νη αναί­ρε­ση ποινή φυ­λά­κι­σης ενός έτους με 3ετή ανα­στο­λή αναι­ρέ­θη­κε εκ νέου με την υπ’ αρίθμ. 1795/2016 από­φα­ση του Αρεί­ου Πάγου.

Θυ­μί­ζου­με ότι ο 51χρο­νος κα­τη­γο­ρού­με­νος ιδιο­κτή­της ατοµικής εται­ρεί­ας προµήθειας νο­σο­κοµεια­κού υλι­κού, με την επω­νυ­μία “ΕΛΠΙΣ”, συ­νε­λή­φθη, παρά την ως άνω εκ­κρε­μό­τη­τα με τη δι­καιο­σύ­νη, τον Μάρ­τιο του 2014 για εμπλο­κή του σε άλλη σο­βα­ρή υπό­θε­ση πα­ρα­νο­μιών με προ­μή­θειες νο­σο­κο­μεί­ων.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να με την 15/2010 από­φα­ση του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, κα­τα­δι­κά­στη­κε για απλή συ­νέρ­γεια σε από­πει­ρες απα­τών κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση από υπαί­τιο που τελεί απά­τες κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια και αφού του ανα­γνώ­ρι­σε τα ελα­φρυ­ντι­κά του άρ­θρου 84 παρ. 2 α’ και ε’ ΠΚ, του επέ­βα­λε ποινή φυ­λά­κι­σης ενός έτους, την οποία ανέ­στει­λε επί τριε­τία.

Με την 611/2012 από­φα­ση του Αρεί­ου Πάγου μετά πα­ρα­δο­χή ασκη­θεί­σας αναί­ρε­σης από τον ως άνω κα­τη­γο­ρού­με­νο αναι­ρέ­θη­κε στο σύ­νο­λό της η ως άνω από­φα­ση του Εφε­τεί­ου και πα­ρα­πέμ­φθη­κε η υπό­θε­ση για νέα συ­ζή­τη­ση στο ίδιο Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου, λόγω έλ­λει­ψης ει­δι­κής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αι­τιο­λο­γί­ας και έλ­λει­ψη νό­μι­μης βάσης, επει­δή στην από­φα­ση υπήρ­χαν ασα­φείς και αντι­φα­τι­κές αι­τιο­λο­γί­ες με συ­νέ­πεια να μη κα­θί­στα­ται σαφές για ποια μορφή συμ­με­το­χής στο ως άνω έγκλη­μα τον κα­τα­δί­κα­σε, αν δη­λα­δή τον κα­τα­δί­κα­σε για απλή ή για άμεση συ­νέρ­γεια στην πράξη του αυ­τουρ­γού.

Όμως το δι­κα­στή­ριο, μετά την πα­ρα­πο­μπή, με την νέα από­φα­σή του κα­τα­δί­κα­σε τον κα­τη­γο­ρού­με­νο για άμεση συ­νέρ­γεια σε από­πει­ρες απα­τών κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση σε βαθμό κα­κουρ­γή­μα­τος, χωρίς να του ανα­γνω­ρί­σει το ελα­φρυ­ντι­κό του άρ­θρου 84 παρ. 2 ε’ ΠΚ, που του είχε ανα­γνω­ρι­σθεί με την αναι­ρε­θεί­σα υπ’ αριθμ. 15/2010 από­φα­ση του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου, ενώ του ανα­γνώ­ρι­σε το ελα­φρυ­ντι­κό του άρ­θρου 84 παρ. 2 α’ ΠΚ, και του επέ­βα­λε ποινή φυ­λά­κι­σης τριών (3) ετών, την οποία ανέ­στει­λε επί τριε­τία.

Ο Αρειος Πάγος έκρι­νε ότι το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο με την νέα από­φα­ση του χει­ρο­τέ­ρευ­σε τη θέση του κα­τη­γο­ρού­με­νου ως προς το κε­φά­λαιο της ενο­χής αφού τον κα­τα­δί­κα­σε για άμεση συ­νέρ­γεια σε από­πει­ρες κα­κουρ­γη­μα­τι­κών απα­τών, ενώ με την αναι­ρε­θεί­σα από­φα­ση είχε κα­τα­δι­κα­σθεί για απλή συ­νέρ­γεια στις ίδιες πρά­ξεις.

Επί­σης κρί­θη­κε ότι χει­ρο­τέ­ρευ­σε τη θέση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου και ως προς το κε­φά­λαιο της μη ανα­γνώ­ρι­σης του ελα­φρυ­ντι­κού του άρ­θρου 84 παρ. 2 ε ΠΚ, που του είχε χο­ρη­γη­θεί και εκτι­μά­ται ως προς το ύψος της ποι­νής που θα του επι­βλη­θεί, αλλά και ως προς αυτήν την ίδια την ποινή αφού του επέ­βα­λε ποινή φυ­λά­κι­σης τριών (3) ετών αντί της ποι­νής φυ­λά­κι­σης του ενός (1) έτους, που του είχε επι­βλη­θεί με την αναι­ρε­θεί­σα από­φα­ση.

Θυ­μί­ζου­με ότι το Πενταµελές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου είχε επι­βά­λει τον Ια­νουά­ριο του 2010 με την ίδια από­φα­σή του ποινή φυ­λά­κι­σης 3 ετών µε 3ετή ανα­στο­λή στον  πρώην προϊ­στάµενο του τµήµατος δια­χεί­ρι­σης του Γε­νι­κού Nοσοκοµείου Pόδου, που κρί­θη­κε ένο­χος πλα­στο­γρα­φί­ας µετά χρή­σε­ως και από­πει­ρας απά­της κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, κατ’ επάγ­γελµα και κατά συ­νή­θεια µε συ­νο­λι­κό όφε­λος και συ­νο­λι­κή ζηµία που υπερ­βαί­νουν το ποσό των 5 εκατ. δρχ.

Oι δύο κα­τα­δι­κα­σθέ­ντες φέ­ρο­νται να απο­πει­ρά­θη­καν να ζηµιώ­σουν το Γε­νι­κό Νο­σο­κοµείο Ρόδου µε ει­κο­νι­κές προµήθειες υγειο­νοµικού υλι­κού. Ο πρώ­τος συ­γκε­κριµένα φέ­ρε­ται να εκµεταλ­λεύ­θη­κε την ευαί­σθη­τη θέση του ως υπευ­θύ­νου δια­χεί­ρι­σης στην υπη­ρε­σία προµηθειών υγειο­νοµικού υλι­κού του νο­σο­κοµείου και συ­νερ­γα­ζόµενος µε τον δεύ­τε­ρο, κατά τη διάρ­κεια του χρο­νι­κού δια­στήµατος από 17-9-1999 έως 4-11-1999, µε πρό­θε­ση να κα­τάρ­τι­σε κατ’ επα­νά­λη­ψη πλα­στά ή νό­θευ­σε γνή­σια δελ­τία πα­ραγ­γε­λιών του συ­γκε­κριµένου Νο­σο­κοµείου προς την “ΕΛΠΙΣ”, για την προµήθεια µεγά­λων πο­σο­τή­των υγειο­νοµικού υλι­κού. Η συ­νο­λι­κή αξία του εµφα­νι­ζόµενου ως δήθεν πω­λη­θέ­ντος και πα­ρα­δο­θέ­ντος υγειο­νοµικού υλι­κού στο νο­σο­κοµείο ανέρ­χε­ται στο ποσό των 13.113.400 δρχ (38.484 ευρώ).