Χάνουν το «εισιτήριο» της θερινής σεζόν τα υδροπλάνα

Στο νήμα της του­ρι­στι­κής σεζόν θα κρι­θεί αν θα πε­τά­ξουν, έστω πι­λο­τι­κά, υδρο­πλά­να για τρίτο στη σειρά κα­λο­καί­ρι. Ακόμη κι αν το νο­μο­σχέ­διο για την ίδρυ­ση, τη λει­τουρ­γία και την εκ­με­τάλ­λευ­ση υδα­το­δρο­μί­ων, που έχει «πα­γώ­σει» από τον πε­ρα­σμέ­νο Σε­πτέμ­βριο, κα­τα­τε­θεί προς ψή­φι­ση στη Βουλή μέσα στο επό­με­νο δε­κα­πεν­θή­με­ρο, η δη­μιουρ­γία ολο­κλη­ρω­μέ­νου πτη­τι­κού προ­γράμ­μα­τος βρί­σκε­ται ρε­α­λι­στι­κά εκτός συ­ζή­τη­σης.

Η αδειο­δό­τη­ση του υδα­το­δρο­μί­ου της Πά­τρας, η οποία βρί­σκε­ται προ των πυλών, καθώς ανα­μέ­νε­ται η έκ­δο­ση της σχε­τι­κής ΚΥΑ, βάζει μεν τα θε­μέ­λια για να «χτι­στεί» ένα βιώ­σι­μο δί­κτυο, μαζί με τα ήδη αδειο­δο­τη­μέ­να της Κέρ­κυ­ρας και των Παξών, όμως αυτό είναι δύ­σκο­λο να γίνει το εφε­τι­νό κα­λο­καί­ρι. Τη στιγ­μή μά­λι­στα που έχουν χρεια­στεί τρία χρό­νια για να προ­χω­ρή­σου­με στην αδειο­δό­τη­ση μόλις τριών υδα­το­δρο­μί­ων, η γει­το­νι­κή Κρο­α­τία αδειο­δό­τη­σε μέσα σε μία χρο­νιά έντε­κα.

Παρά το με­γά­λο επεν­δυ­τι­κό εν­δια­φέ­ρον εται­ρειών από τον Κα­να­δά, την Ια­πω­νία, την Κίνα, τη Γερ­μα­νία κ.α., η μέχρι σή­με­ρα κα­θυ­στέ­ρη­ση έχει εμπο­δί­σει την ευό­δω­ση των όποιων συ­ζη­τή­σε­ων. Εξάλ­λου, για να θε­ω­ρη­θεί βιώ­σι­μη μια το­πο­θέ­τη­ση σε υδρο­πλά­να θα πρέ­πει να πραγ­μα­το­ποιού­νται ημε­ρη­σί­ως 4,5-5 ώρες πτή­σης, πράγ­μα που δεν είναι εφι­κτό ελ­λεί­ψει ολο­κλη­ρω­μέ­νου δι­κτύ­ου.

«Απα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση για να ξε­κι­νή­σει η λει­τουρ­γία των υδρο­πλά­νων είναι η ύπαρ­ξη επαρ­κούς δι­κτύ­ου υδα­το­δρο­μί­ων ανά νη­σιω­τι­κή πε­ριο­χή (Ιόνιο, Δω­δε­κά­νη­σα, Κυ­κλά­δες, Κρήτη, Αρ­γο­σα­ρω­νι­κός, Βό­ρειο Αι­γαίο) ώστε να μπο­ρούν να συν­δέ­ουν αρ­κε­τούς προ­ο­ρι­σμούς εξα­σφα­λί­ζο­ντας τον κρί­σι­μο όγκο πτη­τι­κού έργου που θα κα­τα­στή­σει βιώ­σι­μη τη λει­τουρ­γία τους. Μόνο έτσι τα υδρο­πλά­να θα μπο­ρέ­σουν να επι­τε­λέ­σουν το πο­λυ­χρη­στι­κό έργο τους συμ­βάλ­λο­ντας στην πε­ραι­τέ­ρω ανά­πτυ­ξη του του­ρι­σμού, στη δια­σύν­δε­ση μι­κρών και απο­μο­νω­μέ­νων νη­σιών και στη δη­μιουρ­γία ση­μα­ντι­κού αριθ­μού θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας» ανέ­φε­ρε μι­λώ­ντας στο «Βήμα» ο πρό­ε­δρος της εται­ρεί­ας Ελ­λη­νι­κά Υδα­το­δρό­μια κ. Τάσος Γκό­βας.

Πέρα από τις θε­σμι­κές αλ­λα­γές, πα­ρά­γο­ντες της αγο­ράς κά­νουν λόγο για αντι­δρά­σεις από την πλευ­ρά ακτο­πλοϊ­κών εται­ρειών, οι οποί­ες αντι­με­τω­πί­ζουν την ύπαρ­ξη υδρο­πλά­νων ως ευ­θέ­ως αντα­γω­νι­στι­κή στη δρα­στη­ριό­τη­τά τους. Οπως σχο­λιά­ζει μι­λώ­ντας στο «Βήμα» ο βου­λευ­τής Κέρ­κυ­ρας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κ. Κώ­στας Παυ­λί­δης, ο οποί­ος ασχο­λεί­ται ενερ­γά με το θέμα των υδα­το­δρο­μί­ων, «οι βα­σι­κές αρχές του νο­μο­σχε­δί­ου συ­νο­ψί­ζο­νται στο τρί­πτυ­χο νη­σιω­τι­κό­τη­τα, προ­σβα­σι­μό­τη­τα και συν­δυα­σμέ­νες με­τα­φο­ρές. Γί­νε­ται πια σε όλους κα­τα­νοη­τό ότι ακτο­πλο­ΐα και αε­ρο­πλο­ΐα συν­δυά­ζο­νται για να κα­λύ­ψουν τις ανα­πτυ­ξια­κές και κοι­νω­νι­κές ανά­γκες ακόμα και των πιο απο­μα­κρυ­σμέ­νων νη­σιών».

Μία ακόμα εκ­κρε­μό­τη­τα, τε­χνι­κού χα­ρα­κτή­ρα, που έπρε­πε να ξε­κα­θα­ρί­σει πριν την κα­τά­θε­ση του νο­μο­σχε­δί­ου, απο­τε­λεί ο ορι­σμός των υδά­τι­νων πε­δί­ων. «Θέ­λου­με να απο­φύ­γου­με την άναρ­χη αντί­λη­ψη ότι όπου θέλει ένα υδρο­πλά­νο μπο­ρεί να προ­σθα­λασ­σώ­νε­ται. Κάθε δί­κτυο υδρο­πλά­νων πρέ­πει να είναι ξε­κά­θα­ρο πού επι­χει­ρεί σε λι­μά­νια, λί­μνες ή άλλα υδά­τι­να πεδία» εξη­γεί ο κ. Παυ­λί­δης, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι αυτό επι­βάλ­λουν λόγοι ασφα­λεί­ας αλλά και ορθής λει­τουρ­γί­ας της αγο­ράς.

Το ζή­τη­μα αυτό πρό­κει­ται, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, να ξε­πε­ρα­στεί με Κοινή Υπουρ­γι­κή Από­φα­ση των υπουρ­γών Υπο­δο­μών και Με­τα­φο­ρών, Ναυ­τι­λί­ας και Εθνι­κής Αμυ­νας για τον ορι­σμό των θα­λάσ­σιων πε­δί­ων. «Αγκά­θι» όμως για τη σύν­θε­ση ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου και βιώ­σι­μου δι­κτύ­ου υδα­το­δρο­μί­ων πα­ρα­μέ­νουν πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά ζη­τή­μα­τα ως προς την αδειο­δό­τη­ση των λι­μνών.

Πα­ράλ­λη­λα, στην απο­δο­τι­κό­τη­τα και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα του δη­μο­σί­ου τομέα ρί­χνουν πα­ρά­γο­ντες της αγο­ράς το βάρος της επι­τά­χυν­σης των δια­δι­κα­σιών, γιατί ακόμα και στην πε­ρί­πτω­ση που το νο­μο­σχέ­διο ψη­φι­στεί «αύριο» όλα θα κρι­θούν στο διά ταύτα. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα απο­τε­λούν οι Με­λέ­τες Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών Επι­πτώ­σε­ων (ΜΠΕ), στις οποί­ες έχουν «κολ­λή­σει» όλα τα σχέ­δια στο πα­ρελ­θόν.

Ο προη­γού­με­νος νόμος προ­έ­βλε­πε ότι ο εν­δια­φε­ρό­με­νος να λάβει άδεια ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νος να εκ­πο­νή­σει με­λέ­τη για ολό­κλη­ρο το λι­μά­νι. Αυτό αλ­λά­ζει, καθώς προ­βλέ­πε­ται πια ΜΠΕ μόνο για το υδα­το­δρό­μιο, γε­γο­νός που ανα­μέ­νε­ται να μειώ­σει σαφώς τον χρόνο σε σχέση με τα ένα-δύο χρό­νια που απαι­τού­νταν προη­γου­μέ­νως. Μέχρι σή­με­ρα έχουν εγκρι­θεί περί τις 10 ΜΠΕ.

Γί­νε­ται αντι­λη­πτό πόσο ση­μα­ντι­κή είναι η επι­τά­χυν­ση των δια­δι­κα­σιών δε­δο­μέ­νου ότι υπάρ­χουν σκέ­ψεις για τη δη­μιουρ­γία ενός ανοι­χτού δι­κτύ­ου που να συν­δέ­ει του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς με τις γει­το­νι­κές χώρες. Οπως πλη­ρο­φο­ρεί­ται «Το Βήμα», έχουν γίνει ήδη επα­φές με τη γει­το­νι­κή Ιτα­λία (Οτρά­ντο, Σι­κε­λία, πό­λεις της Κάτω Ιτα­λί­ας) προ­κει­μέ­νου να συν­δε­θεί το δί­κτυό της με εκεί­νο του Ιο­νί­ου, με την Κέρ­κυ­ρα ως πύλη ει­σό­δου. Μία ακόμη σκέψη είναι η δια­σύν­δε­ση του δι­κτύ­ου με εκεί­νο που ανα­πτύσ­σε­ται τα­χύ­τα­τα στις ακτές της Αδρια­τι­κής, αλλά και με λι­μά­νια κρουα­ζιέ­ρας στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή.

Ανα­μέ­νε­ται στη Βουλή το νο­μο­σχέ­διο

Μέσα στο επό­με­νο δε­κα­πεν­θή­με­ρο ανα­μέ­νε­ται να γίνει το πρώτο βήμα για να ξε­κολ­λή­σει το θέμα των υδα­το­δρο­μί­ων ύστε­ρα από τρία χρό­νια ανα­μο­νής. Η υπο­μο­νή όλων δο­κι­μά­ζε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο το τε­λευ­ταίο εξά­μη­νο, καθώς μετά το πέρας της δη­μό­σιας δια­βού­λευ­σης στις 9 Σε­πτεμ­βρί­ου 2016 το νο­μο­σχέ­διο με το οποίο η κυ­βέρ­νη­ση στο­χεύ­ει να επι­τα­χύ­νει τις δια­δι­κα­σί­ες έμει­νε στο «συρ­τά­ρι».

Αυτό που αλ­λά­ζει στο υπάρ­χον νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο είναι ο δια­χω­ρι­σμός ανά­με­σα στην άδεια ίδρυ­σης και στην άδεια λει­τουρ­γί­ας, με την πρώτη να χο­ρη­γεί­ται μόνο σε φορέα του Δη­μο­σί­ου (ΟΤΑ, νο­μι­κά πρό­σω­πα δη­μο­σί­ου δι­καί­ου ή νο­μι­κά πρό­σω­πα ιδιω­τι­κού δι­καί­ου των οποί­ων την πλειο­ψη­φία των με­το­χών έχει το Δη­μό­σιο). Αυτό ση­μαί­νει ότι και το κό­στος αδειο­δό­τη­σης βα­ρύ­νει τον δη­μό­σιο φορέα. Οπως και το κό­στος εξα­σφά­λι­σης των απα­ραί­τη­των υπο­δο­μών (πλωτή εξέ­δρα, κιό­σκι ως πεδίο ανα­μο­νής και πύλες ασφα­λεί­ας), το οποίο εκτι­μά­ται σε 100.000-200.000 ευρώ, με πολ­λούς να εκ­φρά­ζουν αμ­φι­βο­λί­ες για τη δυ­να­τό­τη­τα των δη­μό­σιων φο­ρέ­ων να χρη­μα­το­δο­τή­σουν τη δη­μιουρ­γία εκτε­νών δι­κτύ­ων.

Από εκεί και πέρα η άδεια για πτη­τι­κή δράση περνά σε ιδιώ­τη ή σε μει­κτά σχή­μα­τα δη­μό­σιου και ιδιω­τι­κού φορέα. Αυτός που θα λαμ­βά­νει άδεια λει­τουρ­γί­ας θα επω­μί­ζε­ται με τη σειρά του τα επι­χει­ρη­σια­κού χα­ρα­κτή­ρα έξοδα, όπως και το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο κό­στος που είναι αυτό των υδρο­πλά­νων.

Το ΒΗΜΑ