Την Δευτέρα η εαρινή ισημερία. Υποδεχόμαστε και επισήμως την άνοιξη

Το με­ση­μέ­ρι της Δευ­τέ­ρας 20 Μαρ­τί­ου και συ­γκε­κρι­μέ­να στις 12:29 ώρα Ελ­λά­δας θα υπάρ­ξει εα­ρι­νή ιση­με­ρία. Θα αρ­χί­σει έτσι και επί­ση­μα η Άνοι­ξη του 2017 στο βό­ρειο ημι­σφαί­ριο, στο οποίο ανή­κει και η χώρα μας. Αντί­στρο­φα, στο νότιο ημι­σφαί­ριο θα ξε­κι­νή­σει το φθι­νό­πω­ρο.

Τη Δευ­τέ­ρα ο Ήλιος θα λά­μπει κά­θε­τα πάνω από τον Ιση­με­ρι­νό της Γης και η διάρ­κεια της μέρας και της νύ­χτας θα είναι πε­ρί­που ίδια. Μετά τις 20 Μαρ­τί­ου, στο βό­ρειο ημι­σφαί­ριο (και στην Ελ­λά­δα) η μέρα θα με­γα­λώ­νει συ­νε­χώς σε βάρος της νύ­χτας έως το θε­ρι­νό ηλιο­στά­σιο, ενώ το αντί­στρο­φο θα συμ­βεί στο νότιο ημι­σφαί­ριο.

Οι ιση­με­ρί­ες -η εα­ρι­νή και η φθι­νο­πω­ρι­νή- κα­θο­ρί­ζουν την έναρ­ξη της άνοι­ξης και του φθι­νο­πώ­ρου, ενώ τα ηλιο­στά­σια -το θε­ρι­νό και το χει­με­ρι­νό- προσ­διο­ρί­ζουν την έναρ­ξη του κα­λο­και­ριού και του χει­μώ­να αντί­στοι­χα. Η άνοι­ξη δεν έχει στα­θε­ρή ημε­ρο­μη­νία έναρ­ξης και η πρώτη μέρα της ποι­κί­λει ανά­με­σα στις 19 (πιο σπά­νια), στις 20 (συ­νή­θως) και στις 21 Μαρ­τί­ου, ανά­λο­γα με το έτος.

Για μια ακόμη χρο­νιά φέτος θα συ­νε­χι­στεί η ανε­παί­σθη­τη συρ­ρί­κνω­ση της διάρ­κειας της ‘Ανοι­ξης, η οποία θα είναι πιο σύ­ντο­μη κατά σχε­δόν ένα λεπτό της ώρας σε σχέση με πέ­ρυ­σι. Εδώ και χι­λιά­δες χρό­νια, η ‘Ανοι­ξη μι­κραί­νει στο βό­ρειο ημι­σφαί­ριο και ό,τι χάνει, το κερ­δί­ζει σε διάρ­κεια το κα­λο­καί­ρι.

Σή­με­ρα, στο βό­ρειο ημι­σφαί­ριο ο χει­μώ­νας διαρ­κεί πε­ρί­που 89 μέρες (λι­γό­τε­ρες από όλες τις επο­χές), η άνοι­ξη σχε­δόν 93 μέρες, το κα­λο­καί­ρι σχε­δόν 94 μέρες (πε­ρισ­σό­τε­ρες από όλες τις επο­χές) και το φθι­νό­πω­ρο σχε­δόν 90 μέρες. Συ­νο­λι­κά, η θερ­μό­τε­ρη πε­ρί­ο­δος του έτους (άνοι­ξη και κα­λο­καί­ρι) είναι πε­ρί­που μία εβδο­μά­δα με­γα­λύ­τε­ρη σε διάρ­κεια από την ψυ­χρό­τε­ρη (φθι­νό­πω­ρο και χει­μώ­νας).

Η διάρ­κεια της άνοι­ξης μειώ­νε­ται πε­ρί­που ένα λεπτό της ώρας κάθε χρόνο, ενώ ο χει­μώ­νας μειώ­νε­ται σχε­δόν κατά μισό λεπτό ετη­σί­ως. Αντί­στρο­φα, η διάρ­κεια του κα­λο­και­ριού με­γα­λώ­νει με ετή­σιο ρυθμό ενός λε­πτού (που χάνει η άνοι­ξη), ενώ του φθι­νο­πώ­ρου αυ­ξά­νει κατά μισό λεπτό (που χάνει ο χει­μώ­νας).

Έτσι, όσο περ­νά­νε τα χρό­νια, το κα­λο­καί­ρι με­γα­λώ­νει σε βάρος της άνοι­ξης και το φθι­νό­πω­ρο σε βάρος του χει­μώ­να. Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι το έτος 3000 το κα­λο­καί­ρι θα διαρ­κεί 93,92 μέρες στο βό­ρειο ημι­σφαί­ριο, η άνοι­ξη 91,97 μέρες, το φθι­νό­πω­ρο 90,61 μέρες και ο χει­μώ­νας 88,74.

(Με πλη­ρο­φο­ρί­ες από ΑΠΕ – ΜΠΕ)