Είναι αργά για δάκρυα

O νόμος –μαθαίνουμε- ο οποίος  απαλ­λάσ­σει από μεγάλο κομμάτι της  έκτα­κτης εισφο­ράς αλλη­λεγ­γύης όλους τους πολι­τι­κούς, αυτο­διοι­κη­τι­κούς και τους υψη­λό­μι­σθους διοι­κη­τές και συμ­βού­λους του δημο­σίου,  ψηφί­στηκε πέρυσι τον Μάιο και δεν θα τον έπαιρνε κανείς είδηση αν δεν έβρι­σκαν οι δημο­σιο­γρά­φοι (όπως βρήκαν και τους μπα­τα­χτζή­δες βου­λευ­τές). Μέχρι προχθές που έγινε ντόρος, ΚΑΝΕΙΣ από το πολι­τικό προ­σω­πικό, δεν βγήκε στα κάγκελα να δια­μαρ­τυ­ρη­θεί για το νομο­σχέ­διο πριν ψηφι­στεί! Και κανείς δεν κατάγ­γειλε τον νόμο αφού τον ψήφισε η κυβερ­νη­τική πλειο­ψη­φία Που σημαί­νει πως τώρα είναι αργά για δάκρυα και δεν μου λέει κάτι το ότι αυτοί δεν το ψήφισαν. Ναι μεν δεν το ψήφισαν, αλλά κου­βέ­ντα. Να υποθέσω γιατί τους βόλευε την… τσέπη, που δεν αντέχει περι­κο­πές όπως οι τσέπες των κοινών θνητών.