ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Δ. Ψαρράκης: «Ποτέ άλλοτε κυβέρνηση της Ελλάδας δεν υπήρξε τόσο ενδοτική όσο η σημερινή»

news room 6 λεπτά ανάγνωση
1
Ποτέ άλλοτε κυβέρνηση της Ελλάδας δεν υπήρξε τόσο ενδοτική όσο η σημερινή

Δ. ΨΑΡΡΑΚΗΣ

  • Συνέντευξη
  • στην Πέγκυ Ντόκου

Ο κ. Δημή­τρης Ψαρ­ρά­κης είναι Σύμ­βου­λος Οικο­νο­μι­κής και Νομι­σμα­τι­κής Πολι­τι­κής, για την Ομάδα της «Ελιάς» και των Σοσιαλ­δη­μο­κρα­τών στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο. Έχει μετα­πτυ­χια­κές σπουδές στα Χρη­μα­το­οι­κο­νο­μικά στo Πανε­πι­στή­μιο Harvard και δίπλωμα ειδί­κευ­σης στην Οικο­νο­με­τρία και τις Ποσο­τι­κές Μεθό­δους στο Πανε­πι­στή­μιο Stanford. Είναι μέλος της Αμε­ρι­κα­νι­κής Ένωσης Χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κών και της Βρε­τα­νι­κής Οικο­νο­μι­κής Εται­ρείας.

Σήμερα, μιλάει στην «δημο­κρα­τική» για την αξιο­λό­γηση, για το ‘κλίμα’ που υπάρχει γύρω από την Ελλάδα και την ελλη­νική οικο­νο­μία στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο ενώ θεωρεί απα­ραί­τητο να επα­νέλ­θει η στα­θε­ρό­τητα στη πραγ­μα­τική οικο­νο­μία, αν θέλουμε να στα­θε­ρο­ποι­η­θεί ο τρα­πε­ζι­κός τομέας στην χώρα. Ειδικά για τον του­ρι­σμό, ανα­φέ­ρει πως απο­τε­λεί πλέον το άλογο που τραβάει… το «κάρο» της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας.

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

 Κύριε Ψαρράκη, να ξεκι­νή­σουμε από την δια­δι­κα­σία της αξιο­λό­γη­σης και να ζητήσω από εσάς ένα πρώτο σχόλιο. Η Ελλάδα, τι κερ­δί­ζει και τι χάνει κατά την άποψή σας;

Πράγ­ματι ξεκί­νησε ως δια­δι­κα­σία, στην ουσία της όμως η αξιο­λό­γηση, φοβάμαι, πως έχει ήδη ολο­κλη­ρω­θεί. Η αξιο­λό­γηση δεν είναι, όπως συνήθως νομί­ζουμε, η επι­σκό­πηση του προ­γράμ­μα­τος για την εκτα­μί­ευση της δόσης. Είναι, αντί­θετα, η έκφραση της εμπι­στο­σύ­νης κατευ­θείαν από τους δανει­στές προς τη κυβέρ­νηση που υλο­ποιεί το πρό­γραμμα. Ας μην έχουμε ψεύ­τι­κες φοβίες. Στο τέλος η αξιο­λό­γηση θα κλείσει και θα πάρουμε τη δόση. Ωστόσο είναι αυτό το θέμα μας; Το αντάλ­λαγμα προ­κει­μέ­νου να αρχί­σουν οι συνο­μι­λίες ποιο ήταν; Ένα, να προ-δεσμευτούμε σε μέτρα για τις συντά­ξεις το 2018, όταν θα έχει ήδη ολο­κλη­ρω­θεί το πρό­γραμμα (!), δύο, να μην υπάρχει συμ­φω­νία για πόσο ακόμα η Ελλάδα θα υπο­χρε­ώ­νε­ται σε πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα του 3,5%, και τρία, να μην υπάρχει κλεί­δωμα της συμ­φω­νίας για την είσοδο της Ελλάδας στο πρό­γραμμα ποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της ΕΚΤ. Με ποδο­σφαι­ρι­κούς όρους, αν μου επι­τρέ­πετε, οι δανει­στές μας είπαν ότι για να συμ­φω­νή­σουν να κατέ­βουν στο γήπεδο, θα έπρεπε η ομάδα μας να συμ­φω­νή­σει να χάνει 3-0 πριν την έναρξη του αγώνα. Αν στο τέλος κλείσει η αξιο­λό­γηση και πάρουμε τη δόση, το πολύ-πολύ ο αγώνας να τελειώ­σει 3-1. Παρα­κο­λουθώ από την αρχή των προ­γραμ­μά­των όλες τις αξιο­λο­γή­σεις, ποτέ άλλοτε κυβέρ­νηση της Ελλάδας δεν υπήρξε τόσο ενδο­τική όσο η παρούσα. Είναι πραγ­μα­τικά απο­καρ­διω­τική η θέση μας από το 2015 και μετά.

Πώς είναι το ‘κλίμα’ για την Ελλάδα και την ελλη­νική οικο­νο­μία στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο; Υπάρχει θετική εικόνα;

Το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο ήταν παρα­δο­σιακά πιο φιλικό προς την Ελλάδα από ό,τι τ­α άλλα ευρω­παϊκά όργανα. Υπάρχει μάλιστα τον τελευ­ταίο χρόνο και μία ειδική υπο­ε­πι­τροπή στα πλαίσια της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, που ασχο­λεί­ται με την Ελλάδα. Ωστόσο η απο­γο­ή­τευση είναι πραγ­μα­τικά μεγάλη. Από την αρχή του τρίτου προ­γράμ­μα­τος υπήρχε μία μεγάλη απορία για το πως θα μπο­ρέ­σει το ΕΚ να βοη­θή­σει την Ελλάδα όταν η ίδια η χώρα δεν κάνει κάτι για αυτό. Φαντα­στείτε ότι για να μπούμε στο Τρίτο Μνη­μό­νιο, τα μέτρα που ζητούσε η Επι­τροπή ήταν δημο­σιο­νο­μικά πολύ πιο χαλαρά από αυτά που πρό­τεινε η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ. Κατόπιν, το πρό­γραμμα που θεσπί­στηκε και ακο­λου­θεί­ται σήμερα, είναι πολύ δια­φο­ρε­τικό από το Δεύτερο Μνη­μό­νιο. Το πρό­γραμμα Σαμαρά-Βενιζέλου, ήταν μεν επρο­σθο­βα­ρές, αλλά το 50% βασι­ζό­ταν στα έσοδα (μείωση μισθών και συντά­ξεων) και το 50% σε διαρ­θρω­τι­κές αλλαγές. Το τρέχον πρό­γραμμα, αντί­θετα, είναι 85% βασι­σμένο στα έσοδα και μόλις 15% στις διαρ­θρω­τι­κές αλλαγές. Αυτό το πλαίσιο το πρό­τεινε η Κυβέρ­νηση, όχι η Τρόικα. Και ασφαλώς η δρα­μα­τική μείωση συντά­ξεων δεν είναι το μόνο ζήτημα. Η τρο­μα­κτική φορο­λό­γηση των επι­χει­ρή­σεων είναι ακόμη πιο ανη­συ­χη­τική καθώς ανα­στέλ­λει την ανά­πτυξη. Δεν θα ήθελα να το πω ωμά, αλλά φοβάμαι ότι η συστη­μα­τική από­πειρα φτω­χο­ποί­η­σης της χώρας και η εξα­φά­νιση της αστικής μεσαίας τάξης απο­τε­λεί ιδε­ο­λο­γική επιλογή και απο­σκο­πεί κάπου.

Βλέ­πουμε ότι το σενάριο του ‘Grexit’ επα­νήλθε στις συζη­τή­σεις. Πόσο κιν­δυ­νεύ­ουμε από ένα τέτοιο ενδε­χό­μενο;

Σε μία μόνο πρόταση: Το “GREXIT” ως πραγ­μα­τι­κό­τητα, θα προ­κα­λέ­σει τόσο σοβαρές επι­πλο­κές, και θα ανα­πα­ρά­γει τόσο μεγάλες πολι­τι­κές αβε­βαιό­τη­τες, που, πιστέψτε με, κανείς ηγέτης στην Ευρώπη ή την Ελλάδα δεν είναι τόσο «μεγάλος» ώστε να μπορεί να πάρει και να δια­χει­ρι­στεί μία τόσο μεγάλη απόφαση.

• Οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες είναι ακόμη κάτω από Capital Controls. Εκτμάτε ότι θα κατα­φέ­ρουν να επα­νέλ­θουν στην κανο­νι­κό­τητα και να λει­τουρ­γή­σει η οικο­νο­μία;

Πιστεύω ότι είναι απα­ραί­τητο να επα­νέλ­θει η στα­θε­ρό­τητα στη πραγ­μα­τική οικο­νο­μία, αν θέλουμε να στα­θε­ρο­ποι­η­θεί ο τρα­πε­ζι­κός τομέας. Παρα­κο­λου­θή­στε τους συνο­λι­κούς δείκτες. Τα μη-εξυπηρετούμενα δάνεια έχουν αυξηθεί δρα­μα­τικά από τα capital controls και ένθεν, χωρίς να έχει βρεθεί ξεκά­θαρη λύση στη δια­δι­κα­σία των εξω­δι­κα­στι­κών συμ­βι­βα­σμών. Οι κατα­θέ­σεις μειώ­νο­νται δρα­στικά. Οι τρά­πε­ζες, παρά τις ενέσεις του EIF και της ΕΙΒ δεν βρί­σκουν υγιείς χρη­μα­το­δο­τι­κές επι­λο­γές πολύ εύκολα στη πραγ­μα­τική οικο­νο­μία, με απο­τέ­λε­σμα αυτό να βυθίζει ακόμη περισ­σό­τερο τη προ­ο­πτική επι­στρο­φής του τρα­πε­ζι­κού κλάδου σε κερ­δο­φο­ρία. Αν αυτοί οι δείκτες είναι ενά­ντιοι, όσο και να μειωθεί το κόστος του ELA, δεν μπορεί να απο­σο­βη­θεί, μία και καλή, ο φόβος μίας νέας ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης. Το περι­βάλ­λον αυτό απο­στε­ρεί τις Τρά­πε­ζες από την ευκαι­ρία να επι­τύ­χουν δυνα­μική επα­να­φορά και να τονώ­σουν την οικο­νο­μία. Πιστεύω όμως ότι οι Τρά­πε­ζες θα μπο­ρέ­σουν να παίξουν το ρόλο τους εποι­κο­δο­μη­τικά, αν γίνει ορθο­λο­γική η οικο­νο­μία και επι­τέ­λους δια­φα­νεί ένας ορατός δρόμος εξόδου από το σημε­ρινό τέλμα.

 Φαί­νε­ται ότι ο του­ρι­σμός παρα­μέ­νει πρώτη πηγή εσόδων για την χώρα μας. Αρκεί όμως μόνο αυτό; Δεν χρειά­ζε­ται ένα καλύ­τερο επι­χει­ρη­μα­τικό και φορο­λο­γικό περι­βάλ­λον;

Ο του­ρι­σμός, πλέον είναι το άλογο που τραβάει το «κάρο» της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Το ερώτημα, βέβαια, είναι, μπορεί η οικο­νο­μία μας να είναι «κάρο» στην εποχή που ζούμε; Και επίσης πόσο μπορεί να τραβάει ο του­ρι­σμός μόνος του, όταν όλο το υπό­λοιπο μακρο­οι­κο­νο­μικό πλαίσιο είναι επι­σφα­λές. Οι του­ρι­στι­κές μας επι­χει­ρή­σεις, και εννοώ οι επι­χει­ρη­μα­τίες του χώρου, ανέ­λα­βαν να λύσουν τα προ­βλή­ματα που τους δημιουρ­γεί το κράτος και να κρα­τή­σουν τη θέση της Ελλάδας ψηλά μόνοι τους. Πρέπει όμως να υπο­γραμ­μί­σουμε το αυτο­νό­ητο, ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι μόνο του­ρι­σμός, και αυτό το κατα­νο­ούν πρώτοι οι άνθρω­ποι του του­ρι­στι­κού τομέα. Υπάρ­χουν και άλλα συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα για τη χώρα μας, τα οποία θα υλο­ποι­η­θούν μόνο αν ανα­πτύ­ξουμε μία επι­χει­ρη­μα­τική νοο­τρο­πία αντί­στοιχη με εκείνη του τομέα της Ναυ­τι­λίας και του Του­ρι­σμού. Η Ευρώπη είναι εδώ για να βοη­θή­σει. Το Ευρω­παϊκό Ταμείο Επεν­δύ­σεων και η Ευρω­παϊκή Τράπεζα Επεν­δύ­σεων με συνο­λική δια­θε­σι­μό­τητα κεφα­λαίων συνο­λικά περίπου μισό τρις ευρώ, θέλουν να αρχί­σουν να μπαί­νουν στην Ελλάδα. Η Ελλάδα όμως δεν θέλει να δημιουρ­γή­σει ούτε Εθνική Τράπεζα Επεν­δύ­σεων για να επι­τα­χύ­νει την εισροή φρέσκου χρή­μα­τος, ούτε να φτιάξει ένα φορο­λο­γικό σύστημα βασι­σμένο στη κοινή λογική, ούτε να κάνει τις διαρ­θρω­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις που είναι απα­ραί­τη­τες για την απε­λευ­θέ­ρωση και χει­ρα­φέ­τηση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, ούτε βέβαια καν να ενη­με­ρώ­σει τους πολίτες για τα δια­θέ­σιμα κεφά­λαια για την Ελλάδα. Είναι κρίμα πραγ­μα­τικά, να στιγ­μα­τί­ζε­ται η Ευρω­παϊκή Ένωση σαν ο εχθρός της Ελλάδας, τη στιγμή που υπάρχει δια­θέ­σιμη τέτοια συσώρ­ρευση κεφα­λαίου προς χρήση, για την οποία δεν κάνει τίποτα η κυβέρ­νηση. Πρό­κει­ται για μία περί­πτωση ανάλογη με αυτή των μετα­να­στών. Η Επι­τροπή είχε από την αρχή δια­θέ­σει στην Ελλάδα κεφά­λαια για την αντι­με­τώ­πιση της κρίσης, τα οποία η κυβέρ­νηση επέλεξε να μη χρη­σι­μο­ποι­ή­σει, προ­φα­νώς διότι η δια­τή­ρηση του προ­βλή­μα­τος στην χώρα την διευ­κό­λυνε περισ­σό­τερο από την επίλυσή του.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.