Δ. Γάκης: «2017 – έτος Δωδεκανήσου. Πρόκληση και ευθύνη»

Η Ομιλία του Δημήτρη Γάκη στην ειδική συνε­δρί­αση της Βουλής για τα 70 χρόνια της Ενσω­μά­τω­σης της Δωδε­κα­νή­σου στην Ελλάδα και την ανα­κή­ρυξη του 2017 ως έτους Δωδε­κα­νή­σου:

Η Βουλή των Ελλήνων στην ειδική συνε­δρί­αση για την 70^η επέτειο της Ενσω­μά­τω­σης της Δωδε­κα­νή­σου στην Ελλάδα, απο­φά­σισε ομο­φώ­νως να ανα­κη­ρύ­ξει το 2017 ως «Έτος Δωδε­κα­νή­σου».

Στην ειδική συνε­δρί­αση που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε σήμερα 1^η Μαρτίου 2017 στην Ολο­μέ­λεια της Βουλής, παρου­σία του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας, κ. Π. Παυ­λό­που­λου, μίλησε ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου Δημή­τρης Γάκης, εκπρο­σω­πώ­ντας την Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ.

Η σημε­ρινή  συνε­δρί­αση, «απο­τε­λεί την αφε­τη­ρία για μια σειρά εκδη­λώ­σεων που θα γίνουν στα Δωδε­κά­νησα καθ’ όλη τη διάρ­κεια του 2017, υπό την αιγίδα της Βουλής, ώστε να τιμηθεί ο μεγάλος αγώνας της ενσω­μά­τω­σης της Δωδε­κα­νή­σου στην Ελλάδα», τόνισε στην εναρ­κτή­ρια ομιλία του ο Πρό­ε­δρος της Βουλής κ. Ν. Βούτσης.

Ο Δημή­τρης Γάκης στην ομιλία του, αφού σημεί­ωσε τον υψηλά συμ­βο­λικό αλλά και τον ουσια­στικό χαρα­κτήρα της ειδικής συνε­δρί­α­σης, επι­κε­ντρώ­θηκε – αφιέ­ρωσε το μεγα­λύ­τερο μέρος της ομιλίας του – στη Δωδε­κα­νή­σια γυναίκα, στο μεγάλο κοι­νω­νικό και πολι­τι­στικό της έργο. «Είναι χρέος όλων μας να τιμή­σουμε την πολύ­μορφη προ­σφορά της Δωδε­κα­νή­σιας γυναί­κας στον αγώνα για την Ελευ­θε­ρία», είπε ο βου­λευ­τής.

Ο Δημή­τρης Γάκης, ανα­φέρ­θηκε στις σύγ­χρο­νες προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζει σήμερα η Δωδε­κά­νη­σος, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας, ότι «θα πετύ­χουμε μόνο ενω­μέ­νοι, με πολι­τι­κές που να λαμ­βά­νουν υπόψη τις γεω­μορ­φο­λο­γι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες των νησιών. Προ­ω­θώ­ντας παράλ­ληλα τη διεθνή συνερ­γα­σία στην ευρύ­τερη περιοχή μας, που να βασί­ζε­ται στη φιλία με τις γεί­το­νες χώρες, στις θεμε­λιώ­δεις αξίες της εθνικής αξιο­πρέ­πειας, της αλλη­λεγ­γύης και στο σεβασμό των διεθνών συν­θη­κών», σημεί­ωσε.

Τέλος, ο βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου ευχα­ρί­στησε τις γυναί­κες που ντυ­μέ­νες με παρα­δο­σια­κές Δωδε­κα­νη­σια­κές φορε­σιές, τίμησαν με την παρου­σία τους την επε­τειακή συνε­δρί­αση δίνο­ντας ένα ξεχω­ρι­στό χρώμα στην εκδή­λωση υπο­δε­χό­με­νες τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας κατά την είσοδο του στη Βουλή, καθώς και όλους τους Δωδε­κα­νή­σιους που γέμισαν τα Θεωρεία της Βουλής τιμώ­ντας το ιστο­ρικό γεγονός της Ενσω­μά­τω­σης.

***

Ακο­λου­θεί η ομιλία του βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου Δημήτρη Γάκη:

«ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΑΚΗΣ: Εξο­χό­τατε κύριε Πρόεδρε της Ελλη­νι­κής Δημο­κρα­τίας, σήμερα είναι μια λαμπρή μέρα για την πατρίδα μας. Συμπλη­ρώ­νο­νται εβδο­μή­ντα χρόνια από τότε που τα Δωδε­κά­νησα, μετά από εξα­κό­σια τριάντα χρόνια σκλα­βιάς, ξανα­βρέ­θη­καν στην αγκαλιά της μητέρας πατρί­δας.

Η Ειδική Συνε­δρί­αση της Ολο­μέ­λειας για την επέτειο της Ενσω­μά­τω­σης και η απόφασή μας ως Βουλή των Ελλήνων για την ανα­κή­ρυξη του 2017 ως έτους Δωδε­κα­νή­σου είναι μια κορυ­φαία συμ­βο­λική, αλλά και μια ουσια­στική εκδή­λωση.

Η παρου­σία όλης της πολι­τι­κής ηγεσίας και της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης της Δωδε­κα­νή­σου, προ­ε­ξάρ­χου­σας της παρου­σίας σας, αξιό­τιμε κύριε Πρόεδρε, τιμά την ιστορία, τους αγώνες των Δωδε­κα­νή­σιων για ελευ­θε­ρία, δημο­κρα­τία και πρόοδο.

«Ο Δωδε­κα­νη­σια­κός λαός είναι βαθύ­τατα ριζω­μέ­νος στην έννοια του έθνους και στάθηκε μέσα σε έξι αιώνες δου­λείας ακλό­νη­τος και στα­θε­ρός και δια­τή­ρησε μια ελλη­νι­κό­τητα καθαρή σαν κρύ­σταλλο. Να γιατί εμείς, οι άλλοι Έλληνες, πρέπει να είμαστε βαθύ­τατα υπε­ρή­φα­νοι για τους και­νούρ­γιους ελεύ­θε­ρους αδελ­φούς μας» τονίζει στην περι­γραφή του για την πρώτη επίσημη ημέρα της ελλη­νι­κής Δωδε­κα­νή­σου ο πρώην Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας Μιχαήλ Στα­σι­νό­που­λος το 1948 από τη Ρόδο.

Έχοντας την 7η Μαρτίου ως ορόσημο, θα ήθελα σήμερα να ανα­φερθώ ειδικά στη συμβολή της Δωδε­κα­νή­σιας γυναί­κας και να τιμή­σουμε την πολύ­μορφη προ­σφορά της στον αγώνα για την ελευ­θε­ρία.

Επι­τρέψτε μου μια σύντομη αναφορά στη συμβολή της γυναι­κείας οργά­νω­σης «Δωδε­κα­νη­σιακή Μέλισσα» στον αγώνα για την Ενσω­μά­τωση.

Στην Αθήνα και τον Πειραιά την περίοδο του Μεσο­πο­λέ­μου δημιουρ­γή­θη­καν πολυ­πλη­θείς και ζωντα­νές παροι­κίες Δωδε­κα­νη­σίων, που αυτο­ε­ξο­ρί­ζο­νταν για να μην εξι­τα­λι­στούν αυτοί και κυρίως τα παιδιά τους, ειδικά όταν επι­βλή­θηκε η ιταλική παιδεία σε όλα τα ελλη­νικά σχολεία. Οι εκτο­πι­σμέ­νοι Δωδε­κα­νή­σιοι ίδρυσαν πατριω­τι­κές οργα­νώ­σεις που όραμα και στόχο είχαν την ένωση της πατρί­δας τους με τη μητέρα Ελλάδα. Το 1931 μια εμπνευ­σμένη και σπου­δαία γυναίκα, η Αντι­γόνη Ζου­ρούδη, μόλις εγκα­τα­στά­θηκε στην Αθήνα, απο­φά­σισε και ίδρυσε ένα γυναι­κείο πατριω­τικό σωμα­τείο που ονο­μά­στηκε «Δωδε­κα­νη­σιακή Μέλισσα». Συγκέ­ντρωσε τις γυναί­κες της Δωδε­κα­νή­σου που ζούσαν στην Αθήνα και στον Πειραιά και όλες μαζί απο­φά­σι­σαν, με τη δράση τους, να προ­βάλ­λουν το Δωδε­κα­νη­σιακό ζήτημα και την ελλη­νι­κό­τητα των εθίμων, τους χορούς, τα τρα­γού­δια της αλύ­τρω­της πατρί­δας τους. Το 1936 ίδρυσε -και λει­τούρ­γησε μέχρι το 1940, όταν κηρύ­χθηκε ο πόλεμος και εισέ­βαλε η Ιταλία στην Ελλάδα- τέσσερα «Κυρια­κά­τικα Δωδε­κα­νη­σιακά Σχολεία», όπως τα ονόμασε, στις γει­το­νιές της Αθήνας και του Πειραιά. Στα σχολεία αυτά δίδα­σκαν κάθε Κυριακή στα παιδιά, αλλά και στους ενή­λι­κες, επι­φα­νείς Δωδε­κα­νή­σιοι άνδρες και γυναί­κες την ιστορία της ιδιαί­τε­ρης πατρί­δας τους. Τα σχολεία αυτά ανα­δεί­χτη­καν εθνικά φυτώρια και με τις εκδη­λώ­σεις που οργά­νω­ναν προ­κα­λού­σαν συνα­γερμό υπέρ των δωδε­κα­νη­σια­κών δικαίων. Στον πόλεμο το «Κυρια­κά­τικο Δωδε­κα­νη­σιακό Σχολείο» της Αντι­γό­νης Ζου­ρούδη μετα­βάλ­λε­ται σε «Κρυφό Σχολειό», σε κέντρο δηλαδή εθνικής χαράς και ενθου­σια­σμού. Όλοι μαζί ψυχα­γω­γού­σαν τους στρα­τιώ­τες που έφευγαν για το μέτωπο και φρό­ντι­ζαν τους τραυ­μα­τίες που επέ­στρε­φαν, ελπί­ζο­ντας ότι η ελλη­νική νίκη στα βόρεια σύνορα θα φέρει και τη δική τους λευ­τε­ριά και ότι οι Ιταλοί, αν έχαναν τον πόλεμο, θα έφευγαν από τα Δωδε­κά­νησα.  Εδώ πρέπει να σημειώ­σουμε ότι ο πρώτος Έλληνας αξιω­μα­τι­κός που σκο­τώ­θηκε στο μέτωπο της Αλβα­νίας ήταν ο Αλέ­ξαν­δρος Διάκος και κατα­γό­ταν από τη Χάλκη.  Μετά την πολυ­πό­θητη ένωση με τη «μητέρα Ελλάδα», η «Δωδε­κα­νη­σιακή Μέλισσα» συνέ­χισε τη δράση της στην αρχή με στόχο την ανα­κού­φιση των ανα­ξιο­πα­θού­ντων αδελφών, κυρίως των νέων και των παιδιών που κιν­δύ­νευε η υγεία τους από τον υπο­σι­τι­σμό της Κατοχής, και στη συνέ­χεια, στη δεκα­ε­τία του ’60 και μέχρι σήμερα, δου­λεύ­ο­ντας χωρίς διακοπή, θέσπισε τη χορή­γηση υπο­τρο­φιών για την τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση.

Ταυ­τό­χρονα, για εμάς, τους Δωδε­κα­νή­σιους, η 7η Μαρτίου δεν είναι μόνο επέ­τειος μνήμης, αλλά και ένα σημείο ανα­φο­ράς για το μέλλον. Μας υπεν­θυ­μί­ζει ότι οφεί­λουμε σήμερα, ο καθένας από τον δικό του ρόλο, να δια­μορ­φώ­σουμε τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις μιας βιώ­σι­μης και κοι­νω­νικά δίκαιης ανά­πτυ­ξης στη νησιω­τική μας χώρα, που θα εξα­λεί­ψει τις περι­φε­ρεια­κές, οικο­νο­μι­κές και κοι­νω­νι­κές ανι­σό­τη­τες. Με τη δημιουρ­γία ενός νέου, εξω­στρε­φούς νησιω­τι­κού ανα­πτυ­ξια­κού μοντέ­λου, με πολι­τι­κές που θα λαμ­βά­νουν υπόψιν τόσο τις γεω­γρα­φι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες των νησιών μας, όσο και τις δυνα­τό­τη­τες που ανοί­γο­νται μπροστά μας, προ­ω­θώ­ντας παράλ­ληλα τη διεθνή συνερ­γα­σία στην ευρύ­τερη περιοχή μας. Συνερ­γα­σία που βασί­ζε­ται στη φιλία με τις γεί­το­νες χώρες, στις θεμε­λιώ­δεις αξίες της εθνικής αξιο­πρέ­πειας, της αλλη­λεγ­γύης και στο σεβασμό των διεθνών συν­θη­κών, αξίες που συνε­νώ­νουν στον αγώνα για πρόοδο και ειρήνη μακριά από αμφι­σβη­τή­σεις και αμφι­βο­λίες.

Μόνο, όμως, μια ενωμένη και αλλη­λέγ­γυα κοι­νω­νία ανοίγει νέες δυνα­τό­τη­τες στην ανά­πτυξη και όχι οι κραυγές απο­μό­νω­σης και περι­θω­ριο­ποί­η­σης. Έχουμε χρέος να στεί­λουμε ένα ηχηρό μήνυμα ανθρω­πι­σμού και αλλη­λεγ­γύης σε όλο τον πλανήτη, όπως ξέρουμε να το κάνουμε, ανα­δει­κνύ­ο­ντας τις ηθικές αξίες του πολι­τι­σμού μας, θέτο­ντας ταυ­τό­χρονα κάθε άνθρωπο, κάθε χώρα, κάθε οργα­νι­σμό προ των ευθυνών τους. Ευθύνες, που οι νησιώ­τες του Αιγαίου, με περίσ­σια ψυχής, ανα­λαμ­βά­νουν και εκδη­λώ­νουν με πράξεις αλτρου­ϊ­σμού καθη­με­ρινά στο προ­σφυ­γικό. Συμ­βάλ­λο­ντας κατα­λυ­τικά στην επί­δειξη του πραγ­μα­τι­κού προ­σώ­που αξιών, ανθρω­πι­σμού και αλλη­λεγ­γύης των λαών της Ευρώπης.

Αυτό το μήνυμα το στέλνει καθη­με­ρινά το Αιγαίο.

Εξο­χό­τατε κύριε Πρόεδρε, αγα­πη­τοί συνά­δελ­φοι και αγα­πη­τοί φίλοι από τα Δωδε­κά­νησα, που σήμερα πλημ­μυ­ρί­σατε τα θεωρεία, η ανα­κή­ρυξη του 2017 ως Έτους Δωδε­κα­νή­σου από τη Βουλή των Ελλήνων, δείχνει την απο­φα­σι­στι­κό­τητα της ελλη­νι­κής πολι­τείας να υπε­ρα­σπί­σει την καθαρή σαν κρύ­σταλλο ελλη­νι­κό­τητα της Δωδε­κα­νή­σου και να κρα­τή­σει ζωντα­νούς τους στίχους του μεγάλου Δωδε­κα­νή­σιου δάσκα­λου Φώτη Βαρέλη: «Γιαλόν γιαλόν ανατολή στην άκρη του Αιγαίου, αράδα δώδεκα νησιά λαμπρά μαρ­γα­ρι­τά­ρια, ηλιο­φεγ­γί­ζουν στο λαιμό της μάνας τους στολίδι και απλώ­νουν μέσ’ στη θάλασσα δαντέ­λες τ’ ακρο­γιά­λια. Ήταν Ελλάδα μια φορά και θα ‘ναι αιώνια Ελλάδα».