Ανακοίνωση της παράταξης «Λαϊκή Συσπείρωση» για τον απολογισμό της περιφερειακής αρχής

Άλλη μία «Ειδική Συνε­δρί­αση» για τον απο­λο­γι­σμό πεπραγ­μέ­νων του Περι­φε­ρειάρχη και της Εκτε­λε­στι­κής Επι­τρο­πής , μέσα από τον οποίον φάνηκε ότι πράγ­ματι δού­λε­ψαν ακού­ρα­στα για να υλο­ποι­η­θεί απόλυτα ο αντι­λαϊ­κός σχε­δια­σμός της αστικής τάξης για την περιοχή μας. Με τον απο­λο­γι­σμό η Περι­φε­ρειακή Αρχή έδωσε δια­πι­στευ­τή­ρια υπακοής και δέσμευ­σης σε κυβέρ­νηση και εκπρο­σώ­πους ελλη­νι­κού και ξένου κεφα­λαίου , ότι θα υλο­ποι­η­θούν οι αντερ­γα­τι­κές επι­τα­γές του, που εκφρά­ζο­νται ως «οράματα» από τον Περι­φε­ρειάρχη και τους συνο­δοι­πό­ρους του. Αυτά τα οράματα εξε­λίσ­σο­νται ως πολι­τική, πραγ­μα­τι­κός εφιάλ­της για την πλειο­ψη­φία του λαού, τους εργα­το­ϋ­πάλ­λη­λους, τους μικρο­με­σαί­ους επαγ­γελ­μα­τίες, τους αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νους, τους φτωχούς και μεσαί­ους αγρότες.

Οι οδηγίες των μονο­πω­λίων της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης δεν χρειά­ζο­νταν να καθυ­στε­ρούν καν σε ενδιά­με­σους αθη­νο­κε­ντρι­κούς σταθ­μούς , γιατί η δια­πε­ρι­φε­ρειακή συνερ­γα­σία, έλυνε τα προ­βλή­ματα προ­ώ­θη­σης των συμ­φε­ρό­ντων τους όπως έγινε με τον Φούχτελ, με τα προ­γράμ­ματα μαθη­τείας στα ξενο­δο­χεία με τις ειδικές οικο­νο­μι­κές ζώνες κ.α. Άλλωστε ο ίδιος ο Καλ­λι­κρά­της ως νόμος ήρθε να ρυθ­μί­σει ακριβώς την απόλυτη υποταγή της Τοπικής Διοί­κη­σης στις απο­φά­σεις της κεντρι­κής εξου­σίας.

Η Περι­φε­ρειακή αρχή Ν. Αιγαίου είναι αλήθεια ότι από την πρώτη στιγμή υπε­ρα­σπί­στηκε με πάθος αυτή την αντεργατική- αντι­λαϊκή πολι­τική. Αυτό απο­δει­κνύ­ε­ται από τον απο­λο­γι­σμό που απο­κρύ­πτει ουσια­στικά την κύρια πολι­τική ευθύνη των κυβερ­νώ­ντων και της ΕΕ για τις την αιτίες των προ­βλη­μά­των του λαού, που βρί­σκο­νται στη φύση του καπι­τα­λι­στι­κού συστή­μα­τος, στα θεμέλιά του, στα ιερά και όσιά του, την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα και την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα , στην ενί­σχυση της κερ­δο­φο­ρίας των μεγάλων επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων.

Οι αντι­λαϊ­κές απο­φά­σεις που πήρε το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο μέχρι σήμερα, που τον πυρήνα και την ουσία τους στή­ρι­ξαν και όλες οι άλλες παρα­τά­ξεις, εφαρ­μό­στη­καν σε όλο το φάσμα της ζωής των κατοί­κων της Περι­φέ­ρειας Ν.Αιγαίου. Η περι­βό­ητη ανά­πτυξη των νησιών μας έχει ήδη χει­ρο­τε­ρεύ­σει το βιοτικό επίπεδο της συντρι­πτι­κής πλειο­ψη­φίας των κατοί­κων, απο­δει­κνύ­ο­ντας τελικά ότι τίθεται αντι­κει­με­νικά το ερώτημα: Για ποιόν γίνεται ανά­πτυξη και ποιος ωφε­λεί­ται.

Α)Με τη Στρα­τη­γική της Ε.Ε. για την απα­σχό­ληση. Ωφε­λεί­ται ο λαός της περι­φέ­ρειάς μας με τους όρους δου­λείας που απαιτεί η ΕΕ στο όνομα της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας; Δια­χεί­ριση της ανερ­γίας, γενί­κευση των ελα­στι­κών εργα­σια­κών σχέσεων, συμ­βά­σεις 5μηνες μέσω Περιφ. ΑΕ, στήριξη μαθη­τείας κύρια στις ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις, προ­ώ­θηση της «κοι­νω­νι­κής εργα­σίας» και των κοι­νω­νι­κο­συ­νε­ται­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων που στη βάση της δια­στρε­βλω­μέ­νης έννοιας του εθε­λο­ντι­σμού, ωθούν τους εργα­ζό­με­νους να ανέ­χο­νται ιδιαί­τερα σε συν­θή­κες κρίσης και ανερ­γίας, δρα­στική μείωση των δικαιω­μά­των τους, και τους καλ­λιερ­γούν την αυτα­πάτη ότι γίνο­νται επι­χει­ρη­μα­τίες, κλπ.

Β)Με τη στρα­τη­γική της ΕΕ για την ανά­πτυξη. Ωφε­λού­νται οι εργα­ζό­με­νοι, οι μικρο­ε­παγ­γελ­μα­τίες με την ενί­σχυση με ακόμα περισ­σό­τερα κίνητρα σε μεγά­λους μονο­πω­λια­κούς ομίλους, που απαι­τούν και παίρ­νουν γη και ύδωρ για να επεν­δύ­σουν; Π.χ. με την αύξηση 17% του­ρι­στι­κής κίνησης τι ωφε­λή­θη­καν οι ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λοι, τι μερίδιο καρ­πώ­θη­καν οι μικρο­ε­παγ­γελ­μα­τίες, οι αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νοι σε συν­θή­κες επέ­κτα­σης του all inclusive με τάσεις γενί­κευ­σής του.

Γ)Με τη στρα­τη­γική της ΕΕ για την Ενέρ­γεια. Αλήθεια ποιος θα έχει φθη­νό­τερο ρεύμα, φθη­νό­τερη ενέρ­γεια όταν γίνεται τιτα­νο­μα­χία μεταξύ των μονο­πω­λίων για το μοί­ρα­σμα της πίτας στους ενερ­γεια­κούς πόρους του Αιγαίου και των νησιών μας, όταν η ενέρ­γεια δεν ανήκει στον ίδιο το λαό για να την δια­θέ­τει για τις ανάγκες του; Αντί­θετα οι ιμπε­ρια­λι­στι­κοί αντα­γω­νι­σμοί εγκυ­μο­νούν κιν­δύ­νους για την ασφά­λεια των κατοί­κων απει­λώ­ντας την ίδια τη χώρα ακόμα και με πολε­μική σύρραξη.

Δ)Το ξεπού­λημα της ακί­νη­της περιου­σίας. Η περι­φε­ρειακή αρχή χωρίς ενδοια­σμούς τάσ­σε­ται υπέρ της παρά­δο­σης αερο­δρο­μίων, λιμα­νιών, μαρινών, εκτά­σεων όπως του Γκολφ Αφάντου, και άλλων περιο­χών της Ρόδου στους μεγά­λους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομίλους. Έχουν επίσης δρο­μο­λο­γή­σει τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την ιδιω­τι­κο­ποί­ηση της δια­χεί­ρι­σης υδά­τι­νων πόρων, καθώς και της δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των.

Ε) Στον Πρω­το­γενή τομέα, κύριες κατευ­θύν­σεις που δίνουν είναι η ετε­ρο­α­πα­σχό­ληση του αγρο­τι­κού πλη­θυ­σμού και των παρά­κτιων μικρών αλιέων (αγρο­του­ρι­σμός, αλιευ­τι­κός του­ρι­σμός, κίνητρα με επι­δό­τηση για διάλυση αλιευ­τι­κών σκαφών κλπ) με εξώθηση ουσια­στικά και εγκα­τά­λειψη της κύριας ασχο­λίας τους. Καλάθι του Αιγαίου,προβολή της αγρο­τι­κής παρα­γω­γής με εκθε­τή­ρια, μνη­μό­νια συνερ­γα­σίας με ξενο­δο­χεια­κές και επι­χει­ρή­σεις εστί­α­σης για προ­τί­μηση της τοπικής παρα­γω­γής, κλπ σε συν­θή­κες κοινής αγρο­τι­κής πολι­τι­κής της ΕΕ και σε συν­θή­κες θεο­ποί­η­σης της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας, όλα αυτά κατα­ντούν ασύ­στολη κοροϊ­δία, και θα φαι­νό­ντου­σαν αστεία αν δεν ήταν κατα­στρο­φικά για την αγρο­τική παρα­γωγή.

Στ)Για τις Ακτο­πλοϊ­κές Συγκοι­νω­νίες, με σταθερή πολι­τική ενίσχυσης-επιδότησης των ακτο­πλόων εφο­πλι­στών για τις λεγό­με­νες «άγονες γραμμές» για τις γραμμές δηλαδή που δεν είναι κερ­δο­φό­ρες για τους εφο­πλι­στές, οι οποίοι παρ όλα αυτά ακρι­βαί­νουν όλο και περισ­σό­τερο τα εισι­τή­ρια ενώ παράλ­ληλα κόβουν δρο­μο­λό­για αφή­νο­ντας τον χειμώνα απο­κλει­σμέ­νους και αβο­ή­θη­τους τους νησιώ­τες.

Οι πραγ­μα­τι­κές λαϊκές ανάγκες για έργα αντι­σει­σμι­κής θωρά­κι­σης, αντι­πυ­ρι­κής και αντι­πλημ­μυ­ρι­κής προ­στα­σία, τίθε­νται στο περι­θώ­ριο γιατί δεν ενδια­φέ­ρουν μέχρι τώρα τους επεν­δυ­τές. Η απο­κλει­στικά δημόσια δωρεάν παιδεία, υγεία, δουλειά με δικαιώ­ματα δεν έχουν χώρο στα σχέδια της Περι­φε­ρεια­κής Αρχής γιατί είναι αντί­θετα στα συμ­φέ­ρο­ντα που εξυ­πη­ρε­τεί.

Για το λαό και τους εργα­ζό­με­νους σήμερα είναι επι­τα­κτική ανάγκη να θυμηθεί τι έλεγε πριν τρία χρόνια η «Λαϊκή Συσπεί­ρωση», προει­δο­ποιώ­ντας για τον όλεθρο που ακο­λού­θησε την εφαρ­μογή του Καλ­λι­κράτη και να αντε­πι­τε­θεί. Με οργά­νωση και αγώνα να διεκ­δι­κή­σουμε όλες τις σύγ­χρο­νες ανάγκες μας που γίνο­νται βορά στις απαι­τή­σεις του κεφα­λαίου για να ξεπε­ρά­σει την κρίση του. Η επίθεση που δεχό­μα­στε δεν θα έχει τέλος. Η όποια ανά­καμψη έρθει για το κεφά­λαιο θα βασί­ζε­ται στην διάλυση των δικαιω­μά­των μας. Ο λαός να συμπο­ρευ­τεί με το ταξικό κίνημα και τις ταξικές δυνά­μεις, να αλλάξει τους συσχε­τι­σμούς προς όφελός του. Να συν­δέ­σει την πάλη του με γενι­κό­τε­ρες ριζο­σπα­στι­κές αλλαγές στην οικο­νο­μία και στο ίδιο το επίπεδο της εξου­σίας , για να υπη­ρε­τή­σει απο­κλει­στικά τις δικές του ανάγκες και όχι τα μονο­πώ­λια.