Κρίνεται η τύχη του κληροδοτήματος Κινδυλίδη

Ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου θα εξε­τα­στεί αγωγή της  Ελλη­νι­κής Ορθο­δό­ξου Κοι­νό­τη­τας Ρόδου, που εκπρο­σω­πεί­ται νόμιμα υπό του Προ­έ­δρου της, Μητρο­πο­λί­του Ρόδου κατά ανώ­νυ­μης κατα­σκευα­στι­κής εται­ρείας, για την τύχη του κλη­ρο­δο­τή­μα­τος Κιν­δυ­λίδη.

Ο Αντώ­νιος Κιν­δυ­λί­δης του Ελευ­θε­ρίου, που απε­βί­ωσε στις 14/8/1936, με την από 17/7/1933 μυστική του διαθήκη, η οποία απο­σφρα­γί­στηκε και δημο­σιεύ­θηκε στις 18/9/1936 από το Πνευ­μα­τικό Δικα­στή­ριο της Ιεράς Μητρο­πό­λεως Ρόδου, εγκα­τέ­στησε κλη­ρο­νό­μους στο ακίνητο, που είχε στην κυριό­τητά του, ήτοι ένα  οικό­πεδο, με οικο­δομή, κείμενο στους Αγίους Αναρ­γύ­ρους Ρόδου, επι­φα­νείας 1.010 τ.μ., τις δύο ενορίες της πόλεως Ρόδου, ήτοι των Αγίων Αναρ­γύ­ρων και του Τιμίου Προ­δρό­μου, υπό τον όρο να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν τα δύο δωμάτια της οικο­δο­μής ως Νηπια­γω­γείο ή διτάξιο Δημο­τικό Σχολείο, ανάλογα με τις ανάγκες των συνοι­κιών, ενώ τα υπό­λοιπα δωμάτια, όπως και το οικό­πεδο, να το εκμε­ταλ­λευ­θούν ως προ­σο­δο­φόρο πόρο για τη συντή­ρηση του Νηπια­γω­γείου ή του Δημο­τι­κού Σχο­λείου.

Η χρήση αυτή από τις ενορίες θα γινόταν μετά το θάνατο του αδελφού του Σπύρου, της αδελφής του Ασπα­σίας Κιν­δυ­λί­δου και της ανιψιάς του Ευαγ­γε­λίας Δημη­τριά­δου, οι οποίοι θα εδι­καιού­ντο μέχρι το θάνατό τους, να κατοι­κούν στην οικία του και να εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται το οικό­πεδο.

Επίσης ο δια­θέ­της όρισε ότι σε περί­πτωση, που οι ενορίες δεν μπορούν να συντη­ρούν τα σχολεία ή αδια­φο­ρή­σουν για το σκοπό αυτό, το ακίνητο θα περιερ­χό­ταν στην κυριό­τητα του Σωμα­τείου της Φιλο­πτώ­χου Αδελ­φό­τη­τος, εφόσον αυτό υφί­στατο και λει­τουρ­γούσε κατά το χρόνο του θανάτου του, δια­φο­ρε­τικά στην Κοι­νό­τητα.

Με την διαθήκη του αυτή όρισε επίσης ο δια­θέ­της ότι απα­γο­ρεύ­ε­ται η εκποί­ηση του ακι­νή­του από οποιον­δή­ποτε γίνει κύριος αυτού, ενώ ο νόμιμος κάτοχος του θα έχει δικαί­ωμα μόνο να καρ­πώ­νε­ται τις προ­σό­δους του και να τις χρη­σι­μο­ποιεί με τον προ­σή­κο­ντα τρόπο, ήτοι για τη συντή­ρηση των σχο­λείων.

Τέλος, διόρισε εκτε­λε­στές της δια­θή­κης, τους Γρη­γό­ριο Κιν­δυ­λίδη, Αλέ­ξαν­δρο Στε­φα­νίδη, Μιχαήλ Αντ. Βιτ­τώ­ρια και Κυριάκο Πατάκα, ώστε να φρο­ντί­σουν για την ακριβή και ανελ­λιπή εκτέ­λεση των δια­τά­ξεων της δια­θή­κης του.

Το ανωτέρω ακίνητο, περι­ήλθε τελικά στην κυριό­τητα της Ελλη­νι­κής Ορθο­δό­ξου Κοι­νό­τη­τας Ρόδου, καθώς οι ως άνω ενορίες το απο­ποι­ή­θη­καν ρητώς το έτος 1955, ενώ το Σωμα­τείο Φιλο­πτώ­χου Αδελ­φό­τη­τος, δεν υπήρχε κατά το χρόνο της επα­γω­γής, και η επι­καρ­πία των συγ­γε­νών του διαθέτη είχε απο­σβε­σθεί λόγω θανάτου τους.

Με το υπ’ αριθμ. 3/21.8.1981 πρα­κτικό συνε­δρί­α­σης της Διοι­κη­τι­κής Επι­τρο­πής της Κοι­νό­τη­τάς, απο­φα­σί­στηκε να ανα­τε­θεί το παρα­πάνω ακίνητο στην ενα­γο­μένη Ανώνυμη Εται­ρεία κατά το σύστημα της αντι­πα­ρο­χής προ­κει­μέ­νου να κατα­σκευα­σθεί επ’ αυτού οικο­δομή και να λάβει η Κοι­νό­τητα κάποιες ορι­ζό­ντιες ιδιο­κτη­σίες.

Πράγ­ματι, στις 29/12/1982 υπε­γράφη το υπ’ αριθμ. 67073/29.12.1982 συμ­βο­λαιο­γρα­φικό προ­σύμ­φωνο μετα­βι­βά­σεως ακι­νή­του και εργο­λα­βικό του συμ­βο­λαιο­γρά­φου Ρόδου με το οποίο συμ­φω­νή­θηκε να ανε­γερ­θεί επί του ως άνω ακι­νή­του πολυώ­ροφη οικο­δομή.

Την ίδια ημέρα, ήτοι 29/12/1982, υπε­γράφη πράξη συστά­σεως ορι­ζο­ντίου ιδιο­κτη­σίας.

Από το έτος 1982, που υπε­γρά­φη­σαν το παρα­πάνω προσύμφωνο-εργολαβικό και η σύσταση ορι­ζο­ντίου ιδιο­κτη­σίας, δεν έγινε καμία απο­λύ­τως ενέρ­γεια για την έναρξη των εργα­σιών ανοι­κο­δό­μη­σης της συμ­φω­νη­θεί­σας οικο­δο­μής από καμία των δύο πλευρών.

Ούτε η Ορθό­δοξη Κοι­νό­τητα προ­σκά­λεσε την αντι­συμ­βαλ­λό­μενή της κατα­σκευα­στική εταιρία να ξεκι­νή­σει τις εργα­σίες, αλλά ούτε και η εταιρία αξίωσε την παρά­δοση του οικο­πέ­δου, ώστε να προβεί στην ανοι­κο­δό­μηση αυτή.

Μόλις το μήνα Σεπτέμ­βριο του έτους 2006 η ενα­γο­μένη εταιρία έστειλε επι­στολή, με την οποία εξέ­φραζε την επι­θυ­μία της να ξεκι­νή­σει τις δια­δι­κα­σίες για την ανέ­γερση της οικο­δο­μής, με πρώτη ενέρ­γεια αυτήν της εκδό­σεως οικο­δο­μι­κής άδειας.

Η Ελλη­νική Ορθο­δόξη Κοι­νό­τητα Ρόδου υπο­στη­ρί­ζει ότι ο δια­θέ­της ορίζει ρητώς ότι απο­κλεί­ε­ται η εκποί­ηση του ακι­νή­του από τον δικαιούχο αυτού, ο οποίος θα μπορεί μόνο να καρ­πώ­νε­ται τις προ­σό­δους αυτού και να τις χρη­σι­μο­ποιεί προ­ση­κό­ντως, για την ικα­νο­ποί­ηση του κοι­νω­φε­λούς σκοπού, για τον  οποίο κατέ­λιπε την περιου­σία του, ήτοι τη λει­τουρ­γία Νηπια­γω­γείου ή Δημο­τι­κού Σχο­λείου, ανάλογα με τις ανάγκες των συνοι­κιών της Ρόδου.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι δεν ακο­λου­θή­θηκε αυτή η δια­δι­κα­σία, ώστε να δοθεί  «η άδεια» εκποι­ή­σεως του μέσω της ανοι­κο­δό­μη­σης με το σύστημα της αντι­πα­ρο­χής, παρα­βια­ζο­μέ­νων των δια­τά­ξεων του Ν.455/1976, ενώ προ­σθέ­τει ότι απα­γο­ρεύ­ε­ται η διάθεση του ακι­νή­του, που κατέ­λιπε ο δια­θέ­της στην Ορθό­δοξη Κοι­νό­τητα, και ότι απα­γο­ρεύ­ε­ται και η ανάληψη υπο­χρέ­ω­σης για διάθεση αυτού.

Κατά συνέ­πεια, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στην αγωγή, το υπ’ αριθμ.  67073/1982 προ­σύμ­φωνο που υπε­γράφη με την ενα­γο­μένη, αλλά και η μετέ­πειτα υπ’ αριθμ. 67075/1982 σύσταση ορι­ζο­ντίου ιδιο­κτη­σίας, απα­γο­ρεύ­ο­νται από το νόμο και είναι άκυρες με απο­τέ­λε­σμα να ζητεί­ται από το δικα­στή­ριο να ανα­γνω­ρι­σθεί η ακυ­ρό­τητά τους αυτή με απόφασή του.

Άλλως και όλως επι­κου­ρι­κώς, ζητεί­ται από το δικα­στή­ριο, να ανα­γνω­ρι­σθεί η μη έννομη δεσμευ­τι­κό­τητα του ως άνω προ­συμ­φώ­νου, λόγω παρα­γρα­φής των σε αυτό προ­βλε­πό­με­νων αξιώ­σεων της ενα­γο­μέ­νης και να υπο­χρε­ω­θεί αυτή σε δήλωση βου­λή­σεως, ώστε να υπο­γρα­φεί συμ­βο­λαιο­γρα­φική πράξη κατάρ­γη­σης της ορι­ζο­ντίου ιδιο­κτη­σίας, απει­λού­μενη σε περί­πτωση αρνή­σεώς της με χρη­μα­τική ποινή ύψους 3.000 €.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Μιχάλης Καντι­δε­νός.