Π. Τόμσεν: Σε 21 χρόνια θα πέσει η ανεργία στην Ελλάδα!!

Αθήνα, 19

H Ελλάδα θα χρεια­στεί 21 χρόνια για να επι­στρέ­ψει η ανεργία στα επίπεδα πριν από την κρίση, προ­έ­βλεψε ο επι­κε­φα­λής της Ευρώπης του ΔΝΤ, Πολ Τόμσεν, κατά τη διάρ­κεια της παρου­σί­α­σης του βιβλίου του Anders Aslund στο Atlantic Council της Ουά­σιγ­κτον

Σε ερώτηση για τη λιτό­τητα, υπο­στή­ριξε ότι δεν είναι το πρό­βλημα αυτό στην Ευρώπη, για να προ­σθέ­σει ότι η Ευρώπη έχει κάνει πολλή πρόοδο και σε μεταρ­ρυθ­μί­σεις και στην αρχι­τε­κτο­νική της και στην τρα­πε­ζική ένωση και στο τείχος προ­στα­σίας της.

Εξέ­φρασε, ωστόσο, την εκτί­μηση ότι χρειά­ζε­ται διευ­κο­λυ­ντική νομι­σμα­τική πολι­τική, αξιο­ποί­ηση του δημο­σιο­νο­μι­κού χώρου που έχουν κάποιες χώρες, ολο­κλή­ρωση της τρα­πε­ζι­κής ένωσης, κάποιες δημο­σιο­νο­μι­κές δαπάνες στο πρότυπο του σχεδίου του προ­έ­δρου της Κομι­σιόν Γιούν­κερ και πάνω από όλα διαρ­θρω­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις.

Ειρω­νείες Μαξίμου σε ΔΝΤ-Τόμσεν: Να γράψει ένα μπλογκ για ανεργία

Άκρως ειρω­νική ήταν η απά­ντηση της κυβέρ­νη­σης – όχι επίσημα αλλά μέσω κύκλων – στα όσα πρό­ε­βλεψε ο Πολ Τόμσεν για την εξέλιξη της ανερ­γίας στην Ελλάδα.

Το στέ­λε­χος του ΔΝΤ την Τετάρτη παρου­σί­ασε διά­γραμμα στο οποίο φαί­νε­ται ότι η ανεργία την Ελλάδα θα επι­στρέ­ψει στα προ κρίσης επίπεδα μετά από 21 χρόνια.

Οι κύκλοι της κυβέρ­νη­σης που απά­ντη­σαν στον κ. Τόμσεν θύμιζαν τις «επι­τυ­χη­μέ­νες προ­βλέ­ψεις του παρελ­θό­ντος» επι­κα­λού­με­νες το παρά­δειγμα του 2012 όταν όπως σημεί­ω­ναν «είχε προ­βλέ­ψει ανά­πτυξη 2,1% και είχαμε ύφεση 7,1%» αλλά και του 2016 «όταν μιλούσε για έλλειμα και ύφεση ενώ υπάρχει υπε­ρα­πό­δοση και θετική ανά­πτυξη».

«Να συνε­χί­σει τις προ­βλέ­ψεις. Να γράψει ένα μπλογκ» κατέ­λη­γαν στο σχόλιό τους οι κυβερ­νη­τι­κοί κύκλοι.

Το δίλημμα που τρο­μά­ζει την κυβέρ­νηση

Σε ένα δίλημμα που και στις δύο περι­πτώ­σεις οδηγεί στο ενδε­χό­μενο νέων μέτρων δια­φο­ρε­τι­κού περιε­χο­μέ­νου κάθε φορά βρί­σκε­ται η κυβέρ­νηση μετά την συνε­χι­ζό­μενη εμπλοκή των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων για την ολο­κλή­ρωση της β΄ αξιο­λό­γη­σης αλλά και τη ρητο­ρική της των προη­γού­με­νων εβδο­μά­δων για απο­χώ­ρηση του ΔΝΤ από το ελλη­νικό πρό­γραμμα.

Το δίλημμα συνο­πτικά θα μπο­ρούσε να τοπο­θε­τη­θεί στο “ή αξιο­λό­γηση τώρα με το ΔΝΤ ή το φθι­νό­πωρο υπό τον Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε” καθώς ο Γερ­μα­νός υπ. Οικο­νο­μι­κών έχει δια­μη­νύ­σει ότι σε περί­πτωση απο­χώ­ρη­σης του ταμείου, τότε η συμ­φω­νία θα πρέπει να επα­να­ψη­φι­στεί από τη γερ­μα­νική Βουλή.

Ο παρά­γο­ντας που βάζει τόσο μεγάλη χρονική από­σταση ανάμεσα στα δύο ενδε­χό­μενα έχει να κάνει με τον εκλο­γικό κύκλο που ανοίγει στην Ευρώπη από τον Μάρτιο με πρώτη την Ολλαν­δία.

Σε κάθε περί­πτωση πηγή της Ευρω­ζώ­νης που επι­κα­λεί­ται η “Ναυ­τε­μπο­ρική” τόνιζε ότι για την έγκαιρη ολο­κλή­ρωση της αξιο­λό­γη­σης – πριν δηλαδή τον Μάρτιο – είναι απα­ραί­τητη η συμ­με­τοχή του ΔΝΤ.

Σημειώ­νε­ται ότι σε δύο χώρες, στην Ολλαν­δία και στη Γερ­μα­νία, και δευ­τε­ρευό­ντως σε Φιν­λαν­δία και Αυστρία, υπάρχει ρητή δέσμευση των κυβερ­νή­σεων προς τα εθνικά κοι­νο­βού­λια από το 2010 και την πρώτη διάσωση της Ελλάδας ότι αυτή θα γίνει από κοινού μεταξύ των Ευρω­παίων και του ΔΝΤ.

Μετά, δε, την Ολλαν­δία που φέρεται να έχει δια­μη­νύ­σει ότι δεν θα δεχθεί δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και συζη­τή­σεις για την Ελλάδα μέσα στο Μάρτιο – στις 15 αυτού του μήνα είναι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες οι εκλογές στη χώρα – ακο­λου­θούν εκλογές στη Γαλλία (δύο για τις προ­ε­δρι­κές και δύο για τις βου­λευ­τι­κές) από τις 23 Απρι­λίου μέχρι τις 18 Ιουνίου και φυσικά στις 24 Σεπτεμ­βρίου οι βου­λευ­τι­κές εκλογές στη Γερ­μα­νία.

Πρα­κτικά αυτό σημαί­νει ότι εάν δεν κλείσει η δεύτερη αξιο­λό­γηση του προ­γράμ­μα­τος με τη συμ­με­τοχή και του ΔΝΤ μέσα στον Φεβρουά­ριο, το ελλη­νικό ζήτημα θα μπει στο «ψυγείο» μέχρι τα μέσα του φθι­νο­πώ­ρου. Κι αυτό γιατί εάν απο­χω­ρή­σει το ΔΝΤ, θα πρέπει να υπάρξει ένα νέο πρό­γραμμα υπό την αιγίδα του ESM που σημαί­νει νέες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, εγκρί­σεις σε επίπεδο Εurogroup και επι­κυ­ρώ­σεις από εθνικά κοι­νο­βού­λια.

Ο συν­δυα­σμός όλων των παρα­πάνω παρα­γό­ντων έχει κάνει την κυβέρ­νηση να δείχνει ότι έχει κάνει όπισθεν ολο­τα­χώς και έχει προ­χω­ρή­σει σε αλλαγή στρα­τη­γι­κής  και από την μετω­πική σύγκρουση με το ΔΝΤ ή την χαλα­ρό­τητα της ανα­μο­νής, να αναζητά φόρ­μουλα, με νέες υπο­χω­ρή­σεις, ώστε και το Ταμείο να μην φύγει, ούτε όμως και οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις να «συρθούν» για μήνες.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες η κυβέρ­νηση αναζητά τρόπο ώστε να ξεπα­γώ­σουν οι συζη­τή­σεις για τη β’ αξιο­λό­γηση στο Eurogroup της 26ης Ιανουα­ρίου, προ­κει­μέ­νου να φτά­σουμε σε συμ­φω­νία μέχρι το επόμενο της 20ης Φεβρουα­ρίου και να μην εμπλα­κεί η δια­πραγ­μά­τευση στον εκλο­γικό κύκλο που ξεκινά στην Ευρώπη από τον Μάρτιο.

Η Αθήνα προ­κρί­νει τη λύση του εκτε­τα­μέ­νου και σκληρού «κόφτη» για μετά το 2018 διά­στημα, ως απά­ντηση στην απαί­τηση των δανει­στών για ασφαλή και υψηλά δημο­σιο­νο­μικά απο­τε­λέ­σματα και μετά το σημε­ρινό πρό­γραμμα, κάτι που απο­δέ­χο­νται και πολλές ευρω­παϊ­κές πλευρές. Η ελπίδα της είναι πλέον να το απο­δε­χθεί και το Βερο­λίνο, κυρίως όμως το ΔΝΤ, για το οποίο προτιμά ρόλο τεχνι­κού συμ­βού­λου και όχι χρη­μα­το­δότη για τη συνέ­χεια του προ­γράμ­μα­τος. Έτσι πιστεύει ότι θα ικα­νο­ποι­η­θεί και η γερ­μα­νική πλευρά που θέλει το ΔΝΤ οπωσ­δή­ποτε μέσα στο πρό­γραμμα, αλλά και το Ταμείο, που θα παρα­μεί­νει μεν, χωρίς όμως να χρειά­ζε­ται η πλήρης ταύτισή του με τα μέτρα που θα συμ­φω­νη­θούν.

Μιλώ­ντας μάλιστα στη Βουλή την Τετάρτη ο Αλέξης Τσίπρας άφησε να δια­φα­νεί ότι η κυβέρ­νηση συζητά την αλλαγή ρόλου και δεν περιο­ρί­ζε­ται στην εκδοχή της απο­χώ­ρη­σης του ΔΝΤ. Απευ­θυ­νό­με­νος στην αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση ρώτησε «συνε­χί­ζετε να θεω­ρείτε την πιθανή απο­χώ­ρηση ή αλλαγή ρόλου του ΔΝΤ στο ελλη­νικό πρό­γραμμα ως μία κατα­στρο­φική εξέλιξη; Συνε­χί­ζετε να θεω­ρείτε ότι οι σκληροί, οι πιο σκληροί από τους δανει­στές, πρέπει να επι­μέ­νουν σε νέα σκληρά μέτρα;».

Ένα από τα σενάρια που θα ήθελε για την πορεία των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων η κυβέρ­νηση και προ­κει­μέ­νου να έλθει πιο… «γλυκά» η υπο­χώ­ρηση για τον «κόφτη- καρ­μα­νιόλα» είναι να «σπάσει» η β’ αξιο­λό­γηση από το μεσο­πρό­θε­σμο πρό­γραμμα που θα αφορά στην περίοδο μετά το 2018 και την πρό­βλεψη για πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα ύψους 3,5%.

Ευελ­πι­στεί ότι παίρ­νο­ντας το «οκ» των δανει­στών για την β’ αξιο­λό­γηση θα δια­μορ­φώ­σει ένα κλίμα αισιο­δο­ξίας και ικα­νο­ποί­η­σης, του­λά­χι­στον στο εσω­τε­ρικό του κυβερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος και έτσι, τα όσα σκληρά και επώδυνα θα περι­λη­φθούν στο μεσο­πρό­θε­σμο, θα γίνουν δεκτά πιο εύκολα.

Δεν είναι βέβαιο ότι οι δανει­στές – πέραν της Κομι­σιόν, που συμ­φω­νεί πιθα­νό­τατα με αυτό το «σπάσιμο» – θα απο­δε­χθούν την ελλη­νική πρόταση, ωστόσο αυτή έχει πέσει στο τραπέζι.

Άλλωστε πρό­κει­ται και για έναν ελιγμό υπό το φόβο των εσω­κομ­μα­τι­κών αντι­δρά­σεων, καθώς ήδη βου­λευ­τές και στελέχη εκ των «53», της λεγό­με­νης εσω­κομ­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, ζήτησαν εξη­γή­σεις για τον «κόφτη» από τον Ευκλείδη Τσα­κα­λώτο και εξέ­φρα­σαν επι­φυ­λά­ξεις για τη νέα υπο­χώ­ρηση που έκανε η Αθήνα έναντι των δανει­στών, καθώς ανοίγει ο δρόμος για περι­κο­πές συντά­ξεων, μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του και άλλα μέτρα λιτό­τη­τας μετά το 2018.