“Γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή μας”

Ο Δήμος Ρόδου – ΔΟΠΑΡ και οι σύλ­λο­γοι, πο­λι­τι­στι­κός και μορ­φω­τι­κός (Χαμαzκαϊν) των Αρ­με­νί­ων, (πα­ραρτ. Δω­δε­κα­νή­σου), των Κυ­πρί­ων, των Μι­κρα­σια­τών και των Πο­ντί­ων (“ο Δι­γε­νής”) της Ρόδου, σε συ­νερ­γα­σία με το τμήμα Με­σο­γεια­κών Σπου­δών του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου διορ­γά­νω­σαν εσπε­ρί­δα- ανοι­χτή συ­ζή­τη­ση με το κοινό με θέμα: “ Γε­ω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις στην πε­ριο­χή μας” στο Ισπα­νι­κό Κα­τά­λυ­μα, οδός Ιπ­πο­τών, στη Με­σαιω­νι­κή πόλη της Ρόδου, το Σάβ­βα­το, 19 Νο­εμ­βρί­ου 2016. Χαι­ρε­τι­σμούς απηύ­θυ­ναν η κ.Χαρά Κο­σε­γιάν, φι­λό­λο­γος-συγ­γρα­φέ­ας ως εκ­πρό­σω­πος του συλ­λό­γου Χαμαzκαϊν των Αρ­με­νί­ων, (πα­ραρτ. Δω­δε­κα­νή­σου), ο κ.Γιώρ­γος Σι­με­ω­νί­δης, για­τρός, ως εκ­πρό­σω­πος των Κυ­πρί­ων της Ρόδου και η κα Φω­τει­νή Ελευ­θε­ριά­δου, ως εκ­πρό­σω­πος των Πο­ντί­ων (“ο Δι­γε­νής”) της Ρόδου καθώς επί­σης και ο βου­λευ­τής της Κύ­πρου κ. Μι­χα­ήλ Γιωρ­γάλ­λας καθώς επί­σης πα­ρέ­στη ο Αντι­πρό­ε­δρος της Αλ­λη­λεγ­γύ­ης κ. Πόλυς Παλ­λή­κα­ρος, που τα­ξί­δε­ψαν από την Κύπρο για την εκ­δή­λω­ση.

Στην εκ­δή­λω­ση πα­ρέ­στη­σαν επί­σης ο πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ.Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος, ο οποί­ος απηύ­θυ­νε χαι­ρε­τι­σμό με το­πο­θέ­τη­ση για την γε­ω­στρα­τη­γι­κή θέση των νη­σιών του Αι­γαί­ου, o Mητρο­πο­λί­της Νου­βί­ας, κ.κ. Σάβ­βας, ο τ.βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου κ. Βα­σί­λης Υψη­λά­ντης, ο Αντι­δή­μαρ­χος Πο­λι­τι­σμού κ.Τέρης Χα­τζη­ϊ­ω­άν­νου, ο Πρό­ε­δρος του ΔΟΠΑΡ κ.Σέρ­γιος Αϊ­βά­ζης, ο Αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Δω­δε­κα­νή­σου κ. Χα­ρά­λα­μπος Κόκ­κι­νος, η πε­ρι­φε­ρεια­κή Σύμ­βου­λος κ. Χα­ρού­λα Για­σι­ρά­νη, ο κ.Λούης Σο­ρω­νιά­της, ο κ.Αρ­χο­ντά­κης και πολ­λοί άλλοι.

Ομι­λη­τές στην εκ­δή­λω­ση ήταν: H Δρ. Ελένη Θε­ο­χά­ρους, ευ­ρω­βου­λευ­τής της Κύ­πρου, ια­τρός με θέμα: “Οι γε­ω­στρα­τη­γι­κές εξε­λί­ξεις σε βάρος του Ελ­λη­νι­σμού μετά το πρα­ξι­κό­πη­μα στην Τουρ­κία”.

Ο κ. Σάβ­βας Κα­λε­ντε­ρί­δης, συγ­γρα­φέ­ας- εκ­δό­της, με θέμα: “Η εμπλο­κή της Τουρ­κί­ας σε Ιράκ- Συρία- Κουρ­δι­κό και οι επι­πτώ­σεις σε Κύπρο και Ελ­λά­δα”. Η κ. Πα­ρα­σκευή Κε­φα­λά, επί­κου­ρη κα­θη­γή­τρια Διε­θνών Σχέ­σε­ων στην Μέση Ανα­το­λή, στο Τμήμα Με­σο­γεια­κών Σπου­δών του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου, με θέμα: “Η Συ­ροϊ­ρα­νι­κή κρίση ως πό­λε­μος σδιά αντι­προ­σώ­πων”. Ο κ. Ιω­άν­νης Σεϊ­μέ­νης, κα­θη­γη­τής Διε­θνών Σχέ­σε­ων, πρό­ε­δρος τμή­μα­τος Με­σο­γεια­κών Σπου­δών Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου, με θέμα: “ Οι ευ­ρω­παϊ­κές Θέ­σεις για την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο μετά την Αρα­βι­κή Άνοι­ξη”, ο οποί­ος είχε τον συ­ντο­νι­σμό της συ­ζή­τη­σης και τον ανα­στο­χα­σμό, στον οποίο συμ­με­τεί­χε το πο­λυ­πλη­θές κοινό, το οποίο σε ένα δυ­να­μι­κό διά­λο­γο έκανε σχε­τι­κές ερω­τή­σεις προς τους ομι­λη­τές και το­πο­θε­τή­σεις. Χο­ρη­γός Επι­κοι­νω­νί­ας ήταν το Ρα­διό­φω­νο Λυ­χνά­ρι και Μέγας Χο­ρη­γός, ο κ.Ιν­τζάς (Semiramis Hotel), τους οποί­ους ευ­χα­ρί­στη­σαν οι διορ­γα­νω­τές.

Ο Δή­μαρ­χος Ρόδου, κ. Φώτης Χα­τζη­διά­κος, ο οποί­ος είχε την πρω­το­βου­λία της εκ­δή­λω­σης αυτής ευ­χή­θη­κε στον Πρό­ε­δρο της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας να έχουν καλή πο­ρεία οι κρί­σι­μες συ­νο­μι­λί­ες, Ανα­στα­σιά­δη – Ακιν­τζί για το Κυ­πρια­κό που διε­ξά­γο­νται πα­ρου­σία του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα του ΟΗΕ στο Μοντ Πε­λε­ράν της Ελ­βε­τί­ας και στη συ­νέ­χεια ανέ­πτυ­ξε την ομι­λία του με θέμα: “Οριο­θε­τώ­ντας το παρόν μέσα από τις μνή­μες”. O κ. Χα­τζη­διά­κος έκανε αρ­χι­κά μια συ­νο­πτι­κή πε­ρι­γρα­φή των ιστο­ρι­κών γε­γο­νό­των: “για τον Πόντο και την Μικρά Ασία, τις δυο χα­μέ­νες πα­τρί­δες, την Κύπρο, την μοι­ρα­σμέ­νη πα­τρί­δα και την Αρ­με­νία, μια πα­νάρ­χαια χρι­στια­νι­κή χώρα, που η κοινή μοίρα με τις πα­τρί­δες του ελ­λη­νι­σμού και του χρι­στια­νι­σμού, ση­μά­δε­ψε τη νε­ό­τε­ρη ιστο­ρία της αν­θρω­πό­τη­τας. «Οι Γε­νο­κτο­νί­ες των Πο­ντί­ων, των Αρ­με­νί­ων, των Μι­κρα­σια­τών καθώς και η εξο­λό­θρευ­ση και ο εκ­πα­τρι­σμός χι­λιά­δων Κυ­πρί­ων από την γε­νέ­θλια γη, είναι εγκλή­μα­τα που πα­ρα­βιά­ζουν το διε­θνές αν­θρω­πι­στι­κό δί­καιο και πλήτ­τουν ολό­κλη­ρη την αν­θρω­πό­τη­τα». Aνέ­φε­ρε για τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, τις διε­θνείς συν­θή­κες, τις συμ­φω­νί­ες- μη συμ­φω­νί­ες, κάθε φορά που γι­νό­ταν για τους ίδιους λό­γους, με τα ίδια πρό­σω­πα. «Τρα­γι­κές λύ­σεις, αλλά «οι πλέον συμ­φέ­ρου­σες λύ­σεις», ως έσχα­τη ανά­γκη κάθε φορά, μετά  το τέλος ενός κα­τα­στρε­πτι­κού πο­λέ­μου. Για τον Ια­νουά­ριο του 1920 ανέ­φε­ρε, ότι: «Oι Πό­ντιοι και οι Αρ­μέ­νιοι συμ­φω­νούν για την ίδρυ­ση ενός ομό­σπον­δου πο­ντο­αρ­με­νι­κού κρά­τους, ως μόνη ρε­α­λι­στι­κή λύση για την αυ­το­προ­στα­σία των Ελ­λή­νων του Πό­ντου, που ανα­γνω­ρί­στη­κε από την Συν­θή­κη των Σε­βρών, αλλά δια­λύ­θη­κε από τους κε­μα­λι­κούς.» Ο Πο­ντια­κός ελ­λη­νι­σμός ακο­λου­θεί τον δρόμο του ξε­ρι­ζω­μού. Αρ­μέ­νιοι, ένας λαός στην καρ­διά της Ασίας ιστο­ρι­κός συ­νο­δοι­πό­ρος του Ελ­λη­νι­σμού του Πό­ντου με τις τρα­γι­κές συ­νά­φειες της γε­νο­κτο­νί­ας τους, έχουν ενώ­σει τους λαούς μας και έχουν ισχυ­ρο­ποι­ή­σει τους δε­σμούς και τις προ­ο­πτι­κές συ­νερ­γα­σί­ας και συ­μπό­ρευ­σης μέσα στο πλαί­σιο των αρχών του Διε­θνούς Δι­καί­ου. Για την Συν­θή­κη Ει­ρή­νης της Λω­ζάν­νης του έτους 1923, ανέ­φε­ρε, ότι είναι: «ένα διε­θνές συμ­βα­τι­κό κεί­με­νο, που απο­τε­λεί την κα­τά­λη­ξη της ευ­ρύ­τε­ρης εμπό­λε­μης κα­τά­στα­σης, με­τα­ξύ των οποί­ων ετέ­θη­σαν οι βά­σεις για τις νέες σχέ­σεις με τη Τουρ­κία. Συμ­φω­νή­θη­καν και κα­θο­ρί­στη­καν με από­λυ­τη σα­φή­νεια τα όρια στο Αι­γαίο, χωρίς να δη­μιουρ­γού­νται κενά ή αμ­φι­σβη­τή­σεις και επι­βλή­θη­κε η υπο­χρε­ω­τι­κή ανταλ­λα­γή των πλη­θυ­σμών και, ότι τα ζη­τή­μα­τα που έθεσε πρό­σφα­τα ο Τούρ­κος Πρό­ε­δρος, Ταγίπ Ερ­ντο­γάν, σχε­τι­κά με την  Συν­θή­κη της Λω­ζάν­νης, έχουν λυθεί ορι­στι­κά και αμε­τά­κλη­τα, με βάση  τα δε­δο­μέ­να και τις πα­ρα­δο­χές του Διε­θνούς Δι­καί­ου της Θά­λασ­σας.» Για το Κυ­πρια­κό, ανέ­φε­ρε: «΄Ενα ζή­τη­μα με βα­θιές ιστο­ρι­κές ρίζες και πτυ­χές, που έχουν σχέση με την πα­ρά­νο­μη τουρ­κι­κή ει­σβο­λή (Ιού­λιος-Αύ­γου­στος 1974) και την κα­το­χή έκτο­τε του 37% πε­ρί­που του εδά­φους της Κυ­πρια­κής Δη­μο­κρα­τί­ας. ΄Ενα διε­θνές ζή­τη­μα ει­σβο­λής και κα­το­χής, που έρ­χε­ται σε ευ­θεία πα­ρα­βί­α­ση του Χάρτη των Ηνω­μέ­νων Εθνών. Το Κυ­πρια­κό πα­ρα­μέ­νει ένα ευ­ρω­παϊ­κό πρό­βλη­μα, ένα διε­θνές ζή­τη­μα, ένα δυ­σε­πί­λυ­το χρο­νί­ζον πο­λι­τι­κό και γε­ω­στρα­τη­γι­κό θέμα. Η Κυ­πρια­κή Δη­μο­κρα­τία είναι ένα ανα­γνω­ρι­σμέ­νο κρά­τος μέλος της Ευ­ρω­παϊ­κής ένω­σης, που η γε­ω­στρα­τη­γι­κή της θέση ως πέ­ρα­σμα από την Ευ­ρώ­πη στη Μέση Ανα­το­λή, κα­θι­στά τον έλεγ­χο του εδά­φους της θέμα ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας. Σύμ­φω­να με το Ευ­ρω­παϊ­κό Δί­καιο και το Ευ­ρω­παϊ­κό Θε­σμι­κό κε­κτη­μέ­νο δεν είναι δυ­να­τόν να υπάρ­ξουν μειώ­σεις σε ό,τι αφορά την κυ­ριαρ­χία, δεν είναι δυ­να­τόν να υπάρ­ξουν εγ­γυ­ή­σεις, καθώς επί­σης και στρα­τεύ­μα­τα κα­το­χής. Η έν­νοια της κυ­ριαρ­χί­ας στο Ευ­ρω­παϊ­κό Δί­καιο για τα ευ­ρω­παϊ­κά κράτη δεν επι­δέ­χε­ται εκ­πτώ­σεις». Στη συ­νέ­χεια ανα­φέρ­θη­κε στους νέους πρό­σφυ­γες: «Τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες έχου­με ση­μα­ντι­κές με­τα­βο­λές και επι­κίν­δυ­νες συ­γκρού­σεις σε πα­γκό­σμια κλί­μα­κα και ιδιαί­τε­ρα στην ευ­ρύ­τε­ρη νο­τιο­α­να­το­λι­κή πε­ριο­χή της Με­σο­γεί­ου, στη Μέση Ανα­το­λή και στον Αρα­βι­κό κόσμο, που δια­μορ­φώ­νο­νται από τις πο­λι­τι­κές, τις συ­γκρού­σεις συμ­φε­ρό­ντων, τις γε­ω­στρα­τη­γι­κές επι­διώ­ξεις, τους εθνι­κι­σμούς και τα συμ­φέ­ρο­ντα κρα­τών, αλλά και από τις δρά­σεις, τις συ­νερ­γα­σί­ες ή τις αντι­πα­ρα­θέ­σεις θρη­σκευ­τι­κών, φο­ντα­με­ντα­λι­στι­κών και πο­λι­τι­σμι­κών αντι­λή­ψε­ων, που συ­μπυ­κνώ­νο­νται και συ­μπλέ­κο­νται σε ένα εκρη­κτι­κό τοπίο και απο­τε­λούν μια νέα γε­ω­πο­λι­τι­κή πρό­κλη­ση, που η διε­θνής κοι­νό­τη­τα, Ο.Η.Ε. και Ε.Ε., πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­σει.  Οι πό­λε­μοι, που γί­νο­νται  σε χώρες της Ασίας, θέ­τουν τον κόσμο στα πρό­θυ­ρα μιας πα­γκό­σμιας θρη­σκευ­τι­κής και πο­λι­τι­σμι­κής σύ­γκρου­σης. Η με­τα­κί­νη­ση τε­ρά­στιων αριθ­μών αν­θρώ­πων, των νέων προ­σφύ­γων προς χώρες της Δύσης απο­τε­λεί βα­σι­κό πρό­βλη­μα της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, που προ­σπα­θεί να επι­λύ­σει το αν­θρώ­πι­νο δράμα. H αν­θρώ­πι­νη τρα­γω­δία που εξε­λίσ­σε­ται στις ελ­λη­νι­κές θά­λασ­σες, είναι ένα υπερ­βο­λι­κά βαρύ φορ­τίο για την χώρα και για τα νησιά μας, που κα­θί­στα­νται μέρος της προ­σπά­θειας για αν­θρω­πι­στι­κή λύση του προ­σφυ­γι­κού ζη­τή­μα­τος. Σε μια πε­ριο­χή, που απο­τε­λεί ση­μείο επα­φής τριών ηπεί­ρων και πολ­λών πο­λι­τι­σμών, η ει­ρή­νη απο­τε­λεί ύψι­στο αν­θρω­πι­στι­κό κα­θή­κον και η ανά­γκη συ­νερ­γα­σί­ας Ρω­σί­ας- ΗΠΑ και ΕΕ για τον άμεσο τερ­μα­τι­σμό του πο­λέ­μου στη Συρία είναι επι­βε­βλη­μέ­νη.  Βέ­βαια μετά την εκλο­γή του νέου προ­έ­δρου των ΗΠΑ. κ.Ντό­ναλντ Τραμπ είναι άγνω­στο τι συ­νερ­γα­σία θα επι­τευ­χθεί». Τέλος ανα­φέρ­θη­κε στην ση­μα­σία της εκ­δή­λω­σης αυτής: «Στο συ­νε­χώς με­τα­βαλ­λό­με­νο γε­ω­πο­λι­τι­κό τοπίο, που δια­μορ­φώ­νε­ται, η ση­με­ρι­νή εκ­δή­λω­ση απο­τε­λεί μια ημέρα απο­τί­μη­σης των ιστο­ρι­κών αυτών γε­γο­νό­των αλλά και μια πρό­κλη­ση για όλους εμάς να γνω­ρί­σου­με ως λαός, το γε­ω­πο­λι­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον μέσα στο οποίο ζούμε, να με­λε­τή­σου­με υπεύ­θυ­να και ψύ­χραι­μα την ιστο­ρία μας, την ιστο­ρία των γει­το­νι­κών μας λαών αλλά και τις γε­ω­πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις, τις πραγ­μα­τι­κές γε­νε­σιουρ­γές αι­τί­ες και τις αφορ­μές, που προ­κύ­πτουν στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή και να χα­ρά­ξου­με ως Κρά­τος, μια εθνι­κή στρα­τη­γι­κή με βάθος, πρό­βλε­ψη και συ­νέ­χεια. Μια εθνι­κή πο­λι­τι­κή που θα απο­τρέ­πει τη λήθη ένα­ντι της ιστο­ρί­ας μας και θα μας επι­τρέ­ψει να εξά­γου­με συ­μπε­ρά­σμα­τα και αλή­θειες, που τα γε­ω­πο­λι­τι­κά δε­δο­μέ­να και οι πα­ρα­δο­χές του Διε­θνούς Δι­καί­ου έχουν κα­θο­ρί­σει και συν­δέ­ο­νται ανα­πό­σπα­στα με την ιστο­ρι­κή αλή­θεια. Στό­χος και σκο­πός όλων μας είναι να μην κα­λύ­πτο­νται βα­ναυ­σό­τη­τες, που η λήθη επι­τρέ­πει την επα­νά­λη­ψή τους, αλλά μέσα από τους κα­νό­νες και τις αρχές του ευ­ρω­παϊ­κού και διε­θνούς δι­καί­ου και μέσα από τον σε­βα­σμό των κοι­νών αξιών και των σχέ­σε­ων, που έχουν επι­τύ­χει οι λαοί να στεί­λου­με και πάλι ένα μή­νυ­μα ει­ρη­νι­κής συμ­βί­ω­σης, στη­ριγ­μέ­νης στον αλ­λη­λο­σε­βα­σμό και στην προ­στα­σία των αν­θρώ­πι­νων δι­καιω­μά­των.»