Plan… C για νέο Εργασιακό σε δύο “δόσεις”

Του Δη­μή­τρη Κα­τσα­γά­νη 

Μόνο τους “όρους της πα­ρά­δο­σής” της φαί­νε­ται πως δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται πλέον η νέα Υπουρ­γός Ερ­γα­σί­ας, Έφη Αχτσιό­γλου απέ­να­ντι στους θε­σμούς στα δύο βα­σι­κά “μέ­τω­πα” του νέου Ερ­γα­σια­κού, τις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις και τις συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις.

Και αυτό γιατί, σύμ­φω­να με τις τε­λευ­ταί­ες πλη­ρο­φο­ρί­ες, η Ε. Αχτσιό­γλου, μετά τη χθε­σι­νή τε­τρά­ω­ρη συ­νά­ντη­ση με τα ανώ­τα­τα κλι­μά­κια των θε­σμών, έχο­ντας εμπε­δώ­σει πλέον πως δεν μπο­ρεί να επι­βάλ­λει στους θε­σμούς  να απο­δε­χθούν την πάλαι ποτέ κυ­βερ­νη­τι­κή “κόκ­κι­νη γραμ­μή” της επα­να­φο­ράς των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων για τον κα­τώ­τα­το μισθό, αρ­κεί­ται πλέον μόνο στο να “πα­λεύ­ει” να λάβει μία δέ­σμευ­ση από αυ­τούς ότι το θέμα αυτό θα συ­ζη­τη­θεί ξανά μέσα στο 2017.

Φυ­σι­κά, μέχρι τότε θα ισχύ­ει το παρόν πλαί­σιο το οποίο προ­βλέ­πει πως ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός θα κα­θο­ρί­ζε­ται από το κρά­τος και όχι από τους κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους , όπως υπο­στη­ρί­ζει –θε­ω­ρη­τι­κά μόνο- η κυ­βέρ­νη­ση.

Σπά­ζο­ντας, με άλλα λόγια, τις επι­κεί­με­νες ανα­τρο­πές στα ερ­γα­σια­κά σε δύο “δό­σεις”  θα μπο­ρού­σε η κυ­βέρ­νη­ση (σύμ­φω­να με όσα εκτι­μούν στε­λέ­χη της) να “χρυ­σώ­σει” το “χάπι” της μη –επα­να­φο­ράς των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων για τον κα­τώ­τα­το μισθό, αν και το αί­τη­μα αυτό ήταν “εμ­βλη­μα­τι­κό” για την ίδια.

Και δεύ­τε­ρο “χτύ­πη­μα” στην Αχτσιό­γλου στο “μέ­τω­πο” των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων

Την άρ­νη­ση των θε­σμών υπέ­στη η Ε. Αχτσιό­γλου στο αί­τη­μα της να υπάρ­χει μόνο “προ­έ­γκρι­ση” των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων τις οποί­ες θα απο­φα­σί­ζουν ερ­γο­δό­τες και ερ­γα­ζό­με­νοι.

Το ΔΝΤ δεν δέ­χε­ται καμία απο­φα­σι­στι­κή εμπλο­κή του κρά­τους στις δια­δι­κα­σί­ες απο­φά­σε­ων για τις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις, ακόμα και στο τε­λευ­ταίο στά­διο τους.

Έτσι, αφού η Ε. Αχτσιό­γλου δέ­χτη­κε να μην προη­γη­θεί η έκ­δο­ση της από­φα­σης του Ευ­ρω­παϊ­κού Δι­κα­στη­ρί­ου για την υπό­θε­ση των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων στην ΑΓΕΤ-Ηρα­κλής (όπως πάγια υπο­στή­ρι­ζε ο προ­κά­το­χός της, Γιώρ­γος Κα­τρού­γκα­λος), πριν ξε­κι­νή­σει η απο­φα­σι­στι­κή δια­πραγ­μά­τευ­ση για εν­δε­χό­με­νες ανα­τρο­πές στο θε­σμι­κό πλαί­σιο που διέ­πει τις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις, υπό­κει­ται τώρα και το “όχι” των θε­σμών σε οποια­δή­πο­τε εμπλο­κή του κρά­τους στο ζή­τη­μα αυτό.

Πα­ράλ­λη­λα, το ΔΝΤ επι­μέ­νει στην αύ­ξη­ση του ορίου των ομα­δι­κών απο­λύ­σε­ων από το 5% στο 10% του μό­νι­μου προ­σω­πι­κού σε επι­χει­ρή­σεις 100-300 ερ­γα­ζο­μέ­νων. Το Υπ. Ερ­γα­σί­ας ακόμα “αντι­στέ­κε­ται” προ­τεί­νο­ντας εναλ­λα­κτι­κά τη διευ­κό­λυν­ση των επι­χει­ρή­σε­ων να λει­τουρ­γούν με μειω­μέ­νο ωρά­ριο, δί­δο­ντας μειω­μέ­νους μι­σθούς στους ερ­γα­ζο­μέ­νους, ενώ το Δη­μό­σιο να κα­λύ­πτει οι­κο­νο­μι­κά τις μι­σθο­λο­γι­κές απώ­λειες των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Και τα δύο αυτά κρί­σι­μα θέ­μα­τα (ομα­δι­κές απο­λύ­σεις, συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις) ανα­μέ­νε­ται να συ­ζη­τη­θούν σή­με­ρα σε συ­νά­ντη­ση των τε­χνι­κών κλι­μα­κί­ων του Υπ. Ερ­γα­σί­ας και των θε­σμών.

capital.gr