Οι αριθμοί δείχνουν ανάπτυξη, η αγορά μετρά λουκέτα

Και αυτό διότι η κα­τά­στα­ση της πραγ­μα­τι­κής οι­κο­νο­μί­ας κάθε άλλο παρά συμ­βα­δί­ζει με την πο­ρεία των αριθ­μών που ανα­κοι­νώ­νο­νται, με την κα­τά­στα­ση να έχει επι­δει­νω­θεί πε­ραι­τέ­ρω μετά την πε­ρυ­σι­νή επι­βο­λή των capital controls και τη μη ανα­με­νό­με­νη πο­ρεία των εφε­τι­νών εσό­δων από τον του­ρι­σμό. Πα­ρό­τι δια­λείμ­μα­τα στην υφε­σια­κή πο­ρεία της οι­κο­νο­μί­ας είχαν κα­τα­γρα­φεί το πρώτο τρί­μη­νο του 2010, το τρίτο τρί­μη­νο του 2014 και το τέ­ταρ­το τρί­μη­νο του 2015, η πο­ρεία της αγο­ράς βαί­νει διαρ­κώς συρ­ρι­κνού­με­νη, η υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση έχει πα­γώ­σει την κα­τα­νά­λω­ση ενώ τα λου­κέ­τα διαρ­κώς αυ­ξά­νο­νται.

Οι αριθ­μοί, όπως αυτοί της ΕΛ­ΣΤΑΤ, δεί­χνουν μια άλλη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα: οι επι­χει­ρή­σεις εξα­κο­λου­θούν να αντι­με­τω­πί­ζουν προ­βλή­μα­τα ρευ­στό­τη­τας, καθώς η χρη­μα­το­δό­τη­σή τους από τις τρά­πε­ζες συ­νέ­χι­σε να μειώ­νε­ται τον Σε­πτέμ­βριο του 2016 (-0,2% σε ετή­σια βάση), ενώ η μη­νιαία κα­θα­ρή ροή νέων δα­νεί­ων ήταν αρ­νη­τι­κή (-153 εκατ. ευρώ). Ταυ­τό­χρο­να, οι κα­τα­θέ­σεις των νοι­κο­κυ­ριών μειώ­θη­καν εκ νέου (-31 εκατ. ευρώ), έπει­τα από τρεις συ­νε­χείς μήνες θε­τι­κής με­τα­βο­λής.

Την ίδια στιγ­μή, όπως ανα­φέ­ρε­ται στο μη­νιαίο δελ­τίο οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας που δη­μο­σιο­ποιεί ο ΣΕΒ, παρά τη βελ­τί­ω­ση που κα­τα­γρά­φε­ται στο οι­κο­νο­μι­κό κλίμα και την κα­τα­να­λω­τι­κή εμπι­στο­σύ­νη, οι προσ­δο­κί­ες των επι­χει­ρή­σε­ων πα­ρα­μέ­νουν σε χα­μη­λά επί­πε­δα, ενώ τα νοι­κο­κυ­ριά εξα­κο­λου­θούν να εκ­φρά­ζουν απαι­σιο­δο­ξία όσον αφορά κυ­ρί­ως στην οι­κο­νο­μι­κή τους κα­τά­στα­ση και την εξέ­λι­ξη της ανερ­γί­ας.

Ακόμη, σύμ­φω­να με την έκ­θε­ση Doing Business 2017 κα­τα­γρά­φει για την Ελ­λά­δα στα­σι­μό­τη­τα των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων του επι­χει­ρη­μα­τι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος, την ώρα που άλλες χώρες κα­τα­βάλ­λουν πιο έντο­να από ποτέ προ­σπά­θειες ενί­σχυ­σης ενός φι­λι­κού προς τις επεν­δύ­σεις πλαι­σί­ου λει­τουρ­γί­ας της οι­κο­νο­μί­ας. Ως απο­τέ­λε­σμα, η συ­γκρι­τι­κή θέση της χώρας έχει υπο­χω­ρή­σει στην προ­τε­λευ­ταία θέση της ΕΕ28.

Και όλα αυτά όταν σχε­δόν κάθε σύμ­φω­να με τα στοι­χεία του Γε­νι­κού Εμπο­ρι­κού Μη­τρώ­ου, στο διά­στη­μα Ια­νουα­ρί­ου – Σε­πτεμ­βρί­ου τα επι­χει­ρη­μα­τι­κά λου­κέ­τα αυ­ξή­θη­καν κατά 33,35% σε σχέση με το αντί­στοι­χο πε­ρυ­σι­νό διά­στη­μα. Οι επι­χει­ρή­σεις που δια­γρά­φη­καν από τα μη­τρώα έφθα­σαν τις 24.330 (ένα­ντι 18.245 την ίδια πε­ρί­ο­δο του 2015), ενώ οι ενάρ­ξεις επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας ήταν μόλις 21.657 (ένα­ντι των 24.174 που ήταν το εν­νε­ά­μη­νο του 2015).

Το χει­ρό­τε­ρο όλων, όμως, είναι τα­χύ­τα­τη απο­βιο­μη­χά­νι­ση της χώρας. Ο κλά­δος της Χα­λυ­βουρ­γί­ας, λόγου χάρη, ήταν αυτός που επλή­γη σχε­δόν όσο κα­νείς άλλος κατά τη διάρ­κεια της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, με απο­τέ­λε­σμα οι γραμ­μές πα­ρα­γω­γής των εται­ρειών που έχουν απο­μεί­νει στην Ελ­λά­δα να λει­τουρ­γούν με­ρι­κές μόλις εβδο­μά­δες το χρόνο. Η εγ­χώ­ρια ζή­τη­ση από 2,5 εκατ. τό­νους το 2007, έχει κα­τα­κρη­μνι­στεί στους 300 χι­λιά­δες τό­νους.

Στο κλεί­σι­μο του ερ­γο­στα­σί­ου της Χα­λυ­βουρ­γί­ας Ελ­λά­δος στην Ελευ­σί­να, της ΦΑΓΕ στο Αμύ­νταιο, της μο­νά­δας χαρ­το­ποι­ί­ας της ΒΙΣ στο Βόλο, του Ιμά­ντα επί­σης στο Βόλο, μο­νά­δας της Λε­βε­ντέ­ρης στη Χαλ­κί­δα έρ­χο­νται να προ­στε­θούν στα προη­γού­με­να λου­κέ­τα όπως των Σό­φτεξ της Bolton Group, Hellenic Steel της ιτα­λι­κής ILVA, της Σέλ­μαν, της Χαρ­το­ποι­ί­ας Θρά­κης, της ΒΙΑ­ΜΥΛ, της Φιλ­κε­ράμ Johnson, με­τα­ξύ άλλων.

Το κλεί­σι­μο γνω­στών επι­χει­ρή­σε­ων πλέον βρί­σκε­ται σχε­δόν σε κα­θη­με­ρι­νή διά­τα­ξη. Τα πρό­σφα­τα λου­κέ­τα της εται­ρεί­ας security “Πυρ­σός” και των βι­βλιο­πω­λεί­ων “Πα­πα­σω­τη­ρί­ου”, ακο­λού­θη­σε η ανα­στο­λή λει­τουρ­γί­ας του ερ­γο­στα­σί­ου της Pepsico στα Οι­νό­φυ­τα, ενώ σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις, όπως στην πε­ρί­πτω­ση της Βε­ρό­που­λος και της Μα­ρι­νό­που­λος, η εμ­φά­νι­ση “λευ­κού ιπ­πό­τη” απέ­τρε­ψε τα χει­ρό­τε­ρα.

Την ίδια στιγ­μή, οι τρά­πε­ζες προ­χω­ρούν σε “ξαφ­νι­κό θά­να­το” όσων επι­χει­ρή­σε­ων πλέον κρί­νο­νται πως δεν είναι βιώ­σι­μες, ιδίως σε όσες επι­χει­ρή­σεις οι βα­σι­κοί τους μέ­το­χοι δεν συν­δρά­μουν με νέο χρήμα, όπως συ­νέ­βη στην πε­ρί­πτω­ση της Altec, ενώ άλλες, όπως η Jetoil-Mamidoil, ανα­ζη­τούν προ­στα­σία στο άρθρο 99. Το μόνο βέ­βαιο είναι πως, δυ­στυ­χώς, θα υπάρ­ξει και συ­νέ­χεια…

capital.gr