Οι θεσμοί γράφουν σβήνουν την λίστα με την νέα “γενιά” προαπαιτούμενων

Ασχο­λή­θη­καν όμως και με την “λείανση” των δια­φο­ρών που φέρεται να παρα­μέ­νουν και στο .. εσω­τε­ρικό τους: ανάμεσα στο κοι­νο­τικό σκέλος (Κομι­σιόν, ΕΚΤ, ΕΣΜ) και στο ΔΝΤ.

Όσο για την πρόοδο των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με την ελλη­νική πλευρά (που ξεδι­πλώ­νε­ται με συνε­χείς τεχνι­κές συνα­ντή­σεις) χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως “βραδεία” αλλά υπαρκτή. Και εκτι­μά­ται – και από τις δύο πλευρές- ότι η επί­τευξη συμ­φω­νίας έως την 28η Νοεμ­βρίου δεν είναι βέβαιη, αλλά ότι μπορεί να είναι εφικτή.

Το μεγάλο μέτωπο που ανα­μέ­νε­ται να ξεδι­πλω­θεί από σήμερα είναι αυτό των μέτρων τόσο του 2017, μέσα από το κείμενο του Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού που θα κατα­τε­θεί την Δευτέρα στη Βουλή όσο και των επό­με­νων ετών όπως αυτά θα απο­τυ­πώ­νο­νται στο μεσο­πρό­θε­σμο. Η κυβέρ­νηση επι­χει­ρεί να “απο­σχί­σει” το θέμα των μέτρων μετά το 2017 με την δια­πραγ­μά­τευση για την “τεχνική συμ­φω­νία” επί των προ­α­παι­τού­με­νων συν­δέ­ο­ντας τους δημο­σιο­νο­μι­κούς στόχους των επό­με­νων ετών με τη συμ­φω­νία για το χρέος.

Και επι­χει­ρεί επίσης να στη­ρι­χθεί στην υπε­ρα­πό­δοση των εσόδων και στα “μαξι­λά­ρια” του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού για να απο­φύ­γει τις πιέσεις για λήψη νέων μέτρων το 2017.

Ωστόσο, τα στοι­χεία που “τρέχουν” τα τεχνικά κλι­μά­κια μένει να φανεί μέσα στις επό­με­νες ημέρες αν θα κριθούν και από τους θεσμούς ως επαρκή για να καλύ­ψουν πολλές ανάγκες: το ελά­χι­στο εγγυ­η­μένο εισό­δημα, τα ειδικά μισθο­λό­για και τις αμυ­ντι­κές δαπάνες, τις “τρύπες” στα ταμεία και την πληρωμή με 859 εκατ. ευρώ  εκκρε­μών συντά­ξεων,  το πιθανό “κούρεμα” των οφειλών προς το δημόσιο, αλλά και με την απόφαση του ΣτΕ να ακυ­ρώ­σει τον ΕΝΦΙΑ σε τέσ­σε­ρις περιο­χές.

Και παράλ­ληλα η κυβέρ­νηση πρέπει να δια­χει­ρι­στεί τα υπό­λοιπα μεγάλα “διαρ­θρω­τικά” μέτωπα των νέων προ­α­παι­τού­με­νων: του εξω­δι­κα­στι­κού συμ­βι­βα­σμού, του εργα­σια­κού με τις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις και την διαι­τη­σία, των απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων με τις εται­ρείες που θα μείνουν εκτός του υπερ­τα­μείου, της αγοράς ενέρ­γειας, της απε­λευ­θέ­ρω­σης αγορών επαγ­γελ­μά­των, των παρεμ­βά­σεων στην ιδιω­τική παιδεία, στην υγεία και τις νομο­θε­τι­κές πράξεις για την δια­φθορά και την δια­φά­νεια.