Χ. Πλάτσης: «Δεν πήρα ακόμα απάντηση γιατί απομακρύνθηκα από την θέση μου»

Λίγες ημέ­ρες μετά την, αναι­τιο­λό­γη­τη κατά τον ίδιο, απο­μά­κρυν­σή του από την θέση του υπο­διοι­κη­τή της 2ης ΥΠΕ Πει­ραιώς και Νήσων ο κ. Χα­ρά­λα­μπος Πλά­τσης, μιλά στην «δ», κά­νο­ντας τον απο­λο­γι­σμό του, αλλά και πε­ρι­μέ­νο­ντας ακόμα να μάθει τους λό­γους για την παύση από τα  κα­θή­κο­ντά του.

Απα­ντά σε όσους του κα­τα­λο­γί­ζουν, πως δεν βο­ή­θη­σε όσο θα έπρε­πε ή όσο θα μπο­ρού­σε τα Δω­δε­κά­νη­σα στον τομέα της υγεί­ας, δη­λώ­νει πως δεν είχε αντι­λη­φθεί την επι­κεί­με­νη παύση από τα κα­θή­κο­ντά του, αφού μέχρι την τε­λευ­ταία στιγ­μή οι πο­λι­τι­κοί του προϊ­στά­με­νοι απευ­θύ­νο­νταν στον ίδιο «για τα δύ­σκο­λα» και δη­λώ­νει υπε­ρή­φα­νος διότι είναι ο μα­κρο­βιό­τε­ρος διοι­κη­τής ΥΠΕ στην Ελ­λά­δα, έχο­ντας υπη­ρε­τή­σει οκτώ υπουρ­γούς.

• Kύριε Πλά­τση, απά­ντη­ση τε­λι­κά πή­ρα­τε από την ηγε­σία του υπ. Υγεί­ας, όπως ζη­τή­σα­τε με επι­στο­λή σας, για τους λό­γους παύ­σης από τα κα­θή­κο­ντά σας τρεις μήνες πριν λήξει η θη­τεία σας;

Όχι. Μέχρι σή­με­ρα δεν έχω πάρει καμία απά­ντη­ση για τους λό­γους της παύ­σης από τα κα­θή­κο­ντά μου.

• Ηταν «πο­λι­τι­κή κα­ρα­τό­μη­ση», όπως του­λά­χι­στον θε­ω­ρή­θη­κε από πολ­λούς;

Ποτέ δεν απέ­κρυ­ψα την ιδε­ο­λο­γία μου και την πο­λι­τι­κή μου ταυ­τό­τη­τα.  Αγω­νί­στη­κα ανοι­κτά κα­θα­ρά, ατα­λά­ντευ­τα και αδια­πραγ­μά­τευ­τα για αυτά που πι­στεύω. Οι θη­τεί­ες μου ανα­νε­ώ­θη­καν εν γνώ­σει αυτής της πο­ρεί­ας. Η από­δο­σή μου, κατ’ επα­νά­λη­ψη, κρί­θη­κε απο­λύ­τως ικα­νο­ποι­η­τι­κή και  ήμου­να απο­δέ­κτης συγ­χα­ρη­τη­ρί­ων και ευ­χα­ρι­στιών και από την πα­ρού­σα ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας. Τους λό­γους παύ­σης της θη­τεί­ας μου δεν τους γνω­ρί­ζω, δεν με ενη­μέ­ρω­σε κα­νείς.

• Υπήρ­χε τρό­πος κ. Πλά­τση, να πα­ρα­μεί­νε­τε στη θέση σας;

Η πα­ρα­μο­νή ενός διοι­κη­τή στη θέση του, ως θέση πο­λι­τι­κή, εξαρ­τά­ται από τον πο­λι­τι­κό του προϊ­στά­με­νο, δη­λα­δή εν προ­κει­μέ­νω, από τον υπουρ­γό Υγεί­ας. Όμως, η παύση του πρέ­πει να είναι επαρ­κώς αι­τιο­λο­γη­μέ­νη.

• Που στην πε­ρί­πτω­σή σας, δεν ήταν όπως λέτε. Ηταν όμως για εσάς κε­ραυ­νός εν αι­θρία αυτή η εξέ­λι­ξη ή εί­χα­τε αντι­λη­φθεί νω­ρί­τε­ρα τις προ­θέ­σεις των πο­λι­τι­κών σας προϊ­στα­μέ­νων;

Όπως ανέ­φε­ρα, η συ­νερ­γα­σία μας επί της ου­σί­ας ήταν άρι­στη. Ήμου­να ο άν­θρω­πος στον οποί­ον απευ­θυ­νό­ντου­σαν συ­νε­χώς για να λυ­θούν τα δύ­σκο­λα προ­βλή­μα­τα ολό­κλη­ρης της Υγειο­νο­μι­κής Πε­ρι­φέ­ρειας, άμεσα και απο­τε­λε­σμα­τι­κά. Και επει­δή ποτέ δεν με απα­σχο­λού­σαν οι μι­κρο­πο­λι­τι­κοί ψί­θυ­ροι του πε­ρί­γυ­ρου, δεν είχα αντι­λη­φθεί ότι θα προ­έ­κυ­πτε κάτι τέ­τοιο γι αυτό.

• Είστε πά­ντως, ο μα­κρο­βιό­τε­ρος “υπε­άρ­χης”.

Πράγ­μα­τι. Είχα την ιδιαί­τε­ρη τιμή και την ευ­τυ­χία να χαίρω της εμπι­στο­σύ­νης και να υπη­ρε­τή­σω οκτώ υπουρ­γούς Υγεί­ας  δια­φο­ρε­τι­κών κομ­μα­τι­κών πα­ρα­τά­ξε­ων. Τους κκ Αν­δρέα Λο­βέρ­δο, Χρή­στο Κίττα, Αν­δρέα Λυ­κου­ρέν­τζο, Άδωνι Γε­ωρ­γιά­δη, Μάκη Βο­ρί­δη, Πα­να­γιώ­τη Κου­ρου­μπλή, Αθα­νά­σιο Δη­μό­που­λο και Αν­δρέα Ξανθό. Με όλους είχα μια πα­ρα­γω­γι­κή συ­νερ­γα­σία με με­τρή­σι­μα απο­τε­λέ­σμα­τα, γι αυτό και δη­μιουρ­γή­θη­κε στη συ­νέ­χεια και μια καλή αν­θρώ­πι­νη σχέση. Μι­λώ­ντας για αν­θρώ­πι­νες σχέ­σεις, ιδιαί­τε­ρα με συ­γκί­νη­σε η αντα­πό­κρι­ση, τα καλά λόγια και οι ευχές συ­να­δέλ­φων διοι­κη­τών υγειο­νο­μι­κών πε­ρι­φε­ρειών, διοι­κη­τών και προ­σω­πι­κού νο­σο­κο­μεί­ων και υγειο­νο­μι­κών μο­νά­δων μόλις ανα­κοι­νώ­θη­κε η παύση της θη­τεί­ας μου…

• Μετά από έξι χρό­νια στο υπ. Υγεί­ας, τι αφή­νε­τε πίσω;

Το Εθνι­κό Δί­κτυο Τη­λεϊ­α­τρι­κής στο Αι­γαίο, το νέο νο­σο­κο­μείο στην Κάρ­πα­θο, το αι­μο­δυ­να­μι­κό ερ­γα­στή­ριο του νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου και την προ­μή­θεια και εγκα­τά­στα­ση υπερ­σύγ­χρο­νου ια­τρο­τε­χνο­λο­γι­κού εξο­πλι­σμού στα νο­σο­κο­μεία των νη­σιών μας, (μα­γνη­τι­κός αξο­νι­κός το­μο­γρά­φος, ψη­φια­κός μα­στο­γρά­φος, υπε­ρη­χο­γρά­φος, οφθαλ­μο­λο­γι­κός εξο­πλι­σμός κλπ) και με  σε­μνό­τη­τα θα έλεγα,  ότι είναι τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα έργα των προ­σπα­θειών μου, που αφήνω στο τόπο μου.  Επι­πλέ­ον είχα ολο­κλη­ρώ­σει την πρώτη φάση με­λέ­της του ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού ερ­γα­στη­ρί­ου του νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου, έργο που πρέ­πει να ολο­κλη­ρω­θεί οπωσ­δή­πο­τε. Επί­σης, σε συ­νερ­γα­σία με την Πε­ρι­φέ­ρεια και την Δια­χει­ρι­στι­κή Αρχή Νο­τί­ου Αι­γαί­ου πα­ρα­δώ­σα­με σειρά από Πε­ρι­φε­ρεια­κά Ια­τρεία σε διά­φο­ρα νησιά μας.

Ση­μα­ντι­κό θεωρώ και το νο­μο­θε­τι­κό έργο το οποίο προ­ώ­θη­σα που πά­ντο­τε είχε ως στόχο την δη­μιουρ­γία του κα­τάλ­λη­λου νο­μι­κού πλαι­σί­ου για την προ­α­γω­γή των υπη­ρε­σιών υγεί­ας στα νησιά, σε συ­νερ­γα­σία και με τον αντι­πρό­ε­δρο της Βου­λής κα­θη­γη­τή κ. Δ. Κρε­μα­στι­νό.  Όπως ο νόμος για την θη­τεία των αγρο­τι­κών ια­τρών, ο νόμος πα­ρο­χής κι­νή­τρων από τις Πε­ρι­φέ­ρειες και τους Δή­μους στην πρό­σλη­ψη ια­τρών,  ο νόμος περί ευ­κο­λό­τε­ρης συμ­με­το­χής των ΟΤΑ στην λει­τουρ­γία των οι­κεί­ων μο­νά­δων υγεί­ας κλπ. Τα δυο πρώτα χρό­νια της θη­τεί­ας μου ήταν και τα πλέον δύ­σκο­λα. Ήταν τα πρώτα μνη­μο­νια­κά χρό­νια της πα­τρί­δας μας. Ξαφ­νι­κά ολό­κλη­ρο το σύ­στη­μα Υγεί­ας βρέ­θη­κε στον αέρα. Κά­να­με μία υπε­ράν­θρω­πη προ­σπά­θεια να κρα­τή­σου­με όλες τις μο­νά­δες υγεί­ας και ιδίως τα νο­σο­κο­μεία της χώρας ανοι­κτά. Η δική μου συμ­με­το­χή σε αυτή τη γε­νι­κή προ­σπά­θεια, προσ­διο­ρί­ζε­ται σε δύο βα­σι­κούς το­μείς. Δια­χει­ρί­στη­κα πρώ­τον, τα οι­κο­νο­μι­κά και δεύ­τε­ρον τα πλη­ρο­φο­ρια­κά συ­στή­μα­τα των μο­νά­δων υγεί­ας της πε­ρι­φέ­ρειας. Εξορ­θο­λο­γί­στη­καν οι δα­πά­νες, εφαρ­μό­στη­κε η ηλε­κτρο­νι­κή συ­ντα­γο­γρά­φη­ση και η ανα­λυ­τι­κή λο­γι­στι­κή, εκ­συγ­χρο­νί­στη­κε το σύ­στη­μα προ­μη­θειών υγεί­ας.

• Πά­ντως, στα χρό­νια της θη­τεί­ας σας, αρ­κε­τοί από τα Δω­δε­κά­νη­σα, σας κα­τα­λο­γί­ζουν ότι δεν βοη­θή­σα­τε όσο έπρε­πε ή όσο θα μπο­ρού­σα­τε την πε­ριο­χή μας.

Κα­τα­νοώ πλή­ρως τις απαι­τή­σεις του κό­σμου που πά­σχει και υπο­φέ­ρει και πά­ντο­τε απο­δέ­χο­μαι την κα­λό­πι­στη κρι­τι­κή. Όμως πολ­λές φορές, αυτό που θέ­λου­με δεν μπο­ρού­με πά­ντο­τε να το υλο­ποι­ή­σου­με, ιδιαί­τε­ρα σε μη κα­νο­νι­κές κα­τα­στά­σεις όπως αυτές που περνά η χώρα μας. Δεν είχα την αρ­μο­διό­τη­τα να προ­σλαμ­βά­νω προ­σω­πι­κό, ούτε να μοι­ρά­ζω χρή­μα­τα κατά το δο­κούν. Με από­λυ­τη ει­λι­κρί­νεια σας λέω ότι πά­ντο­τε κα­τέ­βα­λα, σε όλα τα επί­πε­δα, κάθε δυ­να­τή προ­σπά­θεια διεκ­δι­κώ­ντας για τα νησιά μας όσο πε­ρισ­σό­τε­ρα γι­νό­ταν και ένοιω­θα με­γά­λη στε­νο­χώ­ρια όταν οι επί­πο­νες και επί­μο­νες προ­σπά­θειες δεν απέ­δι­δαν.  Προη­γου­μέ­νως ανα­φέρ­θη­κα σύ­ντο­μα σε κά­ποια πολύ ση­μα­ντι­κά έργα, που θα μεί­νουν και θα αλ­λά­ξουν την υγεία στα νησιά μας. Αλλά υπάρ­χουν πάρα πολλά πε­ρισ­σό­τε­ρα που έγι­ναν και δεν μπορώ να ανα­φέ­ρω ανα­λυ­τι­κά εδώ. Όποιος απο­κτή­σει αντί­λη­ψη του γε­νι­κού υγειο­νο­μι­κού χάρτη του Αι­γαί­ου θα αντι­λη­φθεί αμέ­σως αυτό που λέω. Εί­μα­στε στη θε­τι­κή πλευ­ρά. Δράτ­το­ντας την ευ­και­ρία θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω όλους που με τί­μη­σαν με την εμπι­στο­σύ­νη τους, τους συ­νερ­γά­τες μου για τα καλά τους λόγια όλους εκεί­νους που αυ­θόρ­μη­τα επι­κοι­νω­νούν μαζί μου αυτές τις μέρες.