ΓΣΕΕ: «Μισθός φτώχειας» ο κατώτατος μισθός σύμφωνα με τον δείκτη Kaitz

Η απορ­ρύθ­μι­ση των ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων έχει προ­κα­λέ­σει τη στα­θε­ρή άνοδο της με­ρι­κής απα­σχό­λη­σης, τη χει­ρο­τέ­ρευ­ση βα­σι­κών δει­κτών προ­στα­σί­ας της απα­σχό­λη­σης και τη δρα­μα­τι­κή αύ­ξη­ση των επι­χει­ρη­σια­κών συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας (ΣΣΕ). Ο δε νο­μο­θε­τη­μέ­νος κα­τώ­τα­τος μι­σθός ο οποί­ος είναι χα­μη­λό­τε­ρος του 60% της δια­μέ­σου των μι­σθών ου­σια­στι­κά θε­σμο­θε­τεί έναν «μισθό φτώ­χειας» σύμ­φω­να με τον δεί­κτη Kaitz.

Ένα αβέ­βαιο και αστα­θές μα­κρο­οι­κο­νο­μι­κό πε­ρι­βάλ­λον με υψηλά πο­σο­στά ανερ­γί­ας στους νέους (1 στους 2) και στις γυ­ναί­κες πε­ρι­γρά­φε­ται στην Εν­διά­με­ση Έκ­θε­ση του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ για την Ελ­λη­νι­κή Οι­κο­νο­μία και την Απα­σχό­λη­ση το 2016.

Στην Έκ­θε­ση ανα­λύ­ο­νται οι επι­πτώ­σεις της ασκού­με­νης οι­κο­νο­μι­κής πο­λι­τι­κής στις μα­κρο­οι­κο­νο­μι­κές επι­δό­σεις της χώρας, κα­τα­γρά­φε­ται η συ­νε­χι­ζό­με­νη δυ­να­μι­κή από­κλι­σης του βιο­τι­κού επι­πέ­δου της Ελ­λά­δας από το μέσο όρο της ΕΕ και αξιο­λο­γεί­ται την πο­ρεία της οι­κο­νο­μί­ας το πρώτο εξά­μη­νο του 2016.

Ανα­λύ­ο­ντας τα ποιο­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας πα­ρα­τη­ρεί­ται ότι το υψη­λό­τε­ρο πο­σο­στό ανερ­γί­ας κατά ηλι­κια­κή κα­τη­γο­ρία εμ­φα­νί­ζε­ται στους νέους 15-24 ετών (49,1%), ενώ οι γυ­ναί­κες εμ­φα­νί­ζουν πο­σο­στό ανερ­γί­ας ση­μα­ντι­κά υψη­λό­τε­ρο ένα­ντι των αν­δρών (27,6% ένα­ντι 19,4%). Η μα­κρο­χρό­νια ανερ­γία ανέρ­χε­ται σε 72,2% του συ­νό­λου των ανέρ­γων.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται στην Έκ­θε­ση ότι η συ­νέ­χι­ση της ασκού­με­νης πο­λι­τι­κής έχει φτά­σει στα όριά της, έχο­ντας επι­φέ­ρει δρα­μα­τι­κές επι­πτώ­σεις στο δια­θέ­σι­μο ει­σό­δη­μα των πο­λι­τών, στην απα­σχό­λη­ση, στις ανα­πτυ­ξια­κές προ­ο­πτι­κές της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας και στην κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή.

Ανά­με­σα στα βα­σι­κά συ­μπε­ρά­σμα­τα της Έκ­θε­σης είναι τα εξής:

-Το μα­κρο­οι­κο­νο­μι­κό πε­ρι­βάλ­λον πα­ρα­μέ­νει αβέ­βαιο και αστα­θές ως απο­τέ­λε­σμα των με­τα­σχη­μα­τι­σμών που έχουν γίνει στα χρό­νια της κρί­σης και κυ­ρί­ως της δρα­μα­τι­κής απο­ε­πέν­δυ­σης. Η ση­μα­ντι­κή πλέον από­κλι­ση του πραγ­μα­τι­κού κατά κε­φα­λήν ΑΕΠ της Ελ­λά­δας από τον αντί­στοι­χο μέσο όρο της ΕΕ απο­κτά ανη­συ­χη­τι­κές οι­κο­νο­μι­κές και πο­λι­τι­κές δια­στά­σεις.

-Η ασκού­με­νη πο­λι­τι­κή λι­τό­τη­τας εξα­κο­λου­θεί να υπο­νο­μεύ­ει τη φε­ρεγ­γυό­τη­τα του δη­μό­σιου τομέα και τη βιω­σι­μό­τη­τα του χρέ­ους. Η μεί­ω­ση του πι­στω­τι­κού ρί­σκου της χώρας και συ­νε­πώς του κό­στους δα­νει­σμού, όπως και η πι­θα­νό­τη­τα εξό­δου της χώρας για δα­νει­σμό στις ιδιω­τι­κές αγο­ρές, εξαρ­τά­ται σε ση­μα­ντι­κό βαθμό από τη βιω­σι­μό­τη­τα των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των σε συν­θή­κες δια­τη­ρή­σι­μης οι­κο­νο­μι­κής με­γέ­θυν­σης και κοι­νω­νι­κής στα­θε­ρό­τη­τας. Η έντα­ξη της οι­κο­νο­μί­ας στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης της ΕΚΤ ίσως διευ­κο­λύ­νει την έξοδο στις αγο­ρές, δεν προσ­διο­ρί­ζει όμως τη φε­ρεγ­γυό­τη­τα της χώρας.

-Η έντα­ση της δη­μο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής, σε συν­δυα­σμό με την πο­λι­τι­κή εσω­τε­ρι­κής υπο­τί­μη­σης, συ­μπιέ­ζει το ει­σό­δη­μα των νοι­κο­κυ­ριών επη­ρε­ά­ζο­ντας αρ­νη­τι­κά τη φο­ρο­δο­τι­κή τους ικα­νό­τη­τα και τη δυ­να­τό­τη­τα κά­λυ­ψης των δα­νεια­κών τους υπο­χρε­ώ­σε­ων. Αυτό έχει ως άμεσο απο­τέ­λε­σμα την επι­δεί­νω­ση του προ­βλή­μα­τος φε­ρεγ­γυό­τη­τας του τρα­πε­ζι­κού τομέα.

Τα ΝΕΑ