Πρώην διευθυντής τράπεζας υπεξαιρούσε χρήματα από πελάτες!

Την 7η Νο­εμ­βρί­ου 2016 εκ­πνέ­ει η προ­θε­σμία, σύμ­φω­να με τον νέο κώ­δι­κα πο­λι­τι­κής δι­κο­νο­μί­ας, για την υπο­βο­λή των προ­τά­σε­ων από τα αντί­δι­κα μέρη, για την εξέ­τα­ση σε δι­κά­σι­μο που θα ορι­στεί οσο­νού­πω των τριών πρώ­των αγω­γών κατά του δια­βό­η­του πλέον τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή, που με­τήλ­θε απί­θα­νων με­θο­δεύ­σε­ων για την υπε­ξαί­ρε­ση χρη­μά­των από πε­λά­τες κε­ντρι­κού τρα­πε­ζι­κού κα­τα­στή­μα­τος στη Ρόδο αλλά και κατά της τρά­πε­ζας που τον απα­σχο­λού­σε.

Οι αγω­γές έχουν υπο­βλη­θεί από τον δι­κη­γό­ρο κ. Πα­ντε­λή Απο­στο­λά και οι ενά­γο­ντες δια­τεί­νο­νται ότι η τρά­πε­ζα όχι μόνο φέρει αντι­κει­με­νι­κή ευ­θύ­νη διότι ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής ήταν προ­στη­θείς υπάλ­λη­λός της αλλά και πε­ραι­τέ­ρω διότι δεν τους απο­ζη­μί­ω­σε εις ολό­κλη­ρον για την θε­τι­κή ζημία που υπέ­στη­σαν.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», η πρώτη αγωγή υπο­βλή­θη­κε από ομο­γε­νή από το Βέλ­γιο, με τον οποίο ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής  συν­δε­ό­ταν φι­λι­κά.

Όπως δια­τεί­νε­ται, εξαι­τί­ας της φι­λι­κής τους σχέ­σης ο ομο­γε­νής απο­φά­σι­σε να επεν­δύ­σει τις κα­τα­θέ­σεις του στην τρά­πε­ζα, που έφτα­σαν στα 910.286,98 ευρώ.

Ο τρα­πε­ζι­κός, όπως εκ­θέ­τει, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την θέση του, προ­έ­βαι­νε, εν αγνοία του, από τους λο­γα­ρια­σμούς του τα­μιευ­τη­ρί­ου, σε τμη­μα­τι­κές εκτα­μιεύ­σεις δια­φό­ρων χρη­μα­τι­κών ποσών, με απο­τέ­λε­σμα να υπο­λεί­πο­νται οι πραγ­μα­τι­κές κα­τα­θέ­σεις του συ­νο­λι­κά κατά το ποσό των 432.486,66 ευρώ, υπο­γρά­φο­ντας τα εκά­στο­τε εκ­δι­δό­με­να με την ανά­λη­ψη πα­ρα­στα­τι­κά έγ­γρα­φα, πλα­στο­γρα­φώ­ντας την υπο­γρα­φή του.

Για την συ­γκά­λυ­ψη των αξιό­ποι­νων πρά­ξε­ών του και προ­κει­μέ­νου να μην τις ανα­κα­λύ­ψει, επει­δή, μετά την υπε­ξαί­ρε­ση του εκά­στο­τε χρη­μα­τι­κού ποσού, θα φαι­νό­ταν και στο βι­βλιά­ριο κα­τα­θέ­σε­ων τα­μιευ­τη­ρί­ου η ανά­λη­ψη, αλλά και στην νέα από­δει­ξη προ­θε­σμια­κής κα­τά­θε­σης, το ποσό που ήδη είχε αφαι­ρε­θεί από τον λο­γα­ρια­σμό του (στον οποίο κατά τη λήξη της προ­θε­σμια­κής κα­τά­θε­σης κα­τα­τί­θε­το το αντί­στοι­χο ποσό και γι­νό­ταν αμέ­σως η ανά­λη­ψη του αντί­στοι­χου ποσού της νέας προ­θε­σμια­κής κα­τά­θε­σης), ο τρα­πε­ζι­κός μεν κρα­τού­σε το πραγ­μα­τι­κό βι­βλιά­ριο κα­τα­θέ­σε­ων, ενώ στον μη­νυ­τή πα­ρέ­δι­δε ένα πλα­στό βι­βλιά­ριο, όπου εμ­φα­νι­ζό­ταν η ει­κο­νι­κή κί­νη­ση του λο­γα­ρια­σμού του. Στην συ­νέ­χεια, όπως υπο­στη­ρί­ζει, του πα­ρέ­δω­σε δύο βι­βλιά­ρια κα­τα­θέ­σε­ων που αφο­ρού­σαν δια­φο­ρε­τι­κούς αριθ­μούς λο­γα­ρια­σμού και εμ­φά­νι­ζαν, υπο­τί­θε­ται, την συ­νο­λι­κή πραγ­μα­τι­κή ει­κό­να της πο­ρεί­ας των χρη­μά­των του.

Επι­πλέ­ον υπο­στη­ρί­ζει ότι του πα­ρέ­δω­σε μια από­δει­ξη προ­θε­σμια­κής κα­τά­θε­σης για κε­φά­λαιο 324.364,25 ευρώ, με ημε­ρο­μη­νία λήξης 2-7-2015, και με επι­τό­κιο 5,50%, , που όπως απο­δεί­χτη­κε ήταν πλα­στή.

Η δεύ­τε­ρη αγωγή υπο­βλή­θη­κε από μια 82χρονη άκλη­ρη χήρα, γνω­στού εμπό­ρου του νη­σιού.

Τον Μάιο του 2012 ο σύ­ζυ­γος της 82χρο­νης, είχε συν­δε­θεί φι­λι­κά με τον τρα­πε­ζι­κό, ο οποί­ος είχε κερ­δί­σει την από­λυ­τη εμπι­στο­σύ­νη του και αυτό το γε­γο­νός απε­τέ­λε­σε τη βάση για την απο­κλει­στι­κή το­πο­θέ­τη­ση των χρη­μά­των τους στις τρά­πε­ζες που ήταν διευ­θυ­ντής.

Η 82χρονη επι­ση­μαί­νει ότι ο τρα­πε­ζι­κός, όταν ο σύ­ζυ­γός της, λόγω της κρί­σης του ζή­τη­σε τον Ιού­νιο του 2010 να ανα­λά­βει τις κα­τα­θέ­σεις τους, ύψους 480.000 ευρώ (είχε αντί­στοι­χου ποσού προ­θε­σμια­κές κα­τα­θέ­σεις), τον έπει­σε να μην το πρά­ξει και του χο­ρή­γη­σε την 8η Ιου­νί­ου 2010 επι­στο­λή, που την υπο­γρά­φουν ο ίδιος κι ένας πρώην υπάλ­λη­λος της τρά­πε­ζας, στην οποία ανα­φέ­ρει ότι η τρά­πε­ζα έχει ισχυ­ρή κε­φα­λαια­κή επάρ­κεια και δια­θέ­τει την απα­ραί­τη­τη ρευ­στό­τη­τα για να αντε­πε­ξέρ­χε­ται σε όλες τις τα­μεια­κές της υπο­χρε­ώ­σεις απέ­να­ντι στους πε­λά­τες της, τον δια­βε­βαί­ω­νε δε ότι ο σύ­ζυ­γός της διέ­θε­τε εκεί­νη την εποχή  στον λο­γα­ρια­σμό του το ποσό των 480.000€ σε προ­θε­σμια­κή κα­τά­θε­ση, που είναι δια­θέ­σι­μο  όποτε το χρεια­στεί, ανε­ξάρ­τη­τα από οποιεσ­δή­πο­τε οι­κο­νο­μι­κές συ­γκυ­ρί­ες και συν­θή­κες.

Ο εγκα­λού­με­νος λοι­πόν, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την ανω­τέ­ρω θέση του, φέ­ρε­ται να προ­έ­βαι­νε, εν αγνοία της, από τους δύο λο­γα­ρια­σμούς της (τα­μιευ­τη­ρί­ου) σε τμη­μα­τι­κές εκτα­μιεύ­σεις δια­φό­ρων χρη­μα­τι­κών ποσών, που ανέρ­χο­νταν συ­νο­λι­κά σε 190.000 ευρώ, υπο­γρά­φο­ντας τα εκά­στο­τε εκ­δι­δό­με­να με την ανά­λη­ψη πα­ρα­στα­τι­κά έγ­γρα­φα, πλα­στο­γρα­φώ­ντας την υπο­γρα­φή της και του ήδη απο­βιώ­σα­ντος συ­ζύ­γου της, όσο ζούσε.

Για την συ­γκά­λυ­ψη των αξιό­ποι­νων πρά­ξε­ών του φέ­ρε­ται να κρα­τού­σε το πραγ­μα­τι­κό βι­βλιά­ριό της, όπου απει­κο­νί­ζε­το η πραγ­μα­τι­κή κί­νη­ση του λο­γα­ρια­σμού, ενώ στην ίδια πα­ρέ­δι­δε πλα­στό βι­βλιά­ριο, όπου εμ­φα­νι­ζό­ταν η ει­κο­νι­κή κί­νη­ση του λο­γα­ρια­σμού.

Επι­πρό­σθε­τα, της πα­ρέ­δι­δε κά­ποιες φορές, την πλα­στή κατά πε­ριε­χό­με­νο από­δει­ξη της νέας προ­θε­σμια­κής της κα­τά­θε­σης, την οποία υπέ­γρα­φε ο ίδιος ως διευ­θυ­ντής κι ένας άλλος υπάλ­λη­λος, η οποία εμ­φά­νι­ζε ολό­κλη­ρο το ποσό που θα έπρε­πε να είχε στο λο­γα­ρια­σμό  τα­μιευ­τη­ρί­ου και όχι αυτό που είχε απο­μεί­νει από τις υπε­ξαι­ρέ­σεις που είχε ήδη δια­πρά­ξει.

Η τρίτη αγωγή υπο­βλή­θη­κε από μια 85χρονη, άκλη­ρη χήρα, πρώην τρα­πε­ζι­κή υπάλ­λη­λο.

Η 85χρονη υπο­στη­ρί­ζει ότι ο τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής, εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την θέση του προ­έ­βαι­νε, εν αγνοία της, από τον λο­γα­ρια­σμό τα­μιευ­τη­ρί­ου της, σε τμη­μα­τι­κές εκτα­μιεύ­σεις δια­φό­ρων χρη­μα­τι­κών ποσών (που ανέρ­χο­νται συ­νο­λι­κά σε 200.000 ευρώ), υπο­γρά­φο­ντας τα εκά­στο­τε εκ­δι­δό­με­να με την ανά­λη­ψη πα­ρα­στα­τι­κά έγ­γρα­φα, πλα­στο­γρα­φώ­ντας την υπο­γρα­φή της.

Για την συ­γκά­λυ­ψη των αξιό­ποι­νων πρά­ξε­ών του και προ­κει­μέ­νου να μην τις ανα­κα­λύ­ψει, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι εκεί­νος μεν κρα­τού­σε το πραγ­μα­τι­κό βι­βλιά­ριο κα­τα­θέ­σε­ών της, όπου απει­κο­νί­ζε­το η πραγ­μα­τι­κή κί­νη­ση του λο­γα­ρια­σμού, ενώ σε εκεί­νη πα­ρέ­δι­δε πλα­στό βι­βλιά­ριο, όπου εμ­φα­νι­ζό­ταν η ει­κο­νι­κή κί­νη­ση του λο­γα­ρια­σμού της.

Επι­πρό­σθε­τα, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, της πα­ρέ­δι­δε κάθε μήνα, την πλα­στή κατά  πε­ριε­χό­με­νο από­δει­ξη της νέας προ­θε­σμια­κής της κα­τά­θε­σης, την οποία υπέ­γρα­φε αυτός, ως διευ­θυ­ντής και ένας άλλος υπάλ­λη­λος. Η προ­θε­σμια­κή κα­τά­θε­ση εμ­φά­νι­ζε ολό­κλη­ρο το ποσό που θα έπρε­πε να είχε στο λο­γα­ρια­σμό τα­μιευ­τη­ρί­ου της και όχι αυτό που είχε απο­μεί­νει από τις υπε­ξαι­ρέ­σεις που είχε ήδη δια­πρά­ξει.

Τις ανω­τέ­ρω αξιό­ποι­νες πρά­ξεις τε­λού­σε, κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, όπως δια­τεί­νε­ται, κατά το από 2012 έως και τέλη Ιου­νί­ου 2015 χρο­νι­κό διά­στη­μα.