ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δήλιον πρόβλημα-Η λέξη της εβδομάδος

news room 2 λεπτά ανάγνωση
30

Εμείς οι πολίτες με το δικό μας δήλιον πρό­βλημα, της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς μας και οι πολι­τι­κοί με το δήλιον πρό­βλημα του… ΕΣΡ. «Δήλιον πρό­βλημα» . Η λόγια απο­τύ­πωση μιας αδιέ­ξο­δης κατά­στα­σης, ενός δύσκο­λου θέματος.

Ένα χρόνο μετά την έναρξη του πελο­πον­νη­σια­κού πολέμου, το 430 π.Χ., έπεσε στην Δήλο φοβερός λοιμός. Φαί­νε­ται ότι ήταν μια εποχή επι­δη­μιών, γιατί και η Αθήνα υπέφερε από τον φοβερό λοιμό, ένα από τα θύματα του οποίου ήταν και ο Περι­κλής. Οι Δήλιοι ήταν σε από­γνωση και ξεκί­νη­σαν να πάνε στους Δελφούς, για να ρωτή­σουν τον θεό Απόλ­λωνα, που τον ευλα­βού­νταν, αφού ήταν συγ­χω­ρια­νός τους. Ο θεός, που -μέσω της Πυθίας- έδινε χρη­σμούς, αλλά όχι ξεκά­θα­ρους τούς είπε να φτιά­ξουν έναν κύβο διπλά­σιο σε όγκο από κάποιον άλλο δεδο­μένο κύβο, που είχαν μπροστά τους. Αυτός ο δεδο­μέ­νος κύβος ήταν ο ίδιος ο ναός του Απόλ­λωνα, που είχε σχήμα κύβου. Αν το κατά­φερ­ναν αυτό, θα γλί­τω­ναν από την αρρώ­στια την πόλη τους. Βέβαια, ακόμη και η ίδια η προ­έ­λευση της φράσης είναι σωστό δήλιον πρό­βλημα, γιατί υπάρ­χουν κι άλλες εκδοχές για την γένεσή της.

Μερικές πλη­ρο­φο­ρίες θέλουν το δήλιον πρό­βλημα να προ­έρ­χε­ται από μια απαί­τηση που είχε ο μυθικός βασι­λιάς της Κρήτης Μίνωας. Ο δύστυ­χος Μίνωας έχασε τον γιο του, τον Γλαύκο, και διέταξε να του φτιά­ξουν έναν τάφο σχή­μα­τος κυβου. Όταν οι τεχνι­κοί τον κατα­σκεύ­α­σαν, ο πατέρας ένιωσε θλίψη θυμού­με­νος το γιο του και βρήκε το μνημείο μικρό. Διέταξε, επο­μέ­νως, να τον διπλα­σιά­σουν σε όγκο.

Το δήλιον πρό­βλημα, όπως φαί­νε­ται, ήταν η προ­σπά­θεια να διπλα­σια­στεί ο όγκος του κύβου. Κάτι τέτοιο ήταν περί­πλοκο, γιατί στους αρχαί­ους χρόνους, που προ­έ­κυψε το θέμα, κάθε μαθη­μα­τική μέθοδος που δεν χρη­σι­μο­ποιούσε κανόνα και διαβήτη θεω­ρού­νταν ασέβεια. Έτσι, όμως, το δήλιον πρό­βλημα παρέ­μενε άλυτο και με αυτό ασχο­λή­θη­καν μεγάλοι μαθη­μα­τι­κοί της αρχαιό­τη­τας. Όλοι κατέ­λη­γαν στο συμπέ­ρα­σμα ότι και κάτι άλλο πρέπει να σκεφθεί ο λύτης, κάτι πρέπει να ενερ­γο­ποι­ή­σει εκτός από τον κανόνα και τον διαβήτη. Πολλοί μαθη­μα­τι­κοί από την αρχαιό­τητα μέχρι και τα νεότερα χρόνια έδωσαν πλη­ρο­φο­ρίες για την λύση του δυσε­πί­λυ­του διπλα­σια­σμού του όγκου του κύβου και οδήγησε στην ανά­πτυξη της γεω­με­τρίας. Σε εμάς, όμως, έμεινε η φράση ως συνώ­νυμη μιας ανυ­πέρ­βλη­της δυσκο­λίας.

(Με την ετυ­μο­λο­γική βοήθεια του liberal)

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.